Tibetan
་པ་ན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཉིད་འཛིན་པར་ནུས་པ་མཐོང་བར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ ལོག་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། མཐོང་བའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་བྱ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་གོམས་པ་ན་ཡང་ད་ལྟར་བ་ཙམ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་སྔ་མ་དང་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཡིན། གོམས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལས་གོམས་བྱ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་གོམས་པ་ནི་སྔ་མའི་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་མཐོང་བ་ལ་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་གོམས་པ་ལས་གཞན་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔར་མཐོང་བ་ལོག་ན་དེས་མཐོང་བྱ་ཉིད་དམ། དེའི་དུས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟར་བའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཡང་ཇི་ལྟར་མ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྟོགས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། མ་འཁྲུལ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ལ་གཅིག་པ་ཡིན་ན། ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་མཐོང་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེ་ལ་གོམས་པ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཞལ་བྱ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མཐོང་བ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་དོན་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ནི་དེའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བས་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་འཛིན་པ་ལ་རྟགས་ལས་བྱུང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ནི་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་ཐག་ཉེ་བ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བདག་ལ་གནས་ཤེས་ནི། །དེ
Chinese
认为有能力执持彼之境，是颠倒的缘故，是于二者皆能趣入之分别的功用，然非是见，以所观察之境非是境性故，以无随行等故，于串习时亦唯执持现在之分故，如何能令与先前之见成为一体而显现耶？以是串习之境故，所串习亦是彼，串习是先前之识，谓于彼之境见为见彼，若于他串习而云见他，则不应理，若先前所见已灭，则彼所见亦灭耶？是彼时之彼灭，现在之境如何耶？又如何非是错乱耶？以非无事物故，证悟成立之故，及以无有损害者故，谓以非无事物故，则非是无错乱性，以非无错乱性故，亦非是彼无有性故，若一者为一者，则现在之境，彼见之境有者如何耶？若于彼串习，则如瑜伽者之识般，于过去等之境亦见之，则无有相违。瑜伽者之识是于所量彼如是执持，见亦是分别故，无有差别。分别亦非是比量，以非从相所生故。彼即是彼之作义之作者，即是以见彼之自性而成立故，是所量性。非也，以执持彼之自性即是分别故，彼亦是所量性，则成无穷。若以与彼相似故，彼即是耶？非也，若不执持彼，则亦不执持与彼相似者故。执持相，则从相所生者成立，及以非从根所生故，亦非是现量，以根非是有心故，先前非是忆念，亦非是能合者。士夫是于亲近者如是执持，以是有心故，谓从我所生之分别也。彼亦安住于我，知耶？
English
To assume the ability to hold that object is wrong, because it is the function of discrimination that can enter into both. However, it is not seeing, because the object to be examined is not the nature of an object, and because there is no following, etc. Even in habituation, it only holds the present part, so how can it appear as one with the previous seeing? Because it is the object of habituation, what is habituated is also that. Habituation is the previous consciousness, which is said to see that object as seeing it. If one is habituated to another and says one sees another, it is unreasonable. If what was seen before has ceased, then does what is seen also cease? It is the cessation of that at that time. What is the present object like? And how is it not mistaken? Because it is not without things, because realization is established, and because there is no harm, it is said that because it is not without things, it is not without error. Because it is not without error, it is also not without that. If one is one, then what is the possessor of the object of the present, that seeing? If one is habituated to that, then like the consciousness of a yogi, there is no contradiction in seeing the objects of the past, etc. The consciousness of a yogi holds the object to be measured as it is, and seeing is also discrimination, so there is no difference. Discrimination is also not inference, because it is not born from a sign. That itself is the agent of its function, which is the object to be measured because it is established by seeing its own nature. No, because holding its own nature is discrimination, and if that is also the object to be measured, it becomes infinite. If it is that because it is similar to that? No, if one does not hold that, then one does not hold what is similar to that. Holding a sign, then what is born from a sign is established, and because it is not born from the senses, it is also not perception, because the senses are not sentient, the previous is not memory, and it is not a combiner. A person holds what is close in this way, because he is sentient, which is said to be discrimination born from self. Does that also abide in me, know?
Tibetan
་འདིར་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ། །དྲན་པ་ལ་ཡང་ནུས་ལྡན་ཞིང༌། །འབྲེལ་པ་སོགས་དང་ལྡན་པའང་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །བདག་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དམ་ཡིད་ཉིད་ཀྱང་རུང་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཁ་ཅིག་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་མཐོང་བ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་བ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་མཐོང་བྱ་ཉིད་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། མཐོང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་བཞིན་དུ་བརྟག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བྱ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་ཙམ་གྱིས་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ན། གོམས་པ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཡང་བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཉེ་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་ནི་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །གོམས་པ་ཡིན་ཡང་མཐོང་བས་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མི་རིགས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་ལ་ངེས་པ་ལས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་དང༌། ངེས་པ་པ་དག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དེ་གཉི་ག་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གོམས་པ་ཡིན་ན། མཐོང་བ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་ བརྗོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ད་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བ་ཡི་ཡོད་པ་ཉིད། །སྔ་མའི་བློ་ཡིས་རྟོགས་པ་མིན། །སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གང་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ད་ལྟ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གོམས་པ་ལ་
Chinese
在此称为认识者。对于记忆也具有能力，并且具有关联等。如是说。因为是从先前和之后所见的习气中产生的缘故。从自性所生或者仅仅是意念，无论如何都不是全部，如同瑜伽士的知识或者如同随后的推测一样，因为以进入的方式不会欺骗，也因为仅仅是一些是量，所以在其他地方所见应该在其他地方进行分别。如果没有的分别是什么样的呢？因为将先前和之后所见的所见境本身认为是相同的，所以没有过失。在见到相同的情况下，如何进行分别呢？因为不是所见境也如同果实一样是应该分别的，所以是所见境。因此，仅仅是这些就变成了所见境的差别，而另一种则不是，如果对于分别没有差别，那么对于习惯来说，如同仅仅是果实一样，所见境也没有差别。如果说它的果实本身因为接近而显现，那么它的非差别也因为接近而没有差别。如果说它不接近，那么对于它的果实本身也是一样的。果实本身是接近的。非差别也是如此，所以没有差别。即使是习惯，如果所见没有执持它，那么寻求它意义的人们就不会进入，因为分别也没有执持它。如果是这样，即使没有执持它，如同随后的推测一样进入也是不合理的，因为随后的推测是从对它的确定中进入的，执持和确定者是进入境的支分。对于非习惯来说，这两者都没有，所以不会进入。因此，如果是习惯，那么所见就是执持它的，因为是进入的缘故。不是随后的 陈述，因为它现在没有执持。现在的存在本身，不是先前的智慧所认识的。在思考的时候，说了那个也会出现的，先前所见如何，现在所见不是那样，同样对于习惯来说
English
Here it is called the cognizer. Memory is also capable and has connections, etc. Thus it is said. It is because it arises from the imprints of seeing the former and the latter. Whether it is born from self or just mind, it is not entirely the case, like the knowledge of a yogi or like subsequent inference, because it does not deceive by the way it enters, and also because only some are valid cognitions, so what is seen elsewhere should be distinguished elsewhere. What is the imagination of non-existence like? Because the objects of sight of the former and latter sights are considered to be the same, there is no fault. How does one imagine seeing the same thing? Because what is not seen is also to be imagined like a fruit, it is what is seen. Therefore, only these become the difference of the object of sight, but the other is not, if there is no difference for the distinction, then for habit, like the fruit itself, the object of sight is also not different. If it is said that its fruit itself appears because it is near, then its non-difference is also not different because it is near. If it is said that it is not near, then it is the same for its fruit itself. The fruit itself is near. Non-difference is also the same, so there is no difference. Even if it is habit, if what is seen does not hold it, then those who seek its meaning will not enter, because the distinction does not hold it either. If this is the case, even if it does not hold it, it is unreasonable to enter like a subsequent inference, because subsequent inference enters from certainty about it, and the holder and the certain are the limbs of entering the object. For non-habit, neither of these exists, so it will not enter. Therefore, if it is habit, then what is seen holds it, because it is the cause of entering. Not a subsequent statement, because it does not hold it now. The existence of the present itself is not recognized by the previous mind. When thinking, it is said that that will also appear, how the previous sight was, the present sight is not like that, and similarly for habit