Tibetan
པོར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ཡོད་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བཞིན་པ། མེད་པ་དང་སྤྱི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་དུ་གསལ་སྣང་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྱི་གང་ཡིན་སྙམ་སེམས་པ་ལ། སྐྲ་སོགས་ཞེས་བྱའི་བློ་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བའི་འདི་ལ་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཡང་དེ་ལྟའི་དངོས་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར། གསལ་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་སྣང་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། སྣང་བཞིན་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྐྲ་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱིས་དོན་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྣང་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོས་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་དགག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐྲ་ལས་སོགས་བདེན་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡང་ན་ཚུལ་མཐུན་ཕྱིར་འདྲ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། མེད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོ་ན་དོན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང༌། དོན་ལ་དེ་ནི་དབང་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ལྟོས་ནས་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོའི་ཤེས་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་མ་འཁྲུལ་བ་དང་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེས་ན་དབང་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནུས་པ་མེད་པའམ་སྒྲའི་ཡུལ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཁྱབ་ཆེས
Chinese
因此，完全断除其为有。显示不遮遣总的自性，即“若如是”：如果声音等是有通过总的方式所知的对境，如何是显现的差别的自性？因为蓝色等显现为显明之故，心想不是无和总，即是“如是则”。回答是“显现之性”。现在心想无的对境的总是什么？“发等之识”等，此中“发等”是指立即获得“无有”之义，因为彼等也是如是的实有之境。以“无有”作为总的对境的识是相违的缘故。不是不显现吗？对于其他的显现则不是，显示正在显现的是所说之义，即“发显现”，意思是说，对外境无意义的毛发幻象的自性之显现的认识，不承认是外境的对境，而是有害的对境。以自己的自性，毛发幻象的显现，显示不是以自己的自性遮遣，即“若有翳眼”。意思是说，如同毛发幻象等。以有和无显示无有，即“发等非真”。显示有，即“又似顺理故”。如果说是显现为有的，那么无是什么呢？即“则无义”。感官的识是对于外境的同义语。如是也说“于义彼乃根识”。相对于外境而不显现，以及另一者本身，显示不是自证，即“是故不显”。不是因为显现之性才是感官的意识，而是因为是义的对境之性，显示不欺惑和欺惑等，即“由是根乃”。无能力或者声音的对境是总的体性，对于此有遍及太过。
English
Therefore, it is completely cut off as being existent. Showing that the nature of the general is not negated is "If so": If sound and so on are objects of knowledge through the general way, how is it the nature of the distinct appearance? Because blue and so on appear as clear, the thought that it is neither non-existent nor general is "If so, then." The answer is "The nature of appearance." Now, what is the general object of the non-existent? "The consciousness of hair, etc.," etc., in this, "hair, etc." refers to the meaning of immediately obtaining "non-existence," because they are also such a state of reality. Because the consciousness with "non-existence" as the general object is contradictory. Isn't it non-appearing? It is not for other appearances, showing that what is appearing is the meaning to be said, that is, "hair appearance," meaning that the recognition of the appearance of the nature of the meaningless hair illusion to the external object does not admit that it is the object of the external object, but is a harmful object. With its own nature, the appearance of the hair illusion, showing that it is not negated by its own nature, that is, "If there is a cataract." It means that it is like hair illusion and so on. Showing non-existence with existence and non-existence, that is, "Hair, etc. are not true." Showing existence, that is, "Also similar to the reasonable cause." If it is said that it appears as existent, then what is non-existence? That is, "Then meaningless." The consciousness of the senses is a synonym for the external object. It is also said, "In meaning, it is the root consciousness." Relative to the external object, it does not appear, and the other itself, showing that it is not self-awareness, that is, "Therefore, it is not clear." It is not because the nature of appearance is the consciousness of the senses, but because it is the nature of the object of meaning, showing non-deception and deception, etc., that is, "Therefore, the senses are." Incapable or the object of sound is the general nature, for this there is too much pervasion.
Tibetan
་པ་གསལ་བའི་དོན་དུ་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་མི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྐྲ་ཤད་བཞིན་དུ་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པའོ། །འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་ཅན་དང་ནུས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཡིན་པར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་རྣམས་ཀྱིས་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་དོན་དུ་ཅིས་མི་འདོད་ཅེས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཤེས་པ་ལའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཤེས་པ་ལའོ། །ཤེས་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཉིད་དུ་ཞེན་བཞིན་པ་ཡང་ཇི་སྤྱི་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་ཤིང་གི་སྒྲའི་ཤེས་པ་ཡང༌། རྣོ་བ་ནི་གསལ་བ་སྟེ་ཆེས་རྣོ་བ་དང༌། དམན་པ་དང༌། ཆེས་དམན་པ་དང༌། དྲག་པ་དང༌། ཆེས་དྲག་པ་ཡང་གང་གི་དང་པོ་ཙན་དན་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེང་སྡེང་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེར་མཚུངས་པ་དེའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་རྟོགས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་སོ། །དོན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བག་ཆགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་དང༌། བརྟག་བྱ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པས་སྤྱི་བསྟན་ནས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་སྤྱི་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནི་ལྡོག་པ་ལ་བསྟན་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྟན་པ་ནི་ངོ་བོ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། དེར་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བསྟན་པ་ནི་དེའི་རྒྱུད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཞེན་པས་ཞེས་བྱར་བར་སྦྱར་རོ། །ལྡོག་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གསལ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཞེན་པའམ། ག
Chinese
难道不是因为为了明亮之义而认为是有意义的，所以才不作区分吗？因为识的自性对于声音的境，就像头发一样，对于有意义和无意义没有分别。如果说识的自性是识，那么就相违了。所谓“相违”，就是说既是能，又不是能，是两种情况。所谓“如何认为”，就是说，明亮的识的自性是自证的境，而总相则不是这样。因为诸义的相似之性就是相似本身，因为在义的究竟处才能证悟，所以不是那样明亮。因此，为什么不认为识的自性本身就像外境一样，是实事之义呢？这是明亮的缘故。所谓“义”，是指总相的识。所谓“于彼”，是指总相的识。如果认为识以识的自性执著为义本身，那么总相是什么呢？因此说了“于一切”，即使是木声的识，锐利就是明亮，即非常锐利，以及低劣、非常低劣、强烈、非常强烈，其中最初的旃檀，就是松木等，在那里相似，将那里的识的自性合一，就是证悟，这样连接。为了显示他人所承认的总相之法也存在于彼，所以说“如此相似”。所谓“世俗中”，是指量。所谓“从彼”，是指从义。如果从义产生，就会没有证悟，因此想到“习气”。像这样，将成立之性的显现和所观察的事物合一，通过总相显示，从总相返回之性，即通过在返回上显示。稳固是两种自性，即在那里产生，以及在那里进入的识，为了显示那个，所以说“从它的相续”。所谓“是进入者”，是指与在那里执著相连。所谓“与返回相关联”，是两种自性，因为从返回产生的相是执著于返回本身，因此返回的自性是，如果识的自性是从明亮产生，那么是执著于明亮的自性，还是
English
Isn't it because it is considered meaningful for the sake of clarity that no distinction is made? Because the nature of consciousness, with respect to the realm of sound, is like hair, without distinction between meaningful and meaningless. If it is said that the nature of consciousness is consciousness, then it is contradictory. The so-called "contradictory" means that it is both capable and not capable, which are two situations. The so-called "how to think" means that the nature of clear consciousness is the object of self-awareness, while the general characteristic is not like that. Because the similarity of things is similarity itself, because it is only at the ultimate point of things that one can realize, so it is not so clear. Therefore, why not consider the nature of consciousness itself, like external objects, as the meaning of reality? This is because it is clear. The so-called "thing" refers to the consciousness of the general characteristic. The so-called "in that" refers to the consciousness of the general characteristic. If it is thought that consciousness, with its own nature of consciousness, clings to the meaning itself, then what is the general characteristic? Therefore, it is said "in everything," even the consciousness of the sound of wood, sharpness is clarity, that is, very sharp, as well as inferior, very inferior, strong, very strong, among which the initial sandalwood, that is, pine, etc., are similar there, uniting the nature of consciousness there, is realization, thus connecting. In order to show that the general characteristic of the Dharma, which is acknowledged by others, also exists in it, it is said "so similar." The so-called "in conventional truth" refers to valid cognition. The so-called "from that" refers to from the object. If it arises from the object, there will be no realization, therefore thinking of "habit." In this way, uniting the appearance of the nature of establishment and the objects to be examined, through the general characteristic, the nature of returning from the general characteristic, that is, through showing on the returning. Steadfastness is two natures, that is, arising there, and the consciousness that enters there, in order to show that, it is said "from its continuum." The so-called "is the enterer" refers to being connected with clinging there. The so-called "related to returning" is two natures, because the appearance arising from returning is clinging to returning itself, therefore the nature of returning is, if the nature of consciousness arises from clarity, then is it clinging to the nature of clarity, or