Tibetan
ཉིད་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པས་དབང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ཕྱི་ནས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་གྱི་དུས་དང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་དག་གོ །གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིའོ། །རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དོ། །ཚོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བས་འཛིན་པ་ན་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་བྱས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཛིན་པ་ལ་ངེས་པའི་གཟུང་བྱའི་དོན་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་པ་ལས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ནོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པས་རིག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་དོན་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདི་ལ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངེས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ན་དེ་མེད་པས་ལོགས་ན་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པར་རིག་པ་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རིག་ན་ཡང་སྔ་རོལ་དུ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པས་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་ལོག་པར་འགྱུར་བའམ་དོན་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་སྟེ་རྣམ་པ་རིག་པའི་ཕྱི་ནས་དོན་ལ་དཔོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པས་དོན་རྣམས་ལ་སྟེ། ངེས་པར་འཛུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པའི་ངེས་པ་ནི་རང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་དུས་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཅིག་ཅར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔར་བྱུང་བའི་དོན་དེས་བྱས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་དེ་དང་འདྲ་བའི་བསྐྱེད་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཅི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་རིག་པ་ནི་གཞན་གྱིས་རི
Chinese
不是您所产生的，因为不理解刹那的产生者等，因为不是根等。所执的相也是异体或非异体，否则是不合理的。否则是从外部。不是那样的是义时和与它非异体的自性等。所谓“其他的”是其他的补特伽罗。所谓“是分别”是名称。集合决定者生起时，执着时如何决定呢？如果有人这样说，那么这就是“他所作的知识”。因为执着时有决定的所取义显现，即从相。所谓“那”是假立的义。所谓“明显”是执着。不是其他的，因为以它的相而决定了知识。因为是它的自性，所以是它的相，但不是义的知识，因为那没有随顺于此，这样显示的就是所谓“说”，决定的相的知识，是隐蔽的，不依赖于决定为那样，因为是明显的，否则没有它，因为安立在异处，体验着，因为获得了非体验的自性，如果不是那样，就不是从比量所生，因为先前没有的知识不是理由。即使知道义，先前以不是它的分别，这与彼是彼的随念相违，从那本身假立为其他的，就是从比量中返回，或者也是在义上作分别，即随顺，在认识相之后，在义上推测，就是分别，因为那在义上作分别，所以在诸义上，必定使之进入。因此，相的决定是从自性决定的，这是所显示的意义。即使没有那，所谓“在知识的时候，就是产生者本身，因为不是同时的，所以先前生起的义所作的就是知识”，这样连结。它的相是与那义相似的所生。如果那不成立，那么它的相又从何而来呢？如果有人这样问，那么显示那成立的就是所谓“其他的”，即自证是他者所知。
English
It is not produced by you, because you do not understand the producer of the moment, etc., because it is not a sense, etc. Is the aspect of grasping also different or non-different? Otherwise, it is unreasonable. Otherwise, it is from the outside. What is not like that is the time of the object and the nature of non-difference from it, etc. The so-called "other" is another person. The so-called "is discrimination" is a name. When the collection determiner arises, how is it determined when grasping? If someone says this, then this is "knowledge made by him." Because there is an appearance of the object to be grasped that is determined when grasping, that is, from the aspect. The so-called "that" is the meaning that is falsely imputed. The so-called "clear" is grasping. It is not other, because knowledge is determined by its aspect. Because it is its own nature, it is its aspect, but it is not knowledge of the object, because that has not followed this, what is shown in this way is the so-called "saying," the knowledge of the determined aspect, is hidden, it does not depend on being determined as such, because it is clear, otherwise there is no it, because it is established in another place, experiencing, because it has obtained the nature of non-experiencing, if it is not like that, it is not born from inference, because knowledge that did not exist before is not a reason. Even if the object is known, previously with a discrimination that is not it, this contradicts the recollection that this is that, from that itself falsely imputing as other, is returning from inference, or it is also making distinctions on the object, that is, following, after recognizing the aspect, speculating on the object, is discrimination, because that makes distinctions on the object, so on all objects, it necessarily makes it enter. Therefore, the determination of the aspect is determined from its own nature, this is the meaning that is shown. Even if there is no that, the so-called "at the time of knowledge, it is the producer itself, because it is not simultaneous, so what is done by the object that arose earlier is knowledge," connect in this way. Its aspect is the produced that is similar to that object. If that is not established, then from where does its aspect come from? If someone asks this, then showing that that is established is the so-called "other," that is, self-awareness is known by others.
Tibetan
ག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ན་ནི་གྲུབ་ནའོ། །དེ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་དོན་མེད་ན་སྟེ་བག་ཆགས་ཙམ་གྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་སྣང་བ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ངེས་པ་གལ་ཏེ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །རྗེས་དཔག་ལ་ལྟོས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་བས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་པས་ དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ལུད་ལ་གོམས་པས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་རྟོག་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རིག་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་བ་འགལ་བ་དང་གཟུང་བ་ཉིད་ལ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བའོ། །གཟུང་བ་ཉིད་ལ་འགལ་བ་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེས་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་གཟུང་བྱ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་ཤེས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡུལ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་ན་ཐལ་ཆེས་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་དུས་སུའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པ་སྐྱེད་ན་གང་གི་ཚེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཉེ་བ་ཡིན་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བརྟན་གང་རྡོ་རྗེ་རྡོ་སོགས་ཀྱི། ཞེས
Chinese
这是指“无处可做”的意思。所谓“自己”，是因为在相、根等中不存在的缘故。如果存在，那就是成立。所谓“没有它”，是指没有它的相的生起作用，即仅仅是习气的生起作用，比如把鱼鳔看成银子。所谓“胜义谛”，是因为体验到自己和他人所显现的差别，如果不是这样，那就是以“如果不是这样”的理智来确定。所谓“依赖于比量”，是因为所要获得的不是现量，所以不知道生起的原因。所谓“盲人”，是因为仅仅是分别念的缘故。所谓“一切即是真如”，是因为即使从承诺中也存在，因为习惯了像那样变成的粪便而承诺的缘故。对于显现之物的意义，因为不认识它不是那样的自性，所以有人说，从以认识的相进行比量不会改变吗？对此回答说，是“俱生”。认识的相是确定成为自己的，而不是进行比量，因为俱生也像认识一样，不是以认识的自性来帮助，因为相和能别相违，并且在所取上也是相违的。生起是指将要生起。所取本身上的相违之处，是指“俱生”。显示它的相能别是相违的，是指“因为它没有帮助”。如果认为即使没有相，也因为是境的缘故，所以是认识的所取，对此回答说“对于认识”，境本身如果被相所遍及，如果没有相，那会怎样呢？这是指这个意思。所谓“是理智”，是因为否则会有太过。所谓“在认识的时候”，是指在执着的时候。所谓“如何”，是因为生起者本身与认识同时存在的缘故。如果所取的金刚和石头等也生起认识，那么在生起的时候，因为以一切自性来认识，所以认识是接近的，因此显示在执着的时候不是没有，即“坚固何金刚石等”。
English
This refers to the meaning of "nowhere to do." The so-called "self" is because it does not exist in aspects, faculties, etc. If it exists, then it is established. The so-called "without it" means that there is no function of arising of its aspect, that is, it is only the arising of habit, like seeing fish bladder as silver. The so-called "ultimate truth" is because the difference between what appears to oneself and others is experienced, and if it is not so, then it is determined by the reasoning of "if it is not so." The so-called "relying on inference" is because what is to be obtained is not manifest, so the cause of arising is not known. The so-called "blind person" is because it is only conceptual thought. The so-called "everything is suchness" is because it exists even from commitment, because it is committed due to being accustomed to the manure that has become like that. Regarding the meaning of what appears, because one does not recognize that it is not the nature of that, someone says, will it not change from inferring with the aspect of cognition? To this, it is answered that it is "co-born." The aspect of cognition is to ascertain becoming oneself, not to infer, because the co-born also, like cognition, does not help with the nature of cognition, because the aspect and the distinguisher contradict each other, and also contradict on the object to be grasped. Arising means what will arise. The contradiction on the object to be grasped itself refers to "co-born." Showing that its aspect distinguisher is contradictory refers to "because it does not help." If it is thought that even without aspect, it is the object of cognition because it is the object, to this it is answered "for cognition," if the object itself is pervaded by aspect, what will happen if there is no aspect? This refers to this meaning. The so-called "is reason" is because otherwise there would be too much. The so-called "at the time of cognition" refers to the time of grasping. The so-called "how" is because the arising itself exists simultaneously with cognition. If the objects to be grasped, such as vajra and stone, also give rise to cognition, then at the time of arising, because it is cognized with all self-nature, cognition is close, therefore it is shown that it is not non-existent at the time of grasping, that is, "firm whatever vajra stone etc."