Tibetan
བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན། གལ་ཏེ་ལས་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་དམིགས་བྱ་འགེགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐ་དད་པའི་འཛིན་པས་སོ། །ངེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ལས་སོ། །ཕྱི་རོལ་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།། བདེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་རིག་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་དག་ཙམ་མི་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་རང་དཔང་དུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ ཀྱི་སྐུལ་བྱེད་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐུལ་བྱེད་ཡོད་པ་ལས་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པས་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཞན་དུ་རིག་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱེད་བ་ནི་བློའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་འདུ་བྱེད་པའམ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། སྔ་མ་སྔ་མར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློའི་སྐྱེད་བྱེད་རིག་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། བདེ་དབང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབང་པོ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ཉིད་ལས་བློ་གཞན་རྣམ་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། རིམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དུས་མཉམ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་རེ་རེ་ཞིང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་པོ་ནི་ཉེ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ནི། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ཤ་ལྷག་ཙམ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ལ་དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏེ། དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་སྒྲ་རྣམས་ནི་དོན་ལ་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་བཀར་ནས་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་རྗོད་པར་བྱེ
Chinese
如果说无所缘是真实的，那会是怎样呢？如果说是业，那就是对已成立的事物进行成立。所要表达的是“是业”。“没有证悟”这句话，是为了遮止所缘而进行的遮止。从何而起呢？从“以自性”这句话开始，即从对差异的执着开始。“确定”这句话，是从习惯开始。显示想要显现外境以及也见到自己的自性，就是“我认为是我”这句话。极乐世界的意思是缘于自识。为了显示仅仅是这些不缘于所缘之后的分别念，并不是自己作为见证，所以说“根等”。那些非有情识者，因为没有能力，所以推测这些的驱动者，并说那就是我，这就是“以何”这句话的意思。如果存在驱动者，那么为了显示根等之外的事物不是通过推测的知识所能了解的，所以说“其他无知”。为了阐明所指的“那本身”，所以说“心的自性”。为了显示“它的造作者”，所以说“先前先前”。如果有人说根等的心的生起者是所知，那就是“乐根”，意思是根不是与它的形态的心不同的东西。在显示了从心本身生起其他具有形态的心之后，也显示了在非次第中也没有所知和能知，因为没有互相作用，所以说“同时”。为了显示不是知识的自性，所以没有成立，因为是显现的自性，所以说“色等”，意思是由于每个人各自不同的知识，所以它的自性的蓝色对于亲近者和另一方来说，不是以一个自性的方式显现。关于作者等的解释是“通过那些”。仅仅是声音的剩余就是无所缘的知识。因此，在解释“如此非常善妙的表达”时，意义是外境，即非所缘本身，因为声音不是对意义的认知，所以在区分了相反的类别之后，从想要显现的角度进行表达。
English
If it is said that having no object of focus is the truth, then how is it? If it is said to be karma, then it is establishing what is already established. What is to be expressed is "it is karma." The phrase "there is no realization" is a negation performed to negate the object of focus. From what does it arise? It starts with the phrase "by its own nature," that is, from the clinging to difference. The phrase "certain" is from habit. Showing that one wants to manifest external objects and also sees one's own nature is the phrase "I think it is me." Sukhavati means focusing on one's own awareness. To show that merely these conceptualizations that follow after not focusing on an object are not holding oneself as a witness, it is said, "faculties, etc." Those who are not sentient beings, because they have no power, infer the instigator of these, and say that it is the self, which is the meaning of the phrase "by what." If there is an instigator, then to show that things other than the faculties, etc., are not knowable by inferential knowledge, it is said, "otherwise, unknowing." To clarify what is indicated by "that itself," it is said, "the nature of mind." To show "its maker," it is said, "earlier and earlier." If someone says that the producer of the minds of the faculties, etc., is the knowable, that is "bliss-faculty," meaning that the faculty is not something other than the mind that has its form. After showing that other minds with forms arise from the mind itself, it is also shown that in the non-sequential there are also no knowable and knowing, because there is no mutual action, so it is said, "at the same time." To show that it is not the nature of knowledge, so it is not established, because it is the nature of appearance, it is said, "form, etc.," meaning that due to each person's different knowledge, the blue of its nature does not appear as one nature to the close one and the other. The explanation about the agent, etc., is "through those." Merely the remainder of the sound is also the knowledge without an object of focus. Therefore, in explaining "such a very excellent expression," the meaning is the external object, that is, the non-object of focus itself, because the sounds are not the cognition of the meaning, so after distinguishing the opposite categories, it is expressed from the perspective of wanting to manifest.
Tibetan
ད་པ་ཉིད་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ལྡོག་པའི་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཀར་བའི་ལྡོག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱེད་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོའོ། །ལས་མེད་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་དཔོག་པས་སོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པོའིའོ། །འདོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི། མ་ངེས་པ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པས་སྔར་དྲིས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ན་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེད་བྲག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་ན་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱོན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་དེ་ཉིད་སྔ་ན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུང་ལ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་གི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ན་རྒྱལ་དཔོག་པའི་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་བྱའི་དབྱེ་བ་ནི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཐ་དད་པའི་བརྗོད་བྱ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དང་དོན་ཙམ་ལ་འདི་ནི་སྒྲ་འདི་ནི་དོན་ནོ་སྒྲ་འདི་ནི་དོན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའོ། །སྐྱི་ཉིད་ནི་སྒྲ་དང་དོན་དག་གིའོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བསྟན་པའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་ཐ་དད
Chinese
现在要说明这种不退转的状态，就叫做“遣返之声”。有人会说，被排除的遣返本身就变成了需要证明的东西，但事实并非如此，因为它本身就是显现外部所希望的境地。这就是“声音的活动范围”。即使是证明者，也仅仅是希望显现，与方向的境地本身没有目标性并不矛盾。所谓的“其原因”，指的是作者等原因。所谓的“理解者”，指的是作者。所谓的“通过它”，指的是行为。所谓的“被理解者”，指的是本质。如果不存在行为，那么作者等原因也就不存在，因为没有证明，所以不会产生来自该方向的错误。这就是“如果它是原因”。对于它的原因，不存在后续的陈述，因为它是有待考察的对象。这就是“凡是存在的东西”。“您”指的是胜论者。“需要证明的”指的是佛教徒。“希望本身”指的是因为具有想要了解的特殊性，所以没有错误。说理由本身有缺陷，指的是“不确定性”，因为普遍性没有确立。与“因此”相关联，之前的问题是“自己的本质”，意思是，如果它没有确立，那么它就具有想要了解的特殊性。如果对于其他人也没有确立，那么因为它没有例子，所以这本身就是一个缺陷，并且跟随它，即跟随需要证明的东西，从而表明它之前就存在。这就是“那时”。即使在圣典中没有确立，也要说明它是否通过量成立。这就是“我的法”。如果这样没有确立，那么也要说明胜论者没有任何可以证明的东西。这就是“如果不是这样”。所说事物的区分，是因为不承认表达者不同的所表达事物。仅仅对于声音和意义，无法判断“这是声音，这是意义，这是声音，这是意义”。肤浅本身就是声音和意义的。所谓的“通过它”，指的是所指示的“任何事物”。没有差别指的是不同。
English
Now, to explain that this state of non-regression is called "the sound of reversal." Someone might say that the excluded reversal itself becomes something that needs to be proven, but this is not the case, because it itself is the realm that is desired to be manifested externally. This is "the scope of sound." Even the prover only wants to manifest, and it is not contradictory that the realm of direction itself has no object. The so-called "its cause" refers to the cause of the author, etc. The so-called "understander" refers to the author. The so-called "through it" refers to the action. The so-called "understood" refers to the essence. If there is no action, then there is no reason for the author, etc., because there is no proof, so there is no error from that direction. This is "if it is the cause." For its cause, there is no subsequent statement, because it is an object to be examined. This is "whatever exists." "You" refers to the Vaisheshika. "What needs to be proven" refers to the Buddhist. "Desire itself" means that because it has the particularity of wanting to understand, there is no error. Saying that the reason itself is flawed refers to "uncertainty," because universality has not been established. In connection with "therefore," the previous question is "one's own essence," meaning that if it is not established, then it has the particularity of wanting to understand. If it is not established for others either, then because it has no example, this itself is a defect, and following it, that is, following what needs to be proven, thereby indicating that it existed before. This is "at that time." Even if it is not established in the scriptures, it must be explained whether it is established by valid cognition. This is "my Dharma." If it is not established in this way, then it must also be explained that the Vaisheshika has nothing to prove. This is "if it is not so." The distinction of what is said is because it does not recognize what is expressed differently by the expresser. Only for sound and meaning, it is impossible to judge "this is sound, this is meaning, this is sound, this is meaning." Superficiality itself is sound and meaning. The so-called "through it" refers to the indicated "anything." No difference means different.