Tibetan
གས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་ཡུལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དུ་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱིས་སྦྱངས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུའོ། །རང་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཞན་ཡང་ནི་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་ངོ༌། །ཕན་ཚུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་གནས་པ་ནི་འདིར་གནས་པའི་གཞན་དུའོ། །མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ལས་གཅིག་ལས་ཡང་ཕྱི་རོལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡང་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ལས་མྱོང་བའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མྱོང་བ་གནས་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཕྱི་རོལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་འབྲེལ་པ་མ་མཐོང་བར་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཟེར་བ་ལ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་ནི་མི་གཞན་གྱིས་སོ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་སྐྱོན་ལས་མ་བྱུང་བས་ཡིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེན་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའམ་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་ངོ༌། །ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་སྟེ། གཞན་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རམ་མྱོང་བ་གཞན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ན་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ན་དོན་གྱིས་གོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དོན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ ན་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱེད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡོད་པ་ལའོ། །ངེས་པ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གཞན་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ
Chinese
因为破是根本，除了自证之外没有所缘境。因此，境也是自证本身，这是它的意思。另外，是指其他的所缘境等等。如何是指用“被眼翳所染”的比喻来解释。何处是指在别处。如果是自显现，是指坛城。另外，也是指存在于别处。互相是指存在于别处，是指存在于此处的别处。成为体验本身是指从先前和后来的事物中，因为没有一个存在于外部。因此，也显示了从体验的自性中推断体验的因，是指蓝色等等也存在体验的那些。如同坛城一样，对其他的外部进行推断不是不成立吗？或者说，在没有看到关联的情况下，说没有差别，是指困难等等。由他人是指由其他人。由其他的知识是指不是由过失产生的，但不是坛城本身。它的果是指外部事物的果。如果是那样，如何证悟呢？如果不是那样。世间的，是指对它的那种执着的术语。一切本身是指能够成办事情，或者另一个。如果不是那样呢？是指由那样的执着。如何不想要呢？因为亲身经历了它的自性。即使不是体验的体性，是指事物的。因为体验其他，或者在没有使体验执着于其他的情况下，因为没有量，并且如果自己是觉知，因为不是由事物理解的。如何是呢？因为对自身做是相违的。不是的，因为见到，是指如同证悟一样，因为在事物没有成为隐蔽的情况下是合理的。在那之中，如果也依赖于其他，那么因为没有征相，所以不是证悟因。由其他的也是指由推断。这之中有什么量呢？是指没有被它抓住的意思。对您也是指有定解。即使没有定解，但说是外境显现，这本身就不是他证。
English
Because breaking is fundamental, there is no object other than self-awareness. Therefore, the object is also self-awareness itself, that is its meaning. Otherwise, it refers to other objects, and so on. How refers to explaining with the analogy of "stained by cataracts." Where refers to elsewhere. If it is self-manifestation, it refers to the mandala. Furthermore, it also refers to existing elsewhere. Mutually refers to existing elsewhere, referring to the elsewhere that exists here. Becoming experience itself refers to the fact that none of the previous and subsequent things exist externally. Therefore, it also shows that inferring the cause of experience from the nature of experience, refers to those where experience also exists, such as blue and so on. Like the mandala, isn't it not established that inferring the external for others? Or, saying that there is no difference without seeing the connection, refers to difficulties and so on. By others refers to by other people. By other knowledge refers to not being produced by faults, but it is not the mandala itself. Its fruit refers to the fruit of external things. If that is the case, how is it realized? If it is not like that. Worldly, refers to the term for that kind of clinging to it. Everything itself refers to being able to accomplish things, or another. If it is not like that? Refers to by that kind of clinging. How not to want it? Because one has personally experienced its nature. Even if it is not the nature of experience, it refers to things. Because experiencing others, or in the absence of making experience cling to others, because there is no valid cognition, and if oneself is awareness, because it is not understood by things. How is it? Because doing to oneself is contradictory. No, because seeing, refers to being reasonable in the sense that things have not become obscured, just like realization. In that, if it also depends on others, then because there is no sign, it is not realizing the cause. By others also refers to by inference. What valid cognition is there in this? Refers to the meaning of not being grasped by it. To you also refers to having certainty. Even if there is no certainty, but saying that it is an external appearance, that itself is not other-awareness.
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བའོ། །བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུན་པའོ། །ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པ་ཡང་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་ཙམ་འདི་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་ལ་མར་མེའི་གསལ་བ་ཉིད་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་ལས་རྟོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ལ་མར་མེ་ལས་ནི་ཡིན་གྱི་རང་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཙམ་ནི་དཔེ་ཡིན་གྱི་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མར་མེའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སོ་སོ་བ་ནི་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཡོད་ན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མར་མེ་ལས་ཐ་དད་པ་དེའི་གནས་ཁོ་ན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པའོ། །གླིང་བུ་རྐྱང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཁྱོན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་འཛིན་བ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་མེ་གང་དང་གང་དུ་མར་མེ་སྦར་བ་དེ་དང་དེ་ན་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་གཉི་ག་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མིག་ དང་དེའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །མར་མེ་ནི་དཔེའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དོ། །མིག་ནི་མིག་གི་དབང་པོའོ། །ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའམ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོའོ། །དཔེར་ན་མར་མེས་མར་མེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འོད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་
Chinese
名为此。从名为瓶至名为住之故之间是辩论者。其中名为彼是黑暗。名为一众等是辩论者。若决定成立，则名为真实是回答，因为不是现量之故，且决定亦以彼之究竟性而无自主之故，从如是之决定之外成立则非也。此仅决定是自证，且灯之明亮性则不依赖于他，因为从具感官者生起证悟之故，瓶与显现及具者则非也，从灯则有，从自身则非也，名为彼等仅是譬喻，自身证悟则非也。相是坛城的相。如外境之蓝色等，以坛城感官等所证悟是证悟之相，若如是说，则不转为唯执持灯之显现，因为事物各自与彼无关联故，若彼有则显示非执持者是，另外若如是说。显示不转为执持异于灯之彼处唯是，若彼如是说，彼是坛城之相。显示于单笛等不执持一方是名为具有总集，应连接于非执持。若如是，则彼依赖于彼是执持。仅以灯是灯于何处及何处点燃灯，则于彼及彼处生起，故二者皆非因。名为作者进入是因为成为证悟之故。以同时性则是证悟之果与体性。随行等是眼 及其色之境。灯是譬喻。彼是坛城。眼是眼之感官。完全明亮是蓝色等证悟之自性或坛城之自性。譬如灯不使灯明亮，如是光不应使光明亮，因为是自明性，如是蓝色等亦然，所显示是因此之故。
English
It is called that. From what is called a vase to what is called the reason for dwelling is the debater. That which is called "that" is darkness. What is called "one assembly" and so on is the debater. If it is definitely established, then what is called "in reality" is the answer, because it is not manifest and because the certainty is also not independent due to its ultimate nature, therefore, establishment outside of such certainty is not. This mere certainty is self-awareness, and the clarity of a lamp does not depend on others, because realization arises from those with senses, so it is not the vase and appearance and those with them, but it is from the lamp, not from itself, those called that are only examples, not self-realization. The aspect is the aspect of the mandala. Just as external things such as blue, etc., are realized by the mandala senses, etc., the realization is the aspect of realization itself. If it is said that it does not turn into holding only the appearance of the lamp, because individual things are not related to it, if that exists, then it is shown that it is not holding. Furthermore, if it is said that it does not turn into holding only the place of that which is different from the lamp, if that is said, that is the aspect of the mandala. Showing that one side is not held in a single flute, etc., is called having a totality, and it should be connected to not holding. If that is the case, then relying on that is holding. Only by the lamp, wherever and wherever the lamp is lit, it arises there and there, therefore neither is the cause. What is called the agent entering is because it becomes realization. By simultaneity, it is the fruit and nature of realization itself. Following, etc., are the eye and the object of its form. The lamp is an example. That is the mandala itself. The eye is the sense of the eye. Completely clear is the nature of realizing blue, etc., or the nature of the mandala. For example, just as a lamp does not illuminate a lamp, so light should not illuminate light, because it is self-illuminating, so also blue, etc., what is shown is therefore.