Tibetan
ག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཤེས་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་སྟ་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་དུས་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དྲན་པ་ཉེ་བར་དགོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འདི་དྲན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཤེས་པ་དེའི་འཛིན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲན་པའི་རྗེས་ཀྱི་དུས་ལ་ཞེས། །འདི་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲགས། །དེ་ཉིད་ཚེ་ན་འདི་རིག་པ། །དོན་གྱི་གོ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །དོན་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་དེའི་ཤེས་པ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ནི་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་དང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་གཟུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པས་ཐ་མི་དད་པར་མ་རྟོགས་པ་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་དྲན་པ་ལས། འདི་ནི་ངེས་པ་མེད་མ་ཡིན། །ཞེས་དགོངས་པའོ། །འབའ་ཞིག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་རྒྱལ་དཔོག་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེའི་ཡང་བློ་ངོ་བོ་རྣམ་པ་མེད་པ་ནི་བློ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་གཟུང་བྱ་མིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ མེད་པ་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བློ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྷ་ཉ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྟི་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ནའོ། །ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ལྡོག་པས་བྱས་པའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའི་སྔོན་པོ་ཉིད་དོ། །སྔོན་པོའི་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བར་བསྟན་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་བློ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལ་བརྟེན་ནས་གང་གི་སེ
Chinese
“ག་གིས་”之所指是自之相。“彼以知”之所指是遍计，即以青蓝自性体验之相之识，如是于后时遍计之故，是为如是之义。如境之相般执持之，于生之时，岂非亦成二相般之体验耶？忆念近置有何用？非体验者，此亦非忆念，彼识之执持性唯是也。“于忆念之后时”，此乃显现为虚妄性。彼即于此时此觉知，意义之理解乃生起。以意义之识之外不应理，故云彼之识已证得，是为如是之义。体验中之青蓝，以非由他者所成立之故，以执持与觉知之自性之故，亦是彼之自性所成之果，谓“青蓝被执持”，由非彼之外而返还，以不异而未证悟，返还而分别者乃是证悟。“于后时由忆念”，此非无有定解之意。唯一者，乃与意义之相分离，是何者之胜推度，彼之心之体性无相者，乃显示非由他心而确定了别者，是为由意义理解之义。非定解所取者，以唯是无相分别之故，由识之差别乃是心之证悟。非成相异者，以是事物之体性之故。“彼”之所指，乃由“གྷ་ཉ་”之所指。“彼是”之所指，乃由“ཀྟི་ན་”之所指。如是也。若云何为应确定考察者，故云因此青蓝等。“以法之差别”乃由返还所作。“彼之相性”乃证悟之体性之青蓝性。“青蓝之识”之所指，乃显示与不异之体验相违，是为“由青蓝”之所指。若体性为一，则如何是所欲之心性不存在，然非现量之义，如是思择，是为“若”与“则”之所指。依何而何之思
English
“ga gis” refers to one's own aspect. “That is known by” refers to complete investigation, that is, the consciousness of experiencing the aspect of blue self-nature, and it is completely investigated later, so it means that. Just as holding the appearance of the environment, isn't it also experienced as a two-phase experience at the time of birth? What is the use of mindfulness? If it is not an experience, then this is not a memory, and the holding nature of that knowledge is only it. "At the time after memory," this is known as falsehood. He knows this at this time. The understanding of meaning arises. It is unreasonable to know other than the meaning, so it is said that his knowledge has been attained, which is the meaning of being like this. The blue that is being experienced is also the result of being the nature of the self because it is not established by others, and because of the nature of holding and knowing. It is said that "blue is being held", and those who return from other than that and do not realize that they are not different are realized by returning and distinguishing. "In the later period, from memory," this is not the meaning of no definite solution. The only one is separated from the appearance of meaning, which is the victory of whoever, and the nature of his mind is without appearance, which shows that it is not determined and distinguished by other minds, which is the meaning of understanding by meaning. Those who are not taken by certainty are the realization of the mind by the difference of consciousness because they are only non-phase distinctions. Those who do not become different are because they are the nature of things. "He" refers to what is referred to by "གྷ་ཉ་". "He is" refers to what is referred to by "ཀྟི་ན་". That's right. If you say what should be determined and examined, so it is said that it is blue and so on. "The difference in Dharma" is made by returning. "The nature of his appearance" is the blue nature of the nature of realization. The reference to "blue consciousness" shows that it contradicts the experience of being non-different, which is the reference to "by blue". If the nature is one, then how can the desired mind nature not exist, but it is not the meaning of direct quantity, such as thinking, which is the reference to "if" and "then". What kind of thinking depends on what
Tibetan
ལ་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ནམ་བློ་ཡང་རུང་ཚད་མས་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྟག་པ་གཉིས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །བློ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་དོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་དོན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་པར་བྱེད་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དཀར་པོ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་རྣམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་ངེས་པའི་འཕེན་པར་བྱེད་ཀྱི་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་ཉིད་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ ཏེ། ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཡུལ་དེ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པས་ཀྱང་རྣམ་པ་དང་ཕྱི་རོལ་ཐོབ་བྱའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་བློ་ནི་སྤྱིས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་བ་ཉིད་དབང་པོ་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བློས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་ན་གཟུང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྣམ་པ་དག་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་གང་གི་ཡིན་པ་དེའོ། །ཁྱད་པར་ལྷག་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་འདིར་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི
Chinese
说那是存在的，是由量成立的，这是要说的。为了表明无论是事物还是心识，都是由量成立的这两种考察，所以说“如果事物”。为了表明在事物的方面是二，所以说“对此，暂时”。为了表明心识不是认识事物的所知，所以说“那是具有心识的”。对于外境，体验的体验本身，难道不是体验吗？否则说不是体验，所以说“或者事物也”。为了表明体验的体验和事物体验是一，所以说“如果是那样”。如果说具有它的相状，就一定能确定对事物的体验吗？所以说“事物是”。为了表明确定的相状是通过相状来确定对事物的体验，而不是确定体验本身，所以说“从白色来说”。如果没有确定，那么对于体验，从相状自己的体性来确定，并且是确定的增上缘，但不是确定，因为在没有相状的时候没有差别，这是要表达的意思。仅仅从它的相状产生，因为那是它的究竟，所以认为事物会坏灭，因此说了“刹那”等，意思是说，不相异的所确定之境不会坏灭。为了表明通过确定，也能体验相状和外境可获得的，但不是从那来确定，所以说“因此”。如果说能认识的心识是总相，而它的因却是从差别而来，所以说了“因此”。如果说因本身是所认识的，对于根也是如此，因为“因本身”也是由心识所作，而不是依赖于真实的联系，因为在其他地方也有，所以是从见之外成立的，这是要表达的意思。如果相状是二，难道不是以能取和另一者的自性而各异吗？如果说相状本身是那样的，所以说“或者”。一个相状的体性是哪个差别呢？为了表明即使不是具有更殊胜的差别，在这里也是能作差别的。
English
It is said that it exists, and it is established by valid cognition. This is what is to be said. To show that whether it is an object or a mind, both of these investigations are established by valid cognition, therefore it says, "If it is an object." To show that in the aspect of objects there are two, therefore it says, "Regarding this, for the moment." To show that mind is not the knowable that cognizes objects, therefore it says, "That is possessing mind." Regarding external objects, the experience of experience itself, is it not an experience? Otherwise, saying it is not an experience, therefore it says, "Or also the object." To show that the experience of experience and the experience of the object are one, therefore it says, "If that is the case." If it is said that possessing its aspect, one can definitely determine the experience of the object? Therefore it says, "The object is." To show that the aspect of determination is that through the aspect, the experience of the object is determined, but not the experience itself, therefore it says, "From white, it is." If there is no determination, then for experience, it determines from the nature of its own aspect, and it is the enhancing condition of determination, but it is not determination, because there is no difference when there is no aspect, this is the meaning to be expressed. Merely arising from its aspect, because that is its ultimate, so it is thought that the object will perish, therefore it mentioned "moment" etc., meaning that the object of determination that is not different will not perish. To show that through determination, one can also experience the aspect and the external obtainable, but it is not determined from that, therefore it says, "Therefore." If it is said that the mind that cognizes is a generality, but its cause comes from difference, therefore it mentioned "Therefore." If it is said that the cause itself is the cognizable, it is also the same for the sense faculty, because "the cause itself" is also made by the mind, but it does not rely on the real connection, because it also exists in other places, so it is established from other than seeing, this is the meaning to be expressed. If the aspect is two, is it not different by the nature of the grasper and the other? If it is said that the aspects themselves are like that, therefore it says, "Or." The nature of one aspect, which difference is it? To show that even if it is not possessing a more superior difference, here it is also able to make a difference.