Tibetan
་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་གཅིག་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཆ་གཉིས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དང་དེ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ལ་དེས་བྱས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་དབྱེ་བས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་གཅིག་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རྟོགས་པ་དང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དག་དབྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་གནས་པའི་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་རིག་པ་ཡིན་ལ་སྔོན་པོ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནའོ། །དེ་རྣམ་ཅན་མིན་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཤེས་ལ་ནི་དྲན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པའི་སྔོན་པོ་དྲན་བཞིན་པ་ནི་ལྡོག་པ་ལས་ཚུལ་གཉིས་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་དེའི་རྣམ་པར་ ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཡུལ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཅིག་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་འདི་ལྟར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པའི་སྔོན་པོ་ལས་གཞན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་འདི་ཉིད་གསུམ་དང་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་གྱི་ལེགས་པར་མཚོན་པ་རྨོངས་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ང་ལ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ཞེས་རྒྱུན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ན་མི་སྣང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རེ་ཞིག་འདི་ལྟར་རྣམ་པ་རྣམས། །སྤྲོས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་པ། །དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་མི་འདོད་ཀྱི། །སྟོབས་དང་སྟོབས་མིན་སོགས་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །རིགས་པར་ཤེས་རྣམས་དཔྱོད་པར་བྱེད། །མ་དཔྱད་པར་ནི་གཉིས་སམ་ཅིག་ཤོས་སུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉི
Chinese
名为“一”。如果说，这只是一种显现，而不是所取等，怎么会是二相呢？回答说，这是“对于两分”的意思，即差别是与此和彼相异，是由此所造成的二相，而不是像蓝色和黄色那样由显现的差别所造成的。快乐和蓝色不也是分别显现的吗？怎么会随顺于一呢？回答说，证悟和蓝色的相没有差别。为了显示不是由那些所致，所以说是“那些也”，意思是说，那些也随顺于安住于一的智慧，因为是不异的缘故。自己的智慧是能知，而蓝色是所知，难道不是各别的吗？回答说，如果说是“二相”。“否则”的意思是，如果是各别的。“彼非相状”是因为各别的缘故，不是其他的相状，是不异的蓝色相状。对于知来说，怎么会安住于忆念呢？意思是说，不会成为忆念。如果说，正在忆念证悟的蓝色，是从相违之处说为二法。“如果自体是彼之相”的意思是这样。体验和境二者，体验不是忆念吗？怎么会认为一个具有二相呢？回答说，“像这样后后”的意思是这样。与证悟的蓝色相异，不证悟自己的体性，执著为最胜，不是显现，如果那样执著于彼，则此三和自体等会变成各别，所以说，恒常的善妙比喻不是愚痴之处。如果恒常执著“我有什么”，为了显示没有不显现，所以说是“必定”。“暂时像这样诸相，不见到具有戏论”也是不合理的。因为没有原因，所以世间人不喜欢观察，为了成办力量和非力量等，通达道理的人才进行观察。不观察则不能确定是二者之一。此即是二相。
English
It is called "One." If it is said, "This is only a manifestation, and not the object of grasping, etc., how can it be a two-fold aspect?" The answer is, "This is the meaning of 'for the two parts,'" that is, the difference is different from this and that, and it is the two-fold aspect caused by this, not caused by the difference of appearance like blue and yellow. Are not happiness and blue also manifested separately? How can they follow one? The answer is that there is no difference between the aspect of realization and blue. In order to show that it is not caused by those, it is said, "Those also," meaning that those also follow the wisdom that abides in one, because they are not different. Is not one's own wisdom the knower, and blue the known, and are they not separate? The answer is, "If it is said to be 'two aspects'." "Otherwise" means, "If they are separate." "That is not an aspect" because it is separate, it is not another aspect, it is the non-different blue aspect. For knowledge, how can it abide in memory? It means that it will not become memory. If it is said that the blue of realization is being remembered, it is said to be two dharmas from the place of contradiction. "If the self is the aspect of that" is what it means. Are not experience and the two objects, experience, memory? How can one think that one has two aspects? The answer is, "Like this, later and later" is what it means. Different from the blue of realization, not realizing one's own nature, clinging to it as the supreme, it is not a manifestation, if one clings to it in that way, then this three and self, etc., will become separate, so it is said that the constant good metaphor is not a place of ignorance. If one constantly clings to "What do I have?", in order to show that there is nothing that does not appear, it is said, "Certainly." "Temporarily, like this, the various aspects, it is not seen to have elaboration" is also unreasonable. Because there is no cause, worldly people do not like to observe, but in order to accomplish power and non-power, etc., those who understand reason observe. Without observation, it cannot be determined to be one of the two. This is the two aspects.
Tibetan
ས་ཅན་གཅིག་ཡིན་པའོ། །རྒྱུན་གྱི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ཉིད་མཚོན་པའི་ཐབས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའོ།། དོན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་མེད་པ་དང༌། རིག་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི། །ཤེས་ལ་དེས་རྟོག་མེད་ན་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ། །གཟུང་བྱ་ཐ་དད་རྒྱུ་མཚན་ནི། །རིག་པའི་དབྱེ་བ་འགྲུབ་འདི་ལ། །རྣམ་གཞག་ངེད་ལ་ཅི་ཞིག་དགོས་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་གཉིས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྲེ་བ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པར་བྱེད་པ་དག་ཐ་དད་པར་ཤེས་པ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྲེ་བའི་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་རྒལ་བ་ནི་དོན་འབྲས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་བསྟན་པ་ན་སྣང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པ་ཁས་མི་ ལེན་ན་དེ་དག་ཙམ་ཡིན་པས་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ་དྲན་པ་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང་དམིགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་ན་སྐེད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་དོན་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གཞན་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐལ་ཆེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པའི་ཚད་ཉིད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་གི་འགྱུར་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རང་གི་རིག་པའི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རིག་པའམ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་འཛིན་པའམ་དྲན་པ་ཡིན་ན་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་མི་འཛིན་ན་འཛིན་པ་ལས་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ
Chinese
是具有地界的一个。显示恒常的完全考察即是表示的方法，名为“以义的自性”。“其”是指最初。“以义的自性”是与义的自性在一起。“其”是指凭借力量的自己的自性。因此名为“二”，即无相，并且不是觉性的自体，也不是那样的差别的境，这是它的意思。在境上安立名称是： 知若无彼念则非， 是故知自性唯一， 所取各异之理是， 于此觉性之差别， 成立我等何需立？ 心中思忖着，即名为“然二者”。混合是指应知的和能知的那些，将知道是各异的那些做成一个。名为“以错乱”是混合的解释。对此反驳是名为“以义果自身”，之后叙述并显示说“显现和”，如果无关联的境自身是，那么因为太过分而并非因，因也不承认相，如果仅仅是那些，那么对于显现和作意也会改变，对于忆念也会在体验上以习气产生，并且如果对境也无相，那么仅仅是产生。作者自身也是在意义上产生具有差别的，而不是从具有差别之外产生知识。产生者也是感官等自身，并且显现也是产生者，这是太过分的境，而不是色的自体，如作意一般，这是它的意思。证悟的量自身是殊胜的，认为应证悟的是能知者自身的自性我的变化是知识，因此说了色等。不是从自己的觉性的证悟的自性之外产生知识，自己的觉性或其他也是颠倒的证悟，如果是果的知识执持或忆念，那么在不是它的自性的意义上那些是不存在的，因为太过分了，这是他的想法。如果不执持它，那么从执持来说不是它的果，因为它的果也是那样见到的缘故。
English
It is one with the earth. Showing that the constant complete examination is the method of representing it is called "by the nature of meaning." "Its" refers to the beginning. "By the nature of meaning" is with the nature of meaning. "Its" refers to the self-nature by force. Therefore, it is called "two," which is without characteristics, and is not the self-nature of awareness, nor is it the object of such differences, that is its meaning. Establishing names on the object is: If knowledge has no concept of it, it is not, Therefore, the self-nature of knowledge is unique, The reason why objects of grasping are different is, In this accomplishment of the difference of awareness, What need do we have for establishment? Thinking in the mind, it is called "but the two." Mixing is to make those that should be known and those that can be known, those that are known to be different, into one. "By confusion" is the explanation of mixing. The refutation of this is called "by the fruit of meaning itself," and then narrating and showing it says "appearance and," if the unrelated object itself is, then because it is too excessive, it is not a cause, and the cause also does not admit characteristics, if it is only those, then for appearance and attention it will also change, for memory it will also produce with habit in experience, and if the object also has no characteristics, then it is only producing. The author himself also produces with differences in meaning, and not from other than having differences does knowledge arise. The producer is also the senses and so on themselves, and appearance is also the producer, this is the object of being too excessive, and not the self-nature of form, like attention, that is its meaning. The measure of realization itself is excellent, thinking that what should be realized is the change of the self-nature of the knower is knowledge, therefore it is said of form and so on. Knowledge does not arise from other than the self-nature of one's own awareness of realization, one's own awareness or others is also a reversed realization, if it is the knowledge of the fruit holding or memory, then those do not exist in the meaning that is not its self-nature, because it is too excessive, that is his thought. If it does not hold it, then from holding it is not its fruit, because its fruit is also seen in that way.