Tibetan
ཐ་དད་ན་ཡང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་དེ་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྲིད་པ་པོའི་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ལས་དེར་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རུང་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཆ་བཞིན་དུ་ཆ་གཞན་ལ་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པའི་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དོན་ཉིད་དེ་ལས་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ནི་ཤེས་པ་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། མི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ལས་དེ་དང་རྣམ་པ་གཅིག་པའི་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་སྣ་ཚོགས་པར་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིའོ། །འགའ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྲེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་ན་གཞན་ལས་ཀྱང་སྟེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་བསྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པའམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་གཞན་ལས་ནི་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འགའ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །དབང་པོ་ནི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཉིད་རང་གི་སྐྱོན་གྱིས་སྲེ་བར་བྱེད་ཀྱི། དོན་གྱི་བསྐྱེད་བྱའི་རྣམ་པ་ལ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་རྣམ་པ་ལ་ཡང་དབང་པོའི་སྐྱོན་གྱི་བྱེད་པ་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ནི་མར་མེ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབང་པོ་ནི་སྐྱོན་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མར་མེའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མར་མེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྐྱོན་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། ངེས
Chinese
即使是不同的，所有的知识也会以同样的方式显现，因为那个自性不是偶然的。所显示的就是所谓的“义”，相是果，因为如是作者的混合等而变得不同，但义不是，因为是所证知的。这是它的意思。那不是从知识的义中显现的，而是与之相连的。因为在可容许的境中没有差别，所以像部分一样，对于其他部分，知识也会变成那样的自性。感官变成相的习气等也不是执持的决定。从义本身，在那时生起就像知识一样，因为对于先前存在的没有量，或者因为显现为不执持，所以仅仅是知识的自性。这是它的意思。从义的一个相中，与那个相一样的知识，与感官等各种差别的俱生者，以各种方式是不合理的。所显示的就是所谓的“依赖于义”。“那”是指具有那个相的。“有些”是指混合等。“从其他”是指从感官等。如果会有生起，也是从其他，即从感官等。它的相本身就是混合等的相本身。相或知识本身也是从那，是那的自性，而从其他则是其他的相。对于这个，所显示的就是所谓的“如此”。“有些”是指从业和四大等。感官是产生知识的，并且它自己用自己的过失来混合，难道不是义的所生之相吗？当这样想的时候，为了显示在相上也有感官的过失的作用，就是所谓的“如灯”等。感官就像过失一样，也做那个相，这是它的意思。难道不是灯的自性具有那样的相吗？怎么是感官自己做成那样的呢？对于这样说，“那”是指： 灯也是原因，但不是那样的自性，不是那样的自性也是从过失产生的理由，确定
English
Even if they are different, all knowledge will appear in the same way, because that essence is not occasional. What is shown is what is called "meaning," and the appearance is the result, because it becomes different due to the mixture of such authors, etc., but the meaning is not, because it is what is to be realized. This is its meaning. That is not what appears from the meaning of knowledge, but is connected with it. Because there is no difference in the permissible realm, like a part, for other parts, knowledge will also become that nature. The habits of the senses becoming appearances, etc., are also not the determination of grasping. From the meaning itself, arising at that time is like knowledge, because there is no measure for what previously existed, or because it appears as not grasping, it is only the nature of knowledge. This is its meaning. From one aspect of meaning, knowledge that is the same as that aspect, together with various differences such as senses, is unreasonable in various ways. What is shown is what is called "depending on meaning." "That" refers to having that aspect. "Some" refers to mixture, etc. "From others" refers to from the senses, etc. If there will be arising, it is also from others, that is, from the senses, etc. Its own aspect is the aspect of mixture, etc. The aspect or knowledge itself is also from that, is the nature of that, and from others is the aspect of others. For this, what is shown is what is called "like this." "Some" refers to from karma and the four great elements, etc. The senses produce knowledge, and they themselves mix with their own faults, isn't it the aspect of what is produced by meaning? When thinking like this, in order to show that there is also the effect of the faults of the senses on the appearance, it is what is called "like a lamp," etc. The senses, like faults, also make that appearance, this is its meaning. Isn't the nature of the lamp having such an appearance? How is it that the senses themselves make it like that? To say that, "that" refers to: The lamp is also a cause, but it is not such a nature, not being such a nature is also a reason arising from faults, certain
Tibetan
་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དབང་པོའི་སྐྱོན་ཡོད་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དག་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉམས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ན་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྣང་དུ་རུང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བྲལ་བ་ལ་རྒྱས་པ་ཙམ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱིས་སྦྱངས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་གྱིས་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ནུས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གོ །གསལ་མ་ཡིན་ནོ་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་ལ་སྣང་བ་མི་གསལ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་ན། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་སྣང་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི་སྦྱངས་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་ཡང་དག་མིན་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་མིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་པའི་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །གཞན་དུ་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏེ་དབང་པོ་ཉིད་ནི་དེའི་བསྐྱེད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཁྱད་པར་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་རྒྱུན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་དེའི་སྣང་དུ་རུང་བ་གཞན་ ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྣང་དབང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་གི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་འདིས་སོ། །དེས་ན་ནི་རྟོགས་པའི་ནུས་པས་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའི་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོ
Chinese
因为是具有境的缘故，因此如果这个是那个，那么其他人也会看到，这是它的意思。像那样的相，即使是外境，即使有根的过失，也不是量，所显示的就是“如果正确看到”。所谓“损坏本身不是那个”，就是“如果存在”。看到外境本身的差别时，就是没有损坏，除此之外，能够显现的，与轮相分离的，即使只是稍微扩大，也会被看到，所显示的就是“被昏暗所染”，因为是对执持他人所见之自性的能力妄加臆测的缘故。所谓“那个”就是眼睛。所谓“不清晰”就是不能。这样一来，他人所见的就会被不清晰地看到。那么，如何确定地显示呢？就是“任何”。因为没有看到他人的显现，所以是能力损坏，所显示的不是被染污，即被特殊化，所以是“因此”。如果正确，如果不正确，如果正确，那么一切都正确，如果不正确，那么一切都那样，因为见到本身就是有作用的本身，因此，外境也是那个本身，否则就没有边际，这是它的意思。不是正确本身，所显示的是因为是从外境的知识集合中产生的，所谓“任何”就是知识的自性。否则，如果那样，外境本身不是它的生起之物，因为是因，并且，与那不是因的相异的刹那的差别也是它的因，所以近取因也只是相续，刹那不是近取因等等本身不是世间人，即不是证悟，这是它的意思。所谓“昏暗等等”就是从知识集合中产生本身。此外，如果不是轮相本身被看到，那么凭借什么，它的能够显现的其他 也会被看到呢？所显示的就是“显现自在”。所谓“一个”就是与轮相分离。所谓“证悟”就是凭借这个。因此，就是凭借证悟的能力，而不是其他的因。见到轮相的也是轮相等。
English
Because it is the cause of having an object, therefore, if this is that, then others will also see it, that is its meaning. Such an appearance, even if it is an external object, even if there is a defect in the sense faculty, it is not a valid cognition, what is shown is "if seen correctly." What is called "damage itself is not that," is "if it exists." When the difference of the external object itself is seen, it is not damaged, and other than that, what can appear, separated from the circle, even if it is only slightly enlarged, it will be seen, what is shown is "stained by dimness," because it is a false assumption about the ability to hold the nature of what is seen by others. What is called "that" is the eye. What is called "not clear" is inability. In this way, what is seen by others will be seen unclearly. Then, how is it shown definitively? It is "anyone." Because the appearance of others is not seen, it is a damage of ability, what is shown is not being stained, that is, being specialized, so it is "therefore." If correct, if not correct, if correct, then everything is correct, if not correct, then everything is like that, because seeing itself is the very act of doing, therefore, the external object is also that itself, otherwise there is no limit, that is its meaning. It is not correct itself, what is shown is because it arises from the collection of external knowledge, what is called "anyone" is the nature of knowledge. Otherwise, if it is like that, the external object itself is not its arising, because it is the cause, and the difference of the moment that is different from that which is not the cause is also its cause, so the immediate cause is only the continuum, the moment is not the immediate cause, etc. itself is not a worldly person, that is, not enlightenment, that is its meaning. What is called "dimness, etc." is the very arising from the collection of knowledge. Furthermore, if the circle itself is not seen, then by what, the other that can appear to it will also be seen? What is shown is "appearance mastery." What is called "one" is being separated from the circle. What is called "enlightenment" is by this. Therefore, it is by the power of enlightenment, not other causes. Seeing the circle is also the circle, etc.