Tibetan
ཅས་པའི་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ནི་འཕོ་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་གཉི་ག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དབང་པོ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སྣང་བ་གཟུང་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་ནི་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བར་དུ་ཆོད་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་བརྐྱང་བའམ་བརྡབས་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཆ་མེད་པ་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆ་མེད་པ་ནི་ཡན་ལག་མེད་པ་སྟེ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྣང་བ་འཛིན་པ་ན་གཟུགས་ཉིད་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་ཡང་ནི་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དུབ་པའི་སྔ་རོལ་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱིས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གཟུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འཕོ་བའི་དུས་ནའོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །འགྲེལ་པར་ཡང་ནུས་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་མི་གསལ་བ་ཉིད་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་གཟུང་བའི་ནུས་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལས་མ་ཡིན་པས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །གསལ་བ་ལས་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་འདི་ལས་ཀྱང་སྐྱེད་པ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་ནི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་པ་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ གཟུང་བ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཡང་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་སྐྱེད་པ་གཞན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པར་ཏེ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གཞན་དུ་མིན་པར་ནི་ཞེས་བྱ
Chinese
所谓的“恰思”的识的生起之物即是转变。仅仅是识的生起之物才是“是”，这就是所谓的“生起者本身”，因为二者都能生起，所以意思是二者都能执持。有人说，生起者难道不是根识所取吗？这就是所谓的“显现非所取”。所谓的“显现”是明亮，但不是根识。明亮是因为极其微细而间隔，极其接近，因为伸展或撞击而不可取，这就是所谓的“无分也”。所谓的“无分”是没有支分，即在觉性的自性中执持显现时，并非执持色法本身的意思。任何时候都是因为微细等等。在疲惫之前生起的是所取，之后才是生起者，这样想就是所谓的“所取”，即在转变的时候。说是生起者也是，自性也是，其体性没有衰减。在注释中也有两种能力，即“那是不合道理的”等等。就像灯火等明亮的不明亮一样，有人认为也会变成非所取，对于这种想法，所取的能力不会衰减。即使不是明亮之物，也像色法等一样，是从执持者之外的，即与生起的自性并非他体。不是生起者也因为与业没有关联的缘故，这是胜者所说。就像从明亮中一样，本身是所取，但从这之外还有其他的生起，对于这种说法，所谓的“所取”即虽然不是明亮之物，但本身是所取。从这之外没有其他的生起，而且也不是种子等等，为了显示不合理性，所谓的“具有所取之相”是暂时的，而不是作者的相。对此，从所取本身之外也有生起。所谓的“直接”是指可以推测的其他生起。为了说明是成为其他所缘的因，即不会变成因，所以说是“不是在他处”。
English
That which is produced by the consciousness of "Chas" is transformation. Only that which is produced as consciousness is "is," which is called "the producer itself," because both can produce, so it means that both can hold. Someone says, isn't the producer also not the object to be grasped by the sense faculty? This is called "appearance is not grasped." The so-called "appearance" is brightness, but it is not the sense faculty. Brightness is not grasped because it is extremely subtle and spaced, extremely close, because it is stretched or struck, which is called "also indivisible." The so-called "indivisible" is without parts, that is, when holding appearance in the nature of awareness, it does not mean holding form itself. At any time, it is because of subtlety and so on. That which arises before fatigue is the object to be grasped, and afterwards is the producer, thinking like this is called "the object to be grasped," that is, at the time of transformation. It is said that the producer is also the self, and its essence has not diminished. In the commentary, there are also two abilities, that is, "that is unreasonable" and so on. Just like the brightness of lamps and so on is not bright, someone thinks that it will also become non-graspable, for this thought, the ability to grasp will not diminish. Even if it is not a bright object, it is like form and so on, it is from outside the holder, that is, it is not other than the nature of arising. Not being a producer is also because there is no connection with karma, this is what the Victorious One said. Just like from brightness, it is itself the object to be grasped, but from this there is also another arising, for this statement, the so-called "object to be grasped" is that although it is not a bright object, it is itself the object to be grasped. There is no other arising from this, and it is not a seed and so on, in order to show the unreasonableness, the so-called "having the characteristic of being grasped" is temporary, not the characteristic of the agent. For this, there is also arising from the object to be grasped itself. The so-called "directly" refers to other arising that can be inferred. In order to explain that it is the cause of becoming another object of focus, that is, it will not become a cause, so it is said "not elsewhere."
Tibetan
་བའོ། །ཕན་འདོགས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ནི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་དུ་སྟེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྟེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་སོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །འདིའི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའིའོ། །དེ་དངོས་ནི་སྣང་བའིའོ། །ངེས་པ་ནི་འདི་སྣང་གི་འདི་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྐལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་ཡོད་ན་བརྒྱུད་པ་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་དུ་བློ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའི་ངེས་པ་ལའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའོ།། དེ་ནི་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་སྣང་བ་འམ་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་བློའི་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་བྱའི་སྟེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའིའོ། །དེའི་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་པ་དང༌། མྱོང་བ་ཡང་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བློ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པས་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་དང་དབང་པོ་ཡང་བརྒྱུད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་སོགས་གཞན་དུ་མིན་པར་ནི། །བློ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་སྣང་བཞིན་པའོ། །གཟུང་བ་ཉིད་ལས་དྲན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་བློ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་བྱུང་ན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེ
Chinese
འོ། །利益名为缘，非利益者，于他处，即非所取性故。生者非所取性，何耶？谓非显现性耶？于所取之相，即于境等非时也。生所取之相为何耶？谓胜者。此乃色等。彼实乃显现。决定者，谓此显现，此不显现也。时与一异等无差别故，于一切处一切显现，若集合依赖之因法性实有，则不应有间断，否则于智，色等非利益者。彼名为所取性之相。彼即于显现之决定也。彼亦谓非异也。彼乃实生者，或显现，或异，或非异，亦示现为智之体性，即执，谓生起之，即执持者。彼亦有近取，受用亦如执之心之色等，乃所取义之相也，如是语位之略摄，乃心之，至于分别之之间也。色等差别之词，于智亦有，以无差别故，应思择也。否则唯生者无近取，以非实生者故，谓胜者。他心与根亦以间接推测，非实所取，色等非于他处，于智无实利益。如是说故，色等乃所取性也。非所取性非实生者，所取性乃显现。由所取性非忆念，何耶？谓非推测耶？谓然则智以义解也。纵未生推测，若忆念受用，则应受用
English
O! Benefit is called a condition, and what is not a benefit, in another place, is not something to be grasped. What produces is not something to be grasped. What is it? Is it not the nature of appearance? In the characteristic of what is to be grasped, that is, in the realm of objects, etc., it is not time. What is the characteristic of grasping that produces? It is called the Victorious One. This is form, etc. That reality is appearance. The determiner is called this appearance, this non-appearance. Because there is no difference between time and one or the other, everything appears everywhere. If the nature of the cause of the collection that depends on one is truly existent, then there should be no interruption. Otherwise, for the mind, form, etc., are not beneficial. That is called the characteristic of what is to be grasped. That is the determination of appearance. That is also called non-different. That is the actual producer, or appearance, or different, or non-different, and it is also shown to be the nature of the mind, that is, grasping, which is called arising, that is, the one who grasps. That also has close acquisition, and enjoyment is also like the form, etc., of the grasping mind, which is the characteristic of the meaning of what is to be grasped. The abbreviation of such a speech position is from the mind to the distinction. The words of the difference of form, etc., are also in the mind, and because there is no difference, it should be considered. Otherwise, only the producer has no close acquisition, because it is not the actual producer, it is called the Victorious One. The minds and faculties of others are also inferred indirectly, not actually grasped. Form, etc., are not in other places, and there is no real benefit in the mind. Because it is said like this, form, etc., are the nature of what is to be grasped. What is not to be grasped is not the actual producer, and the nature of what is to be grasped is appearance. From the nature of what is to be grasped, there is no memory. What is it? Is it not inference? It is said that the mind understands with meaning. Even if inference is not born, if memory is used, then it should be used.