Tibetan
འི་ངེས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཐེ་ཚོམ་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བློའི་གོ་བར་བྱ་བ་ནི། དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་བྱེད་པའི་དབྱིབས་མ་ཡིན་ནམ། གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ཡང་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ན། དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཞེས་པའི་བསམ་པས། གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལན་དུ་སྐྱེས་བུ་དང་མཐོ་ཡོར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཐག་རིང་བའམ། ཉེ་བ་ལ་ཡང་སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཐག་ཉེ་བ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ངེས་པར་མ་བཟུང་བའི་ཁྱད་པར་སྣང་བ་ཉིད་དེ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ངེས་པ་རྣམ་པར་མ་བཟུང་བའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བ་ཉིད་དེ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྤྱིའི་དོན་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པའི་ངེས་པ་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ན་སྣང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དོན་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ལན་དུ། གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཅན་མིན་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་སྟེ། ངེས་པ་བཟུང་བ་འདིའི་རྣམ་པ་སྟེ། གང་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ལས་དེ་ཁྱད་པར་ལས་ཐག་རིང་བ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་སྐྱེ་བས་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ངེས་པ་མ་བཟུང་བའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཅན་ནི། །ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པའི་ཀུན་དུ་ བཟུང་བ་ལ་ལྟོས་ན་མི་གསལ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བློ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཡང་ཐག་རིང་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཐག་རིང་པོར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་ལས་ནི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ན་དམིགས་པར་དང་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ན་མི་དམིགས་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་དག་གི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་
Chinese
具有不确定性的自性是此怀疑的原因，这被称为区分。像这样的智慧所理解的事物，难道不是从非彼事物中返回的形状吗？即使没有确定地把握两者的差别，但行事之本质却明显不同于事物。即使没有确定地把握刹那等差别，也如蓝色等的自性一样存在。因为它的存在，怎么会怀疑它不是从感官产生的呢？以这样的想法，如果对“形状”一词回答说“男人和高杆”等。如果它是行事者，那么在远处或近处，也会像蓝色一样，不确定地把握差别而被观察到。在近处并没有那样被观察到，因此，没有确定地把握差别的差别的显现本身就是它。为了表明没有确定地把握差别的差别显现本身就是它，所以说“如果总体的意义是其他”。如果对“如果没有把握差别的形状的确定，那么显现怎么会是它的呢”这样想，那么从“如果也在你的方面”等开始，到“意义不明显地显现不是”为止。回答说“如果不是那些的拥有者”，即是说，这是确定的把握的形状，对于谁来说，形状不存在，即从那差别中远离的伴随者，从那产生，因为从那产生，所以说它是执持者。这是所要表明的：具有没有确定地把握差别的形状的差别执持者，相对于差别的形状的完全把握来说，被称为不明显。像这样的智慧，因为没有原因，所以即使不是从近处产生，也是从远处伴随者的差别产生。总体是圆满的，即使在远处也能观察到自己的自性。从近处则会非常清楚地观察到法。如果没有观察到的原因却被观察到，或者有观察到的原因却没有被观察到，这是不合理的。对于差别和总体的观察来说，则没有任何细微的差别。
English
The nature of uncertainty is the cause of this doubt, which is called differentiation. Is not what is understood by such wisdom a form that returns from what is not it? Even if the difference between the two is not definitely grasped, the essence of acting is manifestly different from things. Even if differences such as moments are not definitely grasped, they exist like the nature of blue, etc. Because of its existence, how can one doubt that it is not produced from the senses? With such a thought, if one answers the word "shape" with "man and high pole," etc. If it is an actor, then at a distance or near, it will also be observed like blue, without definitely grasping the difference. It is not observed in that way at close range, therefore, the appearance of the difference without definitely grasping the form of the difference is itself it. To show that the appearance of the difference without definitely grasping the determination of the difference is itself it, it is said, "If the meaning of the general is other." If one thinks, "If the determination of the form of the difference is not grasped, then how can the appearance be its?" then from "If also on your side," etc., to "The meaning does not appear unclearly." The answer is, "If not the possessor of those," that is, this is the form of definite grasping, for whom the form does not exist, that is, the companion who is far from that difference, arises from that, because it arises from that, it is said to be the holder. This is what is to be shown: the difference holder with the form of not definitely grasping the difference is said to be unclear relative to the complete grasping of the form of the difference. Such wisdom, because it has no cause, even if it does not arise from near, it arises from the difference of the companion at a distance. The general is complete, and one's own nature can be observed even at a distance. From near, the Dharma will be observed very clearly. It is unreasonable if something is observed without a cause for not observing it, or if something is not observed with a cause for observing it. For the observation of differences and generals, there is no subtle difference.
Tibetan
དོ། །ཁྱད་པར་ལས་སྤྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་ཏེ། གཞན་གྱི་སྣང་བ་ནི་གཞན་ལ་མི་གསལ་བར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་མ་བཟུང་བའི་བྱེ་བྲག་གི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལས། འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ལན་ནི། བློ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ་ནི་གཞན་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་གཞན་ལས་ཀྱང་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ངེས་པར་མ་བཟུང་བའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གང་དག་ཁོ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་གི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་ཆོས་གང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་རྣམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ལ། འདྲ་བ་དོན་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། གལ་ཏེ་སྣང་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཉིད་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་དུ། ཁ་དོག་དབྱིབས་དེའི་རང་བཞིན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་འདྲ་བ་ནི་འདིའི་ཆོས་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་དེ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན། གཉི་གའི་ཐུན་མོང་བ་ལ་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་ཉིད་ཁོ་ནར་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བློ་ནི་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་དག་གི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། གཉི་ག་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གཞན་དུ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་མཐོ་བ་ཉིད་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོ་བའི་ཚད་དུ་གནས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ལས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་སྤྱི་ནི་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གཉི་ག་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྱི་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། ཁ་དོག་དང
Chinese
དོ། །特殊之外无总，此为真实。说他者之显现于他者不显现，则不然。虽是如此，然未取特殊之相的差别之自性，以与特殊之相共同之故，应说为总，如是思惟。然若彼即是总，如是说者。答曰：以“彼智”等显示之。未确定把握特殊，则非异体。又，于此亦应说异体。若谓未确定把握差别之颜色与形状显现于心识，与彼分离者即是总。我所见之诸事物，以彼等之见性之量之法为何之故，与彼等相似者即是此法。应生起相似之相者，即是应缘之境。于彼等之义生起犹豫，相似之义即是总义，如是思惟。若谓显现即是颜色与形状本身，以是共同之故，即以是相似之故。答曰：颜色形状彼之自性。谓彼之相似是此之法，若非彼本身，则如何于彼等生起犹豫。以二者之共同无有同一之故，仅以相似而妄加执着，谓彼即是此，则不应理，以将成过失之故。如是显示者：心识将成过失。 谓是执着诸法为一也。是故，于二者之共同显现为一，以二者皆不明显之故。为近摄二者不作决定执着，若谓不会如此，则说“若了知颜色与形状为异”。又，高低本身非是总，以是安住于高低之量之故，亦以是确定把握之故。亦非高低本身之法，以彼是相异之故，非是总之自性之故。颜色与形状之总是一，以成为自性之差别二者是共同之故，且思惟总能生起犹豫。颜色与
English
Do. It is true that there is no generality other than the particular. It is not right to say that the appearance of another is not clear to another. Although this is so, the nature of the difference that has not grasped the aspect of the particular is said to be general because it is common with the aspect of the particular. If that itself is the general, as it is said. The answer is: It is shown by "that mind" and so on. Not grasping the particular for sure is not different. Furthermore, it should also be said here that it is different. If it is said that the color and shape that have not been grasped for sure appear in the mind, and what is separated from them is considered to be general. The things that I have seen, because of what the nature of the measure of their seeing is, what is similar to them is this nature. What should arise as a similar aspect is the object to be focused on. Doubts arise about their meaning, and the meaning of similarity is the general meaning, so think. If it is said that the appearance is the color and shape themselves, because they are common, that is, because they are similar. The answer is: The nature of that color and shape. It is said that the similarity of that is the nature of this, and if it is not that itself, then how can doubts arise about them? Since there is no unity in the commonality of the two, it is not reasonable to cling to similarity alone and say that that is this, because it will become a fault. As shown: The mind will become a fault. It is said to be clinging to all things as one. Therefore, the commonality of the two appears as one, because both are not clear. To closely gather the two without making a definite clinging, if it is said that it will not be so, then it is said, "If you understand color and shape as different." Also, height itself is not general, because it is abiding in the measure of height, and also because it is definitely grasped. It is also not the nature of height itself, because it is different, and because it is not the nature of the general. The generality of color and shape is one, because the two differences that become the nature are common, and also thinking that the general can give rise to doubt. Color and