Tibetan
་ལ་རྟག་ཉིད་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནམ་མཁའ་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་གསལ་ལས་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཞན་གསལ་བའི་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །སྤྱིའི་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་ལས་མངོན་པར་གསལ་བ་མངོན་སུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྲེལ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་དང་མངོན་སུམ་པ་དག་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའམ་ནམ་མཁའ་ཡང་རུང་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་གདགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་གནས་པའི་ངོ་བོའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བའོ།། དེའི་རང་བཞིན་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོའོ། །དེའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་གསལ་བར་གནས་པ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོའི་འོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལའོ། །གསལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་ན་གསལ་བ་ཁོ་ན་ལ་གཞན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་དཔེའི་སྐྱོན་དེ་དག་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དཔེའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོང་བུར་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་སྤྱི་གསལ་བར་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླངས་པ་སྟེ། མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཉིད་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ལས་དགག་པར་བྱེད་པ་ནི། སྤྱིའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སྤྱི་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་བྱ་མ་ཡིན་པས། གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་
Chinese
名为“因为是常性”。虽然虚空是常有的，但依赖于眼等明亮，如何显现那样，总相也依赖于具有关联的明亮显现而显现，如此思索是：如果又说从明亮而显现于显现，即是说，哪里的微弱明亮，即是差别啊。名为总相的显现是理由。说从明亮而显现于显现是难以关联的，因为明亮和显现者没有差别。总相或虚空也好，显现的自性不是依赖于明亮，因为没有意义。不是它的自性也不依赖，为了显示不是特别地增益，名为“于我生起知识”。名为“于他”是明亮安住的自性。说“于他”是指如果名为总相。它的自性是明亮的自性。于它的自性中即是安住于明亮本身中。名为“它”是指明亮的自性。如果明亮没有证悟也，从名为“也”的语词产生的唯独于一方。如果与明亮没有关联，唯独于明亮又如何“于他”呢，这是争论之处。未成立的所立和能立以及关联等例子的过失那些不是过失，为了显示因为是那一方面的自性，名为“没有例子的过失”。虽然显现为团块，但为了显示总相没有显现，因此如果说。于此以显现证悟做什么呢，这是承诺，是未成立之义。说从声音证悟不是除了显现证悟之外不会产生，这是以意义理解，如此说：如果显现说。为了从显现证悟本身是从声音证悟而作遮破，名为“总相的行相是什么，那就是”。总相虽然是所缘，但自性不是所缘，难道不是由他而转为他吗？说了它的能力
English
It is called "because it is permanent." Although space is permanent, it depends on the clarity of the eyes, etc., just as it appears. Similarly, the general also depends on the clarity of the related appearance to appear. Thinking like this: If it is said that appearance is clarified from clarity, that is, where is the faint clarity, that is the difference. The appearance called "general" is the reason. To say that appearance is clarified from clarity is difficult to relate, because there is no difference between clarity and appearance. Whether it is the general or space, the nature of appearance does not depend on clarity, because it is meaningless. It is not its nature and does not depend on it, in order to show that it is not particularly additive, it is called "to generate knowledge in me." "To others" is the nature of clarity dwelling. Saying "to others" means if it is called general. Its nature is the nature of clarity. In its nature, it dwells in clarity itself. "It" refers to the nature of clarity. If clarity is not realized, only one side arises from the word "also." If there is no connection with clarity, how can it be "to others" only in clarity, this is the point of contention. Those faults of unestablished thesis and proof and connection, etc., are not faults, in order to show that it is the nature of that aspect, it is called "no fault of example." Although it appears as a lump, in order to show that the general does not appear, therefore if you say. What is the use of realizing it with appearance here, this is a promise, it is the meaning of unestablished. Saying that realization from sound does not arise except for realization from appearance, this is understood by meaning, so it is said: If appearance says. In order to refute from the distinction that realization from appearance itself is made from realization from sound, it is called "what is the aspect of the general, that is it." Although the general is the object, the nature is not the object, isn't it transformed from other to other? Said its ability
Tibetan
ཏེ། གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་ན་བྱིས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པའི་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྡར་བྱས་པས་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སེམས་པ་ལ། སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བསྟན་བ་ལ། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཏེ་རྗེས་འབྲེལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་ནི་མི་གསལ་བའོ། །གང་གིས་སྤྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོར་མཐོང་བ་དང་བག་ཆགས་དག་གིས་དྲངས་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱི་ཙམ་མཐོང་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱི་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དོན་གྱིར་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་ནི་ནིའི་དོན་ཏོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་སྤྱི་དག་གིའོ། །དབང་པོས་གཟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དབང་པོ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཉི་གའི་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་ནི་ཁྱད་པར་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དབང་པོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོས་སྤྱི་མི་འཛིན་པས་བརྡ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ལས་བྱུང་བས་འདི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྒྲ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་སྤྱི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཞན་སྤྱིའི་མ་ཡིན་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་དབང་པོ་ལ་དོན་མེད་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་སྒྲས་ཞེས་བྱ་བའོ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྤྱི་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། དབང་པོ་དང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དག་གི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ཤེས་དོན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་གསལ་བར་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན
Chinese
即，如果被其他事物改变，就会变成无常的意义。如果专注于蓝色等事物的自性，那么由于孩童无始以来的习气所产生的蓝色等知识，会显得不清晰。如果将对外境的执着显现作为依据，就会显现为从声音中产生。如果这样想，那么用现量来证悟它又有什么用呢？在显示普遍相的知识也是如此时，这个“也是”是从声音中产生的行为，即随行是跟随。蓝色等事物的相的方面是不清晰的。所谓“以何化现”，是指由见到蓝色和习气等所引导，而不是仅仅见到普遍相。这是“因为会导致没有普遍相”的意义。这是在说明，如果蓝色等事物的相与不同的普遍相是相同的相，那么就不会成为真实的意义。其中，“对其也是”的“也是”是“乃”的意思。所谓“二者也是”，是指事物和普遍相。感官不会执取。意思是，如果仅仅是从声音中产生的就能了知差别，那么由于感官没有意义，感官就不会成为被执取的对象。然而，从声音中产生的既是二者的执取者，而感官仅仅是差别的执取者。因此，所谓“具有果实”是指感官。因为感官不执取普遍相，所以没有名称。显示从声音中产生的不是这种知识，就是“从声音”的意思。显示不是以现量来证悟普遍相，就是“因为显现是不同的”的意思。如果蓝色等事物本身不是具有从声音中产生的对境的其他普遍相，那么就像那样，感官就没有意义了，这是在归纳会导致这种结果的意义，即“清晰本身由声音”。说蓝色等事物的自性是普遍相的人，从蓝色等事物清晰和不清晰的区分中，为了分别安立感官和从声音中产生的知识的对境，显示感官不是没有果实，就是“如果感官是知义本身”的意思，即清晰了知的意义。
English
That is, if it is changed by other things, it will become the meaning of impermanence. If you focus on the self-nature of things such as blue, the knowledge of blue, etc., produced by the habits of children from the beginningless, will appear unclear. If the appearance of attachment to external objects is used as a basis, it will appear to be produced from sound. If you think this way, then what is the use of realizing it with direct perception? When showing that the knowledge of the general aspect is also the same, this "also" is the action produced from the sound, that is, following is following. The aspect of the appearance of things such as blue is unclear. What is meant by "what transforms" is that it is guided by seeing blue and habits, etc., and not just seeing the general aspect. This is the meaning of "because it will lead to no general aspect." This is to explain that if the appearance of things such as blue and the different general appearance are the same appearance, then it will not become the real meaning. Among them, "also to it" the "also" is the meaning of "is". The so-called "both are also" refers to things and general appearance. The senses will not grasp. It means that if only what is produced from the sound can know the difference, then because the senses have no meaning, the senses will not become the object to be grasped. However, what is produced from the sound is the grasper of both, and the senses are only the grasper of the difference. Therefore, the so-called "having fruit" refers to the senses. Because the senses do not grasp the general appearance, there is no name. Showing that what is produced from the sound is not this knowledge is the meaning of "from the sound." Showing that it is not to realize the general appearance with direct perception is the meaning of "because the appearance is different." If the blue and other things themselves are not other general appearances with the object produced from the sound, then like that, the senses have no meaning. This is to summarize the meaning that will lead to this result, that is, "clarity itself is by sound." The person who says that the self-nature of blue and other things is the general appearance, from the distinction between the clear and unclear of blue and other things, in order to distinguish and establish the objects of the senses and the knowledge produced from the sound, showing that the senses are not without fruit, is the meaning of "if the senses are the meaning of knowledge itself," that is, the meaning of clear knowledge.