Tibetan
པ་བྱས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐོང་བ་དང་རེག་པའི་ཡུལ་ལས་ཡུལ་གཞན་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དྲན་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་དུས་ནའོ། །རིམ་གྱིས་གཞན་ལེན་པ་དང་འཛིན་པ་ན་རྣམ་པར་བཟུང་བ་ཙམ་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ལྷག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱོགས་གཅིག་གཞན་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འཕེལ་བར་ཡང་ལག་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་དགོངས་བས་མང་པོའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །སྔར་མཐོང་བ་དོ་ཤེས་པ་ཉིད་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་གོ་བྱའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་ན་མེད་པ་ཡང་དེའི་གོ་བྱར་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དང་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་བྲལ་བའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་རྟོག་པས་གནོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མི་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དྲན་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མ་དོན་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་བཞིན་པས་བཞིན་དུ་གཟུང་བཞིན་པ་ལ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ཐ་མི་དད་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་མཐོང་བས་གནོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བས་སོ། །གཅིག་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་པོའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའི་ཡུལ་ལའོ། །དུ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་དང་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ངོ༌། །འདྲ་བ་རྣམས་ལ་སྔ་མ་སྔ་མའི་བག་ཆགས་ལས་གཅིག་ཉིད་དུ་བརྟག་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་བ་རྣམས་ལ་ནི་དེར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆ
Chinese
显示已经做到的是“色等”等。从看见和触碰的境之外，其他的境，以前看见的不是认识，显示因为跟随它的缘故，是“没有记忆”。所谓“在那时没有的缘故”，是指执持色和触等的时候。逐渐取舍和执持其他事物时，只是跟随已经执持的部分，显示不是更多，是“一方其他”。“如何有支分者们”等，要和“所缘”连在一起。因为认为支分等刹那刹那增长也是有支分的特点，所以是多数的词语。认为以前看见的认识，看见以前没有的意义，是有支分的执持，对于以前的则不是，这样想的是“然而和记忆一起”。如果仅仅是分别念所理解的有支分，那么没有的也会变成它的所理解，显示因为体验和记忆一起本身没有差别，是“那时对支分和其他功德”。显示不分离的境本身，以前看见的认识，不是被分别的分别念所损害，是“不区分”。显示对于其他的则只有损害，是“记忆和认识”。如果从正量分别安立之外变成正量本身，那么显示会变成没有意义，是“正量没有意义”。忆念着会变成执持正在执持的。中间以随后的比量，跟随不相异的，看见会损害，显示“随后的比量”等。所谓“其他的”，是以区分。所谓“一个本身”是作者。所谓“比量的境”，是对记忆的境。所谓“多个境的具有者”，是因为是相似的境的具有者。所谓“那个意义由作者本身”，是相似本身和理由也是。对于相似者们，是从以前以前的习气，认为是同一个本身，对于现在的则是在那里安立的理由，所以显示是主要宣说，是“无始的习气”。
English
It is shown that what has been done is "form, etc." From the realm of seeing and touching, other realms, what was seen before is not recognition, showing that it is because of following it, is "without memory." What is called "because it was not there at that time" refers to the time of holding form and touch, etc. When gradually taking and holding other things, only the part that has been held is to be followed, showing that it is not more, is "one side, others." "How do those with limbs" etc., should be connected with "object of focus." Because it is thought that the moment-by-moment increase of limbs etc. is also a characteristic of having limbs, so it is a word of plurality. Thinking that the recognition of what was seen before, seeing the meaning that was not there before, is the holding of having limbs, but not for the former, is "however, together with memory." If it is only the limbs understood by discrimination, then what is not will also become what it understands, showing that there is no difference in the experience and memory itself, is "at that time to the limbs and other qualities." Showing that the realm itself that is not separated, the recognition of what was seen before, is not to be harmed by the discriminating distinction, is "not distinguishing." Showing that for others there is only harm, is "memory and recognition." If what is outside of the establishment of valid cognition becomes valid cognition itself, then it is shown that it will become meaningless, is "valid cognition is meaningless." Remembering will become holding what is being held. In the middle, by the subsequent inference, following the non-different, seeing will harm, showing "subsequent inference" etc. What is called "others" is by distinction. What is called "one itself" is the agent. What is called "the realm of inference" is to the realm of memory. What is called "possessor of multiple realms" is because it is the possessor of similar realms. What is called "that meaning by the agent itself" is similarity itself and the reason as well. For similar ones, from the previous habits, it is considered to be the same itself, for the present ones, it is the reason for establishing there, so it is shown that it is the main statement, is "beginningless habit."