Tibetan
ད་པའི་ཕྱོགས་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་བསླུ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ག་ལས་ཤེ་ན། ངེས་པར་སྦྱར་བ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཡུལ་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུལ་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་མ་གཏོགས་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་བར་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། གང་ཕྱིར་ངེས་སྦྱོར་འཛུད་བྱེད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་དོ། །རྟོགས་བཞིན་པ་ནི་འཛུད་པར་བྱེད་པས་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན། དེ་ནི་གཟུད་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ངེས་པར་སྦྱར་བྱའང་ཞེས་བྱ་བ་ སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་རྒོལ་བ་སྟེ། རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ཡང་འཇུག་པ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཁམས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་ཐུན་མོང་བས་སམ་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཀྱང་རུང་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་པའི་ཞེས་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་སྤྱི་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུང་བྱའི་རྣམ་བའི་རང་རིག་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ནི་གཞན་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཆུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་སེམས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པས་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རྣམས་རྟོགས་པས་བསྲེས་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་རིགས་པས་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་རྣམས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པར་མངོན་པར་ད་རྒྱལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ནི་གཞན་སེལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་
Chinese
说“现在的方面没有意义”是指，像“然而”等。怎样才能做到不欺骗呢？就是说，与确定结合的事物相分离。意思是说，在证悟的时候，也只有确定结合的事物才能被证悟。如果不是确定结合的事物，就不会变成确定结合，这是怎么知道的呢？回答说：因为确定结合是进入者。意思是说，进入境的是果。正在证悟是进入者所为，因此，它依赖于所进入的事物。说“从见果”是指，也需要确定结合。从“这样的确定结合”到“不会改变”之间是辩论者，是为了证明自己所要做的事情。互相之间的关系也是，仅仅通过进入来推动，就能证悟确定结合对于其他确定结合的意义，这表明了“界（梵文：dhātu）的意义”等。如果通过其他的自性，无论是通过共同性还是通过虚构来证悟，那么，说了“其他的自性”。“其他的自性”是指，不是普遍的证悟，这在“普遍是所有事物”中已经说明了。虚构是指，对于不存在的事物，通过分别念所作的，因此不是在外境中证悟，对于这个，也会像普遍一样产生过失。虽然是通过所取相的自证来证悟，但为了表明那不是它的证悟，所以说了“其他的自性”。这就像说“这里有水”一样，认为所取相的真实性是显现的，说这是通过证悟来实现的，是这样的吗？通过“那些是通过证悟混合的”这样的理路，证悟本身就是这样的，这样的行为都属于从所取相中可以了解的范畴。同样，如果行为是证悟，即使不是在外境中显现，但因为没有比那更明显的胜利，所以表明了证悟是遣除他者。因此，也表明了进入外境，就是“遣除他者”。所取相
English
Saying "the present aspect is meaningless" refers to things like "however." How can one avoid being deceived? It means being separate from what is definitely combined. It means that even at the time of realization, only what is definitely combined can be realized. If it is not something that is definitely combined, it will not become definitely combined. How is this known? The answer is: because definite combination is the enterer. It means that what enters the object is the result. Being in the process of realization is done by the enterer, therefore, it depends on what is entered. Saying "from seeing the result" refers to also needing definite combination. From "such definite combination" to "will not change" is the debater, in order to prove what one wants to do. The relationship with each other is also, just by pushing through entering, one can realize the meaning of definite combination for other definite combinations, which shows "the meaning of the realm (Sanskrit: dhātu)," etc. If one realizes through other natures, whether through commonality or through fabrication, then, "other natures" are spoken of. "Other natures" means that it is not universal realization, which has already been explained in "universal is all things." Fabrication refers to what is done by conceptual thought for things that do not exist, therefore it is not realized in external objects, and for this, there will be the same fault as with universal. Although it is realized through the self-awareness of the apprehended aspect, in order to show that it is not its realization, it is said "other nature." This is like saying "there is water here," thinking that the reality of the apprehended aspect is manifest, saying that this is achieved through realization, is it so? Through the reasoning of "those are mixed by realization," realization itself is like that, such actions all belong to the category of what can be understood from the apprehended aspect. Similarly, if the action is realization, even if it is not manifest in external objects, but because there is no more obvious victory than that, it is shown that realization is the elimination of others. Therefore, it is also shown that entering external objects is "the elimination of others." The apprehended aspect
Tibetan
ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། རང་གི་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་སྒྲ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པས་རང་དབང་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། འདི་ནི་བུམ་པ་ཞེས་ཤེས་ལ་ཁ་དོག་སྣང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ན། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པ་ནི་བཏགས་པ་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་ནི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། སླར་ཡང་བཏགས་པ་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དོ། །རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཡུལ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་པ་པོ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དག་བྱུང་གྱུར་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིག་ཤོས་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང༌། ཡང་ན་གང་ཞིག་སྨྲ་བ་པོ། །ཞེས་རང་དབང་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྒྲས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བར་ནི་སུས་ཀྱང་སྒྲ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཚིག་ཉིད་ནི་ངག་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ལས་འབྲེལ་པ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལས་ངག་གི་དོན་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་
Chinese
又，不是自证吗？不像外境那样，不是从显现言说产生的知识的对境。执着于外境本身，是由于执着于对境而虚构的所说之义。如《量决定论》中所说：“各自显现并非实义，而是执着于非实义为实义。”这表明，非实义本身就是虚构，与所取之相无别。说的是要做供养等。行持外境之义，是从声音中确定的，而不是虚构的。正是通过它才能进入，如果是通过虚构而属于自在，那就无法进入外境。如《量决定论》中所说：“知晓‘这是瓶子’，因为显现颜色。”如果不能领悟多样性本身，那就是虚构的外境本身。如果通过显现的执着而进入，那么执着于所取之相本身的外境就是施设者。而对于其他人来说，即使是虚构的外境本身，对于它来说也是其他，而不是外境。如果再次施设也是其他，那么因为没有穷尽，所以没有领悟，因此无法进入外境。如果领悟，那么对境就是以它的自性相遇之义。如果是外境的知识，那么它本身就是领悟和进入的对境。执着于所取之相要做什么呢？所要表明的是，即使是作者本身，也只是领悟者，而不是安住于近处之义。如果问：通过“凡是生起的，都由此而生”的道理，它怎么会不是那样呢？回答说，已经说了“在领悟之时”，意思是说，从非作者那里，另一者是其他。如果不是这样，那么能领悟并非近处之行事事物的就是声音。也就是，或者谁是说话者？这样自在地说，心中思忖。已经说了“声音先前没有领悟”，意思是说，如果不把握关联，那么谁也不会从声音中领悟意义。然而，词本身不是语，因为那些不了解词义关联的人，从那些具有怀疑的人那里才能了解语的意义，而是依赖于把握它的关联。
English
Furthermore, is it not self-awareness? It is not the object of knowledge that arises from manifest expression, like external objects. It is the object of expression fabricated by clinging to the external itself as the object of clinging. As stated in the Pramāṇaviniścaya, "The appearance of each individually is not the real meaning, but clinging to what is not the real meaning as the real meaning." This shows that what is not the real meaning itself is fabrication, which is no different from the aspect of the apprehended. It is said to perform offerings and so on. Acting on the meaning of external objects is determined by sound, not by fabrication. It is through that itself that one enters; if one belongs to independence through fabrication, then one cannot enter the external. As stated in the Pramāṇaviniścaya, "Knowing 'this is a pot' because color appears." If one does not realize the diversity itself, then it is the external itself that is fabricated. If one enters through the clinging of manifestation, then clinging to the external of the apprehended aspect itself is the imputator. And for others, even if it is the fabricated external itself, for that it is other, not the external. If one imputes again that it is other, then because there is no end, there is no realization, therefore there is no entering the external. If there is realization, then the object is the meaning of encountering it with its own nature. If it is knowledge of the external, then that itself is merely the object of realization and entering. What is to be done by holding onto the apprehended aspect? What is to be shown is that even the agent itself is merely a realizor, not abiding nearby. If one asks, how can it not be so through the reasoning of "whatever arises, arises from that itself"? The answer is that it has been said "at the time of realization," meaning that from the non-agent, the other is other. If it is not so, then what makes one realize that the object of action is not near is sound. That is, or who is the speaker? Saying this freely, one thinks in one's mind. It has been said that "sound did not realize before," meaning that if one does not grasp the connection, then no one realizes the meaning from sound. However, the word itself is not speech, because those who do not understand the connection of the meaning of the word understand the meaning of speech from those who are doubtful, but rely on grasping its connection.