Tibetan
དུ་གསུངས་པ་ལས་ཀྱང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྣང་བཞིན་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེད་པུ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེས་གསུངས་པ་ཡང་བྱེད་པ་པོར་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འགལ་པ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་རིག་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཡོ་འགུལ་དང་དྲན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཐམས་ཅད་ཚངས་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བསྙེན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་དེ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་དང་བྱས་པ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །ཚད་མ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཐེ་ཚོམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པ་རྣམས་ནི། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར། །འདོད་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆད་མའི་གཙོ་བོ་ནི་མི་སླུ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གནས་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པས་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཅི་ལས་ཤེས་པ་ཡིན།
Chinese
而且如经中所说，即使假定作为推理依据的吠陀是常恒的，但对于显现的事物来说，情况并非如此。湿婆等同于薄伽梵，因为他们是记忆者，而且他们所说的话也是作者共有的，因此推理成为量。由于存在矛盾，现量并非无所依赖，因为吠陀与常恒之外道等相矛盾，一切都如运动和记忆一般。如果说这一切都不是梵天的识，因为“相似”和“亲近”也因矛盾而并非是量，那么这就是说吠陀常恒并非是量。答复是：量，常恒性并不存在。也就是说，刹那性的识等被认为是真实的，与此相反的理解是矛盾的，比如常恒性和有为性。其他量也不存在，为了说明这一点，说：因为没有量。这表明没有能成立者。怀疑也不存在，为了表明这是有害的，说：此外，事物是存在的。这些是对方所说的话，将通过“欲入”等来解释并非能成立者，因为识本身是量，因为它是正确认识事物的自性。已经确立了欺骗性的主导者是不欺骗性的识，而这又是世俗谛。身体和土地等所知是能被执持的，因此安住于此，随顺其自身的体性，随顺其存在与不存在，存在与不存在也是无常的。同样，自在天等也是因为所知无常，所以也是不稳固的。也就是说，如果所知是无常的，那么识也是无常的，这是如何知道的呢？这是以一个先行的提问来成立的。我们等的识也是随顺所知的存在与不存在，这是如何知道的呢？
English
Moreover, as stated in the scriptures, even if we assume that the Vedas, which serve as the basis for inference, are permanent, this is not the case for things as they appear. Shiva and others are the same as the Bhagavan, because they are rememberers, and what they say is also common to the authors, therefore inference becomes a valid means of cognition. Because there is contradiction, direct perception is not without reliance, because the Vedas contradict externalists and others who believe in permanence, everything is like movement and memory. If it is said that all this is not the consciousness of Brahma, because "similarity" and "proximity" are also not valid means of cognition due to contradiction, then this is saying that the permanent Vedas are not valid means of cognition. The answer is: A valid means of cognition, permanence does not exist. That is to say, momentary consciousness and so on are considered to be true, and the opposite understanding is contradictory, such as permanence and being created. Other valid means of cognition also do not exist, to illustrate this, it says: Because there is no valid means of cognition. This shows that there is no establisher. Doubt also does not exist, to show that this is harmful, it says: Furthermore, things exist. These are the words spoken by the other party, which will be explained by "desire to enter" and so on as not being establishers, because consciousness itself is a valid means of cognition, because it is the nature of correctly knowing things. It has been established that the deceptive leader is non-deceptive consciousness, and this is also conventional truth. The knowable objects such as the body and the earth are held, therefore abiding in this, following its own nature, following its existence and non-existence, existence and non-existence are also impermanent. Similarly, Ishvara and others are also unstable because the knowable objects are impermanent. That is to say, if the knowable objects are impermanent, then consciousness is also impermanent, how is this known? This is established by a preceding question. How is it known that the consciousness of us and others also follows the existence and non-existence of the knowable objects?
Tibetan
དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ལས་སྐྱེས་པའམ་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་བྱ་བ་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་དམ། སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་གཞན་ལས་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་མེད་ན་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འཛིན་བྱེད་ཡིན། དེས་ན་ཤེས་བྱ་དང་བྲལ་བ་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཤེས་བྱའི་དུས་སུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ཡིན་ན། །ཤེས་པ་ནི་དང་བ་དབྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མེ་ལོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དེ་དང་དེ་ཉེ་བ་ཡིན་ན་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དུས་དག་གུ་དེའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་དེ་ནི་མེ་ལོང་གི །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉེ་བ་ལས་ངེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས། འོ་ན་ནི་རང་གི་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་ཚོགས་པ་ལས་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ཏེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མིག་གི་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་མིག་མི་འགུལ་བར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱ་བ་གཞན་མེད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་གཞན་ཡོད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྲུབ་ན། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོན་བའི་ནུས་པ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་དུ་བསྟན་པ་ནི། རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་
Chinese
那不是从所知生起，也不是所知的自性。那么是什么呢？认为是仅仅从所知的作用中执持，这就是“如果所知是无常”。因为什么缘故不是所知的自性呢？显示正在生起就像是从他者而来一样，也是作用的作者，这就是“对于所知的自性起作用”。对此说了“如果”，因为如果无有所知，识就没有作用。即使有，如果是它的体性，又如何能成为执持者呢？因此，如果远离所知就不是作用者，那么在所知的时候起作用的就是其他的吗？识不是无有初始和差别的吗？ 如果认为，就像镜子一样，识靠近它，就能执持影像，影像存在和另一个时刻都并非是它的差别，这就是“然而那是镜子的”。如果是这样，那么周遍一切的识，因为靠近一切所知，就会变成一切智。如果认为，即使是周遍一切，也是依赖于眼等集合，因为那是境的决定，所以是执持决定。最初不是决定，因为它靠近也不会变成决定，因为是常恒的。另一种是从它生起，这是合理的，因此说了“那么是自己的集合”，从自己的集合，即从眼等，就像这样，识的体性以随行和违逆等，是从眼等自身的力量中了知的缘故。如果认为，就像眼的作用不存在，但了知义却是依赖于它一样，识也是如此，这就是“然而眼不移动而张开”。识自身虽然没有其他作用，但却是了知具有随行等力量。不是的，因为对于它没有违逆。如果说，随行是存在的，不是的，如果它不存在，即使有其他也不会产生，如果不能成立，那么就不能了知它的随行力量，这就是回答“随行和违逆”。
English
That is neither born from the knowable nor is it the nature of the knowable. What is it then? It is thought to be only grasping from the action of the knowable, which is "If the knowable is impermanent." For what reason is it not the nature of the knowable? It shows that being born is like coming from another, and is also the agent of action, which is "acting on the nature of the knowable." To this it is said "if," because if there is no knowable, consciousness has no action. Even if there is, if it is its essence, how can it be the holder? Therefore, if one is not an agent of action when separated from the knowable, then is the one who acts at the time of the knowable another? Is consciousness not without beginning and difference? If it is thought that, like a mirror, if consciousness is close to it, it can hold the image, and the existence of the image and another moment are not its differences, this is "However, that is the mirror." If this is the case, then the consciousness that pervades everything, because it is close to all knowables, will become omniscient. If it is thought that even if it pervades everything, it is dependent on the collection of eyes and so on, because that is the determination of the object, so it is holding the determination. The first is not a determination, because it does not become a determination from being close, because it is constant. It is reasonable that the other arises from it, therefore it is said "then it is one's own collection," from one's own collection, that is, from the eyes and so on, like this, the nature of consciousness, with following and reversing, is known from the power of the eyes and so on themselves. If it is thought that, just as the action of the eye does not exist, but knowing the meaning is dependent on it, so is consciousness, this is "However, the eye opens without moving." Consciousness itself, although it has no other action, is known to have the power of following and so on. No, because there is no reversal for it. If it is said that following exists, no, if it does not exist, even if there is another, it will not arise, if it cannot be established, then the power of following it cannot be known, this is the answer "following and reversing."