Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་དུ་འགྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོན་ཏན་མེད་ཕྱིར་ཚད་མིན་པར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཡིན་ན་རྟག་པའི་ཕྱིར་གཉིད་ལོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་རྟོགས་བ་དག་འདོན་ན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རང་ལ་མི་བསླུ་བ་ ཅན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་གཞན་ལས་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་འོག་གི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ངེས་པའི་དོན་འཛིན་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ། །འབའ་ཞིག་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིའི་ཡུལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ན། ངེས་པར་མི་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ལ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཉེ་བར་དགོད་པ་ནི། བཙུན་པའི་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པ་རིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མཐོ་ཉིད་བཞིན་དུ་མི་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ངེས་པ་མ་བཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མ་སྔར་གྲུབ་མེད་པ་གང༌། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རམ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མའི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱིའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་སྔར་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་དུ་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱང་ངོ༌། །དེས་ན་རང་དབང་དུ་ཚད་མར་
Chinese
那些（观察者）的行为没有优点，并且在其他方面实现的是随行和返回，对此的阐述是：因为没有优点所以不是量。（此句）如是说。如果认识的自性本身就是对境，那么因为是常恒的缘故，睡眠等也不会返回，因此会变成有知觉，对此的阐述是：如果那些认识去除。（此句）如是说。如果不是知晓对自己是不欺骗的。 从其他的知晓那里就是知晓，对此的阐述是：如果那个不欺骗的知晓。（此句）如是说。成立的知晓仅仅是从自身就是量，不是因为认识的行为圆满吗？其后的怀疑不是与之相违背的吗？因为次第执持决定的意义就是怀疑。认为仅仅是从作用的知晓中返回，因此说了成立的知晓的“也”字，此处的对境是怀疑，并且是它的自性，因此是怀疑的所作，所以是怀疑，如果对于意义确定地执持为作用，那么不确定的自性就是怀疑，并且不是稍微地进行安立，这是所要表达的意义。对于“无害的意义”也进行安立，这是由于论师的意愿所致。如同其他的成立的理路一样，作用的知识也是，因为存在和不存在相同，如同高和低一样，对于是人进行怀疑，阐述了仅仅是不执持决定的自性。量之前没有成立的是什么？（此句）如是说。如同认识的自性，成立的知晓，因为存在和不存在没有差别，所以不是对境进行安立，同样，作用的知晓也是，因为作用和另一者是共同的，这是所要表达的意义。那个“是”字，因为是量的共同性，所以是怀疑的对境。“从那”是说，因为是共同性，所以是从怀疑的对境作用的知晓那里。“如果量之前成立”等，如同火和烟一样，也是能知和所知。因此，自在地成为量。
English
The actions of those (observers) have no merit, and what is accomplished in other ways is following and returning, the explanation of which is: because there is no merit, it is not valid. (This sentence) is said as such. If the nature of cognition itself is the object, then because it is permanent, sleep, etc., will not return, therefore it will become conscious, the explanation of which is: if those cognitions are removed. (This sentence) is said as such. If it is not known that one is not deceiving oneself. From other knowledge, it is knowledge, the explanation of which is: if that non-deceptive knowledge. (This sentence) is said as such. The establishing knowledge is valid only from itself, is it not because the action of cognition is complete? Is not the doubt after that contradictory to it? Because successively holding the determined meaning is doubt. Thinking that it only returns from the knowledge of function, therefore the word "also" of the establishing knowledge is mentioned, the object here is doubt, and it is its nature, therefore it is the action of doubt, so it is doubt, if one definitely holds the meaning as function, then the uncertain nature is doubt, and it is not slightly established, this is the meaning to be expressed. The establishment of "harmless meaning" is also due to the intention of the teacher. Like other establishing reasons, the knowledge of function is also, because existence and non-existence are the same, like high and low, doubting whether it is a person, it is explained that it is only the nature of not holding determination. What is not established before the valid cognition? (This sentence) is said as such. Like the nature of cognition, the establishing knowledge, because there is no difference between existence and non-existence, it is not to establish the object, similarly, the knowledge of function is also, because the function and the other are common, this is the meaning to be expressed. That "is" word, because it is the commonality of validity, so it is the object of doubt. "From that" is to say, because it is commonality, so it is from the knowledge of the object function of doubt. "If the valid cognition is established before" and so on, like fire and smoke, are also the knowable and the known. Therefore, one becomes valid independently.
Tibetan
གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་ལས་བ་ལང་ཉིད་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་གྱི། གོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་སྨྲ་བ་ནི། དོན་བྱེད་པ་ལས་ཤེས་དེ་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་དང་ ཅིག་ཤོས་ཐུན་མོང་བའི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་བྱེད་པར་ནི་བྱུང་བ་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚད་མ་མིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐ་ན་རེག་པའི་ཤེས་པ་ལས་སོ། །ཚད་མ་ཁོ་ན་ལས་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སེར་པོའི་ཤེས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཕྲད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། དེ་ལས་དོན་བྱེད་དེ་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་ལས་འཇུག་པའི་དོན་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་དུའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་མ་ཕྲད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ངོ་བོར་མཐོང་བ་ཡིན་ན་གོམས་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གོམས་ལས་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེ་མཐོང་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་མེད་ན་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྗེས་དཔག་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་རིག་བྱ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དོན་བྱེད་པ་ཡང་རིག་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རང་དངོས་རང་དམིགས་རྣམ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རིག་པ་དག་གི་གཞན་དང་གཞན་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་དེ་གཉིས་ལས་ཡོད་པའི་འབྲེལ་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབའ་ཞིག་ནི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་མངོན་སུམ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ཁྱབ་པར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་དུ་འབྲེལ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེར་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་བཟུང་བ་ལས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། གང་དུ་འབྲེལ་པ་ཡང་མི་འཛིན་པ་ལ་ནི་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས། ཁྱབ་
Chinese
是成立的，其他则不然。从隐蔽处等像牛一样行事，这仅仅是接近于成为量，不是为了理解，因此认为不依赖于把握关系而说的是：从行事上知晓，就是这句。为了表明量和另一者共同的行事不是接近于成为量，说的是：在那行事上出现，就是这句。认识到不是量，甚至是从触觉的知觉开始的。仅仅从量上行事，不是从黄色的知觉上，因为如何不是见到和相遇呢，这样认为而说的是：从那上面行事不是，就是这句。如同从量上进入的行事一样，从非量上也会变化，为了表明这一点说的是：从其他上又如何希望，就是这句。在其他处也，这意思是说在量上也有一些没有相遇。如果见到作为先前没有就不会出现的体性，就会习惯，其他则不然，这样说的是：从习惯上相貌不相同，就是这句。即使没有从现量上见到没有就不会出现的体性，也说是从比量上见到，说的是：在那见到之时，就是这句。为了表明如果没有现量，因为没有把握关系，所以比量也不可能，说的是：那比量也，就是这句。或者，没有与识之外的所识，因此，能成立的和行事也属于识的范畴，因此与它的关系是安乐逝，这样认为。说了：自性实物自相之相，就是这句。仅仅是自性的识，从不是其他和他者的识上，把握存在于那二者之上的关系不是，这就是意思。仅仅是不能把握关系，不是仅仅现量，为了表明不能把握它的差别，说的是：境与时他遍及，就是这句。在哪里是把握关系的地方，在那里也没有把握遍及，所以不是量，在哪里也不把握关系，那又何必说呢，这是他的密意。遍及
English
It is established, but not otherwise. From hidden places, etc., acting like a cow, this merely indicates being close to becoming a valid means of cognition, not for understanding, therefore thinking that it does not depend on grasping the relation, it is said: From acting, knowing, that is this sentence. To show that the common action of a valid means of cognition and another is not close to becoming a valid means of cognition, it is said: In that action, it appears, that is this sentence. Recognizing that it is not a valid means of cognition, even starting from the perception of touch. Acting only from a valid means of cognition, not from the perception of yellow, because how is it not seeing and encountering, thinking this, it is said: From that, acting is not, that is this sentence. Just as acting enters from a valid means of cognition, it also changes from a non-valid means of cognition, to show this, it is said: From others, how do you wish, that is this sentence. Also in other places, this means that there are some that do not encounter even in valid means of cognition. If one sees the nature of not appearing without previously existing, one will become accustomed, but not otherwise, it is said: From habit, the appearances are not the same, that is this sentence. Even if one does not see the nature of not appearing without previously existing from direct perception, it is said that one sees it from inference, it is said: At that time of seeing, that is this sentence. To show that if there is no direct perception, because there is no grasping of the relation, inference is also impossible, it is said: That inference also, that is this sentence. Or, there is no knowable other than consciousness, therefore, what establishes and what acts also belong to the category of consciousness, therefore the relation with it is blissful departure, thinking this. It is said: Own nature, object, own mark, aspect, that is this sentence. Merely the consciousness of one's own nature, from not being the consciousness of other and other, grasping the relation existing on those two is not, that is the meaning. Merely being unable to grasp the relation is not merely direct perception, to show that one cannot grasp its difference, it is said: Object and time, other, pervading, that is this sentence. Where it is the place of grasping the relation, there also one has not grasped pervasion, so it is not a valid means of cognition, where one does not grasp the relation, what need is there to say, this is his intention. Pervading