Tibetan
་བྱ་བ་རྒོལ་བའོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའོ། །འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ལན་ནོ། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིས་རྟོགས་ལ་སྔར་ཡང་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་མེད་ན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཉིད་ན་ཕྱིས་ཡོད་པ་སྔ་ན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔ་ན་ཡང་ངོ༌། །ཕྱིས་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་དང་དེའི་ཤེས་པ་དག་ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་ལ་ཡང་དེའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་དང་ཤེས་པ་ ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་དང་དེའི་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུང་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཤེས་པ་གསུམ་པ་མེད་ན་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ན་དོན་དང་ཤེས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེས་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་འགྲེལ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རང་གི་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་རལ་གྲི་ལ་གདོང་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་གཟུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ། །གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་གི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། མ་ནིང་གི་རྟགས་མ་ཡིན་པ་དང་གཅིག་ཉིད་བཞིན་དུ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ནིང་གི་རྟགས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་མ་ནིང་གི་རྟགས་མ་ཡིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བའོ། །རལ་གྲི་དང་གདོང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཐ་དད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །མ་མཐོང་བའི་དབྱེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་བཞིན་དུ་ལྕགས་གོང་དང་མེ་དང་དངུལ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཆ་ཡོད་པའི་གསེར་ནི་སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱང་དབྱེ་བ་གསལ
Chinese
是驳斥之行为。名为“将要发生”者，是随顺驳斥者而言说。从“此处也”至“存在是”之间，是回答。名为“无有穷尽”者，即是彼，后来了悟，先前也是，因为于彼无有差别之故，彼时若无，则将成为他体，若即是彼，则后来存在，先前也是。指示彼者，名为“从彼也”，即先前也是。指示后来存在者，名为“于彼也另有”。了知与彼之了知等同时，也将会过失于彼之了知等，因为无有穷尽之故，指示先前非为了悟者，名为“义与了知”。 名为“了知与彼之了知也是产生，而非其他”，因为不欲成为所取之故，如是思惟。若无第三了知，则指示二者彼即非为了悟者，名为“义与了知之”。不了解产生者，则非为能执。名为“义”者，是立宗，名为“了悟”者，是能立，名为“是关联困难”。名为“了知同时”等之释，是清楚的。义之了知执持，即是义使之清楚，不是成为自己之法而妄加安立吗？如刀剑照面一般，如是说者，名为“显现为义之”。名为“仅仅”者，是与了知分离。不应说为“一类之了知等是所取”。名为“所取”者，是中性的标志。如同非中性的标志与一性一般，任何其他者，是已作中性的标志，并且与非中性的标志一同结合。不像刀剑与面容一般，显现为各自不同，因为不相违于不异体，并且因为显现之故，如是指示者，名为“无有他体”。如果名为“安乐”等也是如是之义。未见之差别，也是某些种类显现为他体的青色等之了知，不是他体吗？如是说者，名为“善为了悟之”。如同青色与黄色一般，铁块与火以及有少量银成分之黄金，先前与后来也是差别清楚。
English
It is the act of refuting. The term "will occur" is used to speak in accordance with the refuter. From "here also" to "existence is," it is the answer. The term "without end" means that it is the same, later realized, and also earlier, because there is no difference in it. If it does not exist at that time, it will become another entity. If it is the same, then it exists later, and it was also earlier. Indicating that, it is called "from that also," which means earlier also. Indicating that it exists later, it is called "there is also another." Knowing and its knowing, etc., simultaneously, will also be a fault in its knowing, etc., because there is no end. Indicating that the previous one was not for realization, it is called "meaning and knowing." The term "knowing and its knowing are also produced, but not others," because one does not want to be taken as the object. Thinking like this, if there is no third knowing, then indicating that the two are not for realization, it is called "meaning and knowing." Not understanding the producer is not the grasping agent. The term "meaning" is the proposition, and the term "realization" is the proof, which is called "difficult to relate." The explanation of "knowing simultaneously," etc., is clear. The knowing of meaning grasps, that is, the meaning makes it clear. Is it not imposing and establishing it as one's own dharma? Like a sword facing the face, those who say so are called "appearing as meaning." The term "merely" means separated from knowing. It is not appropriate to say that "knowing of one kind, etc., are the objects to be grasped." The term "to be grasped" is a neuter sign. Just like a non-neuter sign and oneness, any other is made a neuter sign and combined with a non-neuter sign. It does not appear separately like a sword and a face, because it does not contradict non-duality, and because of appearance, the one who indicates like this is called "without otherness." If the term "happiness," etc., also has such a meaning. The unseen difference is also the knowing of blue, etc., of some kinds appearing as other entities. Is it not another entity? Those who say so are called "well realized." Like blue and yellow, iron blocks and fire, and gold with a small amount of silver, the difference is clear both earlier and later.
Tibetan
་བ་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་དང་དེ་རིགས་པ་དག་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེར་ཞེན་པ་ནི་དམག་གི་གླང་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་བ་ཉིད་དགག་པའོ། །དོན་དང་ཤེས་པ་དག་སོ་སོར་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མྱོང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་དང་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དང་དོན་གྱི་ཡིད་དག་གི་ཡང་སོ་སོ་བ་ཉིད་དུ་མཚོན་པ་སྟེ། དོན་དང་དོན་གྱི་ཤེས་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བལྟར་བར་ བྱའོ། སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་པོ་དོན་གྱི་ཤེས་པ་དང་དེའི་ཤེས་པ་དག་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་རིག་པའམ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་རིག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པས་སམ་གཅིག་གིས་གཉི་ག་རིག་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་བ་དང་ངོ༌། །གཅིག་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའོ། །སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་མྱོང་བ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་མི་རིག་པ་ལས་ལྡོག་པས་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཉིས་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིའོ། །ངེས་པ་མེད་པ་ལ་འདི་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་རིག་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཤད་ནས། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལའང་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལས་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་དྲན་པ་ནི་འདོད་པ་ལས་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ལ་སོགས་དོན་འཛིན་ན། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་དེ་མ་ཐག །དོན་གྱིས་གོ་བས་མ་རྟོགས་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཤེས་པ་དག །ཇི་སྲིད་དུབ་པ་དེ་ལས་ཕྱིས། །དེ་སྲིད་ཉིད་དུ་དྲན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་འབྲེལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན
Chinese
是故，如同青色及其种类，不应见为各异。因此，执着于彼，如同战象，其意义在于唯有与非彼相违之境。如何之意，即是否定各自性。若境与识各自执持，则如法一般，显示体验各异，即所谓境与境之。境与境之意亦示现各自性，应如境与境之识显现一般视为过失。显现者，若识者境之识及其识无有差别，则彼非为觉或各异，因其未显示自性之差别为各异，所谓境觉即是宣说显现之种种性。以各异或以一，二者皆非觉，若问何者，则显示为一性，即所谓如此。一者，即体验与面貌。一性耶之意，即形相。显示非为各自性，即所谓非异。显示彼者，即所谓体验与一性。又或，与无形相相违为一，且因与非不觉相违故为觉，因此，即使承认二者之自性，亦非变为二者之意义，此乃胜者之说。对于无有定者，所谓此非无，即是说以自证知之意义。若以他识体验，则无有穷尽，且于彼亦宣说忆念，即所谓以他识。所谓境之识与识之识，此乃理路，若不识彼，则因不识境，故非由境所知之识之识，然于彼亦由欲而见忆念。是故，若执持瓶等境，若暂且未立即，由境所知而未领悟，则应屡屡知之，直至疲惫为止，如是即成忆念。此说非善。所谓具随连者，即于何时生起，即于彼时执持。
English
Therefore, just as blue and its kinds, it should not be seen as different. Therefore, clinging to it, like a war elephant, its meaning lies in the realm of only contradicting what is not it. What does 'how' mean? It is to negate individuality. If the object and consciousness each hold separately, then like the Dharma, it shows the experience of being different, which is what is called the object and the object's. The mind of the object and the object also shows its individuality. It should be regarded as a fault, just as the appearance of the object and the object's consciousness. The appearance is that if the knower's consciousness of the object and its consciousness are without difference, then it is neither awareness nor different, because it does not show the difference of its own nature as different. The so-called object awareness is the explanation of the various natures of appearance. Is it awareness by difference or by one? If asked what it is, it is shown as one nature, which is called 'like this'. One is experience and face. The meaning of 'is it one nature' is form. Showing that it is not individuality is called 'not different'. Showing that is called experience and oneness. Or, being contrary to formlessness is one, and because it is contrary to non-awareness, it is awareness. Therefore, even if the nature of the two is acknowledged, it does not become the meaning of the two. This is what the Victorious One said. For the undetermined, the so-called 'this is not non-existent' means to explain the meaning of self-awareness. If it is experienced by another consciousness, then there is no end, and memory is also spoken of in it, which is called 'by another consciousness'. The so-called consciousness of the object and the consciousness of consciousness are reasonable, because if one does not know it, one does not know the object, so it is not the consciousness of consciousness known by the object, but memory is also seen in it by desire. Therefore, if one holds objects such as a vase, if one does not immediately understand what is known by the object, then one should know it again and again until one is tired, and then it becomes memory. This saying is not good. The so-called 'having continuity' means that at the time when it arises, it is held at that time.