Tibetan
་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ནི་ཅིག་ཅར་རང་ཉིད་སྐྱེད་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་ཉིད་ཤེས་བྱར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོས་དེའི་ཚེ་ཉིད་འབྱུང་ན་ངོ་བོ་གཞན་གྱིས་ནི་འཛིན་པའི་དུས་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་གཞན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་དུས་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྫོགས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཉིད་དུ་ཡིན་གྱི་དུས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དབང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བཤད་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ གཅིག་གི་དུས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྐྱེད་པའི་དུས་ཉིད་ནའོ། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་འཛིན་པའི་དུས་ན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་ནའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དུས་ནའོ། །དུས་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཆ་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཤེས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་ལས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྱུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཤེས་པ་དག་གོ །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་དེ་ཉིད་དེ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལའམ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡང་ངོ༌། །ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅིག་ཅར་གཉི་ག་ཡང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་དེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ་འཛིན་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེས་བྱས་པ་དེའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རག་ལས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་དུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པས་བྱས་པའོ། །སྣང་དུ་རུང་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ
Chinese
是作为之义。所谓“识是刹那生”，即刹那本身成为所识。另外，为了显示将如是执持，故说“一切”。以自性于彼时生起，则以他性于执持之时亦然，为了显示此义，故说“自身”，即他性非彼性。虽无差别，然云何于异时非有，谓“以不待他故”。无差别之自性，不待他而圆满，唯于彼时为有，于异时则非有，谓于彼无自在故。解释此义，即是“时间分”。识 于一之时，谓于一生识之时。不转为常，谓于执持之时，如识等而有。显示彼义，谓“于彼时”，即于生起之时。以时亦一故，为了显示转为彼分，故说“一切时间分”。为了显示于一识亦如是，故说“于一识亦”。虽刹那刹那识之作者各异，然为了显示非一业，故说“俱时作者”。所谓“生起”，谓具有生起之自性。彼等是识。为了了知生起之所识自性各异，彼之彼性，即于识等之过失，此亦谓于金刚等或瓶等之过失亦然。为了显示从集合所生之刹那二者，亦非与能取等性相合，故说“如前”。生是具有彼性，然执持等则否，以无执持故。若识是各异，则彼所作者彼之境性之自性亦各异，谓于非境无如是故，为了显示此义，故说“诸识”。所谓“以不如是故”，谓以无前后故。所谓“依赖”，谓是能显现性。所谓“异处”，谓是识所作。能显现性是识，抑或非异者耶？
English
It is the meaning of being done. The so-called "consciousness is born in an instant" means that the instant itself becomes the object of cognition. Furthermore, in order to show that it will be held in this way, it is said "all". If the self-nature arises at that time, then the otherness will also be the same at the time of holding. In order to show this meaning, it is said "self", that is, otherness is not that nature. Although there is no difference, how can it be said that it is not at a different time, saying "because it does not depend on others". The self-nature without difference is complete without depending on others, and only exists at that time, but not at a different time, saying that it has no freedom over it. Explaining this meaning is "time part". Consciousness At one time, it means at the time of one birth of consciousness. Not turning into constant means being like consciousness etc. at the time of holding. Showing that meaning means "at that time", that is, at the time of arising. Because time is also one, in order to show that it turns into that part, it is said "all time parts". In order to show that it is also like this in one consciousness, it is said "also in one consciousness". Although the authors of consciousness are different from moment to moment, in order to show that it is not one action, it is said "simultaneous author". The so-called "arising" means having the nature of arising. These are consciousnesses. In order to understand that the self-natures of the objects of cognition that arise are different, that is, the faults of consciousness etc., this also means that the faults of vajra etc. or vases etc. are also the same. In order to show that the two instants arising from the collection are also not combined with the nature of the taker etc., it is said "as before". Birth has that nature, but holding etc. does not, because there is no holding. If consciousnesses are different, then the self-nature of the object of that which is done by it is also different, saying that there is no such thing in non-objects, in order to show this meaning, it is said "all consciousnesses". The so-called "because it is not like that" means because there is no before and after. The so-called "dependence" means being able to manifest. The so-called "other place" means what is done by consciousness. Is the ability to manifest consciousness, or is it not different?