Tibetan
ཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་གཞན་གྱི་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་ཉིད་གསལ་བ་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་མིག་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོ་ལས་དེ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ཉིད་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབང་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མར་མེ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་དཔེ་ཡིན་ཞིང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །བདག་དང་སེམས་པ་ཅན་དང་སེམས་པ་ཅན་དུ་འདུ་བ་ཡིན་པས་གཟུང་བ་ཉིད་མ་ ཡིན་ཏེ། རང་གི་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་འདུ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བ་ཅན་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་འདུ་བ་མ་ཡིན་ལ། ཐ་མི་དད་ན་ཡང་དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །བདག་ནི་སྔོན་པོ་རིག་པ་དང་སེར་པོ་ཡང་ངོ་ཞེས་ཚད་མ་པ་ནི་བདག་ཏུ་ཤེས་པའི་ཡུལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་ནི་སེར་པོར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་ཉིད་བཞིན་དུ་ཚད་མ་བ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཐུན་མོང་དུ་འགྱུར་གྱི་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཤེས་པ་ལྡོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་རང་རིག་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན་དངོས་པོ་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཚད་མ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ང་ནི་དཀར་ཤམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ལྡན་པའི་ནི་ལུས་ལ་གནས་པ་དག་གི་སྟེ་གཟུང་བ་ཉིད་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་མཐོང་བ་མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །མཐོང་བ་ནི་བདག་དཀར་ཤམ་མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ། དཀར་ཤམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བདག་དཀར་ཤམ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་གཟུགས་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དཀར་ཤམ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
能取和所取本身不是为了照亮其他，而是自身照亮，是照亮本身，但不是为了自身而做。那不是指示。那指示的是什么呢？因为那本身不是为了被照亮，也不是为了照亮者。那指示的是眼睛的作用。从感官中，它是执持那个的自性，但感官本身不是那样，指示的是那称为感官，不是执持感官者。灯和瓶子等等在这里是例子，快乐等等那些也是如此。因为我和有心者以及成为有心者聚集在一起，所以不是所取本身，指示的是变成自己的觉知，那称为聚集。没有，说的是如果聚集者是不同的，那就不是聚集，如果不不同，那也是那二者的自性。我认知蓝色，也认知黄色，正量部说，作为我所知的对境，与蓝色等等是共同的，难道不是那本身吗？如果说是所取，意思是蓝色不是认知为黄色。像自身一样，对于正量部来说，对境也变成共同的，我说我知晓，这不是知晓的颠倒，当蓝色等等作为所取，自证随之而来时，就像事物颠倒一样，不是事物的知晓颠倒，而是知晓不是，那指示的是与正量部的作者不是共同的，那称为我是白色的。有身体的是指住在身体里的那些，对于所取本身和执持为我的知晓的对境没有矛盾，这是那个意思。也不是自证，不是所取。即使有那个，意思是我没有看到我称为形象的。看到的是我不是白色的，那是它的自性，不是白色自性的原因，然而确实存在。我说我是白色的，指示的是形象本身被表达，那称为白色等等。所取本身的，因为没有我的是形象。
English
Grasping and the grasped themselves are not for illuminating others, but self-illuminating, it is illumination itself, but it is not done for oneself. That is not an indication. What does that indicate? Because that itself is not for being illuminated, nor for the illuminator. That indicates the function of the eye. From the senses, it is the nature of holding that, but the senses themselves are not like that, what is indicated is that it is called the senses, it is not the holder of the senses. A lamp and a pot, etc., are examples here, and happiness, etc., are also like that. Because I and the sentient being and becoming a sentient being gather together, therefore it is not the grasped itself, what is indicated is that it becomes one's own awareness, that is called gathering. There is not, it is said that if the gatherers are different, then it is not gathering, if they are not different, then it is also the nature of those two. I cognize blue, and also cognize yellow, the Vaibhashikas say, as the object of my knowledge, it is common with blue, etc., is it not that itself? If it is said to be the grasped, it means that blue is not cognized as yellow. Like oneself, for the Vaibhashikas, the object also becomes common, I say I know, this is not the reversal of knowing, when blue, etc., as the grasped, self-awareness follows, just as things are reversed, it is not the reversal of the knowledge of things, but knowledge is not, that indicates that it is not common with the author of the Vaibhashikas, that is called I am white. Those who have a body refer to those who dwell in the body, there is no contradiction for the grasped itself and the object of the knowledge of holding as me, that is the meaning of that. It is also not self-awareness, it is not the grasped. Even if there is that, it means that I have not seen what I call form. What is seen is that I am not white, that is its nature, it is not the cause of the white nature, however it does exist. I say I am white, what is indicated is that the form itself is expressed, that is called white, etc. Of the grasped itself, because there is no I's form.
Tibetan
།འགལ་བ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་དཀར་ཤམ་མོ་ཞེས་གཟུང་བ་ཉིད་ལ་ལོག་པས་དཀར་ཤམ་དང་གཟུགས་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡོད་ཀྱང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་དུ་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔོན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ང་དཀར་ཤམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་དང་བདག་གི་སྒྲ་དག་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ དག་སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ངའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དྲུག་པས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ཡང་ངའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྨྲ་བ་བོའི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་རྟོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པ་དང་དེ་དང་ལྡན་པ་དང་བདག་ཉིད་དང་གནས་སྐབས་དང་ལྡན་པའི་དབྱེ་བ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྟེ་སེམས་པ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔ་མའི་ཞག་ལ་མཐོང་བ་ཕྱི་མའི་ཞག་ལ་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་འདི་ནི་སྔོན་པོའམ་ལུས་ལ་སོགས་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་ཏེ་པོར་བཏགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དམིགས་པ་ནི་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལས་ཤེ་ན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ནི་གཞན་གྲུབ་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལུས་སམ་གཞན་ཡང་ཤེས་པ་པོའི་རིག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་པོའི་བདག་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་དན་པ་ནི་ཤེས་པ་པོ་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གཞན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་པོ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཞན་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ་རང་ཉིད་རིག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣམ་པར་མ་ཆད་པར་མ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱ་བའི་དྲན་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་བོ་ཡིས་ངོ་ཤེས་པ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱེད་འོས་ཡིན་ལ།
Chinese
名为“非有相违”者，是由于执取“我与白衣”本身即是颠倒，因为白衣与形色等没有差别。名为“非因”者，是因为虽有关联，却没有近取，因此在非由他者所能明示之境中，“我是”等语词，以及先前的等等，此“是”乃是“真实”之义。为了说明仅凭非由他者所能明示之理由即是主宰，故说“我乃白衣”。陈述“我”与“我的”等语词非由他者所能明示，陈述青色与安乐等是主宰，如说“我的安乐”，以第六格作差别陈述，而“我的自性”等语，仅仅是说话者的分别念而已，实际上并非如此。名为“其他则无证悟”者，是说从总摄、与彼相应、自性、状态及具有状态的差别来说，即使有如是差别，然以体验之自性故，境即是主宰。如是，如同有心者的差别一般。先前之日所见，于后日则说“我见”，难道不会转变吗？于现在存在的自性亦如是转变，于他者则否。因为思念“此他者是青色或身体等，或是体验”，故说即使加上“底”字。观待他者并非来自他者，何以故？名为“他者”者，即从身体等之外的他性成立，则“他者”方能成立。“我是”等语，也仅能确定到此程度而已。身体或其他，识知者的觉识，难道不是刹那刹那各别不同吗？忆念“我见此体验者之我”，并非其他识知者，其他境亦非由彼之自性。从识知者所生起者，并非观待他者，而是以自知之体验，由无间断、不决定的习气所作之虚妄增益的忆念之因，因为忆念如所体验之故。识知者所认识，理应由习气所作。
English
That which is called "not having contradiction" is because the grasping of "I and the white garment" itself is inverted, because there is no difference between the white garment and form, etc. That which is called "not a reason" is because although there is a connection, there is no immediate grasping, therefore, in a realm that cannot be clearly shown by others, the words "I am," etc., and the previous ones, this "is" is the meaning of "truth." In order to explain that the reason for being non-demonstrable by others is the master, it is said, "I am the white garment." Stating that the words "I" and "mine," etc., cannot be clearly shown by others, stating that blue and happiness, etc., are the masters, such as saying "my happiness," making a differential statement with the sixth case, and the words "my self," etc., are merely the speaker's conceptualization, but in reality, it is not so. That which is called "others have no realization" is to say that from the distinctions of summary, corresponding to it, self-nature, state, and having a state, even if there are such distinctions, the realm is the master because of the nature of experience. Thus, it is like the distinction of those who have minds. What was seen on the previous day, on the following day, it is said, "I saw," will it not change? In the nature of what exists now, it also changes in this way, but not in others. Because of thinking, "This other is blue or the body, etc., or is experience," it is said even if the word "ti" is added. Dependence on others is not from others, why? That which is called "other" is established from the otherness outside of the body, etc., then "other" can be established. The words "I am," etc., can only be determined to this extent. The consciousness of the knower, whether it is the body or something else, is it not different moment by moment? Remembering "I saw this experiencer's self," it is not another knower, nor is the other realm by its own nature. What arises from the knower is not dependent on others, but with the experience of self-knowing, it is the cause of the imputation of delusion made by uninterrupted, uncertain habits, because of remembering as it was experienced. What is recognized by the knower should be done by habits.