Tibetan
གས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། རང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངོ་བོ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འབྲེལ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་བཞིན་རྗེས་དཔག་གི་ ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་འཛིན་པ་ཙམ་གྱི་བྱ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསམ་པ་རྒོལ་བའོ། །འདི་ལྟར་འདི་ཉིད་ལས་བྱུང་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཞན་དང་འབྲེལ་པ་དང་མ་འབྲེལ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཆ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ད་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བསྟན་ཅིང་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བསྟན་པ་ཡང། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མི་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསམ་པས་ཟེར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་པ་མ་ཡིན་བ་སྟེ་མངོན་སུམ་ཉིས་ཡིན་ཏེ། གཞན་དམིགས་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ལ་བརྗོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཙམ་ནི་རྒོལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་ཚོལ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པའི་མངོན་སུམ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ལ། མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་ཟེར་བ་ནི།
Chinese
所谓“嘎”是指，暂时将现量和不可得量作为现量的体性。它们并非以自身的作用，将各自的对境与果和另一者结合，因为它们不是结合的自性。同样，推论的体性也不是为了执持与推论的关联，如是显示，即是“如是推论的”。 之所以说“因为是仅仅执持二者的作用”，是因为其自性并非结合。此处的“紧接着”是指，驳斥了由现量体验产生的分别念的想法。例如，“如此，是否由此产生”等等，是为了以次第的方式区分与他者的关联、不关联以及完全不关联。由现量之后产生的分别念，只是追随现量所见的部分，而非遍及一切，如是显示，即是“现在也是”。之所以说“因为没有确定性”，是因为没有遍及一切。说“也并非确定地认为就是由此产生”，这显示了区分不关联，并且也显示了区分完全不关联，即通过“由此”等等。由不可得量产生的分别念的想法说，即“如果它不存在，那又如何”。不可得量既是现量之外的他者，也是推论，为了显示这一方面，即是“如果变成那样”。“不是他者”是指不是他者，即是现量二者，因为他者所见即是不可得量。所谓“对于现量所说”，是指说由现量产生的分别念。如果说“如果是推论”，那仅仅是反驳，为了显示如果推论寻求他者则没有尽头，即是说“推论也会变成没有尽头”。由对境和时间确定的现量产生的分别念，并不明显执着于对境的确定等等，也不是从不存在中产生，因为对境等等没有确定性，如此思考而说的是：
English
The term "ga" refers to temporarily considering direct perception and non-apprehension as the nature of direct perception. They do not combine their respective objects with the result and the other through their own action, because they are not the nature of combination. Similarly, the nature of inference is not to hold onto the connection with inference, as shown by "thus, of inference." The reason for saying "because it is merely the function of holding both" is because its nature is not combination. The "immediately" here refers to refuting the idea of conceptual thought arising from direct experience. For example, "Thus, whether it arises from this" and so on, is to distinguish association with others, non-association, and complete non-association in a sequential manner. The conceptual thought arising after direct perception only follows the part seen by direct perception, but does not pervade everything, as shown by "even now." The reason for saying "because there is no certainty" is because it does not pervade everything. Saying "it is also not definitely held to arise from this alone" shows the distinction of non-association, and also shows the distinction of complete non-association, that is, through "from this" and so on. The idea of conceptual thought arising from non-apprehension says, "How would it be if it did not exist?" Non-apprehension is both other than direct perception and is also inference, to show this aspect, it is "if it becomes like that." "Not other" means not other, that is, both are direct perception, because what is seen by the other is non-apprehension. The so-called "what is said about direct perception" refers to saying the conceptual thought arising from direct perception. If it is said "if it is inference," that is merely a refutation, to show that if inference seeks the other, there is no end, that is, "inference will also become endless." The conceptual thought arising from direct perception determined by object and time does not obviously cling to the certainty of the object, etc., nor does it arise from non-existence, because the object, etc., has no certainty, so thinking thus, it says:
Tibetan
འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་བཟུང་ནས་ནི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དྲན་བྱས་ཀྱང༌། །ཡིད་ཀྱི་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པོ་ལ་ལྟོས་མེད་པར་ འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས། ཡུལ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ངེས་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་རྟགས་གཞན་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ་གནོད་པ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ནི་ཡིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ལས་རྟགས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་གསལ་བ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ཞེས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དུ་བ་ནི་མེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་འདིས་མེ་ལ་ངེས་སོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ངེས་པ་ཅན་ནི་རྟགས་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་འགྲུབ་བ་ན་གཞན་རྟགས་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང་ཚད་མ་གཞན་པོ་དཔྱོད་པའམ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པ་ཅན་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པས་ཁྱབ་པོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ཉིད་ནི་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོག་པའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱབ་པས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ཙམ་ནི་རྟགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ནི་རྟགས་ཅན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གལ་གེ་ངེས་པ་ནི་དཔྱོད་པའམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཙམ་གྱི་ངེས་པ་ཅན་ཁྱབ་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ད་ལྟར
Chinese
然而“无有事物”是指：抓住已有的事物后，即使忆念起不符的方面，心的无有之识，也不依赖于感官而生起。以这样的理路，对于境的决定之事物，以无有事物的量来显示决定的道理。如果它存在，就是存在的征象，并且从那之中，对于其他的征象，知道是它的结果，因为依赖于执取关联，所以不是随后的比量，因为没有损害，所以是量。名为“辨析”的量，是安立境和时间等为决定的，如果这样想，就是辨析的量所要了知的。名为“决定的体相”是指，如果它存在，就是存在的征象，从征象中，能明了有征象的差别，就是了知它的结果，是决定了知。因为烟不是一次性地被认为是从火本身产生的，而是不是从其他的产生的，以这种不容于其他的道理，对于火是决定的，所以决定的知识是从意义上理解的道理。在那存在本身中，属于存在的范畴的决定者是征象，但仅仅是这样还不行，因为会错乱。如果它成立，那么其他的就不是有征象的，其他的量，辨析或者从意义上理解也不是，这样显示的是：如果因和果的……。名为“从那产生”是指，唯独从那之中属于决定者的范畴。那的过失是指，唯独从那之中，被决定所遍及。不是现量，也不是从那产生的分别，因为境和时间是决定的。即使因为唯独从那产生，而最终不是其他的果，但如果认为那就是其他的，那也是显示对于境决定等不作结合的现量没有了知，名为决定者，是被遍及的。然而，如果它存在，仅仅产生就是征象，如果它存在，唯独存在的就是有征象的，如果这样想，就是如果决定是辨析或者……。显示了仅仅那样的决定者不是被现量所遍及，如果现在……
English
However, "non-existent object" means: Having grasped an existing object, even if one remembers discordant aspects, the mind's knowledge of non-existence arises independently of the senses. By such reasoning, the certainty of an object in relation to a definite object is shown by the measure of non-existent objects. If it exists, it is a sign of existence, and from that, knowing other signs to be its result, since it depends on grasping the connection, it is not subsequent inference, but since there is no harm, it is a valid measure. The measure called "analysis" is what establishes objects, times, etc., as definite. If one thinks in this way, it is what is to be understood by the measure of analysis. The "characteristic of certainty" means that if it exists, it is a sign of existence, and from the sign, the distinction of the sign-possessor is clear, which is understanding its result, which is definite understanding. Because smoke is not perceived as arising from fire itself in one instance, but not from others, by this reason that does not allow for others, it is certain for fire, so the knowledge of certainty is the meaning understood from the meaning. In that existence itself, the determinant belonging to the category of existence is a sign, but that alone is not sufficient, because it would be confused. If it is established, then the other is not a sign-possessor, and the other measure, analysis, or understanding from meaning is also not, what is shown is: If the cause and effect of... "Arising from that" means belonging to the category of determinant only from that. The fault of that means that it is pervaded by certainty only from that. It is not direct perception, nor is it the conceptualization arising from that, because the object and time are definite. Even if it is ultimately not the result of others because it arises only from that, but if one thinks that it is the other, that also shows that the direct perception that does not combine with the object's certainty, etc., does not understand, the name of determinant is what is pervaded. However, if it exists, merely arising is a sign, and if it exists, only what exists is a sign-possessor, if one thinks in this way, it is if the certainty is analysis or... It is shown that the determinant of just that is not pervaded by direct perception, if now...