Tibetan
་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ལྡོག་པའི་དོན་གྱིའོ། །སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དག་ལེན་པ་དང་འདོར་བའི་ཤེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དག་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་འགྲུབ་ན། ཡིད་ལ་འདོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ། འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་རྫོགས་པའོ། །དེའི་དངོས་པོར་ནི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ངོ་བོ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལོ། །རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རྫོགས་པའི་རྒྱུའོ། །དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབྱིབས་ཅན་ནམ། གཅིག་ཤོས་ཀྱང་དུས་མཚུངས་པར་ཕན་ཚུན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ནི་བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་དག་གཉིས་སམ་གཉིས་མེད་པ་ནི་དེ་དག་རང་གི་རིག་པ་གཅིག་གིས་བྱེད་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་གི་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའིའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཉིད་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་གོམས་པ་ལ་སོགས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་འབངས་པ་ནི་དེའི་ཚེའོ། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའིའོ། །གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ན་སྟེ། དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བའི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་པ་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ཤེས་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཆ་ཁ་ཅིག་ཉིད་དུ་དོན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བདག་ནི་སྔོན་པོ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རང་ཉིད་རིག་པའི་ལས་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་ལས་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་སྣང་བ་ལས་
Chinese
行为是这个，是相反的意思。痛苦和不痛苦，取舍的知识的成就者，不是与知识本身没有区别吗？如果以很大的努力去成就的外境成就，心中所愿就会变成具有果实。说不是从不费力就能成就的知识中产生的，所以说了“何时”。未成就就是未圆满。它的事物，是想要和不想要的体性，那是其他的，是外境。名为“识因”的是，与识不同时的才是圆满的因。即使是同时，也因为依赖于一个集合体，而显示不是能被执取的。名为“境”的是，具有形状的。另一个也是，同时互相作用的显现，是快乐和蓝色，二者或非二者，是说那些属于自己的一个知识所作的范畴。那时，这是谁的体验呢？说“那是”，是识的。“如是”是想要和另一个本身。“体验”不是外境本身，因为与外境本身相违，知识本身习惯了痛苦等差别等产生，是说如是见到的意思。何时说“属于”是那个时候。因是识的。成就说是以量成就的。即使体验也说是如果确定的话，是说与体验事物相违的自己体验的意思。因为没有损害，没有相违时，也显示不会获得外境。何时说“知识部分”是，即使如体验一样确定地承认，也不是外境，因为知识的一些部分本身，跟随确定为事物的后面，所以“我知蓝色”也是，自己知的行为本身是跟随述说，不是其他的行为本身，因为没有见到，是这个意思。执取的相是，以确定为蓝色之力的缘故，而不是从显现中
English
The action is this, it is the meaning of opposite. Suffering and non-suffering, the accomplisher of the knowledge of taking and abandoning, isn't it indistinguishable from knowledge itself? If the external object to be accomplished with great effort is accomplished, what is desired in the mind will become endowed with fruit. It is said that it does not arise from the knowledge that can be accomplished without effort, so "when" is mentioned. Unaccomplished is unfulfilled. Its object is the nature of wanting and not wanting, that other is the external object. What is called "consciousness cause" is that which is not simultaneous with consciousness is the cause of completion. Even if it is simultaneous, it is shown that it is not to be grasped because it depends on one aggregate. What is called "object" is that which has shape. The other is also the manifestation of simultaneous mutual action, happiness and blue, two or non-two, it is said that those belong to the category made by one's own knowledge. At that time, whose experience is this? Saying "that is," it is of consciousness. "Thus" is wanting and the other itself. "Experience" is not the external object itself, because it contradicts the external object itself, knowledge itself is accustomed to the differences of suffering, etc., and arises, it is said to be the meaning of seeing thus. When "belonging to" is said, it is that time. The cause is of consciousness. Accomplishment is said to be accomplished by measure. Even if experienced, it is said that if it is certain, it is the meaning of experiencing oneself, which contradicts experiencing things. Because there is no harm, when there is no contradiction, it is also shown that the external object will not be obtained. When "part of knowledge" is said, even if it is certainly admitted as experience, it is not the external object, because some parts of knowledge themselves follow after being determined as things, so "I know blue" is also, one's own act of knowing itself is following and narrating, not the other act itself, because it has not been seen, that is the meaning. The aspect of grasping is due to the power of determining it as blue, not from appearance.
Tibetan
གཞལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དང་སྦྱོར་བ་འཛིན་པའི་ རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་པའི་རིག་པ་ཁོ་ན་དེའི་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་པའི་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། རང་གི་རིག་པ་ལས་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོའམ། བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ན་ནི་གལ་ཏེ་འདོད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་དོན་ལ་རིག་པ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་དང་དོན་རིག་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཤེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སོ། །འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་རིག་པ་གཞན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ལས་ཏེ། གཉིས་སུ་མི་དམིགས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་ག་གྲུབ་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པའི་རིག་པ་ལས་ཡང་བདེ་བ་ཁོ་ནའི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབྱིབས་དང་བཅས་པ་རིག་པ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པའོ། །མྱོང་བར་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནོ། །འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཉི་ག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། འདོད་པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་ཀྱི་འཇུག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡིན་གྱི། བེམས་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟན་
Chinese
所谓“可量”并非如此，执持外境与结合的 相状即是识。又或者说，并非正在结合，即使外境存在，也唯有识的觉知才是其觉知。识的作用，领悟难道不是自己的觉知吗？如果显示说，不是自己的觉知之外的其他识的体性或作用，那么如果欲望成为被体验的对象，那就是自己的觉知，因为在自己的觉知之外，对于欲望的相状之义，识是没有相状的。欲望的自性，识与义识二者是不异体的，如果存在假立的差别，那就是增益，如果知晓了这一点，就不应说通过比量而知晓，因为识的识性本身就是义的识性之故，这是其含义。所谓“由此”，即是通过体验欲望的相状。所谓“是转变”，是因为不容许其他情况。显示此点即是“对于其他的识”。从假立来说，即是从不异体来说，从不执著二元对立来说，因为已经承认了外境的识，所以欲望的相状，例如蓝色等，是近似的象征，因为唯有自证才能完全把握二者的成立。从异体的识来说，也不是仅仅是快乐的识，因为蓝色存在于其他地方，具有形状的是识，而仅仅是快乐，这也是无法获得的，因为一切都是快乐的自性，怎么会不是异体呢？为了阐明如何是异体，即为了安立在遣除异体一方的偈颂中，显示了“如果”等等。另一种相状，即是不想要的相状。所谓“如果成为被体验的对象”，这是指意义。所谓想要或不想要，是意义的二者自性，因为相状的二者自性，会次第地导致二者皆无。为了显示次第不如理的情况，即是“通过欲望的相状”。所谓“通过实物的进入”，即是通过异体来体验，而不是通过物质和另一者的 体性，因为体验没有差别。如果不是这样，即是如理地显示次第。
English
The so-called "measurable" is not so. The aspect of holding external objects and conjunction is consciousness itself. Or, it is not in the process of conjunction. Even if the external object exists, only the awareness of consciousness is its awareness. Is the function of consciousness, understanding, not one's own awareness? If it is shown that it is not the nature or function of other consciousnesses other than one's own awareness, then if desire becomes the object to be experienced, it is one's own awareness, because outside of one's own awareness, consciousness has no aspect for the meaning of the aspect of desire. The nature of desire, consciousness and object-consciousness are not different entities. If there is a difference that is falsely established, it is an augmentation. If one knows this, one should not say that one knows through inference, because the knowing of consciousness itself is the knowing of the object. This is its meaning. The so-called "by this" is through experiencing the aspect of desire. The so-called "is transformation" is because other situations are not allowed. Showing this point is "for other consciousnesses." From the imputation, that is, from the non-different entity, from not clinging to duality, because the consciousness of external objects has been admitted, the aspect of desire, such as blue, is an approximate symbol, because only self-awareness can fully grasp the establishment of both. From the consciousness of different entities, it is not just the consciousness of happiness, because blue exists elsewhere, that which has shape is consciousness, and merely happiness, this also cannot be obtained, because everything is the nature of happiness, how can it not be a different entity? In order to clarify how it is a different entity, that is, in order to establish it in the verse that eliminates the side of the different entity, it shows "if" and so on. Another aspect is the unwanted aspect. The so-called "if it becomes the object to be experienced" refers to the meaning. The so-called wanting or not wanting is the nature of both meanings, because the nature of both aspects will lead to the absence of both in sequence. In order to show the situation where the sequence is not as it should be, it is "through the aspect of desire." The so-called "through the entry of the object" is to experience through a different entity, not through the nature of matter and the other, because there is no difference in experience. If it is not so, it is to show the sequence as it should be.