Tibetan
་དེ་སྣང་བ་ན་ཤེས་པ་སྔ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ། །ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བའི་སྔ་རོལ་ཡང་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དང་དེའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པར་ཡང་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་གཉིས་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱང་དོན་གྱིས་དང་དེའི་རིག་པ་དང་དོན་གྱི་རིག་པའོ། །སྔར་གྱི་བློ་ཡང་ཡིན་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡང་འཛིན་པ་དེ་དག་གི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཡི་གེ་གཉིས་པ་འདི་ལ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་སོ། །གཞན་གྱིས་ནི་བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་སོ། །དོན་གྱིས་གོ་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤུགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་པ་ལ་གལ་ཏེ་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྒྱར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མཐོང་བའམ་ཐོས་པའི་དོན་གྱིས་ཕྱིས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ནི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཚེའང་ཞེས་བྱ་བས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིས་ཀྱིའོ། །དོན་གྱིས་གོ་བས་བྱས་པའི་བྱེད་པ་པོའི་སྟེ་དོན་གྱི་ཤེས་པའིའོ། །དྲན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་བཞིན་པའི་དྲན་པ་མེད་ན་དྲན་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟོགས་པ་མི་འབྱུང་ལ་དེ་མེད་ན་དྲན་བཞིན་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཉིད་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བློ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མྱོང་བའི་ངོ་བོའི་བློ་ལ་དྲན་པ་འཁྲུལ་པ་འདི་ལ་ཡང༌། །ཕྱིས་ནི་ཤེས་རྣམས་ལ་ཤེས་འགྱུར། །འདི་ནི་དེ་ཚེ་དོན་དྲན་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་སྔར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དྲན་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནམ་ཤེས་པའིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མྱོང་པ་དེའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མའིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་ནི་དྲན་བཞིན་པའི་དོན་གྱིའོ། །དེ་ལས་དྲན་པ་
Chinese
所謂「彼顯現時，以前之識顯現之故」者，乃是另一種情況。在轉移到其他境之前，境之識於境中顯現，並且也變成彼識之識，此乃顯示二二之意。自身也因事物、彼之覺知以及事物之覺知而存在。先前之智也是，並且也執持色等事物，是彼等之執持。說色等二者立即顯現並非依次發生，此亦為第二字所欲表達之意。所謂「自」者，僅僅是欲取之自性。所謂「他」者，是由我與意接觸所生之他識。所謂「由事物而知」者，乃是回答。若不依賴於體驗關聯，則因由體驗事物之力量而生，故說恆常也將轉變為體驗，若如此說，則所謂「若由事物之力量」是也。所謂「百」者，乃是近似之表示。由於從體驗中所見或所聞之事，後來不應與其他事物相符，因此以理解其他事物之方式來理解，因為沒有集合，故顯示不會改變，此乃所謂「彼時也」，即體驗之後。由事物理解所作之作者，即事物之識。所謂「念」者，若無憶念之念，則不會從念產生體驗之領悟，若無彼，則無憶念，故說「然而」。由念而轉變為體驗者，僅僅是由產生彼者，因為彼是境之自性，故顯示非為智之領悟，此乃所謂「我」。對於體驗本質之智，此念之錯誤亦然。後來，識將轉變為諸識。「此乃彼時事物之念」。顯示如是等等是不合理的，此乃所謂「彼時之前」，因為沒有承諾。所謂「後來也」者，乃是由體驗轉變為念，因此領悟彼之理由，即根等。所謂「任何任何」者，乃是事物或識。所謂「因何而體驗，故體驗」者，乃是先前之體驗。所謂「因何而憶念」者，乃是憶念事物之故。從彼憶念
English
That which is called "because the previous consciousness appears when that appears" is another case. Before transferring to another object, the consciousness of the object appears in the object, and it also becomes the consciousness of that consciousness, which shows the meaning of two and two. The self also exists because of things, its awareness, and the awareness of things. The previous wisdom is also, and it also holds things such as form, which is the holding of those. Saying that the two things such as form appear immediately and not in sequence, this is also what the second letter wants to express. The so-called "self" is only the nature of what is to be taken. The so-called "other" is the other consciousness born from the contact of me and mind. The so-called "knowing by things" is the answer. If it does not depend on experiencing the connection, then because it is born from the power of experiencing things, it is said that constant will also turn into experience, if so, then the so-called "if by the power of things" is also. The so-called "hundred" is an approximate representation. Because what is seen or heard from experience should not match other things later, therefore understanding in the way of understanding other things, because there is no collection, it shows that it will not change, this is the so-called "at that time", that is, after the experience. The author made by understanding things, that is, the consciousness of things. The so-called "mindfulness" is that if there is no mindfulness of remembering, then the realization of experience will not arise from mindfulness, and if there is no that, then there is no remembering, so it is said "however". That which is transformed from mindfulness into experience is only by producing that, because that is the nature of the object, so it shows that it is not the realization of wisdom, this is the so-called "I". For the wisdom of the essence of experience, this error of mindfulness is also the same. Later, consciousness will turn into consciousnesses. "This is the thought of things at that time". It is shown that such and so on are unreasonable, this is the so-called "before that time", because there is no promise. The so-called "later also" is that experience is transformed into mindfulness, so understand the reason for that, that is, the root and so on. The so-called "any any" is a thing or consciousness. The so-called "why experience, so experience" is the previous experience. The so-called "why remember" is because of remembering things. From that remembrance
Tibetan
ནི་དྲན་བཞིན་པའི་ཡུལ་ལའོ། །ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཉིས་པ་ལ་ཡང་བློ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལས་ཀྱང་བདག་རིག་འགྲུབ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ལན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དོན་དང་ནི་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་བློ་གཅིག་གིས་གཉི་ག་འཛིན་པ་ལ་སྐྱོན་བསྟན་ནས། བློ་མི་འཛིན་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །ཐ་མའི་ནི་ཤེས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་གཞན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དེ་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནའོ། །གཞན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཉམས་ སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བཞིན་པའི་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མྱོང་བར་བྱས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་ཡིན་ན་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཡིན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ཅིག་ཤོས་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་མྱོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་གྱི་ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་པ
Chinese
是忆念的境。所谓“大”，是因为第一没有分别，第二也没有领悟。从“从忆念也能成立自识。若由他识知”开始，是阿阇梨自己的回答。因此，自己开示后，阿阇梨将之转移到其他境，这是在说明这一点，这是不合理的。所谓“义与前识”，是指揭示了一个心识执持二者的过失，揭示了心识不执持的过失，这是胜者派的观点。最后的，是识的识。所谓“若不体验”，是因为承认不是觉性。所谓“如他人所体验”，是指他人体验他人的体验，因为没有体验，所以不是体验，同样，自己所体验的也应该是这样，所以一切都和之前一样，没有体验过。所谓“如何”，是指体验不是体验。他人体验不是因为他人体验，那么是什么呢？因为自己没有体验，所以不是体验，同样，自己的体验也不是自己体验，因为他人没有体验。如果说“他人”的话。如果他人没有体验，那么正在体验的他人就没有体验。同样，也说明了对自己也是这样说的，即“如何他人”。所体验的是外境。如果体验是其他的，那么也是自己。我和其他的体验，我的是现量，其他的是其他的体验，不是体验。如果说“如果我体验”。所谓“从何处”，不是从自证，因为没有承认，而且也说了由他识体验的过失。由谁来成立体验呢？由自己。所谓“如是说”，是指自己体验，而不是其他的。
English
It is the object of mindfulness. The term "great" means that there is no distinction in the first place, and there is no understanding in the second place. Starting from "Self-awareness is also established from mindfulness. If it is known by another consciousness," it is the Acharya's own answer. Therefore, after explaining it himself, the Acharya transfers it to another object, which is to explain this point, which is unreasonable. The so-called "meaning and previous consciousness" refers to revealing the fault of one mind holding both, and revealing the fault of the mind not holding, which is the view of the Victorious Ones. The last is the consciousness of consciousness. The so-called "if not experienced" is because it is admitted that it is not awareness. The so-called "like what is experienced by others" means that others experience the experience of others, because there is no experience, so it is not experience, and similarly, what is experienced by oneself should also be like this, so everything is the same as before, not experienced. The so-called "how" means that experience is not experience. Others' experience is not because others experience it, so what is it? Because oneself has not experienced it, so it is not experience, and similarly, one's own experience is not experienced by oneself, because others have not experienced it. If you say "others." If others have not experienced it, then the others who are experiencing it have not experienced it. Similarly, it also shows that it is said to oneself in the same way, that is, "how others." What is experienced is the external object. If experience is other, then it is also oneself. My experience and the experience of others, mine is direct perception, and others are other experiences, not experience. If you say "if I experience." The so-called "from where" is not from self-awareness, because it is not admitted, and the fault of experiencing by other consciousness is also said. By whom is experience established? By oneself. The so-called "as it is said" means that oneself experiences, not others.