Tibetan
ན་ཞེས་རྒོལ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་མེད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་བཟློག་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཐུན་མོང་ཉིད་ལའོ། །མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འགལ་བ་ཉིད་ལ་ལན་འདེབས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་མཐོང་ངམ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་མ་བསླད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའོ། །འདི་དག་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བསླད་པས་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆུང་ངུའང་ཆེན་པོར་ཞེས་བྱ་བའི་འང་གི་སྒྲ་ལས་ཆེན་པོ་འང་ཆུང་ངུར་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་གཟུང་བ་དང་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་སྟེ་ཐུན་མོང་བ་མ་མཐོང་བའོ། །རང་རིག་པ་ ཙམ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ་རྟགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ནི་རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་འགའི་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཉིད་ནི་མི་སླུ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ནི་རིག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ནི་ཐ་མི་དད་པའོ། །གཞན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པར་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞན་ལ་ཐ་མི་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་རང་ཉིད་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
那，是辩驳。 所谓“然而”，是指虽然没有现量，但心想是那样的比量。 认为比量也是共同的，所以说“也”，意思是即使是颠倒，也是共同的。 所谓“没有”，是因为与它没有相违。 所谓“如何”，是指其他的。 回答相违之处，就是“唯一”等。 如果那样，那么作为共同的比量，如何是世俗的呢？对于这种说法，回答是“相似”。 所谓非共同的意义，就是现量，为了表明从“你也看见这个了吗”等言语中容易理解，所以说“在此”。 所谓“这个也”，是指只有认识的自性被认为是共同的，而不是其他的。 为了表明这一点，所以说“没有混淆”。 比如，是指被认为是共同的。 这些是指被咒语等混淆所见到的那些。 “小也大”中的“也”字，表示大也如何被看成小，因为共同的缘故，所以同样地看到。 为了表明从所取的行相之外不是所取，也不是所取和非所取的行相，所以说“同样，这个是”。 因此，从那个共同之外，就是非共同的。 那就是没有见到共同。 仅仅是自证，不是认识吗？没有相等等，所以说不是比量，为了驳斥这种说法，所以说了“其他的”。 比量是从不现见中产生的。 其他人承认的相，不是由分别假立的吗？如何成为某些的成立之因呢？对于这种说法，回答说“或者”，意思是说，因为分别所作的本身就是不欺骗的，所以是真实的。 什么是认识呢？ 如何是不相异呢？ 其他的是外境。 比量不是为了安立它的自性，而使之显现为相异吗？为了驳斥这种说法，所以说了“比量也”。 如果对其他安立为不相异，那么对自己也是同样的体性
English
That is refutation. The term "however" refers to thinking that even though there is no direct perception, it is such an inference. The statement "also" indicates that inference is also common, meaning even in reversal, it is common. The term "not" means because it is contrary to its absence. The term "how" refers to others. The response to the contradiction is "one and the same." If that is the case, how is inference as a commonality worldly? The answer to this is "similar." The very meaning of uncommonness is direct perception. To show that it is easy to understand from terms such as "Have you also seen this?", it is said, "Here is." The term "this also" means that only the nature of knowledge is considered common, not others. To show this, it is said, "They are not confused." For example, it is considered a commonality. These refer to those who see through the confusion of mantras and the like. The word "also" in "small also large" indicates how large is also seen as small, because of the commonality, it is seen in the same way. To show that other than the aspect of what is grasped is not what is grasped, and it is also not the aspect of what is grasped and not grasped, it is said, "Likewise, this is." Therefore, other than that commonality is uncommonness. That is, not seeing the commonality. Is mere self-awareness not awareness? Without signs and the like, it is not inference. To refute this, "others" is mentioned. Inference arises from non-apprehension. Is the sign accepted by others not fabricated by thought? How can it be a means of proof for some? To this, the answer is "or," meaning that because what is done by thought itself is non-deceptive, it is real. What is awareness? How is it non-different? The other is the external. Doesn't inference make it appear different by establishing it as its own nature? To refute this, "inference also" is mentioned. If it establishes non-difference to others, then it has the same characteristics for itself.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། མངོན་པར་འདོད་པ་ཡང་རང་གི་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་པར་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ལས་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐོང་བའི་བྱེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པས་སོ། །གཟུང་བ་དང་རིག་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་སོ། །གནས་པ་ནི་དབྱེ་བས་གཞག་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྟན་པའི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དེ་དང་དེ་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཐལ་ཆེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་བྱེད་གཞན་ལའོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་སོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། ཡོད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ཀྱི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐུན་མོང་པའི་ཚད་མའོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་བདག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འཛིན་པ་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པའི་སེམས་པ་ཅན་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་བྱས་པ་ཡང་ཡུལ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་དང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །ཡུལ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འཛིན་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདིའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ལོག་པས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ
Chinese
这是“如是”的意义。如果说“如是”，就像不缘的随行比量一样，这也是现许的差别之故。显示现许也只是自己的明智，这就是“彼亦”。从唯是现许的习气所生，安立量和果等，则太过分了，如果这样说，这就是“那如何”。从见者的作用和另一者的随行中显示差别，这就是“所取能取”。如何随行显现，是因为没有超出随行于见者的分别。所取和明智，明智是所量等的自性。安住是按差别安立，即以分别显示的所取等，对于所量等的分别，也和它各自分离，因此不是太过分。显示遣返的差别，这就是“彼性”，即青色等。于他，这是指能取于他。名言中，这是从现许中。非有，即因为获得无，哪个的自性是非有，那对于它就是有，对于有则不是，因为自己是有。执非有，是因为不是语言词根的意义。共同等，这是指共同的量。剩余，这是指非无。我见此，这样执持，先前见到认识的有心者不是我吗？它的根等的变化是，为了知此，是知，由它所作也是境近安立，以及感受和证悟等。境也是，以执持外境的明智所证悟的自性，此的境也是，由于无明的力量而决定，如果这样说，这就是“如果”。因为和明智本身相异，所以那样安立名言是不对的，这是它的意义。明智本身虽然是青色等的差别，但是因为和非它相异，所以执着为一，因为是现量的境，所以显示不是其他，就是这样。
English
This is the meaning of "thus." If it is said "thus," just as with an inference that does not rely on an object, this is also a distinction of what is manifestly accepted. To show that what is manifestly accepted is merely one's own intelligence, this is "that also." To posit valid cognition and result, etc., as arising solely from the habitual tendencies of manifest acceptance is excessive, so if it is said like that, this is "how then?" To show the distinction between the function of seeing and the following of the other, this is called "the apprehended and the apprehender." How it appears to follow is because it does not go beyond the conceptualization that follows the seer. The apprehended and the intelligence, the intelligence is the nature of what is to be measured, etc. Abiding is posited by way of distinction, that is, for the apprehended, etc., that are shown by conceptualization, the conceptualization of what is to be measured, etc., is also separate from that, and therefore it is not excessive. To show the distinction of reversal, this is called "that very nature," i.e., blue, etc. "To the other" refers to the apprehender in relation to the other. "In name," this is from manifest acceptance. "Non-existent," that is, because of obtaining non-existence, that whose nature is non-existent, for that it is existent, but not for the existent, because it is existent by itself. "Grasping the non-existent" is because it is not the meaning of the root of the word. "Common," etc., refers to the common valid cognition. "Remainder" refers to the non-non-existent. "I have seen this," holding it in this way, is the sentient being who recognizes what was seen before not me? The transformation of its faculties, etc., is knowledge in order to know this, and what is done by it is also the establishment of the object nearby, as well as experience and realization, etc. The object is also that which is the nature of what is realized by the consciousness that grasps external objects, and the object of this is also determined by the power of ignorance, so if it is said like that, this is "if." Because it is different from consciousness itself, it is not correct to apply terminology in that way, this is its meaning. Although consciousness itself is a distinction of blue, etc., because it is different from what is not it, it is clung to as one, because it is the object of direct perception, it is shown not to be other, it is like that.