Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེའི་དུས་མ་ཡིན་པ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་པ་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་ནའོ། །མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་གནས་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ཀྱང་མཐོང་ན་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ལ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམིགས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དུས་གཞན་ ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ངེས་པར་བྱུང་བ་གཟུང་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གལ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་ཤེས་དང་བཅས། །སྣང་བ་དང་བཅས་གཟུགས་བཞིན་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་རིག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་རང་གི་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་ཤེས་པ་སྟེ་རིག་པའི་བྱེད་པ་ལ་མེད་དོ། །རང་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་བའི་ཉེ་བ་དང་གཞན་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བྱེད་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་སྟོན་གྱི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་ལས་ཀྱང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དོན་དང་ཤེས་པ་ཡང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དོན་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བ་ནི་རང་ཉིད་རིག་པ་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ
Chinese
等等随之而行是不成立的，因为有等等的妨害。如果想要刹那显现，那么对境的知识也是具有形象的，因为境是因，如果不是那个时候就没有。所说“知识声音”等，是指这个。另一种是指随后的比量等等。所谓“以何”，是指没有形象的时候。所谓“没有”，是指不是以自己的自性存在，如果以其他的自性也能见到，那就是具有其他的形象，对于自证来说，因为是它的本体所以也是明了的，这是所要表达的意思。仅仅是所缘境本身并非有益，因为一切都会变成那样，所以说“将变得明了”，意思是认识到仅仅是所缘境本身才有益处，因为不是其他时候，所以才是具有形象的。比量也是，是抓住知识的因确定产生，并非一切都是，如果这样想，那就是所谓的“重要因”，也就是之前的集合：与境的刹那识一同，与显现一同如色一般行事，因此是俱生智。这是所要表达的意思。各自确定的自之集合所生，这指的是，确定地了知是对生起有知识，对于认识的作用来说是没有的。是以自己具有的差别来区分，而不是以生起，因为关系的亲近以及对于其他也没有差别，并且因为是损害的自性，所以这俱生对于作用来说是不存在的。如果这样，那就是说形象本身是知识的自性，而不是各自确定的本身。所谓“从因”，是因为如了知一般，也从境产生知识。因此，并非仅仅是从了知来执取等等，否则境和知识也是从因所生，如境一般显现差别，这是对于自证来说具有作用，否则就不是，因为是从因本身确定的，所以说“或者因和果”，就像从自己的因产生其他一样，也说明了从知识产生色等等不是那
English
Etc., following along is untenable, because there are hindrances such as etc. If one wants instantaneous manifestation, then the knowledge of the object is also with an image, because the object is the cause, and if it is not that time, it does not exist. What is said as "knowledge sound," etc., refers to this. The other refers to subsequent inference, etc. What is meant by "with what" is when there is no image. What is meant by "without" is that it does not exist by its own self-nature, and if it can be seen by another's self-nature, then it is with another's image. For self-awareness, because it is its essence, it is also clear. This is the meaning to be expressed. It is not only the object itself that is beneficial, because everything will become like that, so it is said, "it will become clear," meaning that it is realized that only the object itself is beneficial, because it is not at another time, so it is with an image. Inference is also grasping the cause of knowledge that is definitely produced, not everything is, if you think like this, then it is the so-called "important cause," that is, the previous collection: together with the momentary consciousness of the object, together with the appearance, it acts like form, therefore it is co-emergent wisdom. This is the meaning to be expressed. What arises from one's own collection that is determined separately, this refers to the fact that definitely knowing is knowledge for arising, but it does not exist for the function of cognition. It is distinguished by the difference that one has oneself, not by arising, because of the closeness of the relationship and because there is no difference for others, and because it is the nature of harm, this co-emergent does not exist for the function. If so, then it shows that the image itself is the nature of knowledge, not the separately determined itself. What is meant by "from the cause" is because, like knowing, knowledge also arises from the object. Therefore, it is not only from knowing that grasping etc. occurs, otherwise the object and knowledge are also born from the cause, and the difference appears like the object, this has a function for self-awareness, otherwise it is not, because it is determined from the cause itself, so it is said, "or cause and effect," just as other things arise from one's own cause, it also shows that form etc. do not arise from knowledge.
Tibetan
འི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངོ་བོ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ས་བོན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ན་ཤེས་པ་འབྲས་བུ་གཞན་ལས་ལྷག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་བོ་ནི་འཛིན་པ་མེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རམ་གཟུང་བའི་ཤེས་པ་ལས་བུམ་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་དང་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་འདི་ལ་ཡང་སྟེ། འདས་པ་ འཛིན་པ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་དེ་ཅིག་ཅར་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཉིས་དུས་མཉམ་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་འགལ་བ་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བྱ་བ་སྟེ། འཛིན་བྱེད་འཛིན་པ་ཡིན་ན་གཟུང་བྱ་འཛིན་པ་གཞན་ལས་དེ་དང་དེའི་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དང་པོ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མའོ། །ཕྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་དུས་ན་མེད་པའོ། །གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཐར་ཐུག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་ཡང་གཞན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེའི་དུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་དུས་ན་གཟུང་བ་ཡིན་ན་འཛིན་བྱེད་དང་འཛིན་པ་ཡང་དེའི་དུས་ན་ཡིན་ཏེ། དུས་གཞན་ན་ནི་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེའི་འཛིན་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྔར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་སྟེ་རིག་པའིའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབང་པོ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་ནི་དེ་
Chinese
在那个时候，也叫做产生，意思是说，产生者本身并不是执持者，因为太过分了，是这个意思。如同本体一样，对于所生之差别，也像田地等一样，不是执持种子。当从根等本身产生差别时，说明了知识是胜过其他果的唯一。因此叫做“在什么时候”。所取和能取的实物，并不是与没有执持者不同而具有差别，因为是从自己的相续中产生的，或者说明了从所取的知识中，不像瓶子一样，不是产生执持的集合。叫做“在什么时候知识”。从我和意相合而产生的现量和通过意义理解的知识，也同样存在于此，对于过去 的执持，就是它的相，是这个意思。同时发生，即同时产生知识是意的特征，为了说明这是相违的，叫做“二者同时”。如果说同时产生是相违的，但存在却不是，那么即使是同时，也是要做的，如果能取是执持者，那么所取就是从其他执持者那里来的那个执持者，因为是无止境的，是这个意思。意义也是，因为知识是体验的自性，所以说明了想要执持它也是不合理的，叫做“最初所取”，最初的意思是之前的。之后也，意思是说在执持的时候不存在。不是所取，因为是刹那性的，并且最终执持，以及不是那个时候的缘故。即使存在，也会理解其他，因为那不是它的时机，说明了叫做“它的自性”。如果在那个时候是所取，那么能取和执持也是在那个时候，如果在其他时候，那就是它的相，不是它的相，因为不是它的能取，所以说是具有相的，从之前也叫做“因为太过分了”之间。那个，指的是所取的，即明智的。像那样也，如果就是明智本身，那就是从根所生的缘故。与那个根不是同一个，那就是它。
English
At that time, it is also called production, meaning that the producer itself is not the holder, because it is too excessive, that is the meaning. Like the essence, for the difference of what is produced, it is also like fields, etc., not holding seeds. When differences arise from the root itself, it explains that knowledge is the only thing that surpasses other fruits. Therefore, it is called "when". The object of grasping and the grasper are not different from the non-holder and have differences, because they arise from their own continuum, or it explains that from the grasped knowledge, it is not like a vase, it is not a collection that produces grasping. It is called "when knowledge". The direct perception arising from the union of self and mind, and the knowledge understood through meaning, also exist here, for the grasping of the past, that is its appearance, that is the meaning. Occurring simultaneously, that is, the simultaneous arising of knowledge is a characteristic of the mind, to explain that this is contradictory, it is called "two things at the same time". If it is said that simultaneous arising is contradictory, but existence is not, then even if it is simultaneous, it is to be done, if the grasper is the holder, then the grasped is that holder from other holders, because it is endless, that is the meaning. The meaning is also, because knowledge is the nature of experience, so it explains that wanting to hold it is also unreasonable, it is called "the first grasped", the first means the previous. Also after, it means that it does not exist at the time of holding. It is not the grasped, because it is momentary, and ultimately holding, and because it is not that time. Even if it exists, it will understand others, because that is not its time, it explains that it is called "its nature". If it is the grasped at that time, then the grasper and the holder are also at that time, if it is at other times, then that is its appearance, not its appearance, because it is not its grasper, so it is said to have appearance, from before it is also called "because it is too excessive" in between. That, refers to the grasped, that is, the wise. Like that also, if it is wisdom itself, then it is because it is born from the root. Not the same as that root, that is it.