Tibetan
ད་ཕྱི་རོལ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་པར་བྱ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་མངོན་དུ་སེམས་པ་ཙམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོར་མི་རྟོགས་པས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ལས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་དོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་མ་རྟོགས་པ་མི་གཞན་གྱིས་རིག་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེས་ནི་གཞན་གྱིས་སོ། །དེ་ལས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྤྱིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་དེ། འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདྲ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྤུ་ལྡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་ནི་ལུས་སོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ལའོ། །དེ་གཉིས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་སོ། །ཅིས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ལས་འཛིན་བྱེད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། དེས་བཟུང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྤུ་ལྡང་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ ཐ་མི་དད་པ་ལས་བཟུང་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་འཛིན་བྱེད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྤུ་ལྡང་ལ་སོགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའམ། བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟགས་སུ་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལས་ཀྱང་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་བདེ་བ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རིག་བྱའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ཟེར་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཉི་ག་དུས་གཅིག་ཏུ་རིག་བྱ་ཡིན་ལ། དུས་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་རིག་པ་མ་ཡིན་ཡང་རིག་པ་ཡིན་པར་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དུས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་རྟགས་ཐ་མི་དད
Chinese
现在即使没有外境和另一个等等也是如此。因此，对于那些意义空虚的心识来说，事物的不存在本身就不是量，并且福德和罪恶等等，以及它们的所有结果等等都被揭示了，因为对于这样的自性来说，没有作为自证而被体验和作为另一个的体验，因为执着于外境而不会显现，并且与仅仅是显现的思维的作用没有差别，这就是所说的意义。而且，自己所说的意思是因为不认识自性，所以与他者没有差别。因此，从自证来说，这就是所谓的意义。解释它就是“如果”等等。对于因为他人认识而不会变成不存在的没有认识到这一点的人，说了“他人”。“由他”就是由他人。如果说也是由他人认识，那么就说了“由他人”。“共同的”所说的就是相同，由相同的自性。揭示了它的对境不是推论，而是被视为具有相同的对境，就像毛发竖立一样。对境是身体。“在一个自身上”所说的是在由推论所成立的事物上。“从那两个”所说的是从对境的差别本身。“为什么不是”要与“差别”结合起来。从不同的结果来说，能执持的是不同的，并且为了表明被它所执持，就说了“毛发竖立等等”。如果从毛发竖立等等没有差别来说，被执持的没有差别，那么能执持的也不会变成不同，为了表明这一点，就说了“如果毛发竖立等等也是”，就像安乐等等一样，或者毛发竖立等等也不是作为相的差别，这就是所说的意义。即使从属于自证的范畴，毛发竖立等等也是因为即使没有自己的安乐也存在，就像认识到他人的安乐的差别一样，如果说也是认识到他人的所知差别，那么就说了“如果我的”。两者在同一时间是所知，对于不同的时间来说就是不同的，如果说即使一个不是认识也是认识，那么就说了“如果在那里也是”。就像时间没有差别一样，对于差别来说相也没有差别。
English
Now, even if there is no external object and another, etc., it is so. Therefore, for those minds that are empty of meaning, the non-existence of things itself is not a valid cognition, and merit and demerit, etc., and all their results, etc., are revealed, because for such a nature, there is no experience as self-awareness and as another, because it does not appear due to attachment to external objects, and there is no difference from the action of merely appearing thought, that is the meaning of what is said. Moreover, what is said by "self" is because not recognizing the self-nature, there is no difference from others. Therefore, from self-awareness, this is the meaning of what is called "that itself." Explaining it is "if" etc. For those who do not realize that it will not become non-existent because others know it, "other" is said. "By other" means by others. If it is said that it is also known by others, then "by others" is said. What is said by "common" is the same, by the nature of the same. It is revealed that its object is not inference, but is seen as having the same object, like hair standing on end. The object is the body. What is said by "in one self" is on the thing established by inference. What is said by "from those two" is from the difference of the object itself. "Why not" should be combined with "difference." From different results, what can be held is different, and in order to show what is held by it, "hair standing on end, etc." is said. If from hair standing on end, etc., there is no difference, and what is held is not different, then what can be held will not become different, in order to show this, "if hair standing on end, etc. also" is said, just like happiness, etc., or hair standing on end, etc. is also not a difference as a sign, that is the meaning of what is said. Even if it belongs to the category of self-awareness, hair standing on end, etc. is because it exists even without one's own happiness, just like recognizing the difference of others' happiness, if it is said that it is also recognizing the difference of others' knowable objects, then "if mine" is said. Both are knowable at the same time, and for different times it is different, if it is said that even if one is not knowing, it is knowing, then "if there also" is said. Just as time is not different, for difference, the sign is also not different.
Tibetan
་པས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་དུས་ཐ་དད་པས་བསྒྲིབས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟགས་དང་དུས་དག་ཐ་མི་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་དག་གིས་གཉི་གའི་བདག་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེར་ཡང་ཐ་དད་མེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་གི་ཚེ་ཉིད་དུས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། །དེ་ནི་ལྐོག་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡང་གཉི་ག་རིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་སྔ་ན་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་བསྟན་པ་ནི། རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་དུའོ། །གཉི་ག་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ན་མངོན་སུམ་གྱི་རིག་བྱ་གཅིག་ཡིན་གྱི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཐུང་མོང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོགས་ནས་ངེས་པ་ལ་སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ནི་ཚིག་ལ་སོགས་པས་སོ། །རང་གི་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཉན་པ་པོའིའོ། །ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཉན་པ་པོའི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་སྨྲ་བ་པོ་ཡིར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་ལས་སྨྲ་བ་པོ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་འདིའི་ཡིན་པར་ཟེར་ བ་ནི། དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྨྲ་བ་པོས་ཀྱང་ངོ༌། །ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཚིག་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ལ་ཚིག་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། འདིའི་ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཚིག་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒོལ་བ་གཞན་ལ་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་རེ་ཞིང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་བསྡོམས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། །རབ་རིབ་ཅན་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གང་གི་ཡིན་དེ་བློ་ཡིན་ལ། དེས་ཡང་མངོན་པར་སེམས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བློའི་ངོ་བོ་རྟོགས་བྱ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ནི་མངོན་པར་སེམས་པ་ཇི་ལྟ་བའོ། །དེ
Chinese
以不相异的“彼”显示并非被不同时所遮蔽，名为“自性无别”。说记号和时间等，以不相异和相异等，是二者的主宰为一，那里也没有相异，名为“在那里也没有相异”。显示即使一个的体性是时间不相异的体性，也是现量，因为彼是存在的，名为“那是隐蔽”，意思是说那时二者也会被认知。显示如果记号不相异，之前也是不相异，就与现量相违，名为“认知”。名为“是隐蔽”的已经说过了。名为“如果”和名为“认知”的是相互的。如果二者同时显现，现量的认知对象是一个，不是相互排斥的吗？说“如果如同共同”，意思是说，在理解之后确定，如同蓝色一样，不是怀疑。其他的量就是语言等。自己的显现就是听者的。共同的听者的语言等的理解，也会变成说话者的，同样，从听者的知识先行的语言，对于说话者知识先行的语言，也说从那之上也是这个的，名为“以彼也是”，意思是说，说话者也是。显示是互相依赖的，名为“以现量”。显示对于以现量确定，也不需要语言，名为“以现量”。显示对于以现量没有理解的，是语言，因为这个的量就是确定于语言，并且在其他方面不是确定的，这样想，还有“现量”。对于其他的辩论者，总集了之后和之后和之后的一切，不是。显示一个个不是量，总集起来也不是量，名为“两个有翳”。名为“因为是知识的体性”，如同不是认知对象的蓝色等是认知者一样，任何的相是哪个的，那就是智慧，并且除了以那个显现之外，智慧的自性是与认知对象分离的。如同那个一样，显现是如何的呢？
English
Showing that the non-difference of "that" is not obscured by different times is called "essential non-difference." Saying that signs and times, etc., with non-difference and difference, etc., are the masters of both as one, there is also no difference there, called "there is also no difference there." Showing that even if the nature of one is the nature of non-different time, it is also direct perception, because that exists, is called "that is hidden," meaning that both will also be cognized at that time. Showing that if the sign is not different, it was also not different before, which contradicts direct perception, is called "cognition." What is called "is hidden" has already been said. What is called "if" and what is called "cognition" are mutual. If both appear simultaneously, is the object of direct perception one, not mutually exclusive? Saying "if like common," it means that after understanding, it is certain, like blue, it is not doubt. Other valid cognitions are language, etc. One's own appearance is the listener's. The common understanding of the listener's language, etc., will also become the speaker's, and similarly, from the language that precedes the listener's knowledge, to the language that precedes the speaker's knowledge, it is also said that from that above is also this, called "with that also," meaning that the speaker also. Showing that they are mutually dependent is called "with direct perception." Showing that for determination by direct perception, language is also not needed, is called "with direct perception." Showing that for what is not understood by direct perception, it is language, because the valid cognition of this is determined by language, and it is not determined in other ways, thinking like this, there is also "direct perception." For other debaters, the collection of after and after and after everything is not. Showing that one by one is not a valid cognition, and the collection is also not a valid cognition, is called "two with cataracts." What is called "because it is the nature of knowledge," just as blue, etc., which are not objects of cognition, are cognizers, whatever aspect is which, that is wisdom, and also apart from manifesting with that, the nature of wisdom is separate from the object of cognition. Just like that, how is manifestation?