Tibetan
པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མེད་པ་ལ་རྣམ་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མཚེ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་ལི་དང་མགྲིན་བཟངས་ལྟ་བུ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་གྱི་རི་ལུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་མི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་མི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རང་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་ཕྱིར་མེད་ཅིང་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ བཤད་པའོ། །འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ལས་སོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་བ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མི་དབྱེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་དྲན་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པའོ། །མངོན་སུམ་ལས་གཞན་དུ་འདས་པ་ཡང་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་ནི་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་དྲན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་པ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་དོན་ཉིད་ལས་དྲན་པ་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞིང་གང་ལས་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་ཕན་མི་འདོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་ལས་དྲན་བྱུང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། །དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་མེད་པའི་ལས་ནི་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དོན་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ཡང་དྲན་པས་འདིའི་རྣམ་བ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་
Chinese
是名为“是”之义。从成为诸识之自性的境中，显现自己特性的差别，显示并非仅仅是他者，也不是非他者，名为无有分别。名为“孪生”等，如巴利和美喉鸟，以及幻术师的两个幻影等，是指差别不明显等。因为对忆念的差别不明显，所以才是不明显的，是这个意思。从“如果”到“不会忆念”之间，是说自己行境之外没有。从“然而”到“是忆念”之间，是说仅仅是体验。名为“有些”，是指自己特性的差别。名为“观察”，即名为“分别”，是从处境而言。如果不是因，因为不是境，因为没有它，所以没有相的识就只会是不分别，为了显示说这是被说成是境的相本身不存在，体验的境的忆念就是它的相。为了显示从现量之外，过去也暂时不是对境，因为会变成仅仅是过去，所以说“那个相是过去的”。为了显示如果是现在体验本身，就不是忆念，因为没有承认，所以说“如果是现在的”。忆念本身是具有那样的相，因为无差别地体验，所以说对体验也会变成，所以说“那个相”。“如果”是指次第。如同体验一样，从事物本身忆念具有相本身是如何，以及从何处它是它的相，对于说这个，是名为“具有相”。如果问从何处，为了显示因为没有利益，没有差别，所以太过分，所以说“如果从事物生起忆念”。“那个本身”是指体验事物的体性。为了显示如果没有事物就不会产生，没有的作用是它是因，所以说“没有事物也”。为了显示如果没有相的体验，忆念是如何执持这个相，所以说“如果”。体验
English
It is the meaning of being called "is." From the object that has become the self-nature of all consciousnesses, the distinction of one's own characteristics is revealed, showing that it is not merely other, nor is it non-other, which is called non-discrimination. What is called "twins," etc., such as Bali and the beautiful-throated bird, and the two illusions of the illusionist, etc., refers to things where the differences are not clear, etc. Because the difference in memory is not clear, it is not clear, that is the meaning. From "if" to "will not remember," it is said that there is nothing outside of one's own acting object. From "however" to "is memory," it is said that it is only experience. What is called "some" refers to the distinction of one's own characteristics. What is called "observation," that is, what is called "discrimination," is from the situation. If it is not a cause, because it is not an object, because it does not have it, then the consciousness without an image will only be non-discriminating. In order to show that this is said to be that the image of the object itself does not exist, the memory of the experienced object is its image. In order to show that apart from direct perception, the past is also temporarily not an object, because it will become merely the past, it is said that "that image is of the past." In order to show that if it is the experience itself now, it is not memory, because it has not been admitted, it is said that "if it is now." Memory itself has such an image, because it is experienced without difference, so it will also become experience, so it is said that "that image." "If" refers to the order. Just like experience, how is it that memory from the thing itself has the image itself, and from where is it its image, for saying this, it is called "having an image." If you ask from where, in order to show that because there is no benefit, there is no difference, so it is too much, it is said that "if memory arises from the thing." "That itself" refers to the nature of experiencing the thing. In order to show that if there is no thing, it will not arise, the function of not having is that it is the cause, so it is said that "even without a thing." In order to show that if there is no image of experience, how does memory hold this image, so it is said that "if." Experience
Tibetan
བ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་བཞིན་དུ་ཐལ་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཉི་གའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །རང་རིག་པར་ཡང་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་དུས་ན་དེའི་འཛིན་པ་གཞན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་པ་མ་ཡིན་བས་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་བྱེད་གཞན་མེད་ན་སྔོན་པོ་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རང་རིག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་པོ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རིག་པ་ ཡིན་ནའོ། །རང་རིག་ཕལ་ཆེར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའོ། །མྱོང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ་སྔོན་པོ་དང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་དག་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའོ། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་བས་སོ། །ཞལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པར་འདོད་པ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱི་གཅིག་འདོད་དེ་ལྟ་མིན། །དེ་ལྟའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ལ། །ཁྱོད་ལ་དཔེ་ནི་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་དུ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ལ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ལའོ། །གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གང་ཚེ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་གཟུང་བྱ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཉིད་དུ་ནི་སེམས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུའོ། །ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གཟུང་བྱ་མེད་ཅིང་དེས་ནི་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་སྟེ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་བདག་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ག
Chinese
为了确定如何体验快乐，为了表明在意义上没有过度，什么是被指示的？被称为“二者的自性”是指蓝色本身和不隐蔽本身。被称为“自证也是识”是因为在执持蓝色时，不会产生其他的执持，并且因为不是识所以不是没有止境。如果不存在其他的执持者，即使蓝色本身是不隐蔽的，但如果说如何是自证，则提到了两种方式。被称为“蓝色不隐蔽”是指两种方式，被称为“它不是隐蔽的”是指自己的识。被称为“自证大部分已成立”是指不隐蔽。体验就是不隐蔽本身，蓝色和不隐蔽等不是隐蔽的，这是它的意思。被称为“大部分”是指蓝色。对于这个被称为“不隐蔽”的，就是不隐蔽本身，意思是执持为正在成立，而不是作为要成立的。被称为“通过成立”是指通过已成立。也应该像这样理解被称为“脸上”的解释。对于想要所取和能取的人：你的一个意愿不是那样的。在那样的自性唯一性上，你没有任何例子。这样说就是如果被称为自证。那些被称为灯等是瓶子等的显现者，它们是应该显现的自性，因为不依赖于显现，这不是被指示的，被称为对于灯等。对于其他的，不是那个。指示了作为应该显现本身就是作为所取本身，被称为任何时候那些。被称为“不是通过它”是因为是作者。如果说，你不是承诺了自我是所取，是能取吗？被称为如果自我。在自性中是指有心者的自性中。被称为“不存在”是指那个没有所取，并且那个没有能取，这是推理，显现为蓝色是现量，而自我显现不是，这是它的意思。像那样。
English
In order to ascertain how to experience happiness, in order to show that there is no excess in meaning, what is being indicated? What is called "the nature of both" refers to blueness itself and non-obscurity itself. What is called "self-awareness is also awareness" is because when holding blue, no other holding arises, and because it is not awareness, it is not without end. If there is no other holder, even if blueness itself is non-obscure, but if it is said how it is self-awareness, then two ways are mentioned. What is called "blue is not obscure" refers to two ways, and what is called "it is not obscure" refers to one's own awareness. What is called "self-awareness is mostly established" refers to non-obscurity. Experience is non-obscurity itself, blueness and non-obscurity etc. are not obscure, that is its meaning. What is called "mostly" refers to blueness. For this which is called "non-obscurity", it is non-obscurity itself, meaning it is held as being established, not as something to be established. What is called "through establishment" refers to through what has been established. The explanation called "on the face" should also be understood in this way. To those who want the object and the subject: Your one wish is not like that. On such a self-nature of oneness, you have no example. Saying that is if it is called self-awareness. Those that are called lamps etc. are the manifestors of vases etc., they are the nature of what should be manifested, because they do not depend on manifestation, this is not what is being indicated, it is called for lamps etc. For others, it is not that. It indicates that being the object of manifestation itself is being the object itself, it is called whenever those. What is called "not through it" is because it is the agent. If you say, didn't you promise that the self is the object and the subject? It is called if the self. In self-nature, it is in the self-nature of sentient beings. What is called "does not exist" refers to that which has no object and that which has no subject, this is reasoning, appearing as blue is direct perception, while self-appearance is not, that is its meaning. Like that.