Tibetan
་ལ་ནི་དེ་མེད་དེ། བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་མི་ཤེས་པས་རིག་པ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྤངས་པ་ནི་ བོར་བའོ། །ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྟོན་པའོ། །དེ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་ལ་ནི་དེ་མེད་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འདིས་ཀྱང་སྐྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་བསལ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བ་ལ། རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་སེལ་བར་བྱེད་པའི་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྦྱོར་བའོ། །རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ཡང་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་རང་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། ཚད་མ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱིས་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གྱུར་བ་སྨོས་པ་ནི་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ། སྐབས་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྱུར་པ་སྒྲ་བཤད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་དོན་མེད་པར་ཞུགས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་རང་གི་གཞུང་དུ་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་དེས་ན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རོ་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་བའི་སྐྱོན་མ་ལུས་པ་མེད་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིམ་པ་གཞན་ལ་གུས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། །སྐལ་བར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཚིག་གོ །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །མཐོང་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་སྦྱངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པའམ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། མཐོང་གྱུར་བློ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ནམ་སྦྱངས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་སྔ་མས་ནི་རིགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ། ཕྱི་མས་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །གྲོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་རུང༌། བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་རུང་བར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདིར་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འདོད་པ་འམ་ སྨྲས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་དོར་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་དག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རིགས་པ་སེམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བློས་སོ། །ཡང་དག་པ་སྟེ་སྔར་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཤད་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་བྱ་བ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པ་སྐལ་ལྡན་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་འཇུག་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་བའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཛིན་པར་མི་ནུས་པར་གཟིགས་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བས་བློའི་ནུས་པ་ཆུང་བ་མིན་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་ཡང་ད་དུང་དུ་ཡང་བདག་ལས་ལྷག་པ་གཞན་མ་རྙེད་པ་རྣམས་ལ་བཤད་པར་བྱེད་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བས་ཡིད་མི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པ་གཉིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་འདི་ལ་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་བཤད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཚད་མ་ཡོངས་སུ་གསལ་བས་བློ་གྲོས་བཟང་པོ་ཅན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་བོས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །ཡང་ན་རང་ཉིད་ལའམ་ཡུལ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་སྲིད་པ་མི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་སྐྱོན་ཉེ་བར་བསྟན་བས་རྣམ་འགྲེལ་དང་དེའི་བཤད་པ་ལ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསལ་བར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡུལ་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལ་སྐྱོན་ ཡོད་པ་སྲིད་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕལ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ།
Chinese
对于“那没有”来说，因为不知道传承而来，所以在理智上是不显现的。无意义是指没有精华的次第，断绝就是舍弃。对于伟大的意义反而颠倒显示。那些是什么，就与“那没有”相关联。这也显示了驳斥从头发中产生，对于耳朵等知识来说，不同类的知识因为不是不欺骗的，所以为了消除不遍的过失，论者们的事业等，必定要结合成为意义相同。所谓“从自己中自己的体性”，这指的是知识的自己的体性唯独是从自己中证悟的，因为不是量，所以通过场合想要从他者中成立量，与此相反，是为了从自己中了解量而宣说的。提到“转变”是因为想要表达“未转变”等经论的所说，想要表达为了成立世尊的果的因，却在并非场合的情况下，想要进入解释偈颂的转变的语音，如果进入对于伟大的意义无意义的说法，那么在自己的论典中就没有如是所说的过失，因此这样显示。所谓“失味”是指没有如是所说的所有过失而进行表示。所谓“极度”也是对于其他次第的尊敬是殊胜的果。所谓“具分”等是指对于它进行支配的词语。具分本身就是自性产生的圆满智慧。所谓“已见”是指具有从现观修习中产生的，或者具分本身就是圆满的种姓，所谓“已见慧”是指与自性或者修习的殊胜智慧相结合。或者前者是殊胜的种姓，后者是殊胜的修习。殊胜的友伴和殊胜的种姓也可以，殊胜的意乐和殊胜的修习也可以，按照顺序进行结合。在此，想要或者说了如此这般的相的差别。
English
For "that is not," because it is not known to have come down through transmission, it is not manifest in reason. Meaningless refers to the sequence of lacking essence, and abandonment is forsaking. It shows the opposite for the great meaning. Whatever those are, they are related to "that is not." This also shows the refutation of arising from hair. For the knowledge of ears, etc., dissimilar knowledge is not non-deceptive, so in order to eliminate the fault of non-pervasiveness, the activities of the debaters, etc., must be combined to be of the same meaning. The so-called "own nature from oneself" refers to the fact that only the own nature of knowledge is realized from oneself, because it is not valid cognition. Therefore, through the occasion, one wants to establish valid cognition from others. Conversely, it is explained in order to know valid cognition from oneself. Mentioning "transformation" is because one wants to express the statements of scriptures such as "untransformed," wanting to express the reason for the fruit of establishing the Blessed One, but in a non-occasional situation, wanting to enter into explaining the phonetics of the transformation of the verse. If one enters into meaningless statements for the great meaning, then there is no fault of saying so in one's own treatise, therefore it is shown in this way. The so-called "loss of taste" means to represent without all the faults of saying so. The so-called "extreme" also means that respect for other sequences is a supreme result. The so-called "endowed with a share," etc., refers to the words that dominate it. Being endowed with a share itself is the perfect wisdom born of nature. The so-called "seen" means having arisen from manifest cultivation, or being endowed with a share itself is a perfect lineage. The so-called "seen wisdom" refers to being combined with the supreme wisdom of nature or cultivation. Alternatively, the former is a supreme lineage, and the latter is a supreme cultivation. A perfect companion and a perfect lineage are also acceptable. A perfect intention and a perfect cultivation are also acceptable, to be combined in order. Here, one wants or speaks of the difference of such an aspect.
Chinese
是为了舍弃过失而作的。非常清净是指，因为断除了烦恼障和所知障的一切连同习气，所以无垢的智慧，通达无二的一切智智的自性，即是如来智慧，以作为果的自性，以具有理性的思维自性的智慧来成办。真实是指，完全舍弃了前面所说的过失。是善于辨别的特点来解说的。因为是具有特点的意义，所以是显示了完全包括一切功德，而不是仅仅成办解释等教法，因此那是什么也不是，意思是后来所作的事不会衰败。造《释量论》的有缘者的意愿，是为了避免陷入任何极其深奥之处。据说，因为看到即使是具有特殊智慧的弟子们也无法掌握，所以因为不悦，造了“不是智慧能力小的人们”等等。而且，因为还在为没有找到比自己更优秀的人们解说，所以避免陷入，是显示所说之时的意义，等等，因为那些具有功德的人们没有见到，所以没有不悦，这样是结合了两个否定。为什么呢？因为，通过对这部《释量论》以舍弃一切过失的方式进行解说，以完全明示不错谬的量，我做了使具有良好智慧者能够理解的事情，这是陈述近因。或者，因为显示了自己或者对境存在过失是不可能的支分，所以对于《释量论》及其解释，也依次成为量，等等，以两个偈颂作为使具有清晰理解的人们进入的支分。其中，以“成为量”来说明对境，即《释量论》存在过失是不可能的。所谓恶劣分别念，是指自己。因此，显示了对于它的解释的对境也不可能存在过失，对自己也不存在过失，这就是“大多数”。
English
It is done for the purpose of abandoning faults. Very pure means that because all the obscurations of afflictions and knowledge, together with their predispositions, have been abandoned, therefore the stainless wisdom, the nature of comprehending the non-duality of all-knowing wisdom, is the wisdom of the Tathagata, which accomplishes the nature of the fruit, with the wisdom of the nature of rational thinking. True means that all the faults mentioned earlier have been completely abandoned. It is explained as having the characteristic of being good at distinguishing. Because it is the meaning of having characteristics, it shows that it completely includes all the qualities, but it does not merely accomplish the teachings such as explanations, so that is nothing, meaning that what is done later will not decline. The wish of the fortunate one who composed the Pramāṇavārttika is to avoid falling into any extremely profound place. It is said that because he saw that even the disciples with special wisdom could not grasp it, so because of displeasure, he created "not those who are not small in intellectual ability" and so on. Moreover, because he is still explaining to those who have not found anyone better than himself, so avoiding falling into it is to show the meaning of the time of speaking, etc., because those with qualities have not seen it, so there is no displeasure, so this is a combination of two negations. Why? Because, through explaining this Pramāṇavārttika in a way that abandons all faults, by completely clarifying the non-erroneous valid cognition, I have done what makes those with good wisdom able to understand, this is stating the proximate cause. Or, because it shows that it is impossible for oneself or the object to have faults, so for the Pramāṇavārttika and its explanation, they also become valid cognition in order, etc., with two verses as the branch for those with clear understanding to enter. Among them, by "becoming valid cognition" it is explained that it is impossible for the object, that is, the Pramāṇavārttika, to have faults. The so-called bad discrimination is oneself. Therefore, it shows that it is impossible for the object of its explanation to have faults, and it does not exist in oneself, this is "mostly".