Tibetan
་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་དེ་བཤད་པས་འཕངས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཚུལ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་ཕྱེད་སྔ་མས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱེད་སྔ་མས་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཕྱི་མས་ནི་དམ་བཅས་པའི་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱག་བྱས་པས་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་ཞར་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ནང་དུ་འདུས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ན་ནི་ཐུབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ རོ། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་མཚན་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཡོད་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཡོད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་སྐྱེས་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟག་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉིད་དགག་པ་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་མི་ནུས་པ་ལ་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མི་རིགས་ཏེ། རབ་ཏུ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲེ་བ་ཉིད་ལ་ཚད་མར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་དེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ལན་གྱི་
Chinese
，这是所要表明的。如果认为也应该通过解释论师的论典来证悟薄伽梵，那么那样做来证悟是没有必要的。解释那个论典，除了使之衰退之外，不能如实地证悟正量，这是所要表明的，即“如理”。或者，前半部分是仅仅依赖于薄伽梵本身。后半部分也表明了具有因。因此，因为具有依赖性，正量成立本身将会被成立，而不是论师的论典。前半部分是因，后半部分是立宗的意愿。即使那样，通过敬礼，自己的利益和他人的利益也就顺便成立了。现量等等不是在世间成立了吗？因为包含在其中的薄伽梵也是成立的，所以不是所要考察的。考察的是颠倒的认识。不是因为不能。对它们的考察是互相依赖的。如果由其他的人来考察，那么由他们如何考察呢？如果由比那些人更其他的人来考察，那么将变成无穷无尽。如果说由完全成立的人来考察不成立的人，那么不是的，因为体性相同，所以表明了不能成立那样的事物。那么，如何阐明那个存在，然后说“与存在正确结合的士夫”等等呢？不是完全考察那不颠倒的现量的自性。驳斥的是完全考察本身，而不是像完全考察一样的体性。如果在世间成立，那么说对于不能证悟的人来说是这样的，那么完全考察也是同样不合理的，表明了由完全成立的人来完全考察不成立的人，意思是说，所量证悟依赖于正量，不是依赖于非正量，应该知道对于非正量和体性不混淆本身，就是完全考察正量。由于不确定的缘故，对于没有错乱的近显示的体性陈述的回答是
English
, this is what is to be shown. If it is thought that the Blessed One should also be realized through explaining the treatises of the teachers, then there is no need to realize it in that way. Explaining that treatise, besides causing it to decline, cannot truly realize the valid means of cognition as it is, this is what is to be shown, namely "properly." Or, the first half is merely dependent on the Blessed One himself. The latter half also shows that it has a cause. Therefore, because it has dependence, the establishment of valid cognition itself will be established, not the treatise of the teacher. The first half is the reason, the latter half is the desire of the proposition. Even so, through prostration, one's own benefit and the benefit of others are incidentally accomplished. Are not direct perception and so on established in the world? Because the Blessed One, who is included in them, is also established, it is not to be examined. What is examined is inverted cognition. It is not because it is impossible. The examination of them is mutually dependent. If it is examined by others, then how is it examined by them? If it is examined by others than those, then it will become endless. If it is said that the unestablished is examined by the fully established, then it is not, because the nature is the same, so it shows that such a thing cannot be established. Then, how does it clarify that existence, and then say "the person who correctly combines with existence" and so on? It is not a complete examination of the self-nature of non-inverted direct perception. What is refuted is complete examination itself, not the nature like complete examination. If it is established in the world, then saying that it is like this for those who cannot realize it, then complete examination is also equally unreasonable, showing that the unestablished is completely examined by the fully established, meaning that the object to be measured, realization, depends on valid cognition, not on non-valid cognition, it should be known that for non-valid cognition and the nature not being confused itself, it is the complete examination of valid cognition. Because of the uncertain reason, the answer to the statement of the nature of the near display without confusion is
Tibetan
ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པས་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ནམ། མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ཉིད་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དང་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཀག་པས་ཚད་མ་ཉིད་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ནི་ས་བོན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི། ས་བོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པ་ལས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དང་འབྲེལ་བས་དེ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཉིད་ལས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྲེག་པ་ལ་སོགས་ པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་ཆེད་ཀྱི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །འཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལ་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདིར་འདིའོ་ཞེས་ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་རིག་པ་ཡིན་གྱི་གཅིག་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེའི་འབྲེལ་བ་ཤེས་པ་བར་གྱི་ཤ་ལྟག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཕྲད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཡང་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་དེ་ལས་དེ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིག་རིག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འབྲེལ་པ་རིག་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ཙམ་རིག་པ་ལས་མེ་དང་འབྲེལ་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་གྱི་མེ་མཐོང་ནས་དུ་བ་མ་མཐོང་བ་ན་མཐོང་བའི་སྟོབས་དང་མ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ལས་དེ་ལས་འདིའོ་ཞེས་ངེས་བཞིན་པའི་དུ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་གོམས་པ་ཁོ་ན་ལས་སོ། །འདིར་ཡང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟ་བ་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ནི།
Chinese
难道不是以如理遍计之力量所显示而成为所说之境吗？不是的。因为遍计是为了遣除对法相之陈述本身的颠倒理解，而不是其他的缘故。对于量，依赖于功德和不欺骗之识而进行遍计是不合理的，因为它是没有穷尽的。不是的，因为如果遮止它，将会导致量本身与非量之间没有区分的过失，这将会在后面解释。依赖于量，而不是依赖于识，就像苗芽依赖于种子，而不是依赖于种子的识一样。因此，寻求证悟之境的人们，是从证悟本身出发，而不是从未证悟的量本身出发。仅仅是证悟并不是进入的支分，因为它与梦境等相同。如果说是与所触及之物相关联的缘故，即使是那样，也不是因为从自身而知，而是应该知道是从他者自身而来的。例如，对于烧灼等的认识，也是因为烧灼等成就之方便本身而希望，而不是其自性，因为不是为了人的目的，而且也会导致触及本身无法进入的过失。与所触及之物相关联的识，也是因为对于不识之物，触及是不可能的。在此，认识到“这是这个”是与所触及之物相关联的认识，而不是唯一的认识。这是通过它本身来排除的。如果从所触及之物的识本身出发，寻求其意义者将会进入，那么了解其关联性，中间的肉垫有什么用呢？认识到所触及之物，也是认识到所量之物，而不是仅仅认识到其自性。如果从认识到与所触及之物相关联的自性出发，仅仅认识到它就是认识到关联性，那么从认识到一者出发不是的，而是从认识到关联性出发的。仅仅认识到烟，并不能认识到与火的关联性，而是看到火而没有看到烟时，从看到的力量和没有看到的力量出发，确定“从那而来的是这个”时，烟才被确定为具有关联性，这仅仅是从习惯于看到出发的。在这里，观察所触及之物的人，专注于自己的自性是……
English
Is it not the case that what is expressed is shown by the force of thoroughly examining the manner? It is not. Because thorough examination is for the purpose of dispelling the reversed understanding of the statement of characteristics itself, and not for anything else. It is unreasonable to thoroughly examine valid cognitions by relying on qualities and non-deceptive knowledge, because it is endless. It is not, because if that is prevented, it will lead to the fault of there being no distinction between valid cognition itself and something else, which will be explained later. It depends on valid cognition, but not on knowledge, just as a sprout depends on a seed, but not on the knowledge of the seed. Therefore, those who seek the object of realization proceed from realization itself, not from what is not realized as valid cognition itself. Mere realization is not a limb of entering, because it is similar to dreams and so on. If it is said to be because it is related to what is to be touched, even if that is the case, it is not because it is known from itself, but it should be known that it comes from the self of another. For example, the knowledge of burning and so on is also desired by the means itself for the sake of accomplishing burning and so on, but not its own nature, because it is not for the sake of a person, and also because it would lead to the fault of touching itself not being able to enter. Knowledge related to what is to be touched is also because touching is impossible for what is not known. Here, recognizing "this is this" is knowledge related to what is to be touched, but not the only knowledge. This is eliminated by itself. If the seeker of its meaning enters from the knowledge of what is to be touched itself, then what is the use of the flesh pad in between knowing its connection? Recognizing what is to be touched is also recognizing what is to be measured, but not merely recognizing its own nature. If from recognizing one's own nature related to what is to be touched, merely recognizing that is recognizing the connection, then it is not from recognizing one thing, but from recognizing the connection. Merely recognizing smoke does not recognize the connection with fire, but when fire is seen and smoke is not seen, from the power of seeing and the power of not seeing, when it is determined that "this is from that," then the smoke is determined to be connected, which is only from being accustomed to seeing. Here too, the one who looks at what is to be touched, focusing on his own nature is...