Tibetan
ཅན་མེད་པ་ལས་འཁྲུལ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་མི་འཛིན་པ་ཁོ་ན་འདིའི་གནོད་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་འདི་ཚད་མར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ།། འོན་ཏེ་འཛིན་པ་ཡིན་ཡང་གནོད་བྱ་ཉིད་དུ་ནི་མི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གནོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ནི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཉིད་ཐོབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་དོན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། འོན་ཏེ་ཐོབ་བྱ་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ངེས་པ་ཡིན་པ་མ་རྟོགས་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དང་ངེས་པ་དག་གི་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ངེས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ངེས་པ་རྟོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡུལ་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱེད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཡང་དོན་ཙམ་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ན་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། རིག་བྱེད་ལས་ཀྱང་མཐོ་རིས་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང༌། མེའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ན་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ལས་སྲིད་པ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རིགས་སུ་འགྱུར་གྱི། རིག་བྱེད་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མཐོང་བའམ། དེའི་རིགས་ཡིན་པའམ། སྲིད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ལ་དེ་སྲིད་པ་ནི་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་ན་རི་བོང་གི་རྭ་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དོན་བྱེད་པའི། །ངེས་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་དེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཤེས་པ་ལ་ནི་གང་ལ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་དེ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དམ། དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དམ། དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གང་ལ་དེའི་ ཚེ་ཁོ་ན་དོན་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གལ་ཏེ་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དང་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ལ་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བར་བསྟན་པ་ནི། མི་སླུ་བ་མེད་པའི་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བས་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ནུས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེའི་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བདེན་པ་དེར་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ནི་མི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཉིད་ལས་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་མིང་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཞེས་བརྗོད་ལ། དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་ནི་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ངེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །སླུ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་བར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་ཡིན་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མི་སླུ་བར་ངེས་པ་ཅན་ཡང་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པར་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ཡང་མི་བདེན་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་གི་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་འབྲེལ་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི
Chinese
因为没有（能成立的）原因，所以从错乱中没有成立。仅仅是不执著于将要产生的对境，难道不是此（量）的损害者吗？对于想要将此显现为量的人来说，也是同样的。 然而，即使是执著，也并非一定是损害者，而（不）是损害者才是真实的。如果那样的话，当获得之物被认知时，为何还要进入（此量）？如果尚未认知获得之物，即使如此，如果尚未认知到是确定的，即使那样，由于是确定的，那么想要和确定之境如何是同一个呢？如果说，对认知的行相进行辨析的确定，是从随念中如此确定的，即使是那样，对于辨析之境的认知行为来说，那（确定）是从没有认知中产生的，确定与认知同时是同一个境并非如此之义。即使不是确定要做，但仅仅是从意义上确定就可以进入，从吠陀中，即使对天界没有确定，但对火的祭祀确定就可以进入，因为没有差别就会进入之义。如果是那样，如同现量一样，从吠陀中产生的也将会成为量。如果是以能起作用的自性，先前被现量所见，那么从见到与此相似的事物中存在，因为那是其自己的自性，所以会成为其同类。对于吠陀来说，并非如此见到，或者属于其同类，或者成为存在，因为没有见到之故。没有此，而存在此，如同须弥山顶上存在兔角一样，因为有怀疑，所以不是量。彼（颂）曰：自己的自性是能起作用的，确定的不是知识之故。如此宣说，对于识来说，要认知到一切都仅仅是与能起作用相关联。此是蓝色，是能起作用的能力的自性，并非仅仅是事物，能力本身也仅仅是关联，那本身就是以如实的方式所知的对境，这也已经在彼处宣说了。对于知识来说，对于获得具有确定性的能起作用者，那么对于彼来说，是彼之果，或者彼之因，或者彼
English
Because there is no (valid) reason, it is not established from delusion. Is not merely not grasping the object that will arise the very thing that harms this (valid cognition)? It is the same for those who want to manifest this as valid cognition. However, even if there is grasping, it is not necessarily the harmer, but (not) being the harmer is the truth. If that is the case, when the object to be obtained is cognized, why enter (this valid cognition)? If the object to be obtained is not cognized, even so, if it is not cognized as being certain, even so, since it is certain, how can the object of desire and certainty be the same? If it is said that the certainty that analyzes the aspect of cognition is certain in that way from recollection, even if that is the case, for the act of cognition of the object of analysis, that (certainty) arises from not cognizing, certainty and cognition being the same object at the same time is not the meaning. Even if it is not certain to do, but merely being certain from the meaning is enough to enter, from the Vedas, even if there is no certainty about the heavenly realm, but there is certainty about the fire sacrifice, because there is no difference, it will enter, meaning. If that is the case, just like direct perception, what arises from the Vedas will also become valid cognition. If it is the nature of being able to function, previously seen by direct perception, then existence arises from seeing something similar to it, because that is its own nature, it will become its kind. For the Vedas, it is not seen in this way, or belongs to its kind, or becomes existence, because it is not seen. Without this, and this exists, just like the rabbit's horn exists on the top of Mount Meru, because there is doubt, it is not valid cognition. That (verse) says: One's own nature is able to function, certainty is not knowledge. Thus it is said, for consciousness, it is to be cognized that everything is only related to being able to function. This is blue, is the nature of the ability to function, not just the object, the ability itself is only a relation, that itself is the object known in the way it is, this has also been said there. For knowledge, for what obtains the ability to function with certainty, then for that, is it its result, or its cause, or its
Chinese
从其自性来说，就是量。如果是这样，那么对于任何时候都没有作用的知识，怎么会是量呢？无论如何也不是，因为如果事物的作用不是使事物清晰，那么它和视力模糊的人看到的毛发等无意义之物有什么区别呢？等等这样说了。因此，对于知识来说，作用本身没有欺骗性。对于现量等来说，作用没有欺骗性。这样显示的是，从没有欺骗性的知识等中，区分出比量等的差别，并且也显示了消除对一切量的诽谤。如果说事物是燃烧等的作用者，是作用者本身，那么就没有显示出差别。用“完全确定事物”来说明是为了理解事物。用“事物”这个词也显示了能力的自性，即：凡是具有作用能力的事物，在这里就是胜义谛。用这句话来说明。因此，作用的不欺骗性完全是通过理解来确立的。也就是说，在某些情况下，它是真实的，在那里就是量，而在其他情况下，它是不真实的，因此不是量。也就是说，从其他事物本身来说，它是从名言的名称中产生的，因此说是从其他事物产生。在理解事物本身时，确定为自证的自性仅仅是知识。因此，就像知识一样，作用不是量，显示了它是争论的基础。说“不是欺骗”是指认为仅仅是现在所显示的。即使是确定为不欺骗的、经常出现的知识，由于某些原因也不是量，更不用说不是不欺骗了，就是这个意思。说“完全确定事物”是指显示了理解与作用的关系。说“作用没有欺骗性”是指显示了与此相关的真实性就是量。其他人所说的难道不会变成不真实吗？如果是这样，那么具有关联的两者也存在，因此显示了关联的真实性。
English
From its very nature, it is a valid means of cognition. If that is the case, then how can knowledge that has no function at any time be a valid means of cognition? It is not in any way, because if the function of a thing is not to make the thing clear, then what is the difference between it and meaningless things such as hair seen by a person with blurred vision? And so on. Therefore, for knowledge, the function itself is without deception. For direct perception and so on, there is no deception in the function. What is shown in this way is that from knowledge and so on that is without deception, the difference between inference and so on is distinguished, and it also shows the elimination of slander against all valid means of cognition. If it is said that the thing is the agent of burning and so on, is the agent itself, then the difference is not shown. Saying "completely determine the thing" is to understand the thing. The word "thing" also shows the nature of ability, that is: whatever thing has the ability to function, here it is the ultimate truth. This is explained by this sentence. Therefore, the non-deception of function is completely established through understanding. That is to say, in some cases it is true, there it is a valid means of cognition, and in other cases it is not true, therefore it is not a valid means of cognition. That is to say, from other things themselves, it is produced from the name of convention, therefore it is said to be produced from other things. When understanding the thing itself, it is determined that the nature of self-awareness is only knowledge. Therefore, just like knowledge, function is not a valid means of cognition, it shows that it is the basis of argument. Saying "not deceiving" means that it is considered to be only what is shown now. Even knowledge that is determined to be non-deceptive and that occurs frequently is not a valid means of cognition for some reason, let alone not being non-deceptive, that is the meaning. Saying "completely determine the thing" means that it shows the understanding of the relationship with the function. Saying "function has no deception" means that it shows that the truth related to it is a valid means of cognition. Wouldn't what others say become untrue? If so, then both of the related things also exist, therefore it shows the truth of the relationship.