Tibetan
་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་གཞན་དུ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཐར་པའི་དོན་དུ་ཚད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཅིའི་དོན་དུ་འབད་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལས་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་ཡང་གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ནི། ཚད་མ་མི་སླུ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། མི་སླུ་བ་ཅན་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གི་ཤེས་པ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་དེ་དག་གིས་སམ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོའི་ཞེས་བྱ་བར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ནང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་སྔོན་པོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་བྱ་བ་ལས་སྔ་མ་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་བར་དུ་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ང་རྒྱལ་མེད་ན། དེ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་འདི་ལ་གཉིས་དག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་སྔོན་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིའི་ཡུལ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ཞེས་འདིར་འདི། །འཛིན་བྱེད་ ཆ་ལས་ཕྱེ་བ་ཡིན། །རིག་བྱ་སྔོན་པོ་སེར་པོ་སོགས། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ལ། དེ་འཛིན་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་བྱར་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རིགས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་རིག་པ་ནི་འཛིན་པ་པོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་དེའི་རིག་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་བདག་གོ་ཞེས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོར་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་པོའི་ཉམ
Chinese
是，并且将其他事物安立为其他事物。在那里也已经说过了，这是它的意思。如果为了解脱的缘故，为什么要努力舍弃量等种种差别呢？因此，说了进入和返回。此外，无害本身不是量，因为不是世间人。不欺骗者本身是名言，因为是变化的。量是不欺骗者，这已经说明了。这不是理智的，不欺骗者本身不是对于外境而言的，因为是怀疑，所以没有安立。对于唯识宗来说也不是，因为前后诸识的联系，他们自己或者其他人也无法知晓。无害本身的知识是从自己本身确定的，但不是为了成立其他。因为执着于名为“蓝色”的自性而进入内部，所以不是安住于其他，而是了知蓝色。从根识的作用来说，先前与后来产生的物体，体性不是不相符吗？因此，中间产生的、未被隐藏的自性，就说“这是”。确实如此。如果那也没有与此相似的慢心，那么仅凭此慢心，就不能说这是二者。因为那是与共同境相关联，先前现量所缘的，并且依赖于执持外境。因此，这里说“外境”。 执持之分中分离出， 所知蓝色黄色等， 现量等中已显示。 外境本身是依赖于执持者，如果没有执持者，如何成为所取境？外境本身是吗？这不是理智的。对外境本身的认识是依赖于执持者的体验，而那体验也是从那认识产生的。不是这样的，像蓝色一样，执持“我”本身就是证悟，因为“我知蓝色”是体验者的体验。
English
Yes, and it is that other things are established as other things. It has already been said there, that is its meaning. If for the sake of liberation, why strive to abandon the various distinctions such as valid cognition? Therefore, it is said to enter and return from that. Furthermore, harmlessness itself is not valid cognition, because it is not worldly. The non-deceptive itself is nominal, because it is changeable. That valid cognition is non-deceptive has already been shown by this. That is not reasonable, the non-deceptive itself is not in relation to external objects, because it is doubt, therefore there is no establishment. It is also not for those who speak of mere consciousness, because the connection of the previous and subsequent consciousnesses, neither they themselves nor others can know. The knowledge of harmlessness itself is certain only from itself, but it is not to establish others. Because it enters internally into the nature that holds to what is called "blue," it does not abide in others, but understands blue. From the function of the sense faculty, is not the nature of the earlier different from the later arising object? Therefore, the nature that arises in between and is not hidden is said to be "this." That is true. If there is no pride similar to that, then with just that pride, it is not said to be two in this. Because that is related to the common object, previously perceived directly, and depends on holding the external object. Therefore, here it says "external object." Separated from the part of holding, The knowable blue, yellow, etc., Are shown in direct perception, etc. External objects themselves depend on the holder, and if there is no holder, how can they become objects to be grasped? Is it the external object itself? That is not reasonable. The knowledge of the external object itself depends on the experience of the holder, and that experience also comes from that knowledge. It is not like that, like blue, holding "I" itself is realization, because "I know blue" is the experience of the experiencer.
Tibetan
ས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལས་ཤེས་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་གཉི་ག་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཡང་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དུ་བ་ནི་མེའི་བྱ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་གོམས་པ་ཡིན་ན་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྙོན་པས་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཕྱིར་རོལ་བཞིན་དུ་འཇོག་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མངའ་སྐྱེལ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཡང༌། བག་ཆགས་མེད་ན་མ་རིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པའི་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་དེས་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ཞེས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་དག་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཐོང་བ་ནི་དངུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་དངུལ་དུ་ཤེས་པ་ལའོ། །དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བདེན་པའི་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་འདིའི་ཡང་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཉིད་ཉེ་བ་དང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོས་འཐོབ་མིན་པར་བདག་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་དོན་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར། བདེན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉེ་བོ་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པའི་རྒྱུ་དམིགས་པ་ནི་མི་བདེན་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་དེ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་ལས་སྔ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལས་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་དུས་ཙམ་ན་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་ནི་རེས་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དབང་པོ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ཀྱང་རེས་འགའ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུལ་གཞན་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་གཞན་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་དང༌། བག་ཆགས་དང་མཚན་ཉིད་
Chinese
存在于经验之外的仅仅是它本身。从何得知呢？暂时来说，两者都是能认知的。原因也是通过它的力量来认识的。同样，体验蓝色的特征，就像烟是火的作用一样，如果习惯了，就只能通过看见来确定，这是不容否认的。这个体验的自性仅仅是因为无明的力量而像外境一样存在，这也要通过权威来证明，因为两者都是经验。即使没有经验，如果没有习气，无明也不会产生。由不同的那种习气所产生的难道不是分别念吗？那也是由它所产生的，这样就成了相互的原因，就像种子和幼芽一样。因此，看见就是把不是银的东西当作银来认识。银的形象对于它来说是没有意义的，并且因为没有两者都不是的情况，所以由于有认识的习气，说“像外境一样”是不合理的。就像真实的银的形象一样，这个也是从认识中认识到外境，因此，区分真实和不真实的形象，就是通过近和不近来显示的。我主张不是通过感官获得的。这是说，不近是怎么认知的呢？如果事物是不近的，那么为什么会回到我们的立场呢？ 对于真实的认识来说，需要各自显现的接近，而不是以自己的体性接近。真实的因所缘，对于想要显现为不真实的人来说，因为那个没有消失，所以习气的力量不是认识。这样的话，从早于认识的事物存在，就没有量，因为在认识的时候产生的，就变得像认识一样。不是的，因为蓝色的事物有时会被认识，但那不是仅仅从感官产生的，因为即使它存在，有时也不存在。因此，也不是仅仅从其他境产生的。因此，同样，感官和，其他境特征不一致和，习气和特征
English
It exists only as something other than what is to be experienced. How is it known? For the time being, both are knowable. The cause is also understood through its power. Similarly, the characteristic of experiencing blue, like smoke is the action of fire, if one is accustomed to it, it is certain only through seeing, and it is not appropriate to deny it. This nature of experience itself, due to the power of ignorance, is said to be placed as if it were external, and this is also to be proved by authority, because both are experienced. Even if there is no experience, if there is no habit, ignorance will not arise. Is not the object to be produced by such a different habit discrimination? That is also the object to be produced by it, so they are mutually causal, like seeds and sprouts. Thus, seeing is knowing something that is not silver as silver. The appearance of silver is meaningless to it, and because there is no case where both are not, it is unreasonable to say "like an external object" because of the habit of knowing. Just like the appearance of real silver, this also recognizes the external from knowledge, therefore, the distinction between real and unreal appearances is shown by what is near and not near. I assert that it is not obtained by the senses. This is to say, how is what is not near perceived? If the object is not near, then why would it revert to our position? For true knowledge, there must be a close appearance of each, but not a close nature of its own. The object of true cause, even for those who want to appear as untrue, because that has not disappeared, the power of habit is not knowledge. In that case, there is no valid cognition from the existence of things prior to knowledge, because what arises at the time of knowledge becomes like knowledge itself. It is not so, because the blue object is sometimes cognized, but it does not arise merely from the senses, because even if it exists, it sometimes does not exist. Therefore, it does not arise merely from other objects either. Therefore, similarly, the senses and, other objects with dissimilar characteristics and, habits and characteristics