Tibetan
། དེའི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེའོ། །རྟགས་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །མིག་མི་འཛུམས་པར་ཡང་མཐོང་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་མིག་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པར་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཛུམས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ་རྟོགས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དོན་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དུས་ཕྱིས་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྔོན་བོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡུལ་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཤེས་པ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཡིན་པ་དེ་ལས་མཐོང་བ་ནི་རང་ཉིད་དང་ཡུལ་ཡང་རིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་རྒོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟེ་རང་གི་རིག་པ་དང་གཞན་གྱི་རིག་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐབས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་མེད་ན་ཡུལ་ཉིད་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་རིག་པ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་རིག་པ་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་བར་རོ། །རིག་བྱ་ལས་རིག་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་དྲན་ལས་ནི་རིག་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་མི་རིགས་པས་མི་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པ་ལ་ནི་གཞན་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལའོ། །རིག་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཙམ་སྟེ། སྔོན་པོ་རིག་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོས་སོ། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྔར་གཉི་ག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་ཙམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལས་ཕྱིས་དུས་ཀྱང་ཞེས། །འདི་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་སྨ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཚེ་འདི་ཡང་དག་རིག །དོན་གྱིས་གོ་བར་ཉེ་བར་སྐྱེད། །དོན་དེ་ཤེས་པར་ཡང་དག་རིག །དྲན་པ་ལས་ཀྱང་རྗེས་དཔག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དྲན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པ་ མེད་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་རང་རིག་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དོན་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་འདིས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་ཁྱད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་དེའི་རིག་པ་ཡང་དེ་ལ་གནས་པར་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡོད་པའི་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དྲན་བ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བ་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་རིག་པའོ། །དེའི་ཚེ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་རང་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ནི་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱེ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཏེ་འདི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདི་ལྟར་ནི་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའོ། །ཐ་དད་མེད་འགྱུར་གྱི་དད་པ་ནི་གཞན་པའོ། །ཡུལ་གྱི་བྱེད་པ་ལས་དེའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་འབྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་འབྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཡུལ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་མེད་
Chinese
因此，它的原因，眼睛等等是一个，因此它也是一个。那个被称为“然而”。从自己的原因中接近建立，也就是产生的眼睛等等是谁的。标志本身就是存在本身。即使眼睛不闭上也能看见，但每一瞬间都依赖于眼睛的接近，像那样的特殊显现本身也被认识到，这表明了金刚和石头等等。所谓“在所有方面”，是因为不闭眼，以及另一个人没有认识到。因为在那时不存在。看见本身不是无差别的吗？认识是具有差别对象的，并且是具有同一对象的，这样想的时候。表明即使在无差别中也有名称，即后来的记忆，所谓“我看见了这个”，意思是说，看见的自性，自己的觉知本身，也一定是先前忘记了。所谓“没有知识”，意思是说，看见和分别念是完全无差别的。所谓“要觉知”，是知识的自性。那个对象，蓝色等等，它的知识本身是特殊的，从那之中，看见是自己和对象也是觉知，这是它的意思。从“分别识”到“如何”之间是辩论者。第二种方式是，对于对象的，也就是自己的觉知和他人的觉知，也没有过失，这是它的意思。所谓“从场合”，如果自己的觉知本身不存在，那么对象本身就不可能存在，因为没有觉知。因为已经承诺了知识是觉知的作者，所以自己的觉知也被认识到，而对象的样子不是那样，因此表明它是要建立的，这就是“在那里也”。欲望是直到错误认识为止。表明从所知中，觉知仅仅是自己没有隐藏的才是特殊的，这就是“通过那些本身”，通过那些本身，也就是通过没有隐藏的本身。从正确的记忆中，不跟随觉知是不合理的，因为不会忆念。对于自证来说，不是他证。所谓“仅仅是觉知”，是没有隐藏
English
Therefore, its cause, the eyes and so on, are one, therefore it is also one. That is called "however." From one's own cause, it is closely established, that is, the eyes and so on that are produced, to whom they belong. The sign itself is the existence itself. Even if the eyes are not closed, one can see, but every moment depends on the proximity of the eyes, and such a special appearance itself is also recognized, which shows the vajra and stones and so on. The so-called "in all aspects" is because the eyes are not closed, and the other person has not recognized it. Because it does not exist at that time. Is seeing itself not undifferentiated? Recognition is of a differentiated object, and is of the same object, when one thinks like this. It is shown that even in non-difference there is a name, that is, later memory, the so-called "I saw this," which means that the nature of seeing, one's own awareness itself, must also have been forgotten earlier. The so-called "without knowledge" means that seeing and conceptualization are completely undifferentiated. The so-called "to be aware" is the nature of knowledge. That object, blue and so on, its knowledge itself is special, from which seeing is that oneself and the object are also awareness, this is its meaning. From "discriminating consciousness" to "how" is the debater. The second way is that there is no fault in the object, that is, one's own awareness and the awareness of others, this is its meaning. The so-called "from the occasion," if one's own awareness itself does not exist, then the object itself cannot exist, because there is no awareness. Because it has been promised that knowledge is the author of awareness, one's own awareness is also recognized, but the appearance of the object is not like that, therefore it is shown that it is to be established, that is "there also." Desire is until wrong recognition. It is shown that from the knowable, awareness is only special that one's self is not hidden, that is "through those themselves," through those themselves, that is, through the unhidden themselves. From correct memory, it is unreasonable not to follow awareness, because one will not remember. For self-awareness, it is not other-awareness. The so-called "only awareness" is unhidden.
Chinese
仅仅是感觉而已。对于蓝色，如果认知没有隐藏，就不会有错误的理解，这是它的意思。自证（自明）的意思是，它不是被其他事物所证明的。通过区分，它是以清晰的自性来区分的。像事物本身那样去了解，这也是记忆。那么，之前两者不是都体验过了吗？不是的，因为仅仅体验了胜义谛，所以没有那种情况。‘从记忆之后的时间’，这实际上是在说谎。那个当下就是正确的认知，它促进了对意义的理解。正确地认知那个意义，从记忆中也能进行推论。’这是不合理的。‘从记忆中’这句话，你所展示的是对意义的理解，’这是在说，‘即使对于没有形象的事物也是如此。’虽然知识是自证的，但它是有形象的。从记忆的推论中，事物是显而易见的，’这是它的意思。就像体验一样，从记忆中体验到的区分，这种体验仅仅是用其他事物的特征来表达的，而不是推论，因为没有体验到清晰的差别，所以是记忆，’所展示的是‘这是相互的’，意思是蓝色和对它的认知都存在于那个认知之中。所展示的体验中存在的清晰差别，被称为‘想要表达记忆’。‘清晰是不同的’，指的是对蓝色的认知。那时，所展示的‘认知’的意义是‘通过自己的对境’。对于蓝色等事物的认知，如果认知到它们彼此不混合，那么这种认知就是对自己的认知，所展示的不是体验到其他事物，而是‘没有区分’。因为通过成为自己的对境，具有其他形象的知识本身就是‘这是这样的，这是蓝色’，而‘不是这样的’，指的是不是黄色。‘这是’指的是记忆。没有差别的改变的信念是其他的。所展示的是，即使不是对境的作用，也能进行区分是不合理的，‘不是区分’，意思是即使在进行认知时，因为没有进入对境，所以没有区分。
English
It is just sensation. For blue, if cognition is not hidden, there will be no false understanding, that is its meaning. Self-cognition (self-illumination) means that it is not proven by other things. By distinguishing, it is distinguished by its clear nature. To understand like the thing itself, this is also memory. Then, haven't both been experienced before? No, because only the ultimate truth has been experienced, so there is no such situation. 'From the time after memory,' this is actually lying. That moment is the correct cognition, it promotes the understanding of meaning. Correctly cognizing that meaning, inference can also be made from memory. ' This is unreasonable. 'From memory,' what you have shown is the understanding of meaning,' this is saying, 'Even for things without images it is so.' Although knowledge is self-cognizing, it has images. From the inference of memory, things are obvious,' that is its meaning. Just like experience, the distinction experienced from memory, this experience is only expressed by the characteristics of other things, not inference, because the clear difference has not been experienced, so it is memory,' what is shown is 'this is mutual,' meaning that blue and the cognition of it both exist in that cognition. The clear difference that exists in the experience that is shown is called 'wanting to express memory.' 'Clear is different,' refers to the cognition of blue. At that time, the meaning of 'cognition' that is shown is 'through one's own object.' For the cognition of things like blue, if it is cognized that they do not mix with each other, then this cognition is the cognition of oneself, what is shown is not experiencing other things, but 'no distinction.' Because by becoming one's own object, the knowledge with other images is itself 'this is like this, this is blue,' and 'not like this,' refers to not being yellow. 'This is' refers to memory. The belief of unchanged difference is other. What is shown is that even if it is not the function of the object, it is unreasonable to be able to distinguish, 'not distinguishing,' meaning that even when cognizing, because it does not enter the object, there is no distinction.