Tibetan
་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུང་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལུང་ ལས་རྟོགས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དཔྱོད་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་སུ་འབྲེལ་པས་སམ་དོན་ལ་དེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་བདག་མེད་པར་རིགས་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་བསྟན་བཅོས་ནི་དུ་བ་ལས་མེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བཟློག་པ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་མི་འཇུག་པ་ཡང་གནོད་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་དོགས་པ་ཅན་གྱི་ཡང་ཚད་མ་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ན། ལུང་ལ་དོན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཁས་བླངས་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །དོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ངེས་པར་འགྱུར་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་ནོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་དེའི་ངོ་བོ་དེས་སོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་སོ། །རིགས་གསུམ་པོ་རྣམས་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རིགས་དང་རིགས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལུང་དང་འབྲེལ་པ་ལས་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན་དེའི་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་གཞན་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་བོར་རེང་བུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་དུས་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་ལས་གྲུབ་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་གནས་སྐབས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལུང་ཁས་བླངས་པས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཉེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །གང་ནས་འདི་ཡི་ཕ་མ་དང༌། མེས་པོ་ལ་སོགས་སོང་གྱུར་པའི། །ལམ་ནས་དམ་པ་རྣམ་འགྲོ་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སླུ་བར་འདོད་པའི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ལུང་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་བར་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་མ་སུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤངས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དང་འགལ་བས་སོ། །མངོན་སུམ་དོན་ད
Chinese
无有之法与，无缘之识等。如是等等，对于非由圣言所成立之法，则具有我，具有缘等，由圣言而了知，显示对于有联系者无有损害，名为“于一切观察”。名为“以直接联系或意义上之彼”，乃是胜者之。以事物之力而趣入，对于无我，理证不现行造成损害，乃是颠倒趣入，而论典显示并非趣入如烟生火之差别，名为“如今”。如趣入于相违，不趣入亦唯是有损害者之义。对于来世有怀疑者，若亦由量而决定，则显示圣言无意义，名为“无有承许”。名为“若”，乃是诤论者。名为“成为怀疑”，乃是知为无有，即成为决定。名为“非也”，乃是应答。以与功德俱生之故，以具有功德，彼之自性即是彼。名为“彼”，乃是诤论者。名为“彼”，乃是论典。彼等三种及其他，种姓与非种姓等之差别，非由圣言之联系耶？若与圣言相违，即是彼之损害，以对于非由彼所成立之法，亦不容许为其他之故，显示名为“于众生为盲”。于出生之时，对于彼等亦非是彼所成立之种姓等差别，非是现量等之境，以父亲等亦于彼时如是之故。如比丘等，显示非由圣言承许所作，名为“功德过失”。虽无承许之因联系等亦然。何处此之父母与，祖父等已逝去之，道中圣者善趣种。如是等等，显示乃至唯以欲欺骗之语而近似成立，儿童乃执持为圣言。名为“噫，谁耶”。名为“舍弃故”，乃是以与圣言相违故。现量义
English
The non-existent dharmas and, the consciousnesses without objects, etc. Like that, etc., for the phenomena that are not established by scripture, then indeed with self, with object, etc., understanding from scripture, showing that it does not harm those with connection, is called "in all investigations." Called "by direct connection or by meaning of that," is of the Victorious One. Entering by the power of things, for no-self, reasoning that does not appear causes harm, is a reversed entry, and the treatise shows that it is not entering into the distinction like fire from smoke, is called "now." Like entering into contradiction, not entering is also only the meaning of those with harm. For those who doubt the next world, if it is also determined by valid cognition, then showing that scripture is meaningless, is called "without acceptance." Called "if," is the opponent. Called "becoming doubt," is knowing as non-existent, that is, becoming definite. Called "not so," is the answer. Because of coexisting with qualities, by having qualities, its own nature is that. Called "that," is the opponent. Called "that," is the treatise. Those three kinds and others, the distinctions of caste and non-caste, etc., are they not from the connection of scripture? If it contradicts scripture, then it is its harm, because for the phenomena that are not established by that, it is not allowed to be other, showing is called "blind to beings." At the time of birth, for those also, the distinctions of caste, etc., that are established by that, are not the objects of direct perception, etc., because fathers, etc., are also like that at that time. Like monks, etc., showing that it is not done by scriptural acceptance, is called "qualities and faults." Even if there is no cause of acceptance, connection, etc., it is so. From where are this's parents and, grandfathers, etc., who have passed away, in the path the noble ones go to good rebirth. Like that, etc., showing up to the point that children hold onto scripture only by words that are approximated to be established by wanting to deceive. Called "Alas, who is it." Called "because of abandoning," is because of contradicting scripture. Direct perception meaning
Tibetan
ང་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པས་ མ་བསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་ཆེས་པའི་བསལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་དཔེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་དོན་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་ལྷག་མ་དེའི་དོན་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྙེད་དཀའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་བསལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ལུགས་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ། །གནོད་ན་ནི་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བརྗོད་པ་ལ་ཡང་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུའོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་ལ་ངེས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར། མེད་ན་མི་འབྱུང་མིན་དོན་ལ། །ཞེས་བྱ་བས་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །ཁྱབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འབྲེལ་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲུབ་པ་རྣམས་དང་ནི་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེ་མི་འགྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་ལའོ། །བསྟན་པར་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་བླངས་པ་མེད་ན་གྲུབ་མཐའ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཉམས་པ་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མི་འཁྲུལ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དོ། །དོན་ནི་ཁྱབ་བྱའོ་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བས་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ངེས་པས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཏེ་སྨྲ་བ་ནི་འདོད་པས་བྱས་པ་དོན་གྱི
Chinese
我（通过）推理和，以名声相信 未遣除的。 说是以相信遣除的，未示现为推理，不是吗？ 这样说，就是如果与论典相违的。 以无常性本身，对于所作性，如同虚空的功德和论典的意义，不是应当示现随同吗？ 否则，因为无有差别，谁也不是地示现，就是如果以比喻。 即使是论典承认了，如果有一个意义随同，那么其余的意义随同其他的意义，仅仅是难以寻得的意义。 这是说，因为不能遣除论典之间的相互违背。 称为“超世俗”的解释是，与论典相违的。 法性，其自身之法性，就是虚空的功德本身。 如果损害，就是以所作性本身。 对于言说，也是在无常性本身中。 损害的是，所作性本身。 如果虚空的功德本身不成立，那么对于它，决定的无常性不成立，对于这样说的，以“无则不生非理”已经回答了。 即使周遍上没有差别，如果不成立虚空的功德本身，也不会成立无常性，为了遣除它，就是无关联。 为了以差别法本身成立有关联的那个，如果不是应当示现以现量等成立的法之法性和，因的随同，那么对于论典中成立的那些，说又有什么必要，这是所说的“法性”。 火不成立，不是，这是对于自己的意义。 应当示现，这是对于其他的意义。 如果没有取法之法性，不是损害宗派，而是虚空的功德本身衰败，因为承认论典，所以示现为损害宗派，这是因为不紊乱。 自性是因的周遍。 意义是所周遍，对于果也是不紊乱，即以损害的量成立的决定。 从自性 说是从理解的自性，即说的是欲所作的意义。
English
I (through) reasoning and, believing in reputation, Not dispelled. To say that it is dispelled by belief, not shown as reasoning, isn't it? Saying this is, if it contradicts the scriptures. With impermanence itself, for the sake of being made, like the qualities of space and the meaning of the scriptures, shouldn't it be shown to follow? Otherwise, because there is no difference, showing that no one is, is like saying 'if by example.' Even if the scriptures are acknowledged, if there is one meaning that follows, then the remaining meanings that follow other meanings are only difficult to find. This is to say, because the mutual contradictions between the scriptures cannot be dispelled. The explanation called 'Transcending the World' is, contradicting the scriptures. The nature of the phenomenon itself is the quality of space itself. If it harms, it is by the very act of making. In speech, too, it is in impermanence itself. What harms is the very act of making. If the quality of space itself is not established, then for it, the determined impermanence is not established. To this saying, it has already been answered with 'If there is no cause, there is no effect.' Even if there is no difference in pervasiveness, if the quality of space itself is not established, impermanence will not be established. To dispel this, it is irrelevant. In order to establish the related one by the distinguishing characteristic itself, if it is not necessary to show the nature of the subject of the phenomenon established by direct perception, etc., and the concomitance of the reason, then what need is there to mention those established in the scriptures? This is what is meant by 'phenomenon.' Fire is not established, no, this is for one's own sake. What is to be shown is for the sake of others. If the characteristic of the subject is not taken, it is not harmful to the doctrine, but the quality of space itself is diminished. Because the scriptures are acknowledged, it is shown to be harmful to the doctrine, because it is not confused. Nature is the pervader of the reason. Meaning is what is pervaded, and for the result, too, it is not confused, that is, the certainty established by the measure that harms. From the essence It is said to be from the essence of understanding, that is, speaking is the meaning of desire-made.