Tibetan
མིན་ལྷན་ཅིག་འགྱུར་གང་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་སོ། །ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་རེ་ཞིག་འདི་དག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་དུ་ཡང་ འཁྲུལ་པར་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པར་མ་མཐོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་མཐོང་བ་མང་པོ་ལས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདི་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན། དོན་གྱིས་གོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མངོན་སུམ་ལ་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཡུལ་སོགས་བཟུང་བ་མེད་པར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་གལ་ཏེ་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ན་དེའི་མེད་པ་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ཀྱང་རིག་བྱ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གནོད་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ན། སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་མཚུངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གནོད་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཇུག་པའི་དུས་ཕྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་སྔར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཐོབ་པའི་དུས་སུ་འང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་ལ། འཇུག་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ངེས་པ་མེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རང་དངོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རིགས་པ་ཅིར་ཡང་མེད་ལ། རིགས་པས་བརྟགས་པ་ན་རང་ལས་སམ་གཞན་ལས་ཀྱང་རུང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་ལ། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པས་ངེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ལས་ ཏེ་དོན་དམ་པ་པའི་ཆད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་ནི་ཐོབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་
Chinese
不是同时产生的又是什么呢？如是说。暂时这些不是同时产生的所见吗？无论在哪里也没有见到错乱。如果说是会见到，那是不一定的。正因为如此，如果说是怀疑，从没有见到错乱的特殊和没有见到同时产生的大部分来说，不是那样变化的。如果确定这是对此的确定，因为是确定的缘故，心想与意义一起的现量必定会周遍，说了“没有执著境等”的缘故。错乱如果即使是没有执著，如果没有执著境，那么就不是认识到它的不存在。即使存在也不是所认识的。正因为如此，是怀疑。是这个意思。它的作用是境等。即使是那样，因为名言者们不是要超越的缘故，认识到本身，以及从那相反的非量本身没有见到其他的缘故，用两个偈颂按顺序显示了应该是承诺的，因此“因此从自性是量”。对此，如果暂时没有损害的认识本身是量，显示了出生的时候量和另外的是相同的。“仅仅没有损害”的意思是，进入的时候后来没有损害本身，如果以前是不确定的，怎么会变成进入的原因呢？显示了“获得的时候也”。对于成办义事不欺骗本身也是量，如果进入之前是不确定的，如果仅仅不是进入的支分，也说了“那是自性真实”。对于名言者们不是要超越本身，无论什么道理也没有，用道理观察的时候，无论是从自性还是从其他，不是以量本身而安住，这是前派。成立的宗派是，对于知道的自性刹那本身仅仅是知道等等，想要解脱者们所衡量，因为不观待其他的缘故，用自证而确定是从自己本身，是胜义谛的量本身。对于外境，因为观待所获得和关联等等其他的缘故，不是自证。
English
What else could it be if it's not produced simultaneously? So it is said. Isn't it seen by these that they are produced simultaneously for a while? Nowhere is confusion seen. If it is said that it will be seen, it is uncertain. Because of that, if it is said to be doubt, it is not that it changes from the special that has not seen confusion and the majority that has not seen simultaneous production. If it is certain that this is certain for this, because it is certain, the mind thinks that the manifest that is together with the meaning will definitely pervade, and it is said that "there is no grasping of objects, etc." Confusion, even if it is not grasped, if there is no grasping of objects, then it is not to recognize its non-existence. Even if it exists, it is not to be recognized. Because of that, it is doubt. That is the meaning. Its function is objects, etc. Even so, because those who use terms are not to be transcended, the realization itself, and because nothing else is seen from the non-valid itself that is the opposite of that, it is shown in order by two verses that should be promised, therefore "therefore from its own nature it is measure." To this, if temporarily the realization itself without harm is measure, it is shown that the measure and the other are the same at the time of birth. The meaning of "only without harm" is that when entering, the absence of harm itself later, if it was uncertain before, how could it become the cause of entering? It is shown that "also at the time of obtaining." Not deceiving in accomplishing the meaning is also measure, and if it is uncertain before entering, if it is only not a part of entering, it is also said that "that is its own reality." For those who use terms, it is not to be transcended itself, there is no reason whatsoever, and when observing with reason, whether from its own nature or from others, it does not abide as measure itself, this is the former school. The established tenet is that, for the self-nature of knowing, the moment itself is only knowing, etc., those who desire liberation measure, because it does not depend on others, determining with self-awareness is from itself, it is the measure itself of the ultimate truth. For external objects, because it depends on others such as what is to be obtained and related, it is not self-awareness.