Tibetan
་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་དུ་ཡང་མི་སླུ་བ་དང༌། སླུ་བ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱེ་བྲག་དེ་སྔར་ཤིན་ཏུ་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནི་ཅི་ཞིག་བཟུང་བ་ཡིན། སྤྱི་ཡིན་ནོ། །ཅི་ད་ལྟར་གྱི་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནམ། བདེན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཁྱད་པར་དུ་བའི་ཐུན་མོང་བའི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། ཐག་རིང་པོར་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང༌། རྟགས་ནི་སྤྱི་ཡི་ཡུལ་ཅན་དུ། །སྔར་བསྟན་ཐ་དད་མིན་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པའོ། །གང་དུ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ལ། ཐོག་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་ས་བོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་ཡུལ་མཐོང་ནས་ཡུལ་ཅན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་ན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། གཞན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། ཡུལ་རིག་པར་བྱེད་པ་ལ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རང་དབང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་འདིའི་དོན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། གཅིག་སྟེ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ། རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ སོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། གཞན་ཏེ། ངོ་བོ་གཞན་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་གཞན་བཙལ་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སུ་ཞིག་ཚད་མ་གཞན་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། མི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཏེ། མེ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རི་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལས་སམ། ཐག་རིང་བར་ཤིང་དྷ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བའི་ཤིང་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་སམ། ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པ་དང་བྲལ་བའི་སྔ་མ་མཐོང་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པས་མི་གནོད
Chinese
是因为依赖于他者的缘故。上面也说了，不欺骗和欺骗等所缘是受他者支配的，这表明了对那一点也有过失，是这个意思。如果是这样，那么这个差别之前就完全没有把握住。那么把握住的是什么呢？是共相。是现在的承诺吗？是的，那正是了知之各自分别显现的特殊共同之共相，比如在远处显现为具有树枝等。也就是， “相是共相之境中， 先前已说非异处，故。” 以及，也说了“从见到形相相似之处”。在哪里认识到不是依赖于他者呢？仅仅是刹那的意识等等。对于那一点来说，现量本身就是量，追随无始等时期的无明种子之后，施设名称者见到境而进入有境，就像进入到说为生起者本身一样，因此不是成立先前没有的。对于此，在《量决定论》中也说了“从其他所经历的境”，意思是说，从那些认识境而不依赖于他者的事物中。境也是自己的自性。那也就是，“义的自性唯一”等等，也应知此义不是自在的，意思是说，这里是这个意思，即唯一，不依赖于他者的义的自性，即属于自己的自性范畴的是现量，如果认识到极明亮的自性是刹那等，那么，他者，即没有不认识其他自性的理由，是因为需要寻找其他能知之相。如果是这样，那么谁会寻找其他的量呢？从反面显示说，如果不这样做，那么就是错乱的理由，比如从见到没有火等的山等，或者在远处见到没有树དྷ་བ་等的差别的仅仅是树，或者见到没有与后者关联的前者也可以，除此之外不会损害。
English
It is because of relying on others. Above, it was also said that the object of non-deception and deception, etc., is controlled by others, which shows that there is also a fault in that point, which is the meaning. If so, then this difference was not fully grasped before. What was grasped then? It is the universal. Is it the current commitment? Yes, that is the common universal that distinguishes the appearance of each individual knowledge, such as appearing to have branches, etc. in the distance. That is, "The sign is in the realm of the universal, Previously said not to be in a different place, therefore." And it is also said, "From seeing similar forms." Where is it recognized that it is not dependent on others? Only in the moment of consciousness, etc. For that point, the direct perception itself is the valid cognition, following the seed of ignorance of beginningless times, etc., the namer sees the object and enters the object-possessor, just like entering into what is said to be the producer itself, therefore it is not establishing what was not there before. For this, in the Pramāṇaviniścaya, it is also said "From other experienced objects", meaning that from those things that recognize objects without relying on others. The object is also its own nature. That is, "The nature of the object is one," etc., and it should be known that this meaning is not independent, meaning that this is the meaning here, that is, the unique, the nature of the object that does not depend on others, that is, what belongs to the category of one's own nature is direct perception, if the extremely clear nature is recognized as momentary, etc., then, the other, that is, there is no reason for not recognizing other natures, because it is necessary to look for other characteristics that can be known. If so, then who would look for other valid cognitions? Showing from the opposite side, if this is not done, then it is the reason for confusion, such as from seeing mountains, etc. without fire, etc., or seeing only trees in the distance without the difference of tree dhava, etc., or seeing the former without association with the latter, other than that it will not harm.
Tibetan
་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་བསྒྲུབ་བའི་དོན་དུ་ཚད་མ་གཞན་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དུ་ཡང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེར་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་པར་འདོད་པས་བསླུས་པ་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱེད་པ་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཡིས། །ཡོན་ཏན་ཐ་དད་མཐོང་བ་ཉིད། །འཁྲུལ་པས་ངེས་པར་མི་བྱེད་པས། །བསྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་སྔ་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་ལས་ནི་མི་རིགས་པས་རིག་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྨྲས་པ་ལ། ལན་དུ། ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གྲུབ་པ་ནི་ཚད་མས་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གཞག་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དམ། ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཨུ་ལེ་ཁ་ཏི་སྲེ་བར་བྱེད་བའམ། འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། བག་ཆགས་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་པར་ཅི་ལས་ཡིན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ལས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པ། །དེ་རྣམས་རྟོགས་པས་འདྲེས་པར་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིའམ། དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཚད་མས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་རིགས་པ་གང་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྗོད་པ
Chinese
如果以颠倒的方式进行虚构，那么为了实现所期望的特殊性，就会寻求其他的量。这是它的意思。无论在哪里，如果不依赖于其他，那么也是因为被无始以来的颠倒习气所产生的显现欲望所欺骗，所以不区分差别，而是进入世俗名言。对此的阐述是：因此，通过看到事物，才能看到不同的功德。由于迷惑而无法确定，所以会极力投入于论证。这是所说的。因此，与后者相关的，就不是前者的自性，并且由于与自身不相符，所以需要依赖于认知。然而，由于它并不存在，所以会想，那么如何才能区分量和非量呢？对此回答说：从名言来说，就是量。这是所说的。世俗名言就像轮回一样存在。由于量和非量的区分也存在，所以说它是从那之中成就的。现量等等不是名言的基础，因为由它所成就的不是量所认知的，所以习气本身才是基础。这也已经阐明，它是通过分别念的习气而安立的。即使是从习气中产生的，体验本身是前者呢？还是后者将乌列卡提混合或分离呢？无论是哪种情况，都是因为与习气和体验相关。与体验相关的原因已经阐述过了。从与体验相关的习气中产生，是如何执持体验的呢？不是从分别念的习气中产生，而是从执持虚假的能力中产生。自性不混合，它们通过认识而混合。这是所阐述的。像那样，无论是与后者相关的前者，还是与它分离的，都是通过名言的分别念而成就的，而不是通过量。这是它的意思。自性是指知识，而不是量本身。从哪个道理可以知道呢？那时，量本身的自性被陈述
English
If one fabricates in a reversed manner, then in order to accomplish the desired distinction, one seeks other valid cognitions. This is its meaning. Wherever one does not rely on others, it is also because one is deceived by the manifest desire arising from beginningless reversed habitual tendencies, so one does not differentiate differences, but rather engages in conventional terms. The explanation of this is: Therefore, by seeing objects, one sees different qualities. Because of delusion, one cannot ascertain, so one engages greatly in argumentation. This is what is said. Therefore, that which is related to the latter is not the self-nature of the former, and because it is not in accordance with itself, it depends on being cognized. However, since it does not exist, one might think, how then can one distinguish between valid cognition and non-valid cognition? In response to this, it is said: From conventional terms comes valid cognition. This is what is said. Worldly conventional terms exist like samsara. Since the distinction between valid cognition and non-valid cognition also exists, it is said that it is accomplished from that. Direct perception and so on are not the basis of conventional terms, because what is accomplished by them is not cognized by valid cognition, so habitual tendencies themselves are the basis. This has already been explained, that it is established by the habitual tendencies of conceptual thought. Even though it arises from habitual tendencies, is the experience itself the former? Or does the latter mix or separate Ulekhati? In either case, it is because it is related to habitual tendencies and experience. The reason for being related to experience has already been explained. How does that which arises from habitual tendencies related to experience grasp experience? It does not arise from the habitual tendencies of conceptual thought, but from the power of grasping falsehood. Self-nature does not mix, they mix through cognition. This is what is explained. Like that, whether it is the former related to the latter, or separated from it, it is accomplished through the conceptual thought of conventional terms, but not through valid cognition. This is its meaning. Self-nature refers to knowledge, but not to valid cognition itself. From what reasoning is it known? At that time, the self-nature of valid cognition itself is stated.