English
The very knowing is realized by self-cognizance. The meaning is that showing that such a clear essence exists is more than just showing the thing itself. Because only the sign of the very clarity of the thing is hidden, it is explained, which is what is meant by "because of that itself." "That itself" refers to clarity. Unhidden clarity is the wisdom that arises only from the senses, etc., and other wisdoms cannot be obtained by force. This refers to the fact that clarity itself is knowledge. The meaning of clarity itself is unhidden knowledge, because it is uncommon. Furthermore, knowing that itself is not, because that would become independent of the senses, etc. Therefore, from the perspective of things, clarity is different. If it is said that clarity is experienced, then the thing suppressed by it is clear, otherwise it is not, which is what is called "clarity is experienced." The same time is the time when that itself is a sign. The so-called "other time" is expressing the difference like a stick-holder by preventing the non-difference from things. In terms of direct perception, it is oneself. There is no exhaustion, because that sign also comes from others, and that also comes from other inferences, and what is not understood will not become a sign. Appearance is through the certainty of "knowing blue." Action is to know the action of the agent's self-nature as the activity of the transformation of the essence of the knower itself. As the action of the proximate object, other wisdoms cannot be obtained only through the wisdom of the proximate object. Merely action, merely function, is the function of the senses, etc., not wisdom. In that wisdom itself, in order to show that the debate on self-cognizance is not valid, the meaning is "done by action, if it is." The so-called "some do not have" is combined with "not other," and is the activity distinguished by the discriminations of following, etc., but it is not the meaning of ultimate truth. From others, from the seer, the activity of grasping is not only those. Therefore, from the difference of the fruit, the difference of the action is wisdom itself, which is what they say.
Tibetan
ན་ཏེ་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ངོ༌། །བློ་སྟེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བློ་དང་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པའི་གསལ་བས་བསྒྲིབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་གསལ་དེ་དོན་ཉིད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་རྣམ་པ་འགྱུར་བའི་ངོ་བོའི་བློ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཁྱད་པར་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་ཅེ་ན་བློས་འཛིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དོན་ཉིད་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །གང་གི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ལ་བློས་འཛིན་པའོ། །ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་བློའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནོ། །དེ་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་ནོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་ན་དོན་ཉིད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་ནི་དེ་འདོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཤེས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཁྱད་བར་རེ་རེ་ལ་སྟེ་ཤེས་བའི་ཁྱད་པར་དོན་ལས་ཐ་མི་དང་པ་ཡིན་ན། དོན་དང་ལྡན་པའི་བློ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་བེམས་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་དང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་པོ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པས་སྔོན་པོ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོག་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལོ། །རྟོགས་པ་ནི་ གཞན་ལས་ལོག་པའོ། །འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་ལས་ད་ལྟར་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ལོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དོན་མེད་ནི་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་མི་ཤེས་ན་ཤེས་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་གྱུར་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་དོན་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དོན་གྱི་གོ་བ་ལས་བློ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དྲན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་དང་སེར་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པས་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དོན་ཤེས་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་མ་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་དོན་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ལན་འདེབས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བློ་དང་དེས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། མཐོང་བ་མཐོང་གྱུར་མིན་གཞན་གྱི། །མཐོང་གྱུར་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གིས་མཐོང་བ་ཡང་སྟེ། ཤེས་པ་མི་ཤེས་ན་དོན་ཡང་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། མཐོང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཁོ་ན་སྣང་དུ་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། དེ་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་པའམ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ངོ༌། །མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ལས་སོ། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ན་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །མཐོང་བ་ལས་ནི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཅི་ལས་ཤེ་ན་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །མཐོང་བས་ཞེ་ས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པས་སོ། །གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་བླ་ལའོ། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དོན་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བློ་ལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གོ་བར་འགྱུར་ པ་བསྟན་པ་ནི་ཁྱད་པར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གིས་མཐོང་བ་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་པས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཐོང་བ་ལ་དཔྱོད་པས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་ཉིད་ཀྱང་ནི་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཅན་ནོ། །བདག་མ་རྟོགས་ན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རང་གིས་མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ལྟོས་ན་གཞན་གྱིས་མཐོང་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་མ
Chinese
那么，“意义”是这样说的。即使它本身已经是执著，也是如此。智慧，即两者（智慧和执著）的自性，是智慧和执著，而不是被不同的显现所掩盖。这（智慧和执著）是意义的自性的差别，是感官等所产生的，这样说。“然而，显现即是意义本身。”是这样说的。因此，是自我的形象转变的自性的另一种智慧，这是它的意义。显示每一个刹那的差别不是意义的区分，是“生起和”。如果问：如何没有差别呢？回答是“以智慧执著”。如果存在差别，那么意义本身那样生起是显而易见的。因为在已成立的事物上存在智慧的执著。显示执著差别的智慧如何存在于智慧的自性中，是“如何存在”。显示不像珍珠上的银子那样不是如其所是的存在，是“自性不同”。“与自身时间相关”是意义。“在那之上”是接受。如果承认没有差别的差别，那么显示意义本身在每一个刹那生起，是“如果那样认为也”。即使承认没有差别的差别，每一个知识在每一个差别上，即知识的差别与意义没有不同，显示没有与意义相应的其他智慧，是“如果这”。“考察意义有什么用”是因为不是外境、不是物质、不是刹那、不是自证。显示自证本身的蓝色不是从不是蓝色中返回，而是从蓝色中认知，是“当什么时候”，意思是分别念与无差别不相违背。意义是外境。证悟是从其他返回。生起是出生。“这”是从先前到现在。“因此”是因为那。“盲人”是因为是考察本身。如果说即使在无差别中，知识的自性也没有差别，那么也说了“那也”。因为知识的知识本身是差别的知识，所以显示那本身是应成，是“如果知识”。“那”是证悟本身。“它的自性是……
English
So, "meaning" is said to be like this. Even if it is already grasping itself, it is still so. Wisdom, that is, the nature of both (wisdom and grasping), is wisdom and grasping, and is not obscured by different manifestations. This (wisdom and grasping) is the difference in the nature of meaning, and is produced by the senses, etc., so it is said. "However, manifestation is meaning itself." is said like this. Therefore, it is another wisdom of the nature of the transformation of the self-image, this is its meaning. Showing that the difference in each moment is not the distinction of meaning, is "arising and". If asked: How is there no difference? The answer is "grasping with wisdom". If there is a difference, then it is obvious that meaning itself arises in that way. Because there is wisdom's grasping on established things. Showing how the wisdom of grasping differences exists in the nature of wisdom, is "how it exists". Showing that it is not as it is, like silver on pearls, is "different in nature". "Related to its own time" is the meaning. "On that" is acceptance. If one admits the difference of non-difference, then showing that meaning itself arises in every moment, is "if one thinks so too". Even if one admits the difference of non-difference, each knowledge is on each difference, that is, if the difference of knowledge is not different from meaning, showing that there is no other wisdom corresponding to meaning, is "if this". "What is the use of examining meaning" is because it is not an external object, not matter, not momentary, not self-awareness. Showing that the blue of self-awareness itself does not return from not being blue, but is recognized from blue, is "when", meaning that conceptualization is not contrary to non-difference. Meaning is an external object. Realization is returning from others. Arising is birth. "This" is from the previous to the present. "Therefore" is because of that. "Blind" is because it is examination itself. If it is said that even in non-difference, the nature of knowledge has no difference, then "that also" is said. Because the knowledge of knowledge itself is the knowledge of difference, it shows that that itself is a consequence, is "if knowledge". "That" is realization itself. "Its nature is...
Chinese
是不隐蔽的自性。无意义的，像那样极度地说，应加上“说”字。如果不了解那个，因为不了解了解，所以显示所知也变成那样，名为“成为了解本身”。用“了解意义”来说，如果了解意义，那么在那时，不是从意义的理解中了解了心吗？认为“不是记忆”的想法，名为“意义”。说“知道蓝色和黄色”是了解的了解，名为“仅仅了解意义”。无论何时不了解，在那时也因为是意义的觉知，所以回答说是具有觉知自性的意义，名为“在其体性中”，像那样的体性就是觉知的体性本身。说“难道不是也不了解心和它所作的差别吗？”，（颂词）“见者所见非他者，见已而自未见也”。同样自己所见也是，如果不了解了解，因为意义也是物质本身，所以不会变成了解，显示见是仅仅显现的显现本身的意思。显示那个，名为“如果见”。“他者”名为其他或非其他。名为“仅仅从见”，是从见。“在意义的差别中”是见本身。“从见”是证悟。从什么呢？名为“那个”，即差别的。“用见来尊敬”是没有分别。“在他人所见中”是在他人的心上。“不是唯一”是因为每个人都是不同的。显示在安住于意义的差别中，因为和意义一样，体性上没有差别，所以在其他人的心中也理解为是自己的体性，名为“那个差别”，也应理解为自己所见也是理解为是他人的体性。注释的次第是，在一切中用差别来随顺成立。名为“那个本身”是对自己所见进行观察所证悟的。自己也是具有自性作者的。显示如果不证悟我，那个是不存在的，名为“自己所见和”。依赖于他者，是他者所见。因为什么见
English
It is the nature of not being hidden. Meaningless, like that, extremely speaking, the word "say" should be added. If that is not understood, because understanding is not understood, it is shown that the knowable also becomes like that, called "becoming understanding itself." By saying "understanding the meaning," if the meaning is understood, then at that time, isn't the mind understood from the understanding of the meaning? The thought that "it is not memory" is called "meaning." Saying "knowing blue and yellow" is the understanding of understanding, called "merely understanding the meaning." Whenever there is no understanding, at that time also, because it is the awareness of meaning, the answer is that it is the meaning of having the nature of awareness, called "in its essence," such an essence is the nature of awareness itself. Saying "Isn't it also not understanding the difference between the mind and what it has done?", (verse) "The seen is not seen by others, having seen but not seen by oneself." Similarly, what is seen by oneself is also, if understanding is not understood, because the meaning is also matter itself, it will not become understanding, showing that seeing is the appearance of mere appearance itself. Showing that, it is called "if seeing." "Other" is called other or non-other. Called "merely from seeing," it is from seeing. "In the difference of meaning" is seeing itself. "From seeing" is realization. From what? Called "that," that is, of difference. "To respect with seeing" is without distinction. "In what is seen by others" is on the mind of others. "Not unique" is because each person is different. Showing that in the difference of abiding in meaning, because it is the same as meaning, there is no difference in nature, so in the minds of others, it is also understood as one's own nature, called "that difference," it should also be understood that what is seen by oneself is also understood as the nature of others. The order of the commentary is to establish in accordance with the difference in everything. Called "that itself" is what is realized by observing what is seen by oneself. Oneself is also the one with the nature of the agent. Showing that if I am not realized, that does not exist, it is called "what is seen by oneself and." Depending on others, it is what is seen by others. Because what seeing