Tibetan
ན་དང་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ས་བོན་དང་མྱུ་གུའི་རིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། རང་ལས་ཐ་དད་ པ་དང༌། དེས་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཚད་མ་དང་བག་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་བྱའི་འདུ་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཆེས་གསལ་བ་ནི་དྲན་པའི་ས་བོན་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་གལ་ཏེ་འཛིན་པ་དང་དྲན་པའི་ངོ་བོའི་ཤེས་པ་འབྱེད་པར་བྱེད་ན་ཡུལ་གྱིས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་བར་འགྱུར་རོ། །འཛིན་པའི་དབྱེ་བ་བྱེད་ན་ཡང༌། །གཟུང་བའི་དབྱེ་བ་སུ་ཞིག་བྱེད། །བསམས་ནས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། །དྲན་པ་ཙམ་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་སོ་ཞེས་ཐེག་པ་ནི། །དེ་ལ་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བག་ཆགས་ནི་དྲན་པའི་ས་བོན་མ་ཡིན་གྱི་ཆེས་གསལ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདིར་ནི་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། སད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ལའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་དང་དེའི་རྣམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་དེ་མེད་ཀྱང་དེ་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པའི་ས་བོན་དང་མི་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་བསྟན་ནས་དབྱེ་བ་ལ་བསྟན་པ་ནི། བག་ཆགས་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་དངོས་སུ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་བྱ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཡིན་གྱི། ཁྱེད་ལ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཇི་སྟེ་དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་འདི་དང་འབྲེལ་པ་བཞིན་དུ་འདི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བསྟན་པ་ནི། འདིར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་འདི་དང་འབྲེལ་པ་ལའོ། །རྟེན་དང་ཅིག་ཤོས་མ་གཏོགས་པར་འབྲེལ་པ་མེད་ན། ལོག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ འབྲེལ་པ་ལའང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བག་ཆགས་ནི་དྲན་པའི་ས་བོན་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དག་གི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་ངོ་བོ་བསྒོ་བྱ་སྒོ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཞིང་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་པ་དག་དང་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇིགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །བསྒོ་བྱ་སྒོ་བྱེད་དག་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་བག་ཆགས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཇི་སྟེ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞིག་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྔ་མ་བས་ཡང་སྔ་རོལ་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྒོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་ཕྱི་མ་ནི་བསྒོ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མ་སྐྱེས་པ་ནི་བསྒོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མ་རྣམས་ནི་ཞིག་པའི་ཕྱིར། །ཕྱི་མ་དག་གིས་བསྒོས་པ་མིན། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འདས་པའི་དོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡང་གི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དག་ལ་ཡང་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་མེད་པར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ལྷན་ཅིག་པ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒོ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྒོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་བཟློག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་པའི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོའི་བག་ཆགས་ཀྱང་བཟུང་བའི་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པའི་དབྱེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དང་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། །དྲན་ལ་འཛིན་དབྱེ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང༌། བསྒོ་བྱ་སྒོ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐད་ཅིག་པའི་སེམས་ངག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་ནི་བསྒོ་བྱའི་མིང་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་རྟག་པ་ལ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་འཐད་རྟག་པ་ལ་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བའི་དི་མ་ཐག་ཏུ་འཇིགས་པའི་གཞན་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་ཕན་ཚུན་བྱེད་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བསྒོ་བྱ་སྒོ་བྱེད་དངོས་པོ་འདི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇིག་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་ནི་ཕྱི་མའི་སྒོ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བྱར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་
Chinese
那么，从最初的知识的自性中，种子和幼芽的道理是怎样的呢？与自身相异，并且不具有与彼相异的性质。即使存在，也说对于量和习气本身的量以及相异者也是存在的。这被称为“如果意义的差别”。能生起识的行是习气，因为所体验的最清晰的事物会放置记忆的种子。如果区分执取和记忆的自性识，那么就会变成并非由境所区分。如果区分执取，那么谁来区分所取呢？如果是思虑后产生的，那么就只会产生记忆。如是说，这被称为习气。习气不是记忆的种子，而是显示为最清晰的识，这被称为“此处是先前的识本身”。产生如是特殊形态的是习气，就像清醒的知识一样，在梦中也是如此，这被称为“彼和彼的形态”。在果位时，即使没有它，也说能做它的是习气，这被称为“例如被铁链束缚”。为了显示马等具有与记忆种子不相符的习气是量，然后显示差别，这被称为“习气差别”，意思是：因为是知识的自性，所以所取的形态虽然是习气所作，但实际上只是牛而已。对于此，又有人说：外境的所知是我们的，因为你没有，所以怎么会有不同的知识呢？这被称为“如果那里也有”。为了显示就像与此境相关一样，知道这仅仅是没有，这被称为“此处所缘”。“其他”这个词应该与“不是”这个词连接。那么，“对于彼”是指与此境相关。如果没有所依和另一者，就没有关联，那么为了显示错误和另一者没有差别，这被称为“如果对于关联”。习气不是记忆的种子，而是识的果和因的自性，会变成能诠和所诠的自性，并且
English
So, how is the reasoning of seed and sprout from the nature of the initial knowledge? Different from oneself, and not possessing the nature of being different from that. Even if it exists, it is said that it also exists for the measure and the measure of habit itself and for the different one. This is called "If the difference of meaning." The action that produces consciousness is habit, because the most clear thing experienced places the seed of memory. If one distinguishes the nature of consciousness of grasping and memory, then it will become not distinguished by the object. If one distinguishes grasping, then who will distinguish the grasped? If it is produced after thinking, then it will only produce memory. Thus it is said, this is called habit. Habit is not the seed of memory, but it is shown to be the most clear consciousness, this is called "Here is the previous consciousness itself." That which produces such a special form is habit, just like waking knowledge, so it is in dreams, this is called "That and that form." Even if it is not there at the time of the result, it is said that what can do it is habit, this is called "For example, being bound by iron chains." In order to show that horses and others have habits that do not correspond to the seeds of memory as a measure, and then to show the difference, this is called "Habit difference," meaning: Because it is the nature of knowledge, although the form of the grasped is made by habit, it is actually only a cow. To this, someone also says: The knowable of the external realm is ours, because you do not have it, so how can there be different knowledge? This is called "If there is also there." In order to show that just as it is related to this object, knowing that this is only not, this is called "Here the object." The word "other" should be connected with the word "not." So, "for that" refers to being related to this object. If there is no support and another, there is no connection, then in order to show that there is no difference between error and another, this is called "If also for the connection." Habit is not the seed of memory, but the nature of the fruit and cause of consciousness, it will become the nature of the expressible and the expressed, and
Chinese
不是以次第产生的那些和刹那，以及心和无有随行而坏灭的也是如此。因为所教和能教不是同时的，所以说这是没有习气的。如说：如果识是刹那的。坏灭如同先前一样，因为先前的法不是比先前更早产生的，所以不是能教。先前的刹那没有产生的后来的刹那不是所教，如说：没有产生的不是所教。先前那些因为坏灭的缘故，后来的那些不是所教。如是说：也是过去之义，对于不是能教，也是“也”字。对于同时产生者，也没有由它所产生的，因为即使是同时，对于那些也没有关联，所以说没有习气。如说：同时者也是。如果不是所教和能教，那么刹那本身就是所立颠倒而成立，如是显示，就是颠倒成立。记忆的种子自性的习气，也是以执取的差别而具有的，不是仅仅产生执取的差别，否则会成为先后相违，如是显示。有记忆和执取的差别。因为刹那本身就是以次第产生的，所以显示是因和果的自性，以及所教和能教的自性。如说：刹那的心语，所生之差别不是所教之名，是这个意思。显示这个对于常法是不可能的。意义符合对于常法是不可能的。产生之后立即坏灭，对于其他没有作用，因为是刹那的缘故。对于二者也没有相互作用的想法。这个所教能教事物。坏灭的状态不是后者的能教，因为没有的缘故。将要坏灭的事物，又怎么会被其他将要坏灭的事物所教呢，如此思
English
Those that arise not in sequence, and the momentary ones, and also those that perish without the mind following. Because the object to be instructed and the instructor are not simultaneous, it is said that this has no habit. As it says: If consciousness is momentary. Destruction is the same as before, because the previous dharma did not arise earlier than the previous one, so it is not the instructor. The later moment that was not produced by the previous moments is not the object to be instructed, as it says: What is not produced is not the object to be instructed. The previous ones are because of destruction. The later ones are not instructed. As it says: It is also the meaning of the past, and the word "also" is for what is not the instructor. For those that arise simultaneously, there is also nothing produced by it, because even if they are simultaneous, there is no connection to them, so it is said that there is no habit. As it says: Those that are simultaneous are also. If it is not the object to be instructed and the instructor, then the moment itself is what is to be established, and it is established in reverse, as it is shown, it is established in reverse. The habit of the seed nature of memory is also distinguished by the difference of grasping, and it does not merely produce the difference of grasping, otherwise it would be contradictory to be first and last, as it is shown. There is a difference between memory and grasping. Because the moment itself arises in sequence, it is shown that it is the nature of cause and effect, and the nature of the object to be instructed and the instructor. As it says: The momentary mind and speech, the difference of what is produced is not the name of the object to be instructed, that is the meaning. It shows that this is impossible for permanence. Meaning consistent is impossible for permanence. Immediately after arising, it perishes and has no effect on others, because it is momentary. There is no mutual action for both of them. This object to be instructed and instructor. The state of destruction is not the instructor of the latter, because it does not exist. How can something that is going to be destroyed be taught by something else that is going to be destroyed, so think