Tibetan
འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ཀྱང་འཇུག་པ་ཡིན་ནའོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་དབང་གིས་གྲགས་པ་ནི་གང་ན་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཁྱི་ཤ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རུང་བ་ཉིད་བཞིན་དུ་དེ་དགག་པའི་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དང་འགལ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྟོགས་པའི་གོ་བྱ་སྟེ། དེའི་གོ་བྱ་བཀག་ན་དེ་མ་ཡིན་པའི་གོ་བྱར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྡ་སྐད་བཀག་པ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་དེ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་རྣམས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རུང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་སྒྲ་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རུང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལའོ། །འགོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་དོན་གང་དག་ལ་གྲགས་པའི་ཚིག་རྣམས་སྲིད་པ་ཡིན་ན་དེ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་གཞན་དང་ལྡན་བ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་བརྟག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་སྨྲ་ཉིད་ལ། །རྗེས་དཔག་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་རྩ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་དོན་རྣམས་སྒྲའི་རུང་བ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེས་ནི་ རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རུང་བ་ཉིད་ལ་སྒྲའི་བརྡ་ནི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པའོ། །སྐྱེས་བུ་རེ་ཞིང་བརྡའམ་བརྗོད་པ་རེ་རེ་ཉིད་ལའམ། འགྲོ་བའི་དང་པོར་བྱེད་པའམ། །གཅིག་པོ་སུ་ཡིས་ཅིག་ཅར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡིན་ན། །ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དཔྱོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་ནི་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །གྲགས་པ་ནི་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་འཕེལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་ལས་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་བཤད་པ་པའི་ཡུལ་དུ་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་གཞན་དུ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འགྱུར་བར་སྲིད་པར་
Chinese
那么，名为“འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ།” 。名为“དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་”是没有理由也适用的。通过人的意愿而出名，表明在何处也不会改变，名为“ཁྱི་ཤ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ།”。应与“与罪过相连的任何事物都不会改变”相连。如果源于意愿的法的适当性，与否定它的适当性相同，那么，怎么会与它相矛盾呢？被称为“རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ།”。“དེ་ཞེས་བྱ་བ་”是理解源于意愿的事物的指示，意思是如果阻止它的指示，就不会变成不是它的指示。由没有阻止约定俗成而产生的适当性，是推测的对象，与此相反的事物不会变成与它不矛盾的事物。通过将所有事物都说成是声音的适当性，表明声音也会被说成是所有事物的适当性，名为“སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ།”。“དེར་ཞེས་བྱ་བ་”是指没有确定的事物。阻止是指如果世间存在对哪些事物出名的词语，那么它就是与该事物相符的，而不是与其他事物相符的。不是的，因为这里“གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་”是为了使行为成立。名为“དེར་བརྟག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་”是指量。或者对于世间语者本身。“རྗེས་དཔག་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཅི།” 说这个又有什么用呢？对于这个，根本是表明没有差别的诸事物仅仅是声音的适当性，名为“དེས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའོ།”。对于适当性，声音的约定俗成是通过“这正是这个”这样的分别念而产生的。如果每个人都希望每个约定俗成或表达方式本身，或者作为行动的开始，或者“གཅིག་པོ་སུ་ཡིས་ཅིག་ཅར་ཡིན།”，等等，那么，怎样才能清楚地说明呢？对于这个问题，名为“དཔྱོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།”。从那以后，就是从分析等等。出名不应成为源于约定的损害，因为就像功德和增长等一样，它本身就是一种能力。从约定俗成中产生的具有适当性之境的理解是推测，并且在完全阐述的境中，将不同的表达方式说成是确定其他境的方式，这也可能是会改变的。
English
Then, it is called "འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ།". "དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་" is applicable even without a reason. Fame through the power of a person's desire indicates that it will not change anywhere, called "ཁྱི་ཤ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ།". It should be connected to "Nothing connected with faults will change." If the appropriateness of the Dharma arising from desire is the same as the appropriateness of negating it, then how can it contradict it? It is called "རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ།". "དེ་ཞེས་བྱ་བ་" is an indication of understanding things arising from desire, meaning that if its indication is prevented, it will not become an indication of what it is not. The appropriateness arising from not preventing conventional language is the object of inference, and the opposite of that will not become something that does not contradict it. By saying that all things are the appropriateness of sound, it is shown that sound will also be said to be the appropriateness of all things, called "སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ།". "དེར་ཞེས་བྱ་བ་" refers to something that is not certain. Prevention means that if there are words in the world that are famous for certain things, then it is in accordance with that thing, but not in accordance with other things. No, because here "གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་" is to make the action established. The reason for examining there, called "དེར་བརྟག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་", is the valid cognition itself. Or for the world speaker himself. What is the use of saying "རྗེས་དཔག་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཅི།"? For this, the root is to show that the things without difference are only the appropriateness of sound, called "དེས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའོ།". For appropriateness, the convention of sound is produced by the discrimination of "This is exactly this." If each person desires each convention or expression itself, or as the beginning of action, or "གཅིག་པོ་སུ་ཡིས་ཅིག་ཅར་ཡིན།", and so on, then how can it be clearly explained? For this question, it is called "དཔྱོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།". From then on, it is from analysis and so on. Fame should not become a harm arising from convention, because like merit and growth, etc., it is itself a power. The understanding of the realm of appropriateness arising from convention is inference, and in the realm of complete explanation, saying different expressions as a way of determining other realms, that may also be subject to change.
Tibetan
བསྟན་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་བསྟན་བཅོས་བཞིན་དུའོ། །གྲགས་པ་སྤོང་བ་ནི་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་དེས་གནོད་པ་དང་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་བ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གྲུབ་པ་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྨོས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པར་བཤད་པའི་དོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི། དམ་བཅའ་བ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པས་སོ། བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྗོད་བྱེད་དང་བརྗོད་བྱ་དག་གམ་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མའི་བརྗོད་བྱ་དག་འགལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་དུ་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པར་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་ལྷག་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བའོ། །རྒྱས་པ་ལས་ཅིག་ཤོས་དགོས་པ་གང་གི་ཡིན་པའི་ཚིག་དེ་གང་ དག་གི་ཡིན་པ་དེ་དག་གོ །རི་བོ་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པ་ནི་དྲང་སྲོང་བྱ་ཌའིའོ། །མི་བཟད་པ་ནི་མི་བཟད་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །ཤར་བ་ནི་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཆེས་ཆེ་བར་སོན་པའོ། །དེ་ཉིད་མཐོ་བའི་རི་བོ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གོལ་བ་ནི་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཏེ་ལམ་ངན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ནུབ་པར་ནི་ནུ་པ་རི་ལ་སྟེ་ཉམས་པ་ནི་ནུབ་པའོ། །འོད་ཟེར་ནི་རྣམས་ཉིད་ཕྱག་སྟེ། དེས་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྩོམ་པ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་མི་སྲིད་པའོ། །ཡང་ན་ཨ་སྟེ་བྱ་སྟའི་སྒྲ་ནི་འཆོལ་བར་ཏེ། མ་བརྔས་པར་རུལ་པའི་རྩྭ་ལྟ་བུའོ། །ཚིག་རྐང་བཞི་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ནི་རང་གི་ཡུལ་བཀག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ཡང་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུ་མའི་དངོས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་བྱ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་ལ་
Chinese
教法是，名为“因此”。名为“如前”的是如自己的言辞和论典。驳斥名声是与名为“非胜义谛”相连。对于自己论典承认为量，因此损害以及从表诠产生的适合性本身，因被认为损害而成为损害，名为“是”的意图是，如何理解“是异体者，而非他者”之说？对此说，名为“成立异体”，说出比量是因为具有它的特征。为了知晓所说异体的疑惑本身，名为“仅凭立宗”，即以说出理由。仅凭说出，能说和所说，或者前者和后者的所说相违，因此即使以能损害的非共同比量，在一切义中也是可能的，因为仅由意愿产生故不损害，这是胜者派的观点。在异体中，是显示境的差别，而以具有理由本身则是它的特点。那也是为了仅从剩余中了解差别。并非如此，如果名为“如果”的是应如何思考。从广大中，另一者是何者的需要，那些词就是那些的。住在破山中的是仙人鸟足。不可忍受的是不可忍受者本身。升起是到达天界和解脱道的极高处。那本身是高山，因为胜过一切。歧途是低劣者之道，不是恶道。落于尼波山，衰败是落没。光芒是诸位本身，因此无果的造作是升起等，那是不可能的。或者阿，即是鸟的语音是散乱，如未收割而腐烂的草。这第四句是胜者派所造。如何被认为是适合声音境的境者，如是显示现量也非他者，名为“以现量”。名为“在众多事物本身中”的是能说作者本身的共同差别。
English
The teaching is, it is called "therefore". What is called "as before" is like one's own words and treatises. Refuting fame is connected to what is called "not the ultimate truth". Regarding one's own treatise as being accepted as valid, therefore, the harm and the suitability arising from expression itself, because it is considered harmful, becomes harmful, the intention of "is" is, how is it understood that "it is a different entity, not another"? To this, it is called "established as different entity", stating inference is because it possesses its characteristics. In order to know that the doubt itself of the spoken different entity, it is called "only by assertion", that is, by stating the reason. By merely stating, the speaker and the spoken, or the former and the latter's spoken are contradictory, therefore, even with the non-common inference that can harm, it is possible in all meanings, because it does not harm only by arising from intention, this is the view of the Victorious One. In the different entity, it is showing the difference of the object, and with the reason itself is its characteristic. That is also in order to understand the difference only from the remainder. It is not so, if what is called "if" is how should it be thought. From the vast, what is the need of the other, those words are those. Living inside the mountain breaker is the hermit Bird-Foot. The unbearable is the unbearable itself. Rising is reaching the highest point of the path of heaven and liberation. That itself is a high mountain, because it surpasses everything. The wrong path is the path of the inferior, not the evil path. Falling on Nipa Mountain, decay is falling. The rays are the gentlemen themselves, therefore the fruitless creation is rising etc., that is impossible. Or a, that is, the sound of the bird is scattered, like unharvested and rotten grass. This fourth verse was created by the Victorious One. How is it considered that the object suitable for the sound realm, as such, showing that the direct perception is also not another, is called "by direct perception". What is called "in the multitude of things themselves" is the common difference of the speaker himself.