Tibetan
ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ལ་བློ་ཉིད་དམ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མིན་པ་ལས་ལོག་པས་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་དག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་ནི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡུལ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལའོ། །དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་གི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །མངོན་སུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་སྟེ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་རྟོགས་མེད་ནི་ལས་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་བདེ་བ་རིག་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་མ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་བྱས་པ་འཐོབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བ་ཉིད་དུ་རང་དང་གཞན་དུ་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ལ་འདུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་མ་དམིགས་ན་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཚིམ་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དམིགས་པ་ཡིན་ཡང་བདག་གི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་མིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡིད་དགེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་དགེ་བ་མིན་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པར་མཐོང་གི་བདག་གི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དགེ་བ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་གོམས་པས་གཞན་དུ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་བདག་གི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་དགེ་མིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གྲུབ་མཐའ་ཅན་གྱིའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནེ། །གཞན་གྱི་རྫས་ཉེ་བར་སྤྱད་པས་ཀྱང་རང་ལ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་རྫས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དམིགས་པ་ན་ཡང་འདིའི་རང་གི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བདག་གིར་མ་དམིགས་ན་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་ཡང་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་དང་
Chinese
对于如见之自性等相，并非是智慧本身或殊胜者，因为与非此相违，故而承许为互相助益之因。所依之差别，即是所依之特点。所谓“于境本身”，即是于果本身。所谓“所缘等”，即是指等同的无间缘等。所谓“如果”，是指“极其相违”之意。所谓“现量”，是指明了，即脱离业之自性。彼等之外者，即是彼之外者，即是与乐等自性相离之识，执持彼等之无知，即是以非业之自性而明了之义。执持者，即使他人亦未隐没之自性，即是即使他人亦知他人之乐，故而显示了未作亦得业与果不决定的自性，亦将变成过失，即是所谓“如果他人”。显示了所取本身并非自他之分别，即是所谓“所取之物本身”。即使有归于自身与另一者本身的差别，若未缘及，则说对于受用者而言并非必要，并非如此，所谓“满足”即是受用者。即使是所缘，然若非我之本身，则说非受用者，所谓“意乐”。对于非意乐者而言，则见所缘本身即是受用，而我之本身等则非。对于意乐者而言，则显示了如何因串习而成为他者本身，而非我之本身等，所谓“非意乐”，即是指有宗派者。所谓“于彼”，即是他人。即使享用他人之物，亦于自身生起安乐，故而显示了如他人之物般，于安乐为所缘时，亦将生起此者自身之安乐，所谓“他人”。所谓“如此这般”，即是自身之安乐生起。即使如此，然难道自身之安乐非受用者吗？ 心中如是思忖，若未缘及为我所，则非受用，若近缘及为受用，则显示了他人为何不是，所谓“谁的”。所缘与
English
Regarding characteristics such as the nature of view, it is not wisdom itself or the excellent ones, because it contradicts what is not this, therefore it is acknowledged as the cause of mutual benefit. The difference in support is the characteristic of the support. The so-called "in the object itself" means in the result itself. The so-called "object, etc." refers to the equal immediate condition, etc. The so-called "if" means "extremely contradictory." The so-called "direct perception" means clarity, that is, being free from the nature of action. Those other than these are those other than these, that is, the consciousness that is separate from the nature of happiness, etc., and the ignorance that holds them is the meaning of being clear with the nature of non-action. The holder, even if others have not concealed the nature, that is, even if others know the happiness of others, therefore it shows that not doing also obtains the nature of uncertain action and result, and it will also become a fault, that is, the so-called "if others." It shows that the object itself is not the distinction between self and other, that is, the so-called "the object itself." Even if there is a difference between belonging to oneself and the other itself, if it is not related, then it is said that it is not necessary for the enjoyer, it is not so, the so-called "satisfaction" is the enjoyer. Even if it is the object, but if it is not my own, then it is said that it is not the enjoyer, the so-called "intention." For those who are not intentional, it is seen that the object itself is enjoyment, while my own, etc. are not. For those who are intentional, it shows how it becomes the other itself due to habituation, not my own, etc., the so-called "non-intention" refers to those with sects. The so-called "in that" is the other. Even if enjoying the property of others, it also generates happiness in oneself, therefore it shows that like the property of others, when happiness is the object, it will also generate the happiness of this person himself, the so-called "others." The so-called "like this" means that one's own happiness arises. Even so, is one's own happiness not the enjoyer? Thinking like this in the heart, if it is not related as mine, then it is not enjoyment, if it is closely related as enjoyment, then it shows why others are not, the so-called "whose." Object and
Tibetan
ཅིག་ཤོས་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིང་ཕྱིར་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །རང་གི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཡང་རིག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རིང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི་རིག་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་བདེ་བ་ནི་རིག་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ལའམ། ལུས་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་མ་རིག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པའི་བདེ་བས་ནི་ལུས་ལ་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདྲེས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ན་ལུས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་རིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་རིག་པ་ཡིན་ཞིང་བདེ་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱང་ཀུན་དུ་རེག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པས་གལ་ཏེ་ལུས་ལ་ཡོད་པ་རིག་པ་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲེས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་རང་གི་བདེ་བ་ཉིད་དེ་ལྟར་འདྲེས་པ་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་པར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོགས་ན་གནས་པའི་གཟུང་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་རིག་པའམ་རིག་པར་བྱ་བའི་ལུས་ལ་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རིག་པའི་ལུས་ལའམ་རིག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་བ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཏེ། རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ན་རང་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །རང་གི་རིག་པ་དང་དེའི་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཡང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟགས་ལས་དེའི་རིག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་རྟགས་ཉིད་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་གི་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དེའི་རིག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་བསྐྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུའོ། །དེ་རིག་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་དེ་གཉི་ག་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་དེ་རིག་པར་བྱེད་
Chinese
对于其他的事物进行享用，以及仅仅通过自身来显示自己与他者的区别，这被称为“非自性无别之故”。“遥远之故”的意思是，他者的快乐存在于他者的境域中，这是反驳。“如同自己的快乐一样，也随顺于他者的觉知，因此显示出并非遥远”，这被称为“若知”。“他者的快乐虽然随顺于觉知，但并非随顺于他者的自性或身体，难道不是吗？因此显示出这并非享用”，这被称为“若不觉故”。“觉知的快乐如同水和牛奶一样与身体融为一体而享用时，身体会转变为觉知的自性”，这被称为“若知”，意思是，未被遮蔽的本性是自己的觉知，如同快乐一样，身体也完全被触及。由于一切自性都融为一体，如果存在于身体中的觉知不与他者的快乐和一切自性相融合，那么自己的快乐也会如此融合于觉知。如此，显示出能够获得自证，这被称为“以一方”。“他者”的意思是，处于分离状态的所取。“快乐觉知”或“可觉知的身体”之外进行推测。如果随顺于觉知的身体或觉知，那就不是那样了，如果不随顺，就不会成为自证，这是状态的区分。自己的觉知及其所生之物也以其本性显现，但并不贪恋他者的快乐，因为从征相中产生了他的觉知，这被称为“从彼所生”。不从彼所生，因为仅仅从征相中产生。正因为不从彼所生，所以不是他的显现，而且，自己的觉知也不是他的觉知，如果有人这样说，那么“彼所生”的意思是具有他的相状。“显现于彼”的意思是成为他的自性。对于觉知它的推测来说，也是两者都是，否则就觉知它
English
To enjoy other things, and to show the difference between oneself and others through oneself alone, this is called "because of non-self-nature without distinction." "Because of distance" means that the happiness of others exists in the realm of others, which is a rebuttal. "Just like one's own happiness, it also follows the awareness of others, therefore showing that it is not distant," this is called "if known." "Although the happiness of others follows awareness, doesn't it not follow the self-nature or body of others? Therefore, it is shown that this is not enjoyment," this is called "if not aware." "When the happiness of awareness is mixed with the body like water and milk and enjoyed, the body will be transformed into the self-nature of awareness," this is called "if known," meaning that the unhidden nature is one's own awareness, and like happiness, the body is also completely touched. Because all self-natures are integrated into one, if the awareness that exists in the body does not merge with the happiness of others and all self-natures, then one's own happiness will also merge with awareness in this way. In this way, it is shown that self-realization can be obtained, which is called "with one side." "Other" means the object to be grasped that is in a separate state. Speculating outside of "happiness awareness" or "knowable body." If it follows the body of awareness or awareness, then it is not like that, if it does not follow, it will not become self-realization, this is the distinction of states. One's own awareness and what it produces also appear in its nature, but one is not attached to the happiness of others, because his awareness arises from the sign, this is called "born from that." Not born from that, because it arises only from the sign. Precisely because it is not born from that, it is not his appearance, and also, one's own awareness is not his awareness, if someone says so, then "born from that" means having his appearance. "Appearing in that" means becoming his self-nature. For the inference that makes it aware, both are also, otherwise it makes it aware