Tibetan
་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ལ་སླུ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཅན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདིར་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་འུ་བུ་ཅག་ལ་སོགས་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དབྱེ་བ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དབྱེ་བ་འཛིན་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་ དུ་དེའི་གསུང་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་འབབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་བསམ་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བ་བྱས་པའི་ལྔ་པའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཅིས་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གཅིག་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་ལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀྱིས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་པ་ལྡོག་པ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དང་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི། བདག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པས་དེ་ག་ལས་ཤེས་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ལན་དུ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་བཞིན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་ཡིན་པར་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལན་ཅིག་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དོར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རིམ་གྱིས་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དབྱེ་བ་ཡང་ང་རྒྱལ་གྱི་གཞི་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཕྱི་དང་ནང་ཞེས་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན། རེས་འགའ་བའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲ་བ་ནི། གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་དམིགས་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་གཞི་ཡི
Chinese
通过实证的本质不是欺骗来表明它不是特殊的。这里说的是，一切知识都是自性。如果有人认为，像我们这样的显现不是区分，而一切智智是区分，同样，他的话也落入蕴等区分中。那么，为什么世尊说呢？“从他的想法”是指区分后的第五个。如果有人认为，为什么不说是从调伏者的想法中说出的无二之语呢？因此，提到了“唯一的自证现量”。如果是这样，那么应该向调伏者宣说那无二的现量，要两个做什么呢？因此，提到了“如何如何”，即对一切区分的执着的止息，就是远离二取之入。对此，首先显示了从执着于我和有支、总相等中解脱的临近，因此进入了与所取和能取等一方分离的状态。然后，其含义是从蕴等中解脱。显示蕴等，是因为怀疑，既然与我等分离，为什么不成为显示真如本身呢？为了回答“从何得知”，回答说：因为分析了自性，即胜义谛。因为正在分析我和我所等，所以抛弃了不是真如的东西，对于蕴等也是一样的意思。如果是这样，那么我和我所等以及蕴等也应该一次性地进行分析，为什么从抛弃等差别中逐渐进行呢？因此，提到了“世尊本身”。如果有人认为，区分也只是我慢的基础，并且通过另一个显现来证实，因此提到了“知道外和内”。如果无二，那么青色等如何不是胜利的基础呢？我说是由于偶尔的接近，因此，任何恒常的目标都是我慢的基础。
English
It is shown that it is not special by the fact that the nature of proof is not deceptive. Here it says that all knowledge is self-nature. If one thinks that manifestations such as ours are not distinguishing, and that the omniscient wisdom is distinguishing, and likewise, his words also fall into the distinctions of aggregates, etc., then why did the Blessed One say? "From his thought" refers to the fifth after distinguishing. If one thinks, why not say that it is spoken from the mind of the one to be subdued in the state of non-duality? Therefore, "the only self-aware manifestation" is mentioned. If so, then that non-dual manifestation itself should be explained to the one to be subdued, what is the need for two? Therefore, "how, how" is mentioned, that is, the cessation of clinging to all distinctions is the entry into being devoid of duality. In this regard, it is first shown that the nearness of liberation from clinging to self, limbs, generality, etc., therefore, it enters into the state of being separated from one side of the grasped and the grasper, etc. And then, the meaning is that it is liberation from aggregates, etc. Showing the aggregates, etc., because of the doubt, since it is separated from self, etc., why does it not become the showing of suchness itself? In order to answer "how is it known", it is answered: because the self-nature, that is, the ultimate truth, is analyzed. Because I and mine, etc. are being analyzed, what is not suchness is abandoned, and the same is true for aggregates, etc. If so, then I and mine, etc. and aggregates, etc. should also be analyzed at once, why is it gradual from the difference of abandonment, etc.? Therefore, "the Blessed One himself" is mentioned. If one thinks that distinction is also only the basis of pride, and is confirmed by another manifestation, therefore, "knowing the outer and inner" is mentioned. If it is non-dual, then how are blue, etc. not the basis of victory? I say that it is because of occasional closeness, therefore, whatever is a constant object is the basis of pride.
Tibetan
ན་ཏེ་ལུས་ལྟ་བུའོ། །བདག་གི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་འདུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། ཙནྡན་གྱི་དྲི་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་དང་ནང་ཞེས་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཟླུམ་པོ་ཡིན་ལ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟླུམ་པོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ལ། དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མི་རྟོགས་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ནི་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཁོ་ན་དེ་དག་གི་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འདྲ་བར་བརྗོད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྱུར་པའི་སྒྲ་ནི་མ་གྱུར་པ་ལས་ལྡོག་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་དུ་ལྡོག་པའི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདི་ལ་ཡོད་ཅེས་དེ་དང་ལྡན་པར་འཆད་པར་འདོད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་བྱེད་པར་བཅུད་པ་ནི། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཐོབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐོབ་བྱ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་སྟེ། ཐ་སྙད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དེའི་ཡུལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ལ་ནི་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཡང་འཇུག་པ་གསལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཐེ་ཚོམ་ཡང༌། །མཁས་པས་མི་དགེ་སྤང་བྱ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ཅི་ཡིས་དགེ །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་མེད་སྟེ་ཕུང༌། །ཞེས་པས་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབའ་ཞིག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དམ་འཆའ་བ་ནི། གཞལ་བྱ་ཁྱབ་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན། །མ་ཁྱབ་པ་ན་འབྲས་སོགས་དང༌།
Chinese
比如身体一样。所谓“我的身体”这个，也是依赖于聚集了各别的识、受等。比如旃檀的香味。指示它就是：要知道外和内。是这个意思。那个也是圆的，这个也是圆的，像这样在圆的本身上是一样的。实际上不去寻求意义，也是仅仅通过看见就能理解的。实际上并不是在做意义的事情，因为不能说不理解形状等的差别。正如这个和非这个不同一样，从那个之外的其他方面来说也是一样的，这是看见的能力。理解为一体就是使之成为无二，因此，同样因为理解的缘故，对于那个来说，作者本身就是那些的唯一，是这个意思。和那个相似，因为没有说“就像那个一样”的相似之处，而且“变成”这个词，仅仅因为与未变成的事物相反的意义，就不是它的表达者，而且因为没有完全相反的必要，所以是不合理的。如果想要解释说“那个存在于这个之中”，即具有那个，那么包含在做前一部分中就是：那么世尊如何是量呢？会这样指示。自己的自性就是可获得之物和关系本身。而且可获得之物也必然会产生，因此因为不是亲近的缘故，仅仅是虚构的对象，仅仅是名言，但世尊不是那样，因为世尊不是虚构的。否则，就会导致它的对象不能与来世等联系起来。如果看见就能获得，那么无论如何进入都不是需要阐明的，因为：来世的疑惑，智者应舍弃不善。如果不存在，用什么来行善？如果存在，那就是毁灭。因此，如果说对于未看见的事物，它的特征也是唯一的量，那么，是的。即使是从现量等来说，也仅仅因为虚构和另一方而断言世尊是独特的，因为：所量不是周遍，其他不是量。如果不周遍，就是果等。
English
Like a body. The so-called "my body" also relies on the aggregation of distinct consciousness, feeling, etc. Like the fragrance of sandalwood. To indicate it is: Know that it is outer and inner. That is the meaning. That is also round, and this is also round, like this they are the same in the roundness itself. In reality, one does not seek the meaning, but it is understood only through seeing. In reality, it is not doing the work of meaning, because it cannot be said that one does not understand the differences in shape, etc. Just as this is distinct from what is not this, it is also the same from other aspects besides that, this is the power of seeing. Understanding as one is to make it non-dual, therefore, likewise, because of understanding itself, for that, the agent itself is the only one of those, that is the meaning. Similar to that, because there is no expression of similarity saying "like that," and the word "become" is not its expression, merely because of the meaning opposite to what has not become, and because there is no need to be completely opposite, it is unreasonable. If one wants to explain that "that exists in this," that is, possessing that, then including it in doing the first part is: Then how is the Bhagavan a valid cognition? It will be indicated like this. One's own nature is the object to be attained and the relationship itself. And the object to be attained will also necessarily arise, therefore, because it is not close, it is merely an object of fabrication, merely a nominal term, but the Bhagavan is not like that, because the Bhagavan is not fabricated. Otherwise, it would follow that its object cannot be connected with the next life, etc. If seeing can be attained, then no matter how it enters is not something that needs to be clarified, because: Doubt about the next life, the wise should abandon non-virtue. If it does not exist, what is used to do good? If it exists, then it is destruction. Therefore, if it is said that for what is not seen, its characteristic is also the only valid cognition, then, yes. Even from direct perception, etc., it is only because of fabrication and the other that one asserts that the Bhagavan is unique, because: What is to be measured is not pervasive, others are not valid cognition. If it is not pervasive, it is the result, etc.