Tibetan
་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འབྲེལ་པར་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། གོམས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་དེར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ལན་ཡིན། འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཟུང་བ་ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་ནུས་པས་མཐོང་བ་སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གོམས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ནུས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གོམས་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ཉིད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་མི་རིགས་ཏེ། མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་ཡུལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་ཉིད་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་མཐོང་བས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡིན་ནོ། །བློའི་ནི་མ་ཐོབ་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། འཇུག་ལ་དེ་གཙོ་ཡིན་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན། འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། མི་བསླུ་བ་ཅན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ནི་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་བསམས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་དམ་མི་བསླུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་རྟོག་པའི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་གོ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ཤེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་བ་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་ཅིག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བློ་མཚན་ཉིད་མི་
Chinese
又因为与自己的体性相关联而确定，所以使之进入本身并没有丧失。名为“没有分别念，也”的意思是没有分别念的习气也的意思。从何得知呢？名为“在没有串习的地方”已经说了。比量不是唯有分别念吗？因此，在那里如何回答名为“比量本身”呢？将要如此显示，是执持它的分别念，但不是有它本身，也不是使之进入，因为获得了对境的缘故。那也是因为执持所取的缘故而显示。因此，以它的能力而舍弃见是不行的，因此，对于串习，分别念也不是使之进入，所以分别念不是有能力的。对于没有串习，相对于比量，在其他方面也不是它本身，这是合理的，因为见和比量的对境是不同的缘故，识本身使之进入的缘故是量。难道是不欺骗者本身显示为量本身吗？那也不是分别念，因为是相遇和使之相遇的缘故。以前和以后的见所作为对境的，是它们本身使之相遇，而它们的唯一性是由分别念所致。识是使未获得的义的作用的体性获得，因此将要显示是量本身。 将要显示“进入时它是主要的缘故”是为了什么呢？使之进入本身不是暂时的，对于阻碍它，也应当极力成办它本身。确实，如果不欺骗者本身是唯一使之进入，那就会改变，对于分别念则没有它，因为是相遇和使之相遇的缘故，以这样的想法是没有过失的。显示它就是，如果是那样，暂时的意思。它本身或不欺骗的理由，使之进入本身，是为了以分别的体性的果的对境的行相的差别来理解，以对境的行相的差别来了解而宣说的，有些人这样说是不可靠的，因为暂时是从分别念中识的自性不
English
Moreover, because it is definitely related to its own nature, the act of entering itself is not lost. The meaning of "even without conceptualization" is also the meaning of without the habit of conceptualization. How is it known? It is stated as "where there is no familiarity." Is inference not solely conceptualization? Therefore, how is it answered there as "inference itself"? It will be shown as such: it is the conceptualization that grasps it, but it is not that it itself exists, nor does it cause entry, because the object is obtained. That is also shown because it grasps the grasped. Therefore, abandoning seeing by its power is not possible, therefore, for familiarity, conceptualization is also not what causes entry, so conceptualization is not capable. For the unfamiliar, relative to inference, it is also not itself in other respects, which is reasonable, because the objects of seeing and inference are different, and because the mind itself causes entry, it is valid. Is it that the non-deceptive itself is shown as validity itself? That is also not conceptualization, because it is meeting and causing to meet. What is made the object by the seeing of the former and the latter is what causes them to meet, and their oneness is due to conceptualization. The mind is what causes the nature of the function of the unobtained meaning to be obtained, therefore it will be shown to be validity itself. What is the purpose of showing "it is the main thing for entering"? Causing entry itself is not temporary, and for obstructing it, it itself should also be diligently accomplished. Indeed, if the non-deceptive itself is the only thing that causes entry, then it would change, but for conceptualization, it does not have it, because it is meeting and causing to meet, with such a thought there is no fault. Showing it is, if that is the case, the meaning of temporarily. The reason for it itself or non-deception, causing entry itself, is for understanding by the difference in the aspects of the object of the fruit of the nature of conceptualization, it is said to understand by the difference in the aspects of the object, some say that this is unreliable, because temporarily, the nature of the mind from conceptualization does not
Tibetan
མཐུན་པ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་གཞན་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པར་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནམ། ཅིག་ཤོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་བཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ། ཚད་མ་གཞན་དགག་པའི་སྐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས། ད་ནི་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ལ་སྔ་མ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཡུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེན་ཆེན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་ལྟ་བུ་འགེགས་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི། འདིའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བུ་ནི་ཟ་བ་བོར་ནས་ཕ་མ་དག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ནི་ཡུལ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཡུལ་རིག་པར་བྱེད་པའམ། རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རུང༌། དེ་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་དུབ་བ་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་པའམ་ཉེ་བར་བཏགས་བ་ནན་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ནི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་རང་རིག་པར་བྱེད་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་ཤུགས་ལས་
Chinese
在说明了一致性是名言之后，现在即使仅凭认知其他不同特征的异体智慧，也不是来自分别念。这些仅仅是思考而已。那么，进入的原因是什么呢？或者说“另一个”在这里是不适用的。对于“完全断定后正在进入”等等，认为认识到原因本身就是与分别念等不同的特征。因为这是驳斥其他量的情况，所以说了“认知的果实”。如果分别念不是对显现的事物持有先前的认识，因此不能进入，所以不是量。智慧本身因为能够进入才是量，因此与分别念的特征不同。如果在不进入的时候，就不会成为量，这样想的话，说明了认知其他不同特征也是要进入事物形象等等，即“不是因为进入才是量”等等。如果知识具有事物的形象，那么它也会变得像事物一样，成为非认知的自性，这就像愚人的故事一样，是为了驳斥而说明的，即“像这个事物形象一样”。通过什么联系，由眼等集合产生的知识不是跟随事物本身吗？不是眼等。就像儿子放弃食物而跟随父母一样。因此，它是持有事物本身的。同样，首先是分别识，然后是认知事物，或者也可以是分别识本身。因为它是认知的，所以避免了从一个到另一个的传递所带来的疲惫和近似的附加，因为没有任何传递或近似附加的强烈断言，虽然如此，但这是在分析事物的体验。蓝色就像快乐一样，是通过自证来认知的，而不是通过其他，因为不可见。因此，从那里的力量来看
English
Having shown that agreement is a term, now, even by the very mind that cognizes other dissimilar characteristics, it is not from conceptualization. These are merely thoughts. So, what is the reason for entering? Or, "the other" is not relevant here. For "entering after completely cutting off," etc., it is thought that recognizing the reason itself is solely a dissimilar characteristic from conceptualization, etc. Because it is the occasion for refuting other valid cognitions, the "fruit of cognition" is mentioned. If conceptualization does not enter because it holds the prior knowledge of the appearing object, then it is not a valid cognition. Since the mind is a valid cognition precisely because it enters, it is indeed a dissimilar characteristic from conceptualization. If it does not enter, then it will not become a valid cognition, thinking thus, it is shown that cognizing other dissimilar characteristics is also to enter into the appearance of objects, etc., i.e., "it is not because of entering that it is a valid cognition," etc. If knowledge has the appearance of an object, then it will also become like the object, becoming a non-cognitive nature, which is like the story of a great fool, which is shown to refute, i.e., "like the appearance of this object." By what connection is the knowledge produced by the collection of eye, etc., not following the object itself? It is not the eye, etc. It is like a son abandoning food and following his parents. Therefore, it holds the object itself. Similarly, first there is discriminative consciousness, and then there is cognition of the object, or it can also be discriminative consciousness itself. Because it is cognitive, the exhaustion and approximation of attachment through transmission from one to another are also abandoned, because there is no strong assertion of transmission or approximate attachment. Although that is so, it is analyzing the experience of things. Blue, like happiness, is cognized by self-awareness, not by others, because it is invisible. Therefore, from the force of that