Tibetan
ད་དུ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་པའོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བདག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པ་ལ་འབད་པ་ནི་འདི་དང་འདི་བྱའོ་ཞེས་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བྱེད་པ་ཡང་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཐར་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་མེད་པ་ཉིད་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་འབད་པ་ཡང༌། །ཁྱེད་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཡོད་དང་ཐ་དད་དང༌། །དེ་བཞིན་སྐད་ཅིག་ཉིད་སོགས་བློ། །གལ་ཏེ་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི། རྟོག་པ་མེད་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་རྟོག་པ་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའི་ལྟ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མི་དད་པ་ལ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཁོ་ན་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ལ་བློ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བའི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་བྱ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མེད་ན་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་མེད་ནའོ། །གལ་ཏེ་ནི་ཁས་ལེན་ནའོ། །མཐོང་བ་མེད་ན་འདི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འང་མེད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་དྲན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ནི་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་གཞན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་སྙད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི
Chinese
现在要说明“因为是不同的境”。“因为是不同的境”是这样说的。如果自性没有差别，即使境是不同的，也不会造成不同，因此要说明不是周遍，所以说“是这样的”。“为了胜义谛”是说，仅仅因为没有从无始以来的我执产生的错乱。“努力获得解脱”就是执着于“应该做这个和那个”。而且，这样做的理由，思考和行为等，都是分别的自性，因此仅仅是显现的意愿。因为没有不是自证的缘故，所以要说明“解脱等”是思考没有意义的。“因此，努力获得解脱，对您来说是没有结果的”，以及“如果承认有识和不同，同样，刹那等心是真实的”，那么法和有法之间的关系是： 因为是无分别的幻化，而且分别也是虚假的。当生起分别时等等，也应该说。瑜伽行派的观点是，应该成立刹那成为识的自性。等等，这是回答。对于不异体，只有无分别才能进入，因为是自证的缘故。对于外境，要说明只有理路。另外，“分别”是这样说的。识的自性本身是无分别的其他量，而智慧是通过意义理解的所知，因此是所观察的，这是与刹那等相关的意思。描述这样的相是“无分别”这样说的。如果没有其他，那么就没有无分别。如果承认，如果没有见到，那么就见到这个。这样的分别也没有，仅仅分别不是量，因为太过分了。分别就是记忆，因为是记忆的缘故，而且是无实事境的缘故，这是它的意思。对于外境，要说明凡是跟随见到的分别或其他，所以说“何时”。“没有名称”就是外
English
Now, to explain "because they are different realms." "Because they are different realms" is stated thus. If there is no distinction in inherent nature, even if the realms are different, it will not cause difference. Therefore, to show that it is not pervasive, it is said, "It is like that." "For the sake of the ultimate truth" means that it is merely because there is no delusion arising from beginningless attachment to self. "Effort for liberation" is clinging to "This and that should be done." Moreover, the reason for doing so, thoughts and actions, etc., are the nature of conceptualization. Therefore, it is merely manifest desire. Because there is nothing that is not self-awareness, it is shown that "liberation, etc." is thinking about meaninglessness. "Therefore, effort for liberation, it follows that there is no result for you," and "If you admit that consciousness and difference, likewise, moments, etc., of mind are true," then the relationship between dharma and the possessor of dharma is: Because it is a manifestation of non-conceptualization, and conceptualization is also false. When conceptualization arises, etc., should also be said. The view of the Yogacara school is that it should be established that the momentary becomes the nature of consciousness. Etc., this is the answer. For non-duality, only non-conceptualization can enter, because it is self-awareness. For external objects, it is shown that it is only reasoning. Furthermore, "conceptualization" is said thus. The very nature of consciousness is a non-conceptual other valid cognition, and wisdom is the knowable that is understood through meaning, therefore it is to be examined. This is the meaning related to moments, etc. Describing such an aspect is "non-conceptualization" is said thus. If there is no other, then there is no non-conceptualization. If you admit, if you have not seen, then you see this. Such conceptualization is also not there, merely conceptualization is not valid cognition, because it is too extreme. Conceptualization is memory, because it is memory, and because it is an object of non-entity, this is its meaning. For external objects, to show that whatever follows the seen conceptualization or other, therefore it is said, "When." "Without name" means external.
Tibetan
་རོལ་ལའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ཕྱིར། སླུ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་རང་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མི་མངོན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་ཉིད་རིག་བྱ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་མིག་སེར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་བག་ཆགས་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་བརྙོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོད་པའི་དོན་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་མེད་པ་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ལ་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉེ་དང་བསྐལ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ཡོད་དང་མེད་པ་རྙེད་དཀའ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁས་བླང་བའོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དགག་པར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཟློག་པ་ནི་བསྐལ་པ་སྟེ་མེད་པའོ། །དེ་འདི་ཉེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དགེ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་མང་པའི་ཕྱིར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོད་མིན་པ་ལ་འབྱུང་ཡོད་མིན། །ཡོད་པ་ལ་ནི་མེད་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ཅན་པའི་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ནི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་མེད་བཞིན་དུ་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ལྷུང་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་སླུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་གི་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཡུལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། མི་གནོད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བློ་ནི་བརྫུན་ཉིད་ན། །གནོ
Chinese
之外。所谓“真实”是因为跟随见到真理之外的境。是具有欺骗性的分别念之义。为了说明，认识的相本身认识自己，是外境习气之外境分别念，而不是其他的，所以说是“不可见的自性”，是自己能被认识，而不是外境。如果认识的相是共同的，那怎么会是共同的呢？所谓“眼黄者”，是因为外境的习气是共同的。轮回者的所有认识，因为具有所取等等的自性而污浊，所以是分别念和虚假的。 因为外境的意义是空性的，而且有意义和另一者的接近，以及没有另一者，量和另一者的差别不存在，像我们等等的所有认识都是错误的，因为是有分别念的。对于接近和劫本身来说，存在和不存在很难找到。为了说明这一点，说是“所有也是”，这是承认。以其他方式应该否定的，随后说的是“这是薄伽梵”。相反的是劫，也就是不存在。因此，这接近等等，因为有善和其他等等的很多习气，所以不是困难的，是这个意思。对于非有，不会产生有。对于有，则没有非有。以及“诸行皆无常”，因为和虚假本身没有差别。舍弃数论派的观点而堕入佛教的方面是没有意义的，既然错误的认识没有差别，为什么舍弃数论等等，不堕入佛教的观点一边是不合理的呢？所谓“佛教的”，因为是不欺骗和其他者的量，而且本身就是另一者，所以是堕入一边和其他者。如果醒着的认识都是虚假的，那么会对境等等造成损害。即使没有损害，瑜伽士的认识本身是虚假的，因此，和柱子等等的认识没有差别。如果心是虚假的，那么会损害
English
outside. The so-called "truth" is because it follows seeing the realm outside of truth. It is the meaning of deceptive conceptualization. In order to explain that the aspect of knowledge itself recognizes itself, it is the conceptualization of the external realm of external habit, not others, so it is said to be "invisible nature", it is that oneself can be recognized, not the external realm. If the aspect of knowledge is common, then how can it be common? The so-called "jaundiced eye" is because the habit of the external realm is common. All the knowledge of samsaric beings is impure because it has the nature of what is grasped, etc., so it is conceptualization and false. Because the meaning of the external realm is emptiness, and there is the meaning of existence and the closeness of the other, and there is no other, the difference between measurement and the other does not exist, and all the knowledge like us etc. is wrong, because it is conceptual. For closeness and kalpa itself, existence and non-existence are difficult to find. In order to explain this, it is said that "all is also", this is acceptance. What should be negated in other ways, what is said later is "this is Bhagavan". The opposite is kalpa, which is non-existence. Therefore, this closeness etc., because there are many habits of goodness and other etc., it is not difficult, that is the meaning. For non-existence, existence will not arise. For existence, there is no non-existence. And "all conditioned things are impermanent", because there is no difference from falsity itself. Abandoning the view of the Samkhya school and falling into the Buddhist aspect is meaningless, since false knowledge is no different, why abandon the Samkhya etc., it is unreasonable not to fall into one side of the Buddhist view? The so-called "Buddhist", because it is the measure of non-deception and others, and it itself is the other, so it is falling into one side and others. If all waking knowledge is false, then it will cause harm to objects etc. Even if there is no harm, the knowledge of the yogi itself is false, therefore, there is no difference from the knowledge of pillars etc. If the mind is false, then it will harm