Tibetan
་ལས་དྲན་པ་དང་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དང་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པས་སད་པར་དེས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། སྣང་བཞིན་པ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་གཞན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་མེད་ཀྱི་དེ་མཐོང་བ་ལས་སད་པ་འདས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཉེ་བའི་ཡིན་ཏེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་དང་ཉེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་བྱེད་པས་དེ་ཉིད་ཉེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དོན་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདྲ་བ་དོན་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་ལ་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིའི་དོན་དུ་འདྲ་བ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལས་ཙམ་མམ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའམ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྷ་སྦྱིན་ནི་དེའི་དོན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བཞིན་པ་དང་དེའི་གཅིག་པ་དང་ཉིད་ནི་འདི་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའོ། །རྒྱལ་དཔོག་པའི་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། བྱེད་པ་དྲན་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་པོ་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། བུམ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། རིགས་ཀྱིས་མ་ ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ན་བུམ་པ་དང་སྒྲ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སྔ་ན་མེད་པའི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་སྔར་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་ཕམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅའ་བོར་བ་ནི་བླངས་པ་བོར་བ་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་སུས་སྨྲས་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཁོ་ནས་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཉིད་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་བྱས་པ་ཉིད་ལས་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡོད་པ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆོས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་དབྱེ་ནི་ཐ་དད་པར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལའོ། །མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་བཅའ་བ་ལས་བྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའོ། །བྱས་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡོད་པ་དང་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་མར་མེ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མར་མེ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། མར་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །བྱེད་པ་མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་རྒོལ་བའོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཉིད་དམ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཆོས་ཅན་རྣམས་སོ། །དེའི་དབྱེ་བ་དངོས་སུམ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་དང་བྲལ་བ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ནའོ། །མི་འཐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་གཉི་ག་ཡང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཚད་མ་གཞན་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་དག་གིས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དུས་གཞན་ཁྱབ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་དེ་འཛིན་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོ་ན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པ་ཉིད་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མི་རྟག་པ
Chinese
从忆念和随念以及先前所见而认识的次第醒来，是因为像见到那样见到，以及认识到显现的那样，不是见到其他。从见到无实有而醒来不是过去的，那么是什么呢？是近的，因为见到的缘故。仅仅见到和近不是，因为对于未见到的也会同样成为过失的缘故。以它的意义而行事，那本身是近的，就像那样，有意义的是所缘，但不是全部，如果这样说，那么相似不是意义的认识，因为对于近的来说，那是它的知识的缘故，对于这个意义来说，相似是其他的等等。因此，先前体验过的仅仅是业或者不是假立或者不是忆念，不是。因为那本身，天授不是它的意义的行事者，因为那时会成为不存在的过失的缘故。显现的那样和它的一个以及本身是和这个相似的例子。国王的推测是体验和行事，忆念的现量二者理解为仅仅是现量，认为这是从无明产生的，是世俗。声音是无常的，像瓶子一样，因为是用眼睛可以抓住的缘故。如果说种类是不确定的本身，那么瓶子和声音也是常的，这样以先前没有的常的本身而承诺，先前立下的誓言破灭不是宗的过失，因为被不确定的本身的过失所击败的缘故。否则，所有的理由的过失都会变成宗的过失。舍弃誓言是舍弃所取，谁说声音是无常的呢？如果这样说，像先前一样，仅仅是被理由的过失所击败。即使声音本身在宗上存在，难道不是理由本身没有成立吗？像从所作本身一样，在理由上存在的，也会在法等等上存在，因为仅仅是现量，所以不是可以比量的，如果这样想，那么对于一切事物都有法等等。叫做这样，分类是不同的。对于一切事物，叫做这样，是对于立宗和理由的事物们。因为没有的缘故，是因为以现量等等体验的缘故。
English
Awakening from the sequence of remembering, recollecting, and recognizing what was previously seen is because of seeing as it is seen, and recognizing what appears as it is, not seeing something else. Awakening from seeing the unreal is not of the past; then what is it? It is near, because of seeing. Merely seeing and being near are not, because it would also be a fault for what is not seen. By acting on its meaning, that itself is near, and just like that, what is meaningful is the object, but not all of it. If it is said like that, then similarity is not the recognition of meaning, because for what is near, that is its knowledge, and for this meaning, similarity is something else, and so on. Therefore, what was previously experienced is merely action, or not imputed, or not memory, it is not. Because of that itself, Devadatta is not the actor of its meaning, because at that time it would become the fault of non-existence. What appears as it is, and its one and itself, are examples of being similar to this. The king's inference is experience and action, understanding the two perceptions of memory as merely perception, believing this arises from ignorance, is conventional. Sound is impermanent, like a pot, because it can be grasped by the eye. If it is said that the kind is uncertain itself, then the pot and sound are also permanent, thus promising the permanence itself that did not exist before, the breaking of the previously made vow is not a fault of the subject, because it is defeated by the fault of uncertainty itself. Otherwise, all the faults of reason would become faults of the subject. Abandoning the vow is abandoning what was taken, if it is said, "Who said sound is impermanent?" then, as before, it is defeated only by the fault of reason. Even if sound itself exists in the subject, isn't it that the reason itself is not established? Like from the action itself, what exists in the reason will also exist in the dharma and so on, because it is merely perception, so it is not something to be inferred, if you think like that, then for all things there are dharma and so on. It is called like that, the classification is different. For all things, it is called like that, it is for the things of the proposition and the reason. Because of non-existence, it is because of experiencing with perception and so on.
Chinese
“ཀུན་ལ”指的是誓言和理由。所谓的“世俗”，是因为从体验相反的差别而产生的分别念进行区分。因为从誓言产生的理由而产生，所以是从誓言产生的；从理由产生，是对现量成立本身没有差别。 “已作”本身存在于理由和方面，声音本身就是所立和能立的体性。法和有法之体性，对于与差别分离的灯，因为不是世俗，所以以相反差别的究竟，认为灯也存在，从“灯”到“有法”之间是这样说的。 “无作”指的是回答。所谓的“想要表达的意义无作用”，是驳斥“自己的体性不存在”的意义。过于极端的是兔子的角。 所谓“如是”，指的是无作用和另一者等共同的作业是作业本身，而不是有法。声音本身或者不是一切，因为没有所立和能立的差别。所谓的“已作”等，指的是能立、所立和有法等。显示了它的差别不是实有，执着于与它分离的现量是损害，意思是说，从意义上讲，自己的体性是一。对于它，没有认识到与法等差别不是它者的相反，是这个意思。如果无常本身是他者，那么就是不同的。所谓的“不应理”，是因为两者都是无常。所谓的“周遍和另一者”，指的是从常法之外的他者，就是事物自性所认识的。如果是这样，其他量就是量，显示与比量相违背，就是指“如果其他时间周遍”。所谓的“周遍和另一者本身与事物是不同的，因此它不是所执取的吗”，回答是“那么，现量”。显示了周遍本身依赖于他者而成为他者，但与它分离的体性不是无常本身，就是“无常”。
English
"Kün la" refers to vows and reasons. The so-called "conventional" is because it is distinguished by the discriminating mind arising from experiencing the opposite difference. Because it arises from the reason arising from the vow, it arises from the vow. Arising from the reason is that there is no difference in the establishment of direct perception itself. "Made" itself exists in the reason and the aspect, and the sound itself is the nature of what is to be established and what establishes. The nature of dharma and the possessor of dharma, for the lamp that is separated from difference, because it is not conventional, so with the ultimate of the opposite difference, it is thought that the lamp also exists, from "lamp" to "possessor of dharma" is said in this way. "Non-action" refers to the answer. The so-called "meaning that wants to be expressed is without action" is the refutation of the meaning that "one's own nature does not exist." What is too extreme is the horn of a rabbit. The so-called "as such" refers to the common action of non-action and the other, etc., is the action itself, but not the possessor of dharma. Sound itself or not everything, because there is no difference between what is to be established and what establishes. The so-called "made" etc., refers to what establishes, what is to be established, and the possessor of dharma, etc. It shows that its difference is not real, and the direct perception that clings to separation from it is harmful, meaning that in terms of meaning, one's own nature is one. For it, not recognizing the opposite of the difference from dharma etc. is not the other, that is the meaning. If impermanence itself is the other, then it is different. The so-called "unreasonable" is because both are impermanent. The so-called "pervasion and the other" refers to the other than permanence, which is recognized by the nature of things itself. If so, other valid cognition is valid cognition, showing the contradiction with inference, which refers to "if other time pervades." The so-called "pervasion and the other itself are different from things, so is it not what is grasped," the answer is "then, direct perception." It shows that pervasion itself depends on the other to become the other, but the nature separated from it is not impermanence itself, which is "impermanence."