Tibetan
། རབ་རིབ་ཅན་ལས་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་བྱེད་ཀྱིས་རིགས་པ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་ངེས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ནི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར་མི་འདོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། དེས་ན་དེའི་ངེས་པ་ཉིད་ནི་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཐབས་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐབས་དེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པ་གཞན་དག་ཡོད་ཀྱང་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་རེས་འགའ་ཡིན་གྱི། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པས་དོན་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ངེས་ལ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པ་དག་གི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་འདི་ནི་སྲོག་དང་བཅས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་པའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་དྲན་ནོ། །དེ་ལས་འདོད་པ་དང་འཇུག་པ་དང་ཕྲད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་ཚད་མས་ནི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ལན་དུ། གང་གི་དོན་དུ་འདི་རྩོམ་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དྲན་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འདོད་པའམ་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཡིན་ན། དེའི་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་དྲན་པའམ་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་ཡིན་པ་བསམ་དགོས་སོ། །མ་གྲུབ་པ་དེ་མ་ངེས་པས། །བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དང་འབྲེལ་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་ནི་འཇུག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་བྱ་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་
Chinese
從模糊不清的事物中產生知識是不可能的，因為吠陀的推理也會變成模糊不清。如果僅憑方法本身的確定性並非進入的條件，那麼僅憑理解的特徵也無法確定地進入，因為那樣會導致沒有不希望進入的情況。如果說因為不理解事物的作用本質，所以才為了那個目的而進入，那麼，如何理解為其他事物而進入其他事物呢？因此，對它的確定性本身就是進入的動機，而不是對方法的理解。這不是存在的事物，因此不是進入的動機。即使存在其他並非動機的方法，也沒有任何必要，這就是它的含義。從實現事物作用的知識中，後來產生的依賴於其他集合的知識有時是可能的。難道實現事物的知識不能確定嗎？如果能確定，那麼實現事物的確定性就是進入事物作用的原因。否則，確定了一個事物又如何進入另一個事物呢？這不是一個可以討論的問題，因為如果是記憶和明顯慾望的產生者，那麼它本身就是進入的原因。這也僅僅是一個有生命的術語，這就是所說的。如果實現事物是目標，那麼就會從中產生記憶。如果認為從中也會產生慾望、進入和相遇，那麼對此的回應是：衡量標準應該是理解事物，這是為了什麼目的而寫的呢？如果經驗是記憶，那麼如何對它產生慾望或進入呢？如果說希望實現它，那麼這也是無法獲得的。如果說它所要實現的是事物的作用，如果沒有對它的確定性，那麼應該思考如何對它產生記憶或慾望。因為未成立的事物是不確定的。所要實現的事物，即與事物作用本質相關的事物，就是這樣。即使實現事物是確定的，但如果對事物的作用產生懷疑，那麼就不會進入，因為所要獲得的事物的作用並不能確定就是實現事物本身。而且，從吠陀的知識來看，火的祭祀本身就是實現者。
English
It is not possible to have knowledge from something that is unclear, because Vedic reasoning would also become unclear. If the certainty of the method itself is not a condition for entering, then merely by the characteristic of understanding, one cannot definitively enter, because that would lead to a situation where there is no unwillingness to enter. If it is said that one enters for that purpose because one does not understand the nature of the thing's function, then how does one enter another thing by understanding it as something else? Therefore, the certainty of it itself is what motivates entry, not the understanding of the method. This is not something that exists, therefore it is not a motivator for entry. Even if there are other certainties that are not motivators, there is no need for them, that is the meaning. From the knowledge that accomplishes the function of a thing, the later arising knowledge that depends on other collections is sometimes possible. Is it not that the knowledge that accomplishes the thing cannot determine? If it can determine, then the certainty of accomplishing the thing is what causes entry into the function of the thing. Otherwise, how does one enter another thing when one is certain of one thing? This is not a question to be discussed, because if it is the generator of memory and manifest desire, then it itself is the cause of entry. This is also merely a term with life, that is what is said. If accomplishing the thing is the object, then memory arises from it. If one thinks that desire, entry, and encounter also arise from it, then the response to this is: the standard of measurement should be understanding the thing, for what purpose is this written? If experience is memory, then how can there be desire or entry for it? If it is said that one wishes to accomplish it, then this is also unattainable. If what is to be accomplished is the function of the thing, if there is no certainty about it, then one should consider how memory or desire arises for it. Because the unestablished thing is uncertain. The thing to be accomplished, that is, the thing related to the nature of the function of the thing, is like that. Even if accomplishing the thing is certain, but if there is doubt about the function of the thing, then there will be no entry, because it cannot be determined that the function of the thing to be obtained is the accomplishment of the thing itself. Moreover, from the knowledge of the Vedas, the fire sacrifice itself is the accomplisher.
Tibetan
དུ་ངེས་པ་ཡིན་ན། འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱིས་ངེས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་ སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས། གལ་ཏེ་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་བྱེད་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་གཞན་ཡིན་ནམ། མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ལ། ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་བཏུང་བ་དང༌། ཀུན་དུ་རེག་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་ལ། མ་ངེས་པ་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་ཡང་འདི་ནི་སྔོན་པོའི་ཞེས་སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱུན་ཡུལ་ཡིན་པའམ། དེ་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་བསྐྱེད་བྱའི་རྒྱུན་ཡུལ་ཡིན་པའོ། །མཐོང་བ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ནི་བདག་ཉིད་དམ་ཡུལ་ཡང་རུང་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་ཐོབ་བྱའི་དེ་མ་ཐག་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སོ་སོར་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་སུམ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གང་གིས་འཇལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདེན་ཏེ། འདི་ནི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་མ་ཡིན་ཡང་སྔོན་པོ་ནི་སྔོན་པོ་གཞན་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དུང་ལ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་གནོད་བྱ་ཡིན་ལ། གནོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་
Chinese
如果确定是这样，那么就会陷入对未来天界利益产生怀疑而进入的状态。如果说是因为与此相似的推论而进入，那是不对的，因为证明过去利益的行为本身就是现量。因为对于所进入的事物来说，它不是量，所以通过方便确定不是将进入与 之结合，这是他的意图。因此，说了“如果已经阐明”。然而，如果认为仅仅是跟随已经发生的，证明未来利益的行为本身，是由能立的知识所决定的，那么就说了“如果做利益之事”。利益的能立事物是证明未来利益的行为。利益是指从看到蓝色等自性而产生的其他事物吗？对于火等是触摸，对于水等是饮用和普遍触摸。所有这些都是由能立的知识所显示的。虽然如此，但它仅仅是通过确定显现的意义才是量，对于不确定的，就像刹那一样，因为它不是进入，所以是量。这个确定也是，这个蓝色，是指见到它的刹那的相续境，或者是与它具有相同集合的所生之相续境。见到是从产生它的事物中，对于与其相似的境才是量，它无论是自性还是境，都不能像推论一样，从立即获得它的确定中成为量。那么是什么呢？仅仅是对各自显现的意义进行确定。因此，现量与推论是不同的，想到这里，就说了“用什么来衡量”，这是真实的。说“这是蓝色”虽然不是从非蓝色中返回，但蓝色也确定是从其他蓝色中返回。这对于贝壳上的黄色等知识也是一样的。然而，那是所害，非所害是量，损害
English
If it is certain, then it would be absurd to enter while doubting the future benefit of the heavenly realm. If it is said that it is entered through inference similar to this, that is not correct, because the very act of proving past benefits is direct perception. Because for the thing that is entered, it is not a valid cognition, so determining through means is not what combines entering with it, this is his intention. Therefore, it is said, "If it has been clarified." However, if it is thought that merely following what has happened, the very act of proving future benefits, is determined by the knowledge of the prover, then it is said, "If it does the work of benefit." The proving entity of benefit is the act of proving future benefits. Is benefit something else that arises from seeing the nature of blue, etc.? For fire, etc., it is touch, and for water, etc., it is drinking and universal touch. All such things are shown by the very knowledge of the prover. Although that is so, it is a valid cognition precisely because it determines the meaning of what appears, and for what is uncertain, like a moment, it is not entering, so it is a valid cognition. This determination is also, this blue, refers to the continuum object of the moment in which it is seen, or the continuum object of what is produced that has the same collection as it. Seeing becomes a valid cognition for an object similar to it from what produces it, but it is not a valid cognition from immediately obtaining its determination, whether it is the self or the object, just like inference. What is it then? It is precisely the determination of the meaning of what appears separately. Therefore, direct perception is different from inference, thinking this, it is said, "With what does it measure," this is true. Saying "This is blue" although it is not turning back from non-blue, blue is also determined to turn back from other blue. This is the same for the knowledge of yellow, etc., on a conch shell. However, that is what is harmed, and what is not harmed is a valid cognition, harm