English
In the time of having consciousness, although there is knowledge, it is obscured by not seeing, or because there is no valid cognition, so it is not consciousness. Saying that it is not because of non-existence is called not seeing. Showing that being obscured by the meaning of being conscious does not become consciousness is called not becoming aware. The consciousness of things is not a valid cognition for the consciousness of knowledge, because even if it exists, if one does not want to grasp it, it is unreasonable. The establishment of wanting is also not actual smoke, because if there is no smoke, fire will naturally arise, so it is perceived through the gateway of knowledge, but the knowledge of things is not like that, because what is to be proven is not directly perceived, and if it does not exist, it will not arise, so it is not known. Therefore, no one focuses their mind on the meaning of the unknown, and if the meaning is known, then thought arises from subsequent inference, so it does not have the meaning of knowledge. Because valid cognition exists, but the understanding of the object to be measured does not, this is called unreasonable. In the commentary, when one form of a thing is known, another form is obscured, and through the elimination of refutation, if this is the case, the thing will not be truly perceived, which is shown as one, that is, of the thing. Having two forms, in the case of prior existence, because there is no valid cognition, it is shown as the inversion of not seeing, rather than being obscured, which is shown as like having cataracts. Cataracts make one moon appear as two forms, which is false, similarly, not seeing is also one appearing as two forms, which is shown as: it is two moons. Saying it is not because of the power of things, it is because of falsehood itself. Showing it is called not seeing itself. Showing that not being able to see what does not exist is the same as existing things being obscured, which is called in a possible place. Because enjoying with the nature of focusing on existence is not suitable for others, the unseen to be understood is shown as not being the nature of enjoyment, and is not suitable as the result of being obscured, which is called: for it, that is, how to perceive, connect it like this. It is not inverted from the most desired object of consciousness, because there is no valid cognition, this is its meaning. The summary is:
Tibetan
་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ལས་ནི་ལས་གཞན་དང་འབྲེལ་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད། འགའ་ལ་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱེད་མྱོང་ནས་ལས་གཞན་པར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བར་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གོམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལས་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་ཅན་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྒྲ་ནི་འདི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གོམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པས་བར་ཆོད་པས་རང་གི་འབྲས་བུ་རིག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐོང་བ་ནི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བག་ཆགས་ནི་རྟོག་པའི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཚམས་སྦྱོར་ མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱང་ནི་དོན་གྱི་བློ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་བའམ། དེ་ལ་འང་སྟེ་དོན་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ་རིག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་གནག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའིའོ། །ཕྱིའི་དོན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པ་ནའོ།། དེ་སྟེ་དོན་རིག་པ་ལའོ། །རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའོ། །ཇི་ལྟར་རིག་པས་ནི་རིག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན་ཐ་དད་པ་ལས་དོན་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་འདི་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་པ་ལ་ཤེས
Chinese
是就暂时的情况而言。业是与他业相关联，自己产生体验。有些人认为，因为习惯于认为阻碍业的体验，从而切断其他业，所以会产生这样的见解。认识到习惯性的业是可靠的，而不是各种各样的论典，因为没有体验到追随果实等行为。声音本身不是体验，因为没有显现和关联。仅仅是分别念，即使不是人所造作，也会因为对意义产生怀疑而不被理解，声音也不是超越此量。习惯性的业也被其他业所阻断，从而产生对自身果实的认识，这仅仅是阻碍，这就是所谓的。这样的见解，以认识的自性是意义的产生者，而不是认识非认识，所显示的即是成立。显示此即是习气力。习气是分别念的产生者，而不是意义的产生者，如果意义是这样说的。因此，就是由喜爱和不喜爱所致。没有连接，是因为有各种各样的形态。心也是意义的智慧，或者以其他的顺序连接。或者，对于意义也是如此。因此，如何体验呢？因为是如何以认识的自性来了解的自性，所以自己体验，即是认识的自性。如果说如何体验，那么执着于体验是黑暗的缘故。这是体验的。对于外境也是，这个“也”字是在承认差别的时候用的。那是对于意义的认识。自证就是体验的自性。如果说，如果认识仅仅变成认识，那么如何从差别中产生对意义的认识呢？对此，对于体验的自证要知道
English
It is in terms of the temporary situation. Karma is related to other karmas, causing oneself to generate experience. Some think that because they are accustomed to thinking that obstructing the experience of karma cuts off other karmas, such a view arises. Recognizing habitual karma is reliable, but not various treatises, because there is no experience of following the fruit, etc. Sound itself is not experience, because there is no manifestation and association. Mere conceptualization, even if not created by a person, is not understood because of doubts about the meaning, and sound is not beyond this measure. Habitual karma is also interrupted by other karmas, thereby generating the recognition of its own fruit, which is merely an obstruction, that is what is called. Such a view, with the nature of knowledge as the producer of meaning, not recognizing non-knowledge, what is shown is established. Showing this is the power of habit. Habit is the producer of conceptualization, but not the producer of meaning, if meaning is said to be so. Therefore, it is due to liking and disliking. There is no connection, because there are various forms. The mind is also the wisdom of meaning, or connected in another order. Or, for meaning as well. Therefore, how to experience? Because it is how to understand the nature of knowledge, so one experiences oneself, that is the nature of knowledge. If one says how to experience, then clinging to experience is the reason for darkness. This is the experience of. For external objects as well, this "also" is used when acknowledging differences. That is for the recognition of meaning. Self-awareness is the nature of experience. If one says, if knowledge only becomes knowledge, then how does the recognition of meaning arise from difference? To this, one should know about the self-awareness of experience.