Tibetan
་བ་ནི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་ནི་གང་གིས་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་ནི་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་ངོ་བོར་ནི་ཡོད་པ་དེས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། དེ་ཡི་རྟོགས་བཞིན་ཉིད་གྲུབ་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་སྨྲ་བའི་ངེས་སྦྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའི། ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་ནི། །ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་རྗེས་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་སྣམ་བུ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ལ་སྤྱིར་འཁྲུལ་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་བཞིན་དུ་འདིའི་ཡང་བྱེ་བྲག་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱི་ནི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་སྤྱི་རྟོགས་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཤིང་དུ་རྟོགས་པ་ལས་ཤིང་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་བཞིན་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་འདིའི་ཞེས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པོའི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བྱེ་བྲག་ལ་སྤྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་འཕངས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྫས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བྱེ་བྲག་ནི་སྤྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ལ་སྤྱིས་འཕངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་བཞིན་དུ་སྤྱི་ནི་བྱེ་བྲག་གི་འཕེན་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། སྤྱིར་རིགས་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཆོད་སྦྱིན་བྱོས་ཞེས་བྱ་བས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཆོད་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ལས། དོན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ལ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། གལ་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ནི་འདི་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་ན་གནས་པ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་ན་གནས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དངོས་པོའི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱ་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་གང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། མངོན་དུ་བྱ་བ་བཞིན་པ་ཁོ་ན་དངོས་པོ་ཡིན་གྱི། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་ན་དེ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མིན་ན་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་པའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་ཉེ་བ་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉེ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། མ་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དངོས་པོའི་རུང་བ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོད་པས་དེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་དུ་བྱེད་བཞིན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
是次第。回答是，因为凡是以“那是存在”所说的事物，在那时，由于它本身没有被完成，所以不能如实地理解。因为随后要证明的对境的语言的意义，不是以要完成的特殊性质的自性存在，因此是随后要证明的。如果说以一般的自性存在，因此是理解，那么就是“它的理解如实成立”。在那里，所说的确定连接是，在“是”和“要”之间，随后要证明的是随后要证明的，对境的语言的意义是这样说的。如果特殊性质的自性是随后，如果理解瓶子，那么布就不是随后要证明的。如果认为特殊不是普遍的错误，就是那样，那是不对的。就像主和自在等普遍一样，这也是因为特殊是错误的。普遍不是随后要证明的，因为它的特殊已经被理解了，而且那也是随后要证明的，但普遍不是，因为已经成立了。因此说了“它的自己的自性”。如果特殊性质的自性不是随后要证明的语言的意义等所完成的，那么理解就不是进入。即使那样，也是从理解它的普遍而进入特殊。就像从理解树而进入树的树枝等一样。说了“仅仅是如实理解”，即使理解了，如果没有理解特殊，那么由于它的这个关联，为什么三界不会改变呢？这是那个意思。或者认为由于特殊不是普遍的错误，所以被它抛弃而进入。如果想到这里，就说了“如果作为实体要证明”。特殊是被普遍抛弃的，而且仅仅是被普遍抛弃的才是随后的推论，这是那个意思。就像主和自在等普遍一样，普遍不是特殊的抛弃者，因为是错误的，这是所显示的。普遍
English
is the order. The answer is, because whatever is said with "that is existence," at that time, because it itself has not been completed, it cannot be understood as it is. Because the meaning of the language of the object to be proven later is not existent in the nature of the special quality to be completed, therefore it is to be proven later. If it is said that it exists in the general nature, therefore it is understanding, then it is "its understanding is truly established." There, the definite connection that is said is, between "is" and "to be," what is to be proven later is what is to be proven later, the meaning of the language of the object is said in this way. If the nature of the special quality is later, if understanding the pot, then the cloth is not to be proven later. If it is thought that the special is not a general error, that is how it is, that is not right. Just like the general of the lord and the independent, etc., this is also because the special is wrong. The general is not to be proven later, because its special has been understood, and that is also to be proven later, but the general is not, because it has been established. Therefore, it is said, "its own nature." If the nature of the special quality is not completed by the meaning of the language to be proven later, etc., then understanding is not entering. Even so, it enters the special from understanding its general. Just like entering the branches of a tree, etc., from understanding the tree. It is said, "merely understanding as it is," even if it is understood, if there is no understanding of the special, then because of its this connection, why wouldn't the three realms change? That is the meaning. Or it is thought that because the special is not a general error, it is abandoned by it and enters. If you think of this, it is said, "if it is to be proven as a substance." The special is abandoned by the general, and only what is abandoned by the general is the subsequent inference, that is the meaning. Just like the general of the lord and the independent, etc., the general is not the abandoner of the special, because it is wrong, this is what is shown. General
Chinese
名为“如果是种姓”。“做供养”之意，难道不是因为确定结合就是了悟供养的决定吗？对此，理证没有损害，因为在吠陀的词句中说：“事物的知识是现量。”后来的比量就是理证，而与现量相违的比量不是量，这样说的人是，“如果供养火祭等等”。了悟不是现量，因为事物不是安住于近处，将要产生的事物在这个知晓的时候并不存在，因为安住于近处就是从不相符的方面退还，并且自身遍及而显现也使之退还，因此不安住于近处就与显现相违。安住于近处就是存在，而那本身也是显现。所缘就是存在，事物的可能性本身就是相，将要这样解释，只有将要显现的事物才是事物，而显现者不是事物，因为没有了悟差别。如果它存在，事物就存在，因为实际上它就是那样。如果事物不存在，它也不存在，那么如何了悟吠陀的意义呢？这样的意思是，如果不存在了悟，那么“在那里”等等的两句偈颂。如何知道显现自己的自性不是从不安住于近处而来呢？回答说：“什么是自己的自性？”已经这样说了。不是隐蔽的显现就是现量，那也是具有近处之境的意义。显示不安住于近处也不是真实的，因此不是显现者，而是隐蔽的，说的是“对于没有自性”。仅仅了悟是存在的，仅仅没有了悟是不存在的，所缘就是存在，事物的可能性本身就是相，这表明是用这个来说明的，因为“因为所缘存在，所以”。只有正在显现的不是存在的，
English
It is called "If it is a lineage." Doesn't the meaning of "make offerings" necessarily imply that understanding the determination of offerings is the determination of offerings? Reason does not harm this, because it is said in the words of the Vedas, "The knowledge of things is direct perception." Subsequent inference is reason, but inference that contradicts direct perception is not a valid means of knowledge. Those who say this are, "If burnt offerings, etc." Understanding is not direct perception, because things are not situated nearby, and the things that will arise are not present at the time of this knowledge, because being situated nearby is turning away from the opposite side, and also manifesting oneself as pervasive makes it turn away, therefore not being situated nearby is contrary to manifestation. Being situated nearby is being present, and that itself is also manifestation. The object of focus is existence itself, and the very possibility of things is the characteristic, which will be explained as follows: only what is to be manifested is a thing, but the manifester is not, because the difference is not understood. If it exists, the thing exists, because in reality it is just that. If the thing does not exist, it also does not exist, then how does one understand the meaning of the Vedas? The intention is that if understanding does not exist, then the two verses beginning with "there." How do we know that manifesting one's own nature does not come from not being situated nearby? The answer is, "What is one's own nature?" This has been said. Manifesting what is not hidden is direct perception, and that is also the meaning of having a nearby object. It is shown that not being situated nearby is also not true, therefore it is not a manifester, but is hidden, saying "for what has no nature." Merely understanding is existence, merely not understanding is non-existence, the object of focus is existence itself, and the very possibility of things is the characteristic, which shows that it is expressed by this, because "because the object of focus exists, therefore." Only what is being manifested is not existent,