Tibetan
་ནི། མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་ན་རང་གི་འབྲས་བུ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པས་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔ་མ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒོལ་བ་ཡིན་ན། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། སྔོན་པོ་ནི་འབྲས་བུའམ་རྒྱུར་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ན། སེར་པོ་དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བརྩད་བྱར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་གཅིག་ནི་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འགར་ཡང་དགོས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཅི་ཙམ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། གང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ འབྱུང་བ་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་ལའམ་རྒྱུ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ་སྔ་མ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་རྐང་གསུམ་གྱིས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་མཐོང་བ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ངེས་པ་ཅན་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ངེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡང༌། དེ་མཐོང་ཉིད་ན་མཐོང་རྣམས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་དང་དེར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གལ་ཏེ་དོན་སྐྱེད་ཤེས་པ་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི།
Chinese
是。说“也”是为了表示可见。所谓“彼”，是理解为遍及之因本身。因此，一切从自己的因产生时，也从自己的果产生。为了说明依赖于此是因的差别，说“那时不是”，这对于两者都是一样的。所谓“先前”和“后来”不是与因本身和果本身结合，对此，说了“如果是先前”，如果反驳说存在结合的差别，则说这是非常小的。如果蓝色也被视为果或因，那么黄色如何变化？这也将成为争论的对象。或者，从“一个是先前的自性”等开始，到“任何时候都不需要”为止。需要多少？说了“如果缺少什么就不会产生”，意思是说，如果它存在，那么产生就是如果它存在就存在，这也是果本身或因本身的理由。为了说明对于具有差别的因，存在两个理由，因此两者都存在，说了“如果缺少先前的因”，无疑会产生，即必定会产生，作为果的因就是如此。“理由相同故，两者也”，等等，用三个诗句来总结中间部分。为了说明从具有差别的因中认识果本身的必要性，说了“来世”。从见到因来推断果不是正确的，因为会出错。仅仅通过可能性来推断，也不能确定认识到一定的果，因为确定性本身就是推断的含义。为了近似地说明具有差别的因，说了“见到它时，对于所见”，等等，意思是说，在那里和那里都指出了。如果说“如果理解了产生意义的知识”，说了“它存在本身”，为了说明具有如此形态的分别识是名言的表达。
English
It is. 'Also' is said to indicate visibility. 'That' is understood as the very cause of pervasiveness. Therefore, when everything arises from its own cause, it also arises from its own effect. To show that depending on this is a difference of cause, it is said, 'It is not at that time,' which is the same for both. 'Previous' and 'later' are not combined with the cause itself and the effect itself. To this, it is said, 'If it is previous,' if it is argued that there is a difference in combination, then it is said that this is very small. If blue is also seen as an effect or a cause, then how does yellow change? This will also become an object of contention. Or, from 'One is the previous nature,' etc., to 'There is no need at any time.' How much is needed? It is said, 'If something is missing, it will not arise,' meaning that if it exists, then arising is that if it exists, it exists, which is also the reason for the effect itself or the cause itself. To show that for a cause with difference, there are two reasons, so both exist, it is said, 'If the previous cause is missing,' it will undoubtedly arise, that is, it will certainly arise, the cause of which is the effect is the same. 'Because the reasons are the same, both also,' etc., with three verses to summarize the middle part. To show the necessity of realizing the effect itself from a cause with difference, it is said, 'The next world.' Inferring the effect from seeing the cause is not correct, because it is mistaken. Inferring only through possibility cannot determine the realization of a certain effect, because certainty itself is the meaning of inference. To approximately illustrate a cause with difference, it is said, 'When seeing it, for those seen,' etc., meaning that it is pointed out there and there. If it is said, 'If the knowledge that generates meaning is understood,' it is said, 'It exists itself,' to show that the discriminating consciousness with such a form is an expression of nomenclature.
Tibetan
ཁྱབ་པ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་འདི་མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན་ནི་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་ཚད་མ་གཞན་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་ན་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་རྟགས་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ པས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཇི་སྲིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མངོན་སུམ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཅན་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སེམས་པས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་བྱ་བའོ། །དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མའི་ཤེས་པས་ནི་སྔོན་པོར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་དེའི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན། དོན་བྱེད་པ་ལ་ཤེས་པའི་ནུས་པའམ་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དོན་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཚད་མའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ཉིད་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་དེ་ཡང་ལས་ཅི་ཞིག་གི་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཐག་རིང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཉེ་བ་ཡིན་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་བར་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བར་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་མངོན་སུམ་ཡང་རུང་བ་ནི་དེ་
Chinese
周遍的体性等，名为此。分别识 যেহেতু प्रत्यक्ष의 कार्य를 따르기 때문에 직접이 아닌가? 만약 추론이라면 관계 등을 파악해야 할 것이다. 만약 그것이 그것이라면 서로 의지하게 될 것이다. 만약 추론과 다르다면 끝이 없을 것이고 다른 척도는 있을 수 없다. 그러므로 자기 자신으로부터 직접이다. 각각 나타나는 의미를 확정함으로써 대상을 규정하기 때문이다. 만약 추론에 의존한다면 서로 의존하는 것이다. 직접은 추론이 있어야 대상을 규정하기 때문이다. 그러므로 표지와 관계 등을 갖춘 규정이라면 추론이라고 생각하는 사람이 말하는 것은 만약 얼마나인가 하는 것이다. 만약 또한 직접은 푸른색 등의 자기 본성으로 규정하는 것이지, 작용할 수 있는 것과 다른 것으로 하는 것은 아니기 때문에 분별하는 것은 추론에 의존하는 것일 뿐이다. 그러므로 당신의 것도 그것이 서로 의존하는 것이라고 생각하는 사람이 말하는 것은 오히려 추론으로 알아야 한다는 것이다. 작용하는 앎은 만약 직접이라도 이전 것에 의존하는 것이고, 그것도 그것과 다른 것에 있다면 끝이 없는 것이 아닌가? 추론이라도 마찬가지로 서로 의존하기 때문이다. 그것에 작용하는 앎은 ~라고 하는 것이다. 이전 앎은 푸른색으로 규정하는 것이고, 그 정도로 그 일이 끝나는 것이다. 다른 일이 없기 때문이다. 앎의 일은 대상을 규정하는 것 외에 다른 것이 아니다. 앎의 일이 끝나면 작용하는 것에 앎의 능력이거나 다른 것들에 의심을 품기 때문에 의미가 없어도 일어나는 것 자체에 의심을 품는 것은 척도의 일이 아니라 자기 자신에게 성립된 것이다. 그 의심도 무슨 일의 차이를 보는 것에서 물러나는 것이다. 먼 곳에 의심을 품는 것은 가까우면 물러나는 것이다. 작용할 때 경험하지 못하고 의심이 생기는 것은 그것을 경험하는 것에서 비롯된다. 추론이든 직접이든 상관없이 그것은
English
The nature of pervasiveness, etc., is called this. Is the discriminating consciousness not direct because it follows the function of direct perception? If it is inference, then it will depend on grasping relations, etc. If it is that itself, then it will become mutually dependent. If it is other than inference, then it will become endless, and another valid cognition is impossible. Therefore, it is direct from itself, because by ascertaining the meaning that appears separately, it defines the object. If it depends on inference, then it is mutually dependent, because direct perception defines the object if there is inference. Therefore, what someone who thinks that a definition with signs and relations, etc., is inference says is, "If it is how much?" If, again, direct perception defines by its own nature, such as blue, but not by what is capable of acting or by something else, then distinguishing depends on inference alone. Therefore, what someone who thinks that your also is mutually dependent says is, "Rather, it should be known by inference." If the knowing that acts is direct, it depends on the previous one, and if that is on something other than that, is it not endless? Even if it is inference, it is similarly mutually dependent. The knowing that acts is called "..." The previous knowing defines as blue, and that is the end of that function, because there is no other function. The function of knowing is nothing other than defining the object. If the function of knowing is complete, then doubting the ability of knowing to act or other things, doubting the very occurrence even if it is meaningless, is not the function of valid cognition, but is established in itself. That doubt also turns away from seeing the difference of some action. Doubting what is far away turns away if it is near. Doubt arises from not experiencing the action, but from experiencing it. Whether it is inference or direct perception, it is