Tibetan
། །གནས་སྐབས་ནི་ལུས་ཀྱིའོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ནི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ནི། བྱིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱིས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དང་འདི་ན་དང་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་བྱ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྣང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབའ་ཞིག་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བདག་གི་དོན་གང་ཡང་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འཛིན་པར་ བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་གཅིག་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གང་ལས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སེམས་པ་ཅན་གཞན་མ་ཡིན་ན་གང་གི་བྱེད་པའི་ཤེས་པའི་བྱ་བའམ། ལས་ཀྱང་རུང་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་གསུམ་པོ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མ་གྲུབ་ན་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་བདག་གིས་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཤེས་པ་པོའི་དྲན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་མི་སྲིད་པས་ཡུལ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་གཞན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སེམས་པ་ཅན་ནི། འདིར་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བ་དེའི་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལས་བྱེད་པ་པོའི་མཆོག་ཡིན་པར་རང་ལ་རང་གིས་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་གོ་བྱ་ཉིད་འདིའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྙོགས་པས་བརྙོགས་པའི་འཁོར་བ་ལ་རྟགས་དང་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སེལ་བས་ཡིད་དང་ཕྲད་པའི་རྒྱུ་ཅན་མངོན་སུམ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ངེས་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དྲན་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗོད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཏེ། དེ་ཡི་འོག་ཏུའང་དངོས་པོ་
Chinese
། །暂时的（状态）是身体的。（从）暂时的差别中产生（某种现象）被揭示，即所谓的“孩童”，因为存在外在的孩童，因此对外在和“在此”以及“这就是”的执着部分，与蓝色和黄色等可认知的事物不同，通过显现等方式来揭示，这是为了消除（这种观点），意思是说，没有与所见不同的显现。因此，为了表明（这）也不是所见，因此（经文说）“因此，对于一个”。像蓝色一样，这种体验也不是唯一的体验对象。即使是分别念，在任何时候也不会忆起与自我相关的任何事物，这是为了让人忆起，即执着 （事物）的方式与可执着事物的本质是分离的。为了表明这一点，（经文说）“对于一个，有两种方式”，即通过体验，从何处以这种方式体验。从靠近的境中产生的体验，如果不是其他的有情，那么谁会去做认知的行为或工作呢？如果与外在体验不同的这三者没有被体验到，那么谁会知道呢？或者，如果我说“我看到了这个”，那么认知者的记忆是瞬间的，这在体验中是不可能的，因此，对于其他境的随念，以及不作为其他论证者的有情，即“我在这里”这样可以被称呼的事物，其行为是行为，而认知是其结果，因为除了体验之外，没有其他合理的（解释）。因此，这两种方式本身是合理的，因为从非常强大的所见中，自己知道自己是行动者的最佳状态，意思是说，不需要被他人阐明。作为意识原因的可知事物，即此处的快乐等，是被境的混乱所扰乱的轮回，通过对标志和声音等的消除，与意识相遇的原因也是显现，因为通过确定这一点，就像对快乐等进行推测一样，这是为了表明他人的观点，即所谓的“通过记忆”。分别念是记忆，并且是与体验的表达等结合的体验对象。在那之后也是事物。
English
། ། The temporary (state) belongs to the body. It is shown that (a phenomenon) arises from the difference of the temporary, that is, the so-called "child," because there is an external child, therefore, to the external and the clinging part of "here" and "this is," different from cognizable things such as blue and yellow, it is revealed through manifestation and so on, this is to eliminate (this view), meaning that there is no appearance different from what is seen. Therefore, to show that (this) is also not what is seen, (the scripture) says, "Therefore, for one." Like blue, this experience is also not the only object of experience. Even conceptualization, at any time, will not recall anything related to the self, this is to make people recall, that is, the way of clinging (to things) is separate from the essence of what can be clung to. To show this, (the scripture) says, "For one, there are two ways," that is, through experience, from where to experience in this way. The experience arising from being close to the object, if not other sentient beings, then who would do the act or work of cognition? If these three, which are different from external experience, are not experienced, then who would know? Or, if I say "I saw this," then the knower's memory is momentary, which is impossible in experience, therefore, for the subsequent memory of other objects, and the sentient being who is not an arguer of others, that is, the thing that can be called "I am here," its action is action, and cognition is its result, because there is no other reasonable (explanation) other than experience. Therefore, these two ways themselves are reasonable, because from the very powerful seeing, one knows oneself to be the best state of the actor, meaning that there is no need to be clarified by others. The knowable thing that is the cause of consciousness, that is, happiness and so on here, is the cycle of existence disturbed by the confusion of the object, through the elimination of signs and sounds and so on, the cause of encountering consciousness is also manifestation, because by determining this, it is like speculating on happiness and so on, this is to show the views of others, the so-called "through memory." Conceptualization is memory, and it is the object of experience combined with the expression of experience and so on. After that, it is also things.
Tibetan
ནི། །རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་གིས། །བློ་ཡི་ངེས་པ་དེ་ཡང་ནི། །མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་འདོད། །གཞན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སམ་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་དང་ནི་ངོ་ཤེས་དག། བག་ཆགས་དབང་གིས་བྱུང་གྱུར་ན། །ཤེས་པ་པོ་ཡི་དོན་གཞན་ལ། །ངོ་ཤེས་པར་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་བག་ཆགས་ལས་དྲན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཤེས་པ་པོའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞིང་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་པོའི་དྲན་པ་ གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་མི་འབྱུང་སྟེ་གཞན་ཤེས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་མ་ངེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། ཐ་དད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་མི་རིགས་སོ་ཞེས་རྒོལ་བར་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ལས་ཡིན་ལ། །སྔོན་པོ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཟུང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་གིས་གཉིས་ཉིད་འགྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རིག་པ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པས་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གང་དུ་ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཟུང་བྱ་ཉིད་དུ་ཁྱོད་འདོད་ཕྱིར། །གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་འདི་མིན་ཏེ། །དེ་ལྟའི་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ལ། །ཁྱོད་ལ་དཔེ་འགའ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕ་རོལ་པོའི་འདོད་པ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ངག་གཅིག་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཅི་ཞེ་ན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཞེ་ན་པའི་ཡུལ་ནི་གཅིག་སྟེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ར་ཞིག་སྔོན་པོ་ཉིད་ལས་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཐ་དད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ལྡོག་པ་དེའི་བརྟགས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཞེས
Chinese
。种姓等任何法，心的定解也是，真实认为是现量。否则不是蓝色等的业或其境。记忆和认识，若由习气力所生，于知者之他义，则不能成立为认识。不是说由习气所生的记忆，会变成外境知者的自性之外，而且也因为相似而从习气苏醒，如果是知者的其他记忆，则不会产生，因为不是其他的知者。对此的陈述是，从具有将要发生的自性的行相的体验中，由不确定为异体所生的习气，以无异体性而产生殊胜的执著。如果确定为异体，则不会如此，那是瑜伽士的境界，因为证悟了无我等。依此而驳斥说，那些看到此岸的人是不合理的，这是不合理的意思。体验是业，蓝色不是体验吗？如果说，对于“这是蓝色”的认识，是确定在外境中证悟，那么，显示以所取和另一者的行相而成立二者，就是“此”的意思。由于不是所取和能取，不是蓝色，并且从是识的角度来说，两种行相是识本身，而不是隐蔽的。因此，在任何地方都没有人造作。因为你认为唯有所取是，所以不存在唯一，对于那样的唯一自性，你没有任何例子。这是为了遣除对方的观点，即所取和能取不是一个语词，那么是什么呢？所取等的显现的境是唯一的，不是现量，这是它的意思。再说，显示蓝色本身不是显现于分别念，就是“异体”的意思。显示“这是蓝色”的分别念是虚假的，因为它产生于不如实之习气，就是“由彼之颠倒”的意思。从两种行相来说。
English
. Whatever dharma, such as caste, the certainty of the mind is also truly considered to be direct perception. Otherwise, it is not the action of blue, etc., or its object. Memory and recognition, if they arise from the power of habit, then in the other meaning of the knower, it cannot be established as recognition. Isn't it said that memory arising from habit will become other than the nature of the external knower, and also because of similarity, it awakens from habit? If it is another memory of the knower, it will not arise, because it is not another knower. The statement about this is that from the experience of the nature of what will happen, the habit arising from the uncertainty of being different produces a supreme attachment with non-difference. If it is determined to be different, then it will not be so, that is the state of a yogi, because he has realized selflessness, etc. Therefore, it is unreasonable to argue that those who see this shore are unreasonable, which is the meaning of unreasonable. Experience is action, isn't blue experience? If it is said that the knowledge of "this is blue" is definitely realized in the external object, then showing that the two are established by the aspects of what is taken and the other is the meaning of "this". Because it is not what is taken and what takes, it is not blue, and from the perspective of being consciousness, the two aspects are consciousness itself, not hidden. Therefore, no one creates it anywhere. Because you think that only what is taken is, there is no oneness, and you have no example of such a single nature. This is to eliminate the other party's view that what is taken and what takes are not one word, then what is it? The object of the appearance of what is taken, etc., is unique, not direct perception, that is its meaning. Furthermore, showing that blue itself does not appear to discrimination is the meaning of "different body". Showing that the discrimination of "this is blue" is false, because it arises from unreal habits, is the meaning of "by its inversion". From the perspective of two aspects.