Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་གོ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཤེས་པ་ནི་རྟགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལོ། །འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པའོ། །མཚན་ཉིད་གཞན་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེ་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་མ་རྟོགས་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་མ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལས་སམ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་སོ། །དོན་གྲུབ་ཀྱང་བློའི་གྲུབ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་བར་བསྟན་བ་ནི་དེ་མ་གྲུབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བློ་མ་གྲུབ་ནའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བློ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སེམས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་མ་ལུས་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་བརྗོད་དང་གཡོ་འགུལ་ལ་སོགས་མཐོང་ནས། རྗེས་སུ་དཔོག་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །སེམས་དང་འབྲེལ་པ་གཡོ་འགུལ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་ལ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཐོང་བ་ནི་གཞན་ལ་ ཡང་དེ་གོ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཟེར་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཅི་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གཞལ་བྱའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་རང་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་དང་པོར་དོན་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ལས་རྟོགས་པ་དང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་རྟོགས་པ་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་བློ་ལ་རྟགས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ལས་སོ། །དོན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །རིགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་རིགས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་འཛིན་པས་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ཐག་རིང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་སེར་ལ་སོགས་པས་དོན་ལ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་འདི་མི་གསལ་བ་ཤིང་ལ་སོགས་པར་མྱོས་པར་བྱེད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་བ་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་བཞིན་དུའོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་ཉིད་ན་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཐུན་མོང་བའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དྲན་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཕྱིར་རོལ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་འདི་ལ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱིར་རོལ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་པ་མི་བདེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཡུལ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞལ་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་འདི་ཡང་ཤེས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་བློ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་བློ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཚད་མར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན་ཡང་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གསལ་མིན་བདག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་རིག་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡུལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གསལ་བ་ལ་ནི་རང་རིག་པ་ལའོ། །ངོ་བོ་ནི་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །འཕོ་ཕྱིར་ནི་འདྲ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་རང་ཉིད་གསལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་ན་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་བཞིན་དུ་ངོ་བོའི་ཡང་ངོ་བོ་འཕོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པ་འཕོ་བའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་པ
Chinese
等等也是作为因的能指示者。如果不知道法性本身或者其他事物之后随之而来，就不是真正的征兆，这是它的意思。例子是随之而来的处所。这里所说的“也”是指想要明显地进行推论，类似于推论本身但又不完全是。其他的特征并不存在，因为无法看到自己的本性，这是它的意思。在例子中，遍及的证明是，如果不了解没有它就不会产生，即使不是通过意义来理解，即使理解了，也仍然是推论，因为它是跟随先前所见之物的。所谓理解，就是指非现量。无论如何，是指从知识而来，还是从非知识而来。虽然已经实现了意义，但表明心的实现不是推论，即如果不实现它。先前所说的，是指不确定性、未实现性以及没有随之而来等等。如果心不是现量本身，就像外境的意义没有实现一样，因为其他人的心也没有实现，为了表明所有的言语都会实现，看到言语和动作等等之后，推论对你来说不会改变，这是关联。与心相关的动作等等的结果，因为不是现量所以无法实现，因为看到自己所见的遍及，据说也能让其他人理解，这就是“自己如何看到”。如果持有例子和所要证明的关系的量是其他的，那将是无穷无尽的，因为那个知识就是所要衡量的知识。即使与自己相关，从那开始首先看到意义，然后从那开始理解和看到等等，也是无穷无尽的。因此，因为无穷无尽，所以理解境就是自己理解的自性。所谓仅仅是境，是其他人所承认的。因为意的智慧已经实现了征兆本身的意义，所以不会变成推论，这是指从状态而言。所谓意义本身，是指自己的特征。所谓种类等等，是指以种类等等的自性。已经回答完毕。
English
Etc. are also indicators of causes. If one does not know that the dharma itself or something else follows, then it is not a true sign, that is its meaning. An example is the place that follows. The word "also" here means that one wants to manifestly infer, similar to inference itself but not exactly. Other characteristics do not exist, because one cannot see one's own nature, that is its meaning. In the example, the proof of pervasion is that if one does not understand that it will not arise without it, even if it is not understood through meaning, even if one understands, it is still an inference, because it follows what was seen before. So-called understanding refers to non-perception. In any case, it refers to coming from knowledge or from non-knowledge. Although the meaning has been realized, it is shown that the realization of mind is not inference, that is, if it is not realized. What was said earlier refers to uncertainty, non-realization, and not following, etc. If the mind is not perception itself, just as the meaning of the external object is not realized, because the minds of others are also not realized, in order to show that all speech will be realized, after seeing speech and actions, etc., the inference will not change for you, this is the connection. The result of actions, etc. related to the mind, because it is not perception, cannot be realized, because seeing the pervasion of what one sees oneself, it is said that it can also make others understand, this is "how one sees oneself." If the valid cognition that holds the relationship between the example and what is to be proven is other, it will be endless, because that knowledge is the knowledge to be measured. Even if it is related to oneself, starting from that, one first sees the meaning, and then from that, one understands and sees, etc., it is also endless. Therefore, because it is endless, understanding the object is the nature of understanding oneself. The so-called mere object is what others have admitted. Because the wisdom of the mind has realized the meaning of the sign itself, it will not become an inference, this refers to the state. The so-called meaning itself refers to one's own characteristics. The so-called types, etc., refer to the nature of types, etc. The answer has been given.
Chinese
所谓“知”并非明晰之自性，因为其不被执持者所执持。不能执持花色等内部差别，是因为距离遥远等原因，眼睛发黄等现象中，黄色等的显现并非事物本身所具有。如果是知识，那么这种不清晰的状态会使人对木头等事物产生迷惑，并且概念的产生也是跟随所见而来的。否则，概念就是从习气中产生的，而不是依赖于外境。对此的阐述就是“因为它是量”。如果不是与显现相异，而是知识的自性，那么为了表明其是真实，就说“这是什么”。“以量”是因为对于不可认知的事物，不可能以量的方式去认知其为真实。“自证”就像快乐一样。“由他”是因为它是共同的。“在无明本身中，概念是作为所见之境而存在的，而不是作为外境而存在”，为了表明它不是共同的境，就说“不是，因为记忆”。如果有人认为“先前的这个”的知识不是外境的知识，那么就回答说“因为它不具有先前的自性”。为了表明以外境为境，依赖于外境的认知是不真实的，就用“所量”这个词来表示境。“认知的意义”是指这种认知是认知知识的意义，而不是认知心，因此说“你的心”。意思是说，如果没有体验，就不能以量的方式来认知。为了表明即使没有体验，也是自己的知识，就说“非明自性”。如果有人说，如果是自证，那怎么会是外境的知识呢？就问“境是什么”，对于明晰来说，就是自证。体性是境的自性的本质。之所以会转变，是因为产生相似性，而不是因为自身明晰，因为没有关联。即使有关联，也会获得它的自性，就像境一样，体性的体性也会转变。那个明晰也会因为从它之外的事物转变而没有穷尽。
English
That which is called 'knowing' is not the nature of clarity, because it is not grasped by that which grasps it. The reason why internal differences such as variegation are not apprehended is because of distance, etc. In the case of yellowing of the eyes, etc., the appearance of yellow, etc., is not due to the object itself. If it were knowledge, then this unclear state would cause confusion about things like wood, and conceptualization also follows what is seen. Otherwise, conceptualization arises from habituation and does not rely on external objects. The explanation of this is, 'Because it is valid cognition.' To show that if it is not different from appearance but is the nature of knowledge, then it is reality itself, it is said, 'What is this?' 'By valid cognition' is because it is not reasonable to cognize as true that which is not to be cognized. 'Self-awareness' is like happiness. 'By another' is because it is common. 'In ignorance itself, conceptualization is the object of seeing, not the external object,' to show that it is not a common object, it is said, 'It is not, because of memory.' If one thinks that the knowledge of 'this is the former' is not knowledge of an external object, then the answer is, 'Because it does not have the nature of the former.' To show that having an object that is not external, cognition that relies on the external is not true, the term 'measurable' is used to indicate the object. 'The meaning of cognition' means that this cognition is the cognition of the meaning of knowledge, not the cognition of mind, therefore it is said, 'Your mind.' It means that without experience, one cannot cognize validly. To show that even without experience, it is one's own knowledge, it is said, 'Non-clear self.' If someone says, 'If it is self-awareness, how can it be knowledge of an external object?' then one asks, 'What is the object?' For clarity, it is self-awareness. Essence is the nature of the object's own nature. The reason for change is because it generates similarity, not because it is clear itself, because there is no connection. Even if there is a connection, it will acquire its nature, just like the object, the nature of the essence will also change. That clarity is also endless because it changes from something other than it.