Tibetan
ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང༌། གལ་ཏེ་མི་འདོད་སྒྲུབ་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལན་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་པ་ལ་རང་གི་འདོད་པས་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་འདོད་པས་འཇུག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཡིན་ཞེས་དོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། འོ་ན་དོགས་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇུག་པ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཚད་མས་བཀག་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚིག་ལས་ནི་བྱེད་པས་སོ། །གང་གིས་རྒོལ་བ་སྟེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་འདོད་པ་ཡང་ཚད་མའི་རྩ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱང་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ན། གཞན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་སྔར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཡོད་པ་དད་ཅིག་ཤོས་དག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཡིན་ན། རང་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་པ་བཟློག་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་བཟློག་ཀྱང་འཐོབ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་མི་གནོད་དོ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་འདོད་པ་ཉིད་ཁོ་ནས་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་པ་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་ཉིད་དོགས་པའི་གནས་བཀག་པས་ཞེས་བྱ་བས་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའོ། །འདོད་གནོད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་སྟེ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ཡང་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའིའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ལ་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་།ཡོན་ཏན་གསུམ་མམ་འདི་སྐྱེས་བུའམ། །ཡང་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ནམ། །ཡི་གེ་ལས་གཞན་ན་དེའི་བདག །རླུང་གི་ཡོན་ཏན་བྱེད་མིན་ན། །ཚིག་དང་ངག་གི་བདག་བསལ་བའམ། །རང་བདག་ཉིད་ལས་མ་བཟློག་པ།། འདི་རྣམས་མི་རྟག་འགྱུར་མོད་ཀྱང༌། །དེད་ལ་དེ་རྣམས་མི་རྟག་མིན། །ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་མ་གྲུབ་དང༌། །གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་།གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་བྱས་ཁྱད་པར་དག །ཅེས་བྱའོ། །རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་རྟག་པ་རྟག་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་།ཇི་ལྟར་།མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །སྤྱི་ནི་འདི་ལ་གང་ཅུང་ཟད། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྟག་པར་བརྟགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རིགས་ཀྱི་སྒྲ་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་ནི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། རིགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཁྱད་པར་རྣ་བས་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ་གཞུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་སྤངས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་བརྗོད་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པར་ དཔྱོད་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་པ་འདི་ལ་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དཔྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དཔྱོད་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱར་བ་ནི་ནང་གི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་འཕེན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་གཅིག་གི་གོ་བྱ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དགོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། རང་འདོད་བརྟགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། རྒོལ་བ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་མི་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཉན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་མེད་ཕྱིར་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན
Chinese
被称为。那也是，如果不是不希望的成就，被称为回答，那会是怎样呢？是胜利者的。在论典中，不是以自己的意愿来承诺，那么是什么呢？是以特殊的正确意愿，因为不是人所造的，为了消除这样的疑惑，表明是自己的话语，被称为如果是论典。如果因为存在等而是无常的，那么不是人所造等是不可能的，因为以量跟随的论典是承诺的特殊，怎样以意愿进入和另一方呢？这样显示出疑惑，被称为那么这个疑惑。如果不存在以量之理由进入，就显示出不会产生，被称为如果也被量阻碍。从词语来说，是通过作者。以谁来反驳呢？具有分别的意愿也是量的根本，这是它的意思。如果另一方也只是以意愿来承诺，也同样地承诺，那么，其他也同样会承诺，因为那样进入是成立的，这样显示出那些以前也是。即使是反驳者的意愿，如果存在量，并且另一方等自己执持，并且是另一方等，用自己的话语做什么呢？这样说，如果是那样，那么，以自己来遮止论典中的意愿，也能成就所要证成的，这是它的意思。即使不遮止，也是获得的意思，这样说，如果是不损害。仅仅以不希望来遮止论典中的意愿，难道不是吗？为什么说了自己呢？对于思考要进行区分，不是为了区分，而是为了消除错误的理解，疑惑之处已经被阻碍所阻碍了。因此有什么必要呢？对于这样说，错误理解是随后的陈述。意愿没有损害等是果，是所要证成的，意愿对于无常本身没有损害，因为没有矛盾，没有矛盾也是因为没有它就不会产生。不是所要证成的本身。
English
It is called. That is also, if it is not an unwanted accomplishment, what would it be like if it is called an answer? It is the victor's. In the treatise, it is not promised by one's own intention, so what is it? It is by the special correct intention, because it is not made by a person, in order to eliminate such doubts, it is shown that it is one's own words, it is called if it is a treatise. If impermanence is due to existence, etc., then it is impossible that it is not made by a person, etc., because the treatise followed by valid cognition is a special promise, how does one enter with intention and the other? This shows the doubt, it is called then this doubt. If there is no entry with the reason of valid cognition, it is shown that it will not arise, it is called if it is also hindered by valid cognition. From the words, it is through the author. Who refutes it? The intention with discrimination is also the root of valid cognition, that is its meaning. If the other party also only promises with intention, and also promises in the same way, then, others will also promise in the same way, because entering in that way is established, this shows that those were also before. Even if it is the intention of the refuter, if there is valid cognition, and the other parties, etc., hold themselves, and are the other parties, etc., what to do with one's own words? Saying that, if that is the case, then, by preventing the intention in the treatise by oneself, one can also accomplish what is to be proven, that is its meaning. Even if it is not prevented, it is the meaning of obtaining, saying that, if it does not harm. Is it not only by not wanting to prevent the intention in the treatise? Why did you say yourself? For thinking about distinguishing, it is not for distinguishing, but for eliminating misunderstandings, the place of doubt has already been hindered by hindrance. Therefore, what is the need? For saying that, misunderstanding is the subsequent statement. Intention without harm, etc., is the result, it is what is to be proven, intention itself has no harm to impermanence, because there is no contradiction, and no contradiction is also because without it, it will not arise. It is not the thing to be proven itself.
Chinese
不是想要成为论典的缘故。如果不是所要证成的，那么对于自身也是没有穷尽的，这是所有理证的结果的近似表示。如果说“声音是无常的”这样的法，它的法相是什么样的呢？对于未成立的法，不是能成立的，而对于通过论理的差别所成立的法，才是能成立的。另外，三种功德或者这个人，或者是虚空的功德吗？如果不同于文字，那么它的所有者是谁？如果不是风的功德的作者，那么是排除了词语和语言的所有者吗？或者不是从自身的主宰中转变过来的吗？这些虽然是无常变化的，但是追溯起来，它们不是无常的。差别本身是未成立的，并且是基础未成立的理证本身。像这样会变成过失的想法，为了消除它，为了要知道是完全成立的法，所以才说了自身，这是为了表明“论理所作的差别”。完全著名的“声音”这个词，用声音所表达的，声音本身的共相是常法，难道不是常法吗？怎么样呢？无常本身不是所要证成的。共相对于这个来说，稍微有一点，所有人都认为是常法。对于这个，种类的声音不是所有显现的表达者，因为显现的不能使声音这个词显现，因为用种类近似表示的差别是耳朵所能听到的法，因为在所有论理中没有舍弃完全著名的表达，依靠事物进行分别，不是事物而是从符号产生的，自身不会改变，对于这个努力有什么用呢？这是为了表明“通过分别本身的场合”。因为“所作”这个能成立的是分别，为了结合想要证成的，是为了对于内部的能成立，施加通过量成立的法的意思。为了表明对于一个论典的理解，没有明显的想要的必要，所以说“自己想要的考察”。如果想要把那样变化的法本身作为能成立的，那么论敌不会说自己一方的意义的能成立，这是为了表明“听者”。因为没有想要的，所以不是为了意义而寻求。
English
It is not because one wants it to be a treatise. If it is not to be proven, then there is no end to oneself either, which is an approximate representation of the result of all reasoning. If one says, "Sound is impermanent," what is the nature of such a dharma? For an unestablished dharma, it is not a means of proof, but for a dharma established through the distinction of reasoning, it is a means of proof. Furthermore, are the three qualities this person, or the qualities of space? If it is different from letters, then who is its owner? If it is not the maker of the qualities of wind, then is it excluding the owner of words and speech? Or is it not transformed from its own master? Although these are impermanent and changing, when traced back, they are not impermanent. The difference itself is unestablished, and it is the very reasoning of an unestablished basis. Thinking that it will become a fault like this, in order to eliminate it, in order to know that it is a completely established dharma, therefore, one speaks of oneself, which is to show "the distinction made by reasoning." The completely famous word "sound," what is expressed by sound, is the generality of sound itself a permanent dharma, is it not permanent? How so? Impermanence itself is not what is to be proven. The generality for this, there is a little bit, everyone considers it to be permanent. For this, the sound of the kind is not the expression of all that appears, because what appears cannot make the word sound appear, because the difference approximated by the kind is the dharma that can be heard by the ear, because in all reasoning, there is no abandonment of the completely famous expression, relying on things to distinguish, it is not a thing but arises from symbols, and it does not change by itself, what is the use of striving for this? This is to show "through the occasion of distinction itself." Because "made" is the means of proof, in order to combine what is to be proven, it is to apply the meaning of the dharma established by valid cognition to the internal means of proof. In order to show that there is no obvious need to want to understand a single treatise, it is said, "the examination of what one wants." If one wants to make the dharma that has changed in that way itself the means of proof, then the opponent will not speak of the means of proof of his own side's meaning, which is to show "the listener." Because there is no wanting, it is not seeking for meaning.