Tibetan
ནི་བདེ་བ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཕྲད་པ་ཡོད། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ་ལའོ། །བདེ་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཉི་གའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །དེར་ནི་བདེ་བ་ལའོ། །ཁྱེད་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གདུང་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གང་ཚེ་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྣང་བ་ནི་མ་མྱོང་བ་དགག་པ་ལས་དང་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དགག་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བ་ཉིད་དགག་བའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གདུང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནའོ། །གཞན་གྱི་གདུང་བའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་དམིགས་པ་ཤེས་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་གདུང་བ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རིག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རང་གི་རིག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིག་པར་རོ་གཅིག་པ་རྟོག་པ་སྤངས་བ་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། འདི་གཞན་ལ་གནས་པ་ཉིད་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་འདིའི་འཛིན་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མེད་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཏོགས་པ་གདུང་བར་བྱེད་པ་ཅིས་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་སྟེའུ་དང་ཙན་དན་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ རོ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་གདུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐ་དད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ལྟར་གདུང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རིག་པས་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྡན་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་བདེ་བས་སྒྲོ་
Chinese
不是极乐世界。有眼等触。名为非极乐世界。无有者，非唯自知。所谓快乐平等，即男女二者。所谓于彼者，即彼等中任何一者。于彼者，于快乐。汝等亦有瑜伽士，故知他人之乐，何故不如是痛苦耶？若谓尔时自者，显现者，由遮遣未经历者，及由自性推知遮遣他性。所谓自者，由遮遣执持者为他所执持，显示非由他所显现之痛苦即是痛苦。显示遮遣非具有他人痛苦之果者。所谓彼者，即痛苦，其所缘之识为何者，彼即非痛苦之义。瑜伽士非知他人之痛苦，然识如他人之青等，彼具彼之相，彼即缘彼者，具有自所具有之殊胜乐之自识。瑜伽行者，于彼二无别之识为一味，断除分别，自知之究竟即是生喜乐者。此于他处而住，即依于我等而如是如是施设名言。瑜伽士非自真知他人之痛苦，非彼如是相之执持者，若无彼，云何如是耶？是说者之语。若谓非自知者，亦如火等所属而何故非痛苦耶？所谓火等者。所谓以无彼故者，谓修习有如栴檀及栴檀香。如是者，由异体而痛苦。异体之痛苦不如是痛苦，显示谓自即彼性故，即由识所作者。一切即具有彼及异于彼者。以他乐而增益。
English
It is not the Sukhavati. There are contacts such as eyes. That which is called is not the Sukhavati itself. That which is called non-existent is not merely self-awareness. That which is called equal happiness is both male and female. That which is called 'to that' is any of those. There is happiness. Since you also have yogis, why is it not painful in the same way when you know the happiness of others? When it is said that at that time it is oneself, that is, the appearance is from negating the unexperienced and from inferring one's own nature, negating the nature of others. That which is called oneself is the suffering that is not made clear by others by negating that which is held by others as the holder, is shown to be suffering. It shows the negation of not having the fruit of the suffering of others. That which is called that is suffering, the meaning of which is that whatever the object of knowledge is, that is not suffering. Yogis do not know the suffering of others, but knowledge is like the blue etc. of others. That which has its appearance is that which has its object, and has its own knowledge of the special happiness that one has. The practice of yoga is that the ultimate of self-knowledge, which is the same taste in the knowledge that is inseparable from the two, is the one who generates joy. This, residing in another place, depends on us to apply such terms. Yogis do not truly know the suffering of others, they are not the holders of such an appearance, and if there is no such thing, how can it be so? It is the word of the speaker. If it is said that those who do not know themselves are also like fire, etc., why is it not painful? That which is called fire etc. That which is called 'because of the absence of it' is said to be because meditation is like sandalwood and sandalwood. Suchness is by the very fact that it is painful. The suffering of different bodies is not so painful, it is shown that it is the nature of oneself, that is, it is done by consciousness. All are those who have it and those who are different from it. Increase with the happiness of others.