Chinese
哦，是的。如果因为想要虚假，那么如何能没有所有想要的东西呢？或者会陷入不完整等等的境地。那些都将变成有执着的。像这样等等，并不是说得很好。执着于它，过去本身并不显现，因为本质不是觉知。即使本质是觉知，也不是过去本身，这是它的意思。因此，显示此处的本质显现为普遍的执取，这被称为“蓝色”等等。种类不是具有颜色的，即使分别，也像水晶一样成立为不同的。而且，作为自己觉知的所知，想要显现于外的知识的本质，是自己觉知所明的，而对外则是不明的。这样的区分也不是，因为它的想要显现本身和自己觉知没有差别，无常是偶尔的显现的缘故。产生的是显现，但正在显现的不是，因为场所和时间等等不间断是不成立的，这是它的意思。因为原因本身，所以是正在显现的本身。不是产生的原因，就是不会显现，因为普遍的显现是不合理的。对于自己觉知的执着和言说等等，想要显现的所境本身等等的意义，也显示了不理解它或者没有另一个，这被称为“名称”等等。所执着不是与自己觉知不同的所知，也不是与执着不同、与另一个分离、没有实体的所执着，因为将自己的形象虚构为外境是分别的所知，这样投射是它的作用的缘故。从分别的习气中产生的，也不可能没有意义。从无明产生这样的作用，但不是这样的所取，因为没有形象不是觉知，不是原因不是境，以及因为果等等本身也不可能没有自性，显示了这一点，这被称为“此理”，即存在于分别中的道理。从何而来呢？被称为“仅仅是意愿”，即从无明产生，不是产生的原因。
English
Oh yes. If because of wanting falsehood, then how can there be no all the things that are wanted? Or it will fall into incompleteness and so on. Those will all become with attachment. Like this and so on, it is not well said. Holding onto it, the past itself does not appear, because the essence is not awareness. Even if the essence is awareness, it is not the past itself, that is its meaning. Therefore, showing that the essence here appears as a general grasping, this is called "blue" etc. The kind is not with color, and even if separated, it is established as different like crystal. Moreover, the object of action that wants to manifest outwardly, the essence of knowing that is to be known by one's own awareness, is clear to one's own awareness, but unclear to the outside. Such a distinction is also not, because its wanting to manifest itself and one's own awareness are not different, impermanence is because it is an occasional appearance. What produces is appearance, but what is appearing is not, because the uninterruptedness of place and time etc. is not established, that is its meaning. Because of the cause itself, it is the appearing itself. What does not produce is what does not appear, because the universal appearance is unreasonable. For the attachment and speech etc. of one's own awareness, the meaning of the object itself etc. that wants to manifest, also shows not understanding it or not having another, this is called "name" etc. What is to be grasped is not a knowable that is different from one's own awareness, nor is it a graspable that is different from grasping, separated from another, and without substance, because fabricating one's own image as an external object is the knowable of discrimination, projecting in this way is because it is its action. What arises from the habitual tendencies of discrimination is also impossible to be meaningless. From ignorance arises such an action, but it is not such a grasper, because without image it is not awareness, not being a cause is not an object, and because even the result etc. themselves are also impossible to be without self-nature, showing this, this is called "this reason", that is, the reason that exists in discrimination. From what does it arise? It is called "merely intention", that is, arising from ignorance, it is not a producing cause.
Tibetan
པ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཚུལ་གཉིས་ཉིད་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི། དྲན་པ་ལས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་འཛིན་པའོ། །མྱོང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཉིད་དོ། །སྟོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་སོ། །ཤེས་ལ་ངེས་རྟོག་མེད་ན་མིན། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་རྣམ་པ་དག་འདྲེས་པས་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྣང་བཞིན་པ་འདི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ན་པ་ནི་བདེན་ཏེ། དེ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་དྲན་པའི་དངོས་སུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པའི་དུས་སུའོ། །མེད་ཕྱི་ནི་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མྱོང་ལའང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདས་པ་ལས་ནི་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བ་ནི་དོན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་འདི་ནི་དོན་གྱི་བསྐྱེད་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ལ་གསལ་བ་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་དྲན་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་བསྐྱེད་བྱ་རྣམ་པ་དེ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། བག་ཆགས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཤེས་པ་ལ་ཐ་དད་པ་ནི་ཞེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པ་ནི་གཞན་པའོ། །བདག་ལ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུན
Chinese
不是执取，因为不生起所缘的知识是不合理的，仅仅是意愿产生的与所缘不相违背的意思。体验诸相，从体验其自性中，不仅仅是两种方式，还显示了是从忆念和随后的推测中产生的，这叫做“这样的相”。“这样的相”是指执取过去。“从体验”是指它的境。“空时”是指在其境上施设名言。如果知识没有确定性的分别，那就不行。所显示的是，如果不是它的自性之境，也没有差别。体验和诸相混合，显现为无差别，但不是因为见到忆念之相的意思。如果这个显现不是外在的，那么就是真实的，因为那是过去，并且它所虚构的自性也是忆念的实有，这就是所谓的“然而具有它的相”。“它”是指因此。“那时”是指依赖之相的时候。“没有外”是因为是过去。“如果那样”，那么也会变成体验，就像忆念一样。“在那里”是指在相中，没有相是不合理的。从过去来说，是不明显的相，明显的不是事物本身吗？对于体验来说，没有分别，所以说了“那个相”，这不是事物的生起之因，因为体性不一致，能够使明显的事物起作用的是与体验的自性相符，这才是合理的。因此，断定忆念不是具有显现的事物，因为是其他的缘故，即使事物所生的相不是那样，习气所生的知识的差别，因为是执著的对境，所以是外在的，知识做事物的作用，所以是实有，想到这里，就说了“那个相”。与不共的知识不同的就是其他的。与自我相关是指因为是自己习气所生的缘故，所以是共
English
It is not grasping, because it is unreasonable not to generate the knowledge of the object. It means that what arises merely from desire is not contrary to the object. Experiencing the aspects, from experiencing its own nature, it is not only two ways, but it also shows that it arises from memory and subsequent inference, which is called "such an aspect." "Such an aspect" refers to grasping the past. "From experience" refers to its object itself. "Empty when" refers to the imputation of terms on its object. If knowledge does not have definite discrimination, then it is not possible. What is shown is that if it is not the object of its own nature, there is no difference. Experience and aspects are mixed, appearing as non-different, but not because of seeing the aspect of memory. If this appearance is not external, then it is true, because it is the past, and the nature it fabricates is also the reality of memory, which is what is called "however, having its aspect." "It" refers to therefore. "At that time" refers to the time of the dependent aspect. "No outside" is because it is the past. "If so," then it will also become experience, like memory. "There" refers to in the aspect, it is unreasonable not to have an aspect. From the past, it is an unclear aspect, is not the clear one the thing itself? For experience, there is no discrimination, so it is said "that aspect," this is not the cause of the arising of things, because the entities are not consistent, what is able to make the clear thing function is consistent with the nature of experience, this is reasonable. Therefore, it is determined that memory is not a thing with appearance, because it is other, even if the aspect born of things is not like that, the difference of knowledge born of habits, because it is the object of attachment, it is external, knowledge does the function of things, so it is real, thinking of this, it is said "that aspect." What is different from uncommon knowledge is other. Related to self means that because it is born of one's own habits, it is common.
Tibetan
་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དུ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསྟན་པར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་རེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱིས་སོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེར་སྣང་མིན་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་དག་གིའོ། །ཐ་མི་དད་པའི་བློ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལ་ཕྱི་རོལ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྣམ་པའི་བློའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐ་དད་པ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ནའོ། །འོ་ན་ཏེ་འདྲ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་རེ་རེ་ཞིང་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཤེས་པ་དེ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་ནི་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་ངོ༌། །བདེན་པ་ལ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་བློའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དང་ལྡན་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སེམས་ ལ་དོན་མེད་པའི་རྣམ་པར་དོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་སེལ་བར་བྱེད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་གལ་ཏེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོང་སུ་བརྟགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོ་སོགས་ཐ་དད་ཅན་སྣང་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཛིན་པ་ལ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ཅན་ནི་དེ་དང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་གང་གིས་དེ་འཛིན་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་གོ །རྣམ་པ་གཅི
Chinese
非共同性即是不共同的。犹如烟雾，说“是这样的吗？”是因为非共同性的缘故。说“即使不是这样”，是指未被指示，即使是这样，也是因为共同性的缘故。说“是其他的”，是指与指示者有关联且相似，但并非具有外在的性质。说“每一个”，是指每个人以外在的差别。说“它的自性等等”，是指认为它的自性是不共同的。连接是指不是颠倒的理解。在那里显现的不是显现为不同的事物。不异之智并非以相似性为目标，那么是什么呢？对于它本身，外在的那个是不存在的，而具有它的相的智的相，即使是不同的，也会理解为其他的，就像之前一样，显示出将要变成的过失，那就是说“那时”，即在承认将不同的事物显现为不异的时候。说“那么，是相似性吗？”，如果承认它是那个知识的对境，那就不对了。显示出显现为不同的事物也是因为共同性的缘故，那个知识就是那个，那就是说“如果是那样，那么”。“何时”是指在任何时候。即使在真实中，也是因为不异的事物具有不同的智的相，智在共同性或非共同性中也成立了知识的相，这是它的意思。具有意义的体验之心 难道不是对无意义的相产生怀疑吗？如果说如何消除，那就是说“如果”，说“完全观察”，是指“因为显现蓝色等不同的事物”等等，或者通过损害性的量之力量，即“那个相不是意义的”等等。体验是具有相的，因为在执持它时，它显现为与它具有关联。如果它的知识不是执持与它不同的对境，那么凭借什么在对境上安立名称，使它成为执持者呢？显示这个的就是说“那也是”。“两部分”是指对境和体验。“一种相”，
English
Non-commonness is what is not common. Like smoke, saying "Is it like that?" is because of non-commonness. Saying "Even if it is not like that" means it is not indicated, even if it is like that, it is because of commonness. Saying "It is other" means it is related to and similar to the indicator, but it does not have an external nature. Saying "Each one" means each person with external differences. Saying "Its own nature, etc." means thinking that its own nature is non-common. Connection means not a reversed understanding. What appears there is not what appears as different things. The non-different mind does not aim at similarity, so what is it? For itself, that external one does not exist, and the aspect of the mind that has its aspect, even if it is different, will be understood as other, just like before, showing the fault that will become, that is to say "at that time," that is, when admitting that different things appear as non-different. Saying "Then, is it similarity?" If it is admitted that it is the object of that knowledge, then it is not right. Showing that what appears as different is also because of commonness, that knowledge is that, that is to say "If it is like that, then." "When" means at any time. Even in truth, it is because the non-different thing has the aspect of a different mind, and the aspect of knowledge is established in the commonness or non-commonness of the mind, that is its meaning. The mind of experience with meaning Isn't it doubting the meaningless aspect? If you say how to eliminate it, that is to say "If," saying "completely observe," means "because different things such as blue appear," etc., or through the power of harmful measure, that is, "that aspect is not the meaning," etc. Experience is with aspect, because when holding it, it appears to be related to it. If its knowledge is not holding an object different from it, then by what is the name established on the object, making it the holder? What shows this is saying "That is also." "Two parts" refers to the object and the experience. "One aspect"